Tron Jagiellonów. Krwawa sukcesja

Historia dosyć ciekawa. Szpiegostwo, kryminał, sprawa sukcesji tronu po Władysławie Jagielle. W tle sobór w Konstancji, wojna z Krzyżakami. Na początku trochę trudno było mi się wciągnąć w fabułę. Zakończenie do mnie nie przemawia.

Historia dosyć ciekawa. Szpiegostwo, kryminał, sprawa sukcesji tronu po Władysławie Jagielle. W tle sobór w Konstancji, wojna z Krzyżakami. Na początku trochę trudno było mi się wciągnąć w fabułę. Zakończenie do mnie nie przemawia.

Kontynuacja trylogii pt. " Zawisza Czarny ".

Z autorem łączy mnie jedna rzecz.
Jesteśmy razem na etapie poszukiwania.
Autor szuka swojego miejsca na polskim rynku czytelniczym w gatunku beletrystyki historycznej.
Ja szukam kogoś, kto w końcu tę drogę znajdzie.
Autor wybrał dobry temat książki.
Tytułowi Jagiellonowie już gwarantują najwyższą rozpoznawalność.
No, cóż... przeczytać, przeczytałem.
Szału nie było.
Ale z... " braku laku...".
Umiarkowanie, ale polecam.

Kontynuacja trylogii pt. " Zawisza Czarny ".

Z autorem łączy mnie jedna rzecz.
Jesteśmy razem na etapie poszukiwania.
Autor szuka swojego miejsca na polskim rynku czytelniczym w gatunku beletrystyki historycznej.
Ja szukam kogoś, kto w końcu tę drogę znajdzie.
Autor wybrał dobry temat książki.
Tytułowi Jagiellonowie już gwarantują najwyższą rozpoznawalność.
No, cóż......

Tron Jagiellonów łączy w sobie dwa wątki - polityczny i kryminalny.
Ten pierwszy opowiada o knowaniach mających na celu zmianę układu sił w XV-wiecznej Europie. Autor wymyślił złożoną intrygę, w której uczestniczy spora ilość bohaterów, w tym większość postaci historycznych. I najlepiej wypadają tu motywy zaczerpnięte wprost z annałów historii. Elementy fikcyjne, które zaserwował autor wydają mi się nieinteresujące. Nie podoba mi się sposób w jaki został zaprezentowany wywiad wojskowy i tajne służby działające w Polsce Władysława Jagiełły. Nie czuć w tym wszystkim ducha tamtych czasów. Mam wrażenie, że autor skupił się na wydarzeniach historycznych samych w sobie, a zapomniał o stworzeniu wiarygodnego świata przedstawionego.
Nie pomaga też fakt, że choć Tron Jagiellonów to samoistna opowieść, to znajduje się w niej wiele odniesień do zdarzeń i postaci z trylogii "Zawisza Czarny". W idealnym scenariuszu powinny one zostać zaprezentowane w taki sposób, aby dla zaznajomionych z lekturą wywoływać mile wspomnienia, a dla nowych czytelników nie powodować uczucia niewiedzy. W przypadku tej książki autor nie wywiązał się z tego zadania, ciągle miałem wrażenie, że ominęła mnie znaczna część historii. W przypadku kontynuacji to uczucie byłoby uzasadnione, ale tu mamy styczność ze spin-offem.
Ciekawiej wypada wątek kryminalny, aczkolwiek wad mu nie brakuje. Często zdarza się, że bohaterowie prowadzący śledztwo posuwają się do przodu, ale nie mogą jeszcze wyjawić swoich odkryć, bo czytelnik jest na zbyt wczesnym etapie fabuły.
Jeśli zaś chodzi o samych bohaterów... Cóż... Moim zdaniem wszystkie postaci są płaskie i jednowymiarowe. Książka nie posiada w sumie głównego bohatera, często prezentując perspektywę różnych osób. W wiele cech postaci musimy uwierzyć narratorowi na słowo, gdyż prezentowane są one w formie opisu, a nie w ich zachowaniu czy dialogach. Swoją drogą same dialogi też są słabo napisane i nieangażujące.
Książka zapowiadała się naprawdę ciekawie - zawiera kilka ciekawych pomysłów - ale ostatecznie jestem rozczarowany.

Tron Jagiellonów łączy w sobie dwa wątki - polityczny i kryminalny.
Ten pierwszy opowiada o knowaniach mających na celu zmianę układu sił w XV-wiecznej Europie. Autor wymyślił złożoną intrygę, w której uczestniczy spora ilość bohaterów, w tym większość postaci historycznych. I najlepiej wypadają tu motywy zaczerpnięte wprost z annałów historii. Elementy fikcyjne, które...

Bardzo dobra powieść z czasów po śmierci Jagielly. Polecam,jak i cała wcześniejszą trylogię o Zawiszy Czarnym.🙂

Bardzo dobra powieść z czasów po śmierci Jagielly. Polecam,jak i cała wcześniejszą trylogię o Zawiszy Czarnym.🙂

Strasznie się zmęczyłam czytając tą pozycje. Z trudem wytrwałam do końca.

