Kosa. Niczego nie żałuję

W porządku, Kosa miał mega ciekawą karierę, ale mam wrażenie, że w paru miejscach za bardzo odjeżdżał, trochę za bardzo się chełpił. Choć nie była to słaba książka, to jednak chyba najsłabsza ze wszystkich biografii piłkarzy z lat 90-tych i pierwszej dekady XXI wieku, które przeczytalem (a przeczytałem wszystkie),sporo historii bez większego polotu.

W porządku, Kosa miał mega ciekawą karierę, ale mam wrażenie, że w paru miejscach za bardzo odjeżdżał, trochę za bardzo się chełpił. Choć nie była to słaba książka, to jednak chyba najsłabsza ze wszystkich biografii piłkarzy z lat 90-tych i pierwszej dekady XXI wieku, które przeczytalem (a przeczytałem wszystkie),sporo historii bez większego polotu.

Nic specjalnego. Opowieść zakochanego w sobie byłego piłkarza. Głównie z wódką i suchymi dowcipami w tle. Może pomogłoby wzbogacenie jej o opinie innych zawodników, trenerów? Trochę odbrązowiloby pomnik, który sam bohater stara się sobie wykuć?

Nic specjalnego. Opowieść zakochanego w sobie byłego piłkarza. Głównie z wódką i suchymi dowcipami w tle. Może pomogłoby wzbogacenie jej o opinie innych zawodników, trenerów? Trochę odbrązowiloby pomnik, który sam bohater stara się sobie wykuć?

Książka dokładnie taka, jakiej się spodziewałem - lekka, łatwa, przyjemna. Roman Kosecki po latach zasiadania w Sejmie nauczył się panować nad językiem, zatem nie należało oczekiwać tu żadnych sensacyjnych treści.
Nie przeszkodziło to w tym, żeby opowieść o swoim życiu, a głownie o karierze piłkarskiej, snuł w barwnej i interesującej formie. Jeśli coś mi przeszkadzało, to brak skromności i umiaru w wynoszeniu pod niebiosa swoich piłkarskich umiejętności i wartości. Bez przesady - był dobrym piłkarzem, ale na pewno nie wybitnym.
Dla przeciwwagi warto podkreślić brak jakiejkolwiek zawiści wobec kolegów czy rywali, którzy osiągnęli więcej. No i przywiązanie do rodziny, zwłaszcza żony, to coś, co zawsze mnie ujmuje.
Książka jest dość skromna objętościowo, za to zawiera na końcu sporo ciekawych, nieznanych mi wcześniej zdjęć z różnych okresów życia i kariery sportowej autora.
Odebrałem te książkę jako sympatyczne przypomnienie dość odległych już czasów, kiedy nasi sportowcy zaczynali przecierać międzynarodowe szlaki.

Książka dokładnie taka, jakiej się spodziewałem - lekka, łatwa, przyjemna. Roman Kosecki po latach zasiadania w Sejmie nauczył się panować nad językiem, zatem nie należało oczekiwać tu żadnych sensacyjnych treści.
Nie przeszkodziło to w tym, żeby opowieść o swoim życiu, a głownie o karierze piłkarskiej, snuł w barwnej i interesującej formie. Jeśli coś mi przeszkadzało, to...

Łatwa, lekka i przyjemna

Łatwa, lekka i przyjemna

Tak się złożyło, że czasy polskiej piłki nożnej opisywane przez Pana Romana Koseckiego są mi doskonale znane. Pamiętam tamte rozgrywki klubowe, mecze reprezentacji, niemoc w pokonywaniu szczebla eliminacji, zadziwiające tournée kadry po krajach Ameryki Środkowej i Południowej. Czas niemocy lat 90-tych XX wieku, porównywalnych chyba z latami sześćdziesiątymi. Były wprawdzie utalentowane jednostki, ale brakowało zespołu. Były zwycięskie pojedyncze spotkania, ale przegrywano całe rozgrywki. Chyba z tego względu tych kilkanaście rozdziałów są mi dość bliskie. Znane nazwiska, pamiętne relacje i konflikty na linii zawodnicy-trenerzy-działacze, cóż, wraca fala wspomnień…
Język w tej książce może niezbyt wyszukany, ale przez to nabiera waloru szczerości. Czyta się szybko, na co mają wpływ liczne anegdoty (nie tylko boiskowe). I te kilka wydarzeń z życia tego walecznego i niepokornego zawodnika stają się bardziej zrozumiałe. Pomiąłbym natomiast ostatni rozdział poświęcony działalności politycznej – najmniej ciekawy i odbiegający stylistycznie od reszty książki.
W epoce Roberta L. osiągnięcia Pana Romana zdają się niewielkie. Ja pamiętam jednak, że przez wiele lat jego 69 występów i 19 goli było wynikiem niebotycznym. I to, że grał w takich drużynach jak Atletico Madryt, FC Nantes czy Galatasaray Stambuł wtedy naprawdę było sukcesem, niedostępnym dla wielu graczy. Przeczytałem – nostalgicznie, ale miło spędzony czas.

