Oddalenia

Nostalgiczne słowa wypływające z poezji "Oddalenia" Dariusza Marcinka charakteryzują się upływem czasu, zanikiem wspomnień, próbą uchwycenia zwykłych prostych momentów i chwil.

"Źdźbła traw, pnie drzew, czasem po prostu gołą ziemię, albo ziemię pod warstwą suchych liści mam na myśli, kiedy nie odzywam się przez dłuższą chwilę. To nie jest tak, że zapominam o tobie, nie. One po prostu mają pierwszeństwo. Myślę, że to rozumiesz, że masz tak samo albo nawet bardziej. W tobie bardziej ta trawa, bardziej drzewa i ziemia bardziej. Dlatego nie ponaglam, nie przypominam się. Zwyczajnie czekam. Każde czekanie powinno takie być".

W jesienny poranek, kiedy wschodzi słońce i rozjaśnia mrok po nocy warto na chwilę zatrzymać się w "Oddaleniach", łapać w dłonie świat, naturę, sen, płynącą wodę i oddalający się czas, umykający w inny swoisty wymiar. W którym właśnie powinniśmy się znaleźć: "Powiedz mi jak to jest, gdy pamięta się tylko las, a zapomina własne imię?"

Do rzadkości należy opisanie świata prostymi słowami. Dariuszowi się to udało. Poezji nie czyta się łapczywie, ale słowa powinny się od nas oddalać, a my musimy za nimi podążać próbując zamknąć je w sobie.
" Wydzielamy sobie ostrożnie słowa, kawałek po kawałku, jak chleb. Prawda, jest ich niewiele, ale przecież jakieś są. Próbujemy zamknąć w nich wszystko, żeby starczyły na dłużej. Nie chcę o tym myśleć, ale przecież w końcu nadejdzie taki czas, kiedy trzeba będzie odejmować sobie od ust".

Dobrze, że trafiają się jeszcze słowa, przy których warto zatrzymać się na moment. Prostymi słowami opisać nasz świat. Dlatego cieszę się, że Dariusz Marcinek nie napisał ich tylko dla siebie, ale napisał je za nas.

"Z garści ziemi i garści powietrza ulepiony jest ptak. Tylko on może wzlecieć poza krawędź świata i wrócić bez utraty zmysłów. Ciało ptaka ciepłe jest i drży w nim serce. To ciepło trzyma go przy życiu tam, gdzie nie ma już nic, a serce wskazuje powrotną drogę. A ja, nawet jeśli dojdę na kraniec, czy uwierzę, że zostawiłem za sobą jedyny z możliwych światów? Jak trudno nie zwątpić, gdy nie ma się skrzydeł".

https://www.biblioteka.tarnow.pl/publikacje-mbp

Nostalgiczne słowa wypływające z poezji "Oddalenia" Dariusza Marcinka charakteryzują się upływem czasu, zanikiem wspomnień, próbą uchwycenia zwykłych prostych momentów i chwil.

"Źdźbła traw, pnie drzew, czasem po prostu gołą ziemię, albo ziemię pod warstwą suchych liści mam na myśli, kiedy nie odzywam się przez dłuższą chwilę. To nie jest tak, że zapominam o tobie, nie....