rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Panna z mokrą głową

Okładka książki Panna z mokrą głową autora Kornel Makuszyński, 9788310124975
Okładka książki Panna z mokrą głową
Kornel Makuszyński
6,6 / 10
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia literatura młodzieżowa
208 str. 3 godz. 28 min.
Kategoria:
literatura młodzieżowa
Format:
papier
Data wydania:
2018-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1969-10-01
Liczba stron:
208
Czas czytania
3 godz. 28 min.
Język:
polski
ISBN:
9788310124975
Średnia ocen
6,6 6,6 / 10
71 opinii 1637 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Panna z mokrą głową w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Panna z mokrą głową

sqot_es
sqot_es
książek na półce przeczytane 1130 napisanych opinii 448

Oceny książki Panna z mokrą głową

Średnia ocen
6,6 / 10
1637 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
61 ocen
9
132 ocen
8
175 ocen
7
564 ocen
6
360 ocen
5
241 ocen
4
54 ocen
3
30 ocen
2
6 ocen
1
14 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Panna z mokrą głową

avatar
902
6
skowronekwokularach
13.03.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
W bibliotece
,
Powtórka po latach

Trąca tu i ówdzie myszką, a dawka słodyczy zwłaszcza w końcowych partiach może przyprawiać o mały zawrót głowy, ale nie o niestrawność jednak, bo cóż, mimo wszystko - wyborna to książka! Ach ci bohaterowie, niby jak z karykatury, ale przecież najprawdziwsi, a język niby tylko przesadny, bo przecież wcale nie; taki jest plastyczny, tak bogaty, barwny i giętki, że kapelusze z głów! Śmiałam się w głos nad tą książką i wzruszałam najszczerzej; czegóż więcej?! (I nie wiem tylko skąd to nagromadzenie wykrzykników, bo po lekturze Makuszyńskiego kropki zbyt są miałkie? Albo mi się udzieliła maniera doktora dziwaka. Coś jest w tej prozie takiego, że zaraża na najprzeróżniejsze sposoby).

Trąca tu i ówdzie myszką, a dawka słodyczy zwłaszcza w końcowych partiach może przyprawiać o mały zawrót głowy, ale nie o niestrawność jednak, bo cóż, mimo wszystko - wyborna to książka! Ach ci bohaterowie, niby jak z karykatury, ale przecież najprawdziwsi, a język niby tylko przesadny, bo przecież wcale nie; taki jest plastyczny, tak bogaty, barwny i giętki, że kapelusze...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
123
45
kroky
16.02.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Fajna ksiazka z innej epoki. Dalbym 6,5 ale nie ma wiec zaokraglilem.

Fajna ksiazka z innej epoki. Dalbym 6,5 ale nie ma wiec zaokraglilem.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
82
38
PaulinaJaskolska
08.02.2026
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Polecam!

Polecam!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

3450 użytkowników ma tytuł Panna z mokrą głową na półkach głównych
  • 3 046
  • 387
  • 17
596 użytkowników ma tytuł Panna z mokrą głową na półkach dodatkowych
  • 384
  • 68
  • 49
  • 26
  • 26
  • 25
  • 18

