Potworki na urodzinach

Sympatyczna opowieść o dziadku, który dzięki magicznej busoli potrafił zabrać swoje wnuki - zwane Ancymonami - w nawet najbardziej odległy zakątek świata. A że nawet rajska wyspa w którymś momencie może przestać być taka rajska, to wyprawy te obfitowały w całe mnóstwo przygód. Historia pobudzająca dziecięcą wyobraźnię, pełna ciepła i słownego humoru. Może być niezłą inspiracją dla młodych czytelników do wymyślania własnych niesamowitych przygód, w których biorą udział ze swoimi dziadkami ;)

Krótka powieść komediowa, familijna z dodatkiem fantasy dla dużych i małych dzieci . Tematyka - wataha kotów w rodzince na wsi. Format większy. Oprawa twarda , po części lakierowana. Cała okładka upstrzona mini gwiazdeczkami na błysk. Książka składa się z rozdziałów. Czcionka wyrazista czarna, większa. Malunki dość osobliwe w wykonaniu Marty Kurczewskiej, mnie akurat aż tak nie przypadły do gustu, ale dzieciom się podobają. Treść po części niemożliwa , ale bardzo humorystyczna. W pewnej rodzince – tata, mama i synek Krzyś , w wiejskim domostwie wychowują się cztery koty : Pusia, Szara, Kaskader, Wąsal. W Wigilię chłopiec nad rzeczką w szuwarach znajduje trzy malutki kociaki. Jak się domyślacie, dołączają one do kociego grona domowej gromadki: Mruczuś, Czarnuś i Milusia. Od tej pory życie rodziny zmienia się o 180 stopni. Siedem kreatywnych, sprytnych, mądrych kotków, przedsiębiorczych, pomysłowych, umiejących żyć w gromadzie i świetnie się uzupełniających. To nie są zwyczajne koty. Umieją mówić, pisać i czytać, zainteresowane są oglądaniem programów telewizyjnych, doskonale serfują po internecie, mają parcie na szkło, gwiazdorzą , grzeszą osobliwymi talentami itp. Wszystkie pomysły zaciągnięte z telewizji, internetu wprowadzają szybko w czyn. Krzyś ma przez to nie lada kłopoty w domu i szlaban od mamy na różne przyjemności, gdyż jest posądzany o to, co zbroją na większą skalę koty. Przykładowo pod wpływem dokumentalnych filmów o pracy drwali, włączają elektryczne piły ,używając je do pokojowych mebli, ścięcia choinki w domu. Na dworze też umieją je zastosować, po przymiarkach w domu. Jakie jeszcze niespodzianki przygotowały koty rodzince? Czy mama domyśli się w końcu , że za wszystkim nie może stać jej syn? Co się będzie działo jak do rodziny dołączy jeszcze tymczasowo biały perski kot? Czy koty są w stanie się ustatkować? O tym wszystkim przeczytacie sami w książeczce. Czasami można boki zrywać. Polecam! Super.

Książka dla najmłodszych, w formie tabletu. Lub bardzo dużego smartfona. Z zaznaczonym poziomem naładowania baterii oraz zasięgiem sieci. O ile nie będziemy zbyt wnikliwie wgłębiać się w to, jak to możliwe, że jest internet, a nie ma nie tylko prądu, lecz nawet ognia, to książeczka okaże się być całkiem sympatyczna. I z przekazem czytelnym nawet dla największych troglodytów - przyjaciele i zabawy z nimi są znacznie lepsze, niż nawet najbardziej bajeranckie sprzęty elektroniczne. Może morał bajeczki zbytnio jest nachalny, ale skoro czasy jaskiniowców, to i wiedzę maczugą trzeba do głowy wbijać. Słownictwo dość proste, zatem samodzielnej lektury ‎może spróbować również początkujący czytelnik. Wesołe ilustracje zdecydowanie są plusem tej historyjki. Polecam. Z niejaką ostrożnością. 

Jeżeli wasze pociechy maja problem z myciem zębów, to jest pozycja zdecydowanie dla was. Kudłaty łazienkowy potwór w niezwykle zabawny sposób tłumaczy małej dziewczynce, dlaczego trzeba myć zęby. Jeżeli chcecie dowiedzieć się, co to są dziurawe potwory koniecznie sięgnijcie po tą pozycję. Książka ma też piękne ilustracje.

Dawno już nie widziałem tak pięknie zilustrowanej książki. Ciekawie opisana historia udomowienia koni, z dużym naciskiem na ich użycie w licznych wojnach od początków ludzkości. Większe skupienie na tej tematyce sprawi, że pozycja z pewnością spodoba się chłopcom, ale i młode miłośniczki jeździectwa na pewno ją polubią.