Strasznie się zmęczyłam czytając tą pozycje. Z trudem wytrwałam do końca.

"Tron Jagiellonów. Krwawa sukcesja" to fascynująca podróż przez burzliwe wydarzenia polskiej historii, opowiedziana z pasją i erudycją. Autor wnikliwie analizuje skomplikowane relacje rodzinne, polityczne intrygi oraz krwawą walkę o władzę, odkrywając tajemnice dynastii Jagiellonów. Książka ta rzuca światło na ciekawe postacie i kluczowe momenty, rysując barwny portret epoki, która kształtowała losy Polski. Dla miłośników historii to lektura niezwykle pouczająca i angażująca.

"Tron Jagiellonów. Krwawa sukcesja" to fascynująca podróż przez burzliwe wydarzenia polskiej historii, opowiedziana z pasją i erudycją. Autor wnikliwie analizuje skomplikowane relacje rodzinne, polityczne intrygi oraz krwawą walkę o władzę, odkrywając tajemnice dynastii Jagiellonów. Książka ta rzuca światło na ciekawe postacie i kluczowe momenty, rysując barwny portret...

Świetna kontynuacja trylogii Zawisza Czarny tegoż autora. Rzekłbym że nawet lepsza! Rewelacyjna intryga, zawrotna akcja, wszystko podane w sposób na tyle dobry że nie trzeba czytać Zawiszy żeby fabuła wciągała, polecam i czekam na więcej!

Świetna kontynuacja trylogii Zawisza Czarny tegoż autora. Rzekłbym że nawet lepsza! Rewelacyjna intryga, zawrotna akcja, wszystko podane w sposób na tyle dobry że nie trzeba czytać Zawiszy żeby fabuła wciągała, polecam i czekam na więcej!

Wielowątkowa, wciągająca, dobrze napisana intryga w czasach Władysława Jagiełly. Barwne postacie i angażujący styl. Niestety mam wrażenie, że w pewnym momencie autor sam pogubił się w fabule i na koniec próbował spleść całość w mało realistyczny sposób. Dialogi są pisane raczej uwspółcześnionym językiem, co jest jednocześnie wadą jak i zaletą (wadą, bo trochę psuje klimat powieści, a zaletą, bo bardziej angażuje współczesnego czytelnika i zapewnia łatwiejszy odbiór).

Wielowątkowa, wciągająca, dobrze napisana intryga w czasach Władysława Jagiełly. Barwne postacie i angażujący styl. Niestety mam wrażenie, że w pewnym momencie autor sam pogubił się w fabule i na koniec próbował spleść całość w mało realistyczny sposób. Dialogi są pisane raczej uwspółcześnionym językiem, co jest jednocześnie wadą jak i zaletą (wadą, bo trochę psuje klimat...

Dobra i wciągająca fabuła, barwne postacie. Sporo elementów dość mocno naciąganych, ale i tak przyjemnie się tego słucha. Cała fabuła jest interesująca do połowy książki. Dobrze przedstawione knowanie Niemców, które od wieków praktycznie się nie zmieniły w niczym. Duży minus za zarżnięcie fabuły w dużym fragmencie z filmu SOMMERSBY z 1993 roku. Po połowie staje się ona już idiotyczna, i im dalej tym coraz słabiej wypada.

Dobra i wciągająca fabuła, barwne postacie. Sporo elementów dość mocno naciąganych, ale i tak przyjemnie się tego słucha. Cała fabuła jest interesująca do połowy książki. Dobrze przedstawione knowanie Niemców, które od wieków praktycznie się nie zmieniły w niczym. Duży minus za zarżnięcie fabuły w dużym fragmencie z filmu SOMMERSBY z 1993 roku. Po połowie staje się ona już...

Super powieść historyczna rozgrywająca się w czasach panowania Władysława Jagiełły. Na kartach książki rozgrywa się walka o polską koronę, król leciwy nie mający męskiego potomka. Intrygi, morderstwa, krwawe najazdy, walki wywiadów, pojedynki oraz tajemniczy morderca w masce. Jednym z głównych postaci w powieści jest Zawisza Czarny, bohater cyklu powieściowego autora.
W oczekiwaniu na kontynuację obiecaną przez autora, spróbuję skompletować trylogie Zawisza Czarny" która niestety nie jest już dostępna w księgarniach.

Super powieść historyczna rozgrywająca się w czasach panowania Władysława Jagiełły. Na kartach książki rozgrywa się walka o polską koronę, król leciwy nie mający męskiego potomka. Intrygi, morderstwa, krwawe najazdy, walki wywiadów, pojedynki oraz tajemniczy morderca w masce. Jednym z głównych postaci w powieści jest Zawisza Czarny, bohater cyklu powieściowego autora.
W...