Inne książki autora

Więcej
więcej
Kornel Makuszyński
Kornel Makuszyński
Polski prozaik, poeta, felietonista, krytyk teatralny i publicysta, członek Polskiej Akademii Literatury. Przed II wojną światową był jednym z najpoczytniejszych, najbardziej popularnych i najbardziej płodnych literacko polskich pisarzy. Urodził się 8 stycznia 1884 w Stryju, pod zaborem austriackim. Był jedynym synem, a siódmym z kolei dzieckiem Julii z Ogonowskich i Edwarda Makuszyńskiego, emerytowanego wówczas pułkownika wojsk austriackich, pisarza gminnego kancelarii urzędu w Brzozowie koło Krosna, urzędnika galicyjskiego. Ojciec osierocił rodzinę, gdy Kornel miał 10 lat. Przez dwa lata Kornel pozostał jeszcze w Stryju, skończył tam pierwszą klasę gimnazjalną, zarabiał na swoje utrzymanie korepetycjami. Potem przeniósł się do Przemyśla, gdzie mieszkał u swych krewnych i kończył drugą klasę gimnazjalną. Od 1898 uczęszczał do C. K. IV Gimnazjum we Lwowie, gdzie w 1903 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości. Wynajmował skromną kwaterę u lwowskiego asenizatora i hycla Siegla na Kleparowie. W wieku 14 lat zaczął pisać wiersze. Ich pierwszym recenzentem w cukierni na Skarbkowskiej 11 był Leopold Staff. Pierwsze wiersze opublikował w lwowskim dzienniku „Słowo Polskie”, mając 16 lat. Od 1904 był członkiem redakcji tego dziennika i recenzentem teatralnym. Studiował polonistykę i romanistykę na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Podróżował do Włoch (z Janem Kasprowiczem, Staffem i Władysławem Orkanem). Należał do Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Literatów i Artystów Polskich we Lwowie, w ramach którego w 1907 został członkiem wydziału. W 1908–1910 kontynuował studia romanistyczne na Sorbonie w Paryżu. W 1910 poznał we Lwowie studentkę Uniwersytetu Lwowskiego Emilię Bażeńską, która zaprosiła go do Burbiszek na Litwie, majątku swego brata Michała Bażeńskiego (z rodu szlacheckiego von Baysen-Bażeński). Makuszyński poznał okolicę, dwór i dobrze utrzymany majątek. Po roku narzeczeństwa w 1911 Emilia i Kornel pobrali się w Warszawie. Ze swoim licznym rodzeństwem, pozostawionym w Stryju, nie utrzymywał kontaktów. Makuszyński w latach 1913–1914 mieszkał w Burbiszkach. Rozkochany w architekturze zakopiańskiej, przywiózł nawet spod Tatr domek i postawił go w parku dworskim. Tutaj zastała go I wojna światowa, jako wrogiego Rosji obywatela austriackiego aresztowano go i internowano wraz z żoną w głębi Rosji. We wrześniu 1914 Makuszyńscy wyjechali do Kostromy. Dzięki staraniom szwagra Michała Bażeńskiego, a także pomocy aktorów Stanisławy Wysockiej i Juliusza Osterwy, zwolniono ich z internowania i pozwolono w 1915 zamieszkać w Kijowie, gdzie pisarz został prezesem Związku Literatów i Dziennikarzy Polskich oraz kierownikiem literackim Teatru Polskiego. Po zakończeniu wojny w 1918 Makuszyńscy zamieszkali w Warszawie. Właśnie w Warszawie bardzo dynamicznie rozwinęła się jego literacka kariera. Kilka miesięcy w roku spędzali w Zakopanem. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w 1920 współpracował w kierowanym przez ppłk. Mariana Dienstla-Dąbrowę Wydziale Propagandy Armii Ochotniczej (służył wtedy w mundurze). W latach 1922–1925 Makuszyńscy bywali w Burbiszkach, ponieważ Emilia miała w sąsiedztwie folwark Pojule, który dzierżawił, a później kupił brat Michał. Emilia zmarła w 1926 na gruźlicę. Pochowano ją na Powązkach obok grobu Władysława Stanisława Reymonta, jej przyjaciela. Po śmierci żony Kornel Makuszyński zerwał związki z Litwą, nigdy więcej już tam nie pojechał. 