Mój crush

Wchodzenie na górę śmieci na wysypisku mnie pokonało 😭

Wchodzenie na górę śmieci na wysypisku mnie pokonało 😭

DNF

DNF

Lekka książka dla miłośników nastoletniego romansu. Historia bardzo mnie rozbawiła. Tytuł jest mylący, ponieważ książka zdecydowanie nie jest tak „niewinna”. Znajduje się w niej mocno pikantna i niecenzuralna treść. Dla mnie powinna znajdować się w kategorii 18+.

Lekka książka dla miłośników nastoletniego romansu. Historia bardzo mnie rozbawiła. Tytuł jest mylący, ponieważ książka zdecydowanie nie jest tak „niewinna”. Znajduje się w niej mocno pikantna i niecenzuralna treść. Dla mnie powinna znajdować się w kategorii 18+.

6

6

DNF

DNF

Ta książka jest idealnym przykładem tego, że niektóre opowiadania z wattpada powinny zostać na wattpadzie.

Ta książka jest idealnym przykładem tego, że niektóre opowiadania z wattpada powinny zostać na wattpadzie.

Jeżeli lubicie typowo wattpadowe historie, to ta książka będzie idealna dla was!

Książka na pierwszy rzut oka wygląda na typową historię wyjętą prosto z wattpada. I naprawdę tak jest. Szara myszka i bad boy. Taki schemat zna już raczej każdy i wydaje mi się, że jest go już za dużo w książkach, zarówno w tych na papierze, ale, jak i tych na wattpadzie.

Moim zdaniem autorka powinna dodać jeszcze jakiś wątek poboczny, który dodałby trochę uroku tej książce. Jest to sucha i przewidywalna opowieść o dwójce ludzi, którzy obserwują się od dawna, ale boją się do siebie odezwać. Potem nagle znajdują się w jednym pomieszczeniu i zaczynają się spotykać. Kojarzycie to skądś? Bo ja niestety czytałam już kilkanaście książek z takim wątkiem.

Przewidywalność, czyli coś, o czym wspomniałam wcześniej. Niestety, ale autorka nie wprowadziła tu żadnego elementu zaskoczenia. Potrafiłam domyślić się przebiegu dalszych wydarzeń, co odbierało mi przyjemność z czytania. To tak jakbyście ciągle jedli jeden słodycz i po pewnym czasie po prostu wam się przejadł. Nie czerpiecie już przyjemności z jedzenia go, a wręcz was odrzuca.

Bohaterowie. Niestety, ale tu też jest to ciągle ten sam wattpadowy schemat. Główny bohater — Axel Spencer — szkolny bad boy, który ma wiele tajemnic i nie potrafi się przed nikim otworzyć, ale jednak przed główną bohaterką robi to praktycznie od razu. Potem martwi się o nią i dba najlepiej, jak potrafi. Główna bohaterka — Rosaline Winnefred — nerdka, dziwaczka, która jest poniżana w szkole, a później przechodzi przemianę. Rose jest chodzącą zagadką, ale otwiera się przed Axelem. Ma dwójkę najlepszych przyjaciół, którzy wcale nie są tacy, za jakich ona ich uważa. Jej naiwność i głupota nie przemawiała do mnie.

Nie wydaje wam się to znajome?

Zapewne w domyśle wydania tej książki było właśnie, że ma być to typowy wattpad. Ale mimo wszystko wydaje mi się, że jednak za dużo jest już takich książek w księgarniach. Wydawnictwo BeYa to wydawnictwo młodzieżowe, którego zamysłem jest pokazywanie młodym osobom książek i wprowadzanie ich w ten świat. I to jest naprawdę super, ale tę historię można by urozmaicić. Zastosować zwroty akcji, które umiliłyby czytanie i wprowadziłyby element zaskoczenia, co zachęcałoby do dalszego czytania.

Co do stylu pisania autorki. Był lekki i bardzo szybko mi się czytało ten tekst. Pomimo znanego mi już schematu niektóre zachowania bohaterów były słodkie i skradły moje serce. Ale były również takie, które sprawiły, że poczułam zażenowanie. Wymyślanie ksywek z jednej strony było przeurocze, a z drugiej czasem za bardzo naciągane i robione na siłę.

Czy gdybym miała możliwość, to sięgnęłabym po tę książkę drugi raz? Wydaję mi się, że niestety nie. Jest to już przerysowany schemat, który znam na pamięć. To zwykła opowieść o dwójce zakochanych licealistów, których różni dużo, ale łączy jeszcze więcej.

Jeżeli lubicie typowo wattpadowe historie, to ta książka będzie idealna dla was!

Książka na pierwszy rzut oka wygląda na typową historię wyjętą prosto z wattpada. I naprawdę tak jest. Szara myszka i bad boy. Taki schemat zna już raczej każdy i wydaje mi się, że jest go już za dużo w książkach, zarówno w tych na papierze, ale, jak i tych na wattpadzie.