Jedna z fajniejszych książek tych autorów z serii Amberek. Ilustracje są naprawdę ładne i ciekawe. Tekst całkiem zgrabnie przetłumaczony wierszem. Zebra cyrkowa chciałaby gdzieś osiąść na stałe, ale jej obecność zawadza staremu Kozłowi. Na szczęście błędy da się często naprawić.

Oryginalna i niestandardowa historia, mało tekstu, duże litery i pytania do czytelnika sprawiają, że książkę szybciutko się czyta. Czy wyruszasz na przechadzkę do krainy niedźwiedzi? Czy wiesz, czym się różni niedźwiedź czarny od brunatnego? Czy brunatne niedźwiedzie mogą być troszkę czarne? Czy brunatne niedźwiedzie wspinają się na drzewa? Ile ważą czarne niedźwiedzie? Przeczytajcie, a się dowiecie:)

Bajka obyczajowa dla dzieci z przesłaniem. Książka dużego formatu. Twarda oprawa. W minimalnym stopniu okładka lakierowana. Duża czcionka czarna lub biała w zależności od tła. Przepięknie zilustrował Marcin Minor. Treścią opowieść przypomina bardzo niedawno przeczytaną przez nas książkę ,,Kici tyci kociorożec ’’autorstwa Shannon Hale . W tamtej główny bohater kotek marzył by być kociorożcem. Tutaj spotykamy niezwykłego kotka Oskara, który chce być ptakiem i takim się czuje. Ma przyjaciółkę kotkę Plamkę , która go bardzo wspiera. Ptaki jednak nie pomagają mu. Właściwie nie widzą w nim duszy ptaka i bardzo się go boją. Do jakich ptaków Oskar przymierzał się ze swoją osobowością? Czy któreś z ptaków zaakceptowało go? Czy ktoś mu pomógł i w jaki sposób? Skąd się wzięła tytułowa nazwa Oskar Pazurek? Odpowiedzi na pytania znajdziecie w książeczce. Przesłanie książki jest takie jak jedna z mądrych myśli Małego Księcia według Antoinego de Saint- Exupéry’ego : „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu.” Kotek potrzebował wsparcia i akceptacji. Jego wewnętrzne cechy charakteru i osobowości, były niewidoczne dla otoczenia. Chciał spełniać swoje marzenia. Nauka dla wszystkich ,że najważniejszych cech człowieka nie widać z zewnątrz. Trzeba oceniać ludzkie wnętrze, a nie powierzchowny wygląd. Oczy pozwalają widzieć i dostrzegać to co na zewnątrz, a serce czuje wewnątrz. To tak jak wartości niematerialne, uczucia , nie widać ich a istnieją. Prześliczna książka. Polecam dla dużych i małych dzieci. Przesłanie jest ponadczasowe.

Kiedy dziecku trudno przychodzi radzenie sobie z przegraną, warto sięgnąć po tę niewielką książeczkę. Sympatyczny bohater musi zmierzyć się z kilkoma sytuacjami, w których los mu nie sprzyja. Na przykładzie Gucia będzie łatwiej wytłumaczyć dziecku, jak sobie radzić w takich trudnych sytuacjach.

Dzisiaj mała polecajka książkowa dla miłośników samochodów, ale tych większych i tych z placu budowy. „Moje superowe ciężarówki i koparki”- David Wojtowycz, Giles Andrea🚜🚑🚚 Piękne wyraziste ilustracje, które są przyjemne dla oczu małych czytelników, wierszowany tekst który szybko wpadnie w ucho i możliwość poznania samochodów które otaczają nas każdego dnia. A sporo tych samochodów zmieściło się w tej książce 😄 koparka, wywrotka, walec, laweta, dźwig , traktor, wóz strażacki, ambulans a nawet monster truck ze swoimi wielkimi kołami. Każdy samochód ma swoje codzienne zadania o czym przekona się mały czytelnik 🚚 „Jedne pomagają rolnikom. Inne ogromne ładunki przewożą. Jedne pomagają budować wieżowce. A inne materiał na drogi dowożą.” Wprost idealna książka dla małych fanów motoryzacji 🚜🩵