Tak się złożyło, że czasy polskiej piłki nożnej opisywane przez Pana Romana Koseckiego są mi doskonale znane. Pamiętam tamte rozgrywki klubowe, mecze reprezentacji, niemoc w pokonywaniu szczebla eliminacji, zadziwiające tournée kadry po krajach Ameryki Środkowej i Południowej. Czas niemocy lat 90-tych XX wieku, porównywalnych chyba z latami sześćdziesiątymi. Były wprawdzie...

Mam wrażenie, że Kosecki prowadzi narrację tak aby przedstawić się od lepszej strony, ale biografia broni się, nie jest to jakiś zbiór banialuk i samozachwytów. Na szczęście jego związek z Platformą streścił do kilku stron.

Mam wrażenie, że Kosecki prowadzi narrację tak aby przedstawić się od lepszej strony, ale biografia broni się, nie jest to jakiś zbiór banialuk i samozachwytów. Na szczęście jego związek z Platformą streścił do kilku stron.

KOSA - Niczego nie żałuję.
Jest to kolejna pozycja polecana przez @labotigapl którą miałem okazję przeczytać w tym roku. Ciekawa pozycja którą polecam wszystkim fanom piłki nożnej. Również tym tak jak Ja którzy nie mieli okazji zobaczyć wyczynów na żywo tego świetnego polskiego piłkarza który miał szansę podbić piłkarski świat. Jednak za wszelką cenę nie był skłonny na kompromisy i jego kariera nie rozwinęła się tak jak na to zasługiwał. Autorzy D. Faron i D. Dobek zapraszają nas w podróż od Konstancina po USA odsłaniając kulisy piłkarskiej kariery

KOSA - Niczego nie żałuję.
Jest to kolejna pozycja polecana przez @labotigapl którą miałem okazję przeczytać w tym roku. Ciekawa pozycja którą polecam wszystkim fanom piłki nożnej. Również tym tak jak Ja którzy nie mieli okazji zobaczyć wyczynów na żywo tego świetnego polskiego piłkarza który miał szansę podbić piłkarski świat. Jednak za wszelką cenę nie był skłonny na...

Romana Koseckiego nie dane mi było poznać jako czynnego piłkarza, stąd pomysł, żeby przeczytać jego książkę. Płynnie i wciągająco napisana historia, gdzie autor nie bał się użyć mocniejszego języka. Szkoda, że tak pobieżna i krótka, mimo wszystko, dobra książka na dwa/trzy wieczory.

Romana Koseckiego nie dane mi było poznać jako czynnego piłkarza, stąd pomysł, żeby przeczytać jego książkę. Płynnie i wciągająco napisana historia, gdzie autor nie bał się użyć mocniejszego języka. Szkoda, że tak pobieżna i krótka, mimo wszystko, dobra książka na dwa/trzy wieczory.

Książka bardzo fajnie lekko napisana. Nie ma w niej nic odkrywczego, ale sposób narracji powoduje lekki uśmiech każdego fana piłki.

Książka bardzo fajnie lekko napisana. Nie ma w niej nic odkrywczego, ale sposób narracji powoduje lekki uśmiech każdego fana piłki.

Jest OK, zwięźle i rzeczowo. Nie ma przydługich opowieści i wywiadów z rodziną i znajomymi, żeby tylko naklepać stron. Dla miłośników gatunku - trochę alkoholowych i bezalkoholowych anegdot. Fanom polskiej piłki można śmiało polecić.

Jest OK, zwięźle i rzeczowo. Nie ma przydługich opowieści i wywiadów z rodziną i znajomymi, żeby tylko naklepać stron. Dla miłośników gatunku - trochę alkoholowych i bezalkoholowych anegdot. Fanom polskiej piłki można śmiało polecić.