Moim zdaniem...

Jako, że często sięgam po młodzieżówki bo bardzo lubię ten gatunek, tak i w tym przypadku zdecydowałam się na sięgnięcie po tą pozycję tym bardziej, że po opisie byłam naprawdę zaciekawiona tą pozycją. Fabuła tej książki jest dość schematyczna wiecie, uczynna cicha dziewczyna, dobrze się ucząca kontra szkolny "bad boy", który zaczyna się nią interesować. Mimo wszystko dość szybko mi się ją czytało bo autorka ma przyjemny styl pisania. Ta pozycja zalicza się do takich lekkich i zabawnych historii, w których nie znajdziecie jakiś grubszych akcji czy plot twistów. Bohaterów całkiem polubiłam. Czasami irytowało mnie zachowanie Rosalie ale nie da się ukryć, że w szkole sporo złego przeszła. Strasznie denerwowała mnie jej macocha, która na siłę próbowała robić to co nie trzeba. Axel był dość ciekawą postacią, był totalnym przeciwieństwem Rosalie. Relacja a raczej to co łączyło Axela i Rosalie jest ciężkie do opisania. Na pewno łączyła ich pewna więź, która była dość chaotyczna🥴. Momentami podczas czytania łapało mnie zażenowanie lub podobne tego typu emocje ale to miała być lekka młodzieżówka i taka też była więc w sumie nie oczekiwałam czegoś więcej.
Jeśli szukacie książki z lekką, zabawną fabułą momentami cring'ową ale przy której się zrelaksujecie i odpoczniecie to "Mój crush" może wam się spodobać. Jednak jeśli oczekujecie od książki większych emocji czy większej akcji no to niestety tutaj tego nie znajdziecie. Ja całkiem miło i zabawnie spędziłam przy niej czas jednak raczej ponownie nie sięgnęłabym po tą historię😅💜

Jako, że często sięgam po młodzieżówki bo bardzo lubię ten gatunek, tak i w tym przypadku zdecydowałam się na sięgnięcie po tą pozycję tym bardziej, że po opisie byłam naprawdę zaciekawiona tą pozycją. Fabuła tej książki jest dość schematyczna wiecie, uczynna cicha dziewczyna, dobrze się ucząca kontra szkolny "bad boy", który zaczyna się nią interesować. Mimo wszystko dość...

„Mój crush” to nie jest najbardziej ambitna powieść, po jaką zdarzyło mi się w ostatnim czasie sięgnąć. Jest to jednak jedna z najbardziej zabawnych, poprawiających nastrój książek, które przeczytałam w ostatnim czasie. Powieść oparta jest na powielanym tysiące razy, przemaglowanym w każdą stronę schemacie – szara myszka podkochuje się skrycie w bad boyu skrywającym wiele tajemnic. W sumie nic nowego, ale mnie to nie przeszkadza, bo akurat ten motyw w książkach dla młodzieży bardzo lubię. Rosaline to taki trochę współczesny Kopciuszek. Nie ma dziewczyna w życiu lekko. Wiecznie nieobecny ojciec, okrutna macocha i tłum dzieciaków gotowych każdego dnia się na niej wyżyć. Tylko dlatego, że wygląda jak nerd, ubiera się niezbyt ciekawie, nosi aparat na zębach, dobrze się uczy i trzyma z boku. W rzeczywistości Rosaline to bardzo wrażliwa, delikatna i zamknięta w sobie osoba, która stara się przetrwać w nieprzychylnym jej otoczeniu. Skrycie podkochuje się w Axelu, który jest przebojowy, twardy i w ogóle nie zwraca na nią uwagi. Pewnego dnia, kiedy zmuszeni są zostać razem w kozie, zaczynają rozmawiać i dzieje się coś, czego Rosaline kompletnie się nie spodziewa.

Nie jest to na pewno skomplikowana opowieść, a mimo to porusza kilka trapiących młodych ludzi problemów. Nie zagłębia się może w ich analizowanie, można powiedzieć, że są tu zaledwie liźnięte, ale jednak są. Mamy w książce do czynienia z dręczeniem innych, z wyalienowaniem jednostki, z poszukiwaniem własnego miejsca w świecie. Są też problemy większego kalibru, jak zażywanie narkotyków. Przede wszystkim jest to jednak książka o trudnym wchodzeniu w dorosłość, o przemianach, jakie w tym czasie zachodzą w młodych ludziach. Pozycja ta jest bardzo przyjemna w odbiorze i nie da się w niej odczuć ciężkości poruszanych tematów. Jest zabawna i bardzo odprężająca. Idealna dla każdego, kto chce poczytać coś niewymagającego i miło spędzić czas. Można przy niej dobrze odpocząć, pośmiać się, powspominać nastoletnie czasy, można też powywracać oczami na kolejne absurdalne zachowania bohaterów. Bo i takich w książce nie brakuje. Urocza jest relacja Rosaline i Alexa, taka delikatna, nieśmiała. Ukradkowe spojrzenia w oczy, zerkanie na drugą osobę, drobne gesty, no słodycz sama w sobie. Podoba mi się, kiedy relacja rozwija się właśnie w taki sposób, kiedy nie gna na łeb na szyję. Towarzyszy jej oczywiście mnóstwo emocji, które udzielają się czytelnikowi.