Przytulenie, uścisk dłoni czy buziak to gesty, które z reguły wprawiają nas w dobry nastrój niosąc za sobą bliskość, czułość i akceptację. Miło jest czuć się kochanym i lubianym. Jednak są sytuację w życiu, gdy pomimo łączącego dwie osoby uczucia nie mogą one spędzać czasu razem i okazywać sobie czułości w tak oczywisty sposób. I właśnie o tym jest „Kiedy nie możemy się przytulić” Eoina McLaughlina – uroczy picturebook będący katalogiem działań, które pozwalają utrzymać bliską, ciepłą relację, gdy nie można spotkać się osobiście. Autor proponuje machanie do siebie, przesyłanie buziaków, pisanie listów, uśmiechanie się, wspólne tańczenie i śpiewanie, chociaż każdy w swojej przestrzeni, rysowanie. Pomysłów jest naprawdę sporo, a tym, co nas ogranicza jest wyłącznie nasza wyobraźnia. Jeż z Żółwiem uświadamiają, że dla chcącego nic trudnego. Książka jest niezwykle prosta, zarówno w warstwie tekstowej, jak i wizualnej. Jednak nie ujmuje to jej urokowi, a wręcz jest jej wielkim atutem. To, co przede wszystkim przykuwa uwagę to płynąca z niej radość i optymizm. Bohaterowie nie toną w szaro-burym marazmie smutku z powodu rozdzielenia, a otacza je wielobarwna aura: serduszka, gwiazdki i tęcze. Książka powstała w trudnym dla wszystkich czasie rozdzielenia z bliskimi, jej misją było niesienie wytchnienia od ponurej, niepewnej rzeczywistości. I zdecydowanie się to udało, bo ona tętni życiem i tchnie optymizmem. Warto docenić jej uniwersalność, bo powodów rozdzielenia bratnich dusz jest wiele i w każdej sytuacji można, jeśli się oczywiście chce, znaleźć sposób by dać drugiej osobie znak, że się ją lubi. Podoba mi się lekkość tej książki, prostota i ukierunkowanie na poszukiwanie rozwiązań, a także bijący z niej optymizm.

Mojemu synkowi bardzo się podoba, mnie już nie tak bardzo. Ale akurat w przypadku książek dziecięcych to nie chodzi o odczucia dorosłych. Po lekturze synek chce zostać tygrysem. Staram się delikatnie tłumaczyć, że może jednak bycie tygrysem nie jest do końca fajne, ale póki co nie trafia. Bo jednak tygrys może wszystko. Ale nie wszystko co może tygrys jest dobre. Próbuję przekonać o dobru, ale póki co na nic. Synek sam się musi przekonać, ma jeszcze czas.

Fajna pozycja o uważności, byciu tu i teraz, zawieszeniu się w teraźniejszości i dostrzeganiu piękna w pobliżu. Ciekawi mnie, czy wywołałaby jakichś efekt na dzieciach, które co rusz myślą o przyszłości i wybiegają myślami do przodu, zamiast cieszyć się obecną zabawą/zabawką/chwilą. Będę musiał to sprawdzić!

Miś i Wiewiórka to najlepsi przyjaciele. Uwielbiają spędzać czas razem na wspólnych zabawach. Mają jednak jeden dość duży kłopot. Każde z nich lubi bawić się inaczej, co nie do końca im odpowiada. Zabawy misia złoszczą Wiewiórkę, a z kolei jej harce nie podobają się Misiowi. Zgadzają się jedynie w twierdzeniu, że przyjaciele tak się nie bawią. I jak tu znaleźć wspólny język? Czy to koniec pięknej przyjaźni? Pamiętacie może książkę "Misie nie lubią się dzielić"? Jeśli tak to ucieszy was wiadomość, że znani wam bohaterowie wracają by tym razem uczyć wzajemnej empatii i zrozumienia. To urocza i bardzo prosta opowieść o sile przyjaźni i szukaniu kompromisów, aby każdy w tej pięknej relacji mógł się dobrze czuć. Autorka z zrozumiałej i przystępnej formie opowiada małemu czytelnikowi, jak ważne jest to, aby mieć swoją przestrzeń i poczucie, że to co akurat robimy nam odpowiada. Wspólna zabawa nie powinna przecież przynosić frustracji tylko radość. To już kolejny przepięknie ilustrowany amberek, który mam przyjemność wam zaprezentować. Moim zdaniem to idealna książka dla tych najmłodszych - trzy czy czteroletnich czytelników, którzy uczą się dopiero, jak być dobrym przyjacielem.

Jaka to jest wspaniała książka! Nie dość, że jest to pozycja świetnie napisana to jeszcze do tego autorka stosuje w niej doskonałe gry słowne. Sama opowieść wzrusza, bawi, ale też trzyma w napięciu bo do samego końca nie wiemy jak skończy się wyprawa gęsi i lisa (choć pewne dyskretne wskazówki się jednak pojawiają). Tych bohaterów po prostu nie da się nie lubić, i co najlepsze, przynajmniej w moim domu zaanektowaliśmy kilka powiedzonek zaczerpniętych wprost z kart "Gęsi" - gęś-atrapa, ja jestem mistrzem kręcenia, czy kłapać stopami na stałe weszło do naszego domowego słownika.