Chociaż powieść liczy sobie aż 448 stron, nie da się w trakcie lektury odczuć tej całkiem sporej objętości książki. Dominują w niej dialogi, dlatego przepływa się przez nią w tempie błyskawicznym. Znużenia również nie można odczuć, bo co chwilę dzieje się tu coś nowego. Jedno wydarzenie goni drugie, czasem mniej, czasem bardziej prawdopodobne. Warto wspomnieć, że bohaterka przechodzi w książce przemianę. Staje się nie tylko bardziej pewna siebie i silniejsza, zmienia się również na zewnątrz. Podczas lektury nie mogłam pozbyć się wrażenia, że mam przed sobą nie powieść, a amerykański film dla nastolatków z popularnym motywem przemiany brzydkiego kaczątka w pięknego łabędzia. Jednak i w tym nie widzę nic złego, bo wspomniane filmy również bardzo lubię. Myślę też, że wielu czytelników, przede wszystkim z grupy, do której książka jest skierowana, odnajdzie w niej cząstkę siebie.

„Mój crush” to lekka, sympatyczna opowieść o życiu nastolatków, o dojrzewaniu i pierwszej miłości. Mimo powtarzalności głównych motywów, mimo często dość sporej i rażącej lekkomyślności głównych bohaterów, mogę tę powieść polecić. Przede wszystkim młodym ludziom, którzy dopiero wchodzą w dorosłość. Ale też każdemu, kto chce powspominać nastoletnie czasy i wszystko to, co wtedy wyczyniał. Polecam ❤️

„Mój crush” to nie jest najbardziej ambitna powieść, po jaką zdarzyło mi się w ostatnim czasie sięgnąć. Jest to jednak jedna z najbardziej zabawnych, poprawiających nastrój książek, które przeczytałam w ostatnim czasie. Powieść oparta jest na powielanym tysiące razy, przemaglowanym w każdą stronę schemacie – szara myszka podkochuje się skrycie w bad boyu skrywającym wiele...

Po przeczytaniu opisu tej pozycji, byłam bardzo ciekawa jak autorka rozegra dalsze losy bohaterów. Nielubiana i szykanowana w szkole dziewczyna na każdym kroku napotykała same przeszkody. Poza początkowym wsparciem przyjaciół, nie posiadała nikogo, kto mógłby ją wysłuchać i wesprzeć na duchu. Wymagająca i dyktatorska macocha utrudniała jej nastoletnie życie, w którym sama nie umie się odnaleźć. Młodzieżówka wprowadza nas w świat licealistów, którzy nie mają granic, a zdrowe myślenie kompletnie ich opuściło.

Książka jest prowadzona przez pewien schemat. Szara myszka podkochuje się w tajemniczym „bad boyu”, który skrywa masę tajemnic. Jednakże przy pierwszym spotkaniu Axel zdradza jedną z nich naszej głównej bohaterce, co wyglada bardzo naciąganie i sztucznie. Cała otoczka tej relacji jest urocza, ale mi osobiście średnio podeszła. Naiwność Rosaline była wykańczająca i w niektórych sytuacjach mocno denerwowała.

Można określić tę pozycję jako typowy wattpadowy szkolny romans. Nie znajdziecie w nim nic nadzwyczajnego, jednak jeśli chcecie przeczytać coś bardzo luźnego i odprężającego, co poprawi wam humor, to „Moj Crush” będzie pasował idealnie. Pośmiejecie się i oczyścicie umysł ze wszystkich zmartwień. Autorka ma przyjemny styl pisania, przez co szybko się czytało jej tekst. Książka była w porządku, chociaż nie sięgnęłabym za nią po raz drugi. Moja ocena to 5/10

Po przeczytaniu opisu tej pozycji, byłam bardzo ciekawa jak autorka rozegra dalsze losy bohaterów. Nielubiana i szykanowana w szkole dziewczyna na każdym kroku napotykała same przeszkody. Poza początkowym wsparciem przyjaciół, nie posiadała nikogo, kto mógłby ją wysłuchać i wesprzeć na duchu. Wymagająca i dyktatorska macocha utrudniała jej nastoletnie życie, w którym sama...