30 sierpnia 1927 Makuszyński ożenił się powtórnie ze śpiewaczką Janiną Gluzińską (ur. 1896, córką profesora medycyny Uniwersytetu Lwowskiego Antoniego Gluzińskiego). W marcu 1931 zostało mu przyznane honorowe obywatelstwo Zakopanego. Był osobą towarzyską oraz zamożną; zbierał dzieła sztuki. Na początku czerwca 1937 został członkiem Polskiej Akademii Literatury. W latach 1935–1944 mieszkał w Domu Spółki Terenowej Budowy Tanich Mieszkań przy ul. Grottgera 7/9/9A. Po wybuchu II wojny światowej, podczas oblężenia Warszawy w 1939 niemiecka bomba trafiła w budynek, w którym mieszkał, i zniszczyła jego rękopisy oraz zbiory sztuki. Sam Makuszyński ocalał cudem, jednak stracił wszystko, między innymi rękopis Drugich wakacji szatana, planowanych do wydania w grudniu 1939. Okupację niemiecką przeżył w Warszawie, podczas powstania warszawskiego współpracował z prasą powstańczą, potem przez obóz w Pruszkowie dotarł do Krakowa i w listopadzie 1944 zamieszkał na stałe w Zakopanem. Po 1945 objęty został zakazem publikacji i poddany szykanom, co – jak sam sądził – związane było ze sprawą jego przyjęcia w 1937 do PAL (na miejsce usuniętego w atmosferze skandalu, po oskarżeniach o plagiat Wincentego Rzymowskiego, który bezpośrednio po wojnie pełnił funkcję ministra kultury). W 1948 został zadekretowany w polskiej literaturze socrealizm. Makuszyńskiemu udało się już wydać tylko jedną nową książkę List z tamtego świata, jedynie dzięki istnieniu ostatnich prywatnych wydawnictw. W Zakopanem żył w zapomnieniu; był jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci minionej epoki – dwudziestolecia międzywojennego. Zajmował niewielkie mieszkanie i żył niedostatnio; żona udzielała lekcji muzyki. Człowiek sukcesu, jeden z najweselszych i najbardziej optymistycznych pisarzy dwudziestolecia międzywojennego zderzył się z nową, nieprzyjazną rzeczywistością. Był odsuwany, ponieważ – jak twierdzili ówcześni prominenci – miał, lub mógł mieć zły wpływ na powojenną młodzież. Zmarł 31 lipca 1953. Został pochowany na Cmentarzu Zasłużonych na Pęksowym Brzyzku w Zakopanem. Gromadząca po nim pamiątki żona, Janina Makuszyńska zmarła w Zakopanem w sierpniu 1972. Z zasobów jej kolekcji w 1966 powstało Muzeum Kornela Makuszyńskiego w Zakopanem. Kornel Makuszyński jest patronem wielu szkół. Od 1994 przyznawana jest Nagroda Literacka im. Kornela Makuszyńskiego.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czarne Stopy Seweryna Szmaglewska
Czarne Stopy
Seweryna Szmaglewska
Urocza ramotka z lat 60 dziesiątych. Dawne harcerstwo, ,obóz w górach świętokrzyskich - pionierka, własnoręczne przygotowanie namiotów ,latryny, ogniska, warty, gotowanie posiłków. Do tego przygody zastępu czarnych stóp - to wszystko napisane barwnym językiem. Łza się w oku kręci jak to dawniej bywało , dziś współczesnym harcerzom włos tylko może zjeżył się na głowie i raczej nie uwierzą . Polecam w celach poznawczych.
Małgorzata - awatar Małgorzata
oceniła na67 miesięcy temu
Książę i żebrak Mark Twain
Książę i żebrak
Mark Twain
Teza: Człowieka o dobrym sercu nikogo nie skrzywdzi i nie oszuka. W książce ,,Królewicz i żebrak " Marka Twaina głowni bohaterowie zamieniają się swoimi życiami i tytułowymi rolami. Tom Cendy miał na tyle dobre serce aby przyznać się do tego kim jest a nie chciał czerpać korzyści z udawania księcia. Mógł wykorzystać okazje i nic nie mówić,że nie jest tym za kogo go uważają, jednakże on nie oszukał nikogo. Został wychowany na żebraka, jego własny ojciec miał do niego pretensje, że chłopiec nie potrafi kraść i że nie przykłada się do żebractwa. Tom mając świadomość,że jak wróci z pustymi renkami do domu to ojciec i babka go spiorą a mimo to chłopiec nigdy nie pokusił się o kradziesz dla swych korzyści, którą jest możliwa przerwa od przemocy. Mimo chęci ojca na to aby wychować syna na przestępcę ten miał czyste serce. Swej władzy nie wykorzystał na przykład do zemsty na ludziach, ktorzy go krzywdzili. Tom nie chciał zastępować miejsca Edwarda, bo mimo złego wychowania jego intencje zawsze były czyste. Życie w toksycznych i nieludzkich warunkach nie zrobiły z niego zachłannego chłopca, który nie wykorzystał by swojego podobieństwa do Księcia na własną korzyść. To okrutne jak przez ubiór jesteśmy oceniani i mniej warci od osób na przykład czyściej wyglądających lub bardziej majętnych. Logiczne jest to ,że i tak napoczatku wyrabiamy sobie o kimś zdanie na podstawie wizualnym ale zawsze warto poznać kogoś kogo sie ocenia wizualnie.
kora_338 - awatar kora_338
ocenił na81 miesiąc temu
Godzina pąsowej róży Maria Krüger
Godzina pąsowej róży
Maria Krüger
[...] – Powtarzam, że o mało co nie popsułaś mego pięknego zegara, gdy majstrując przy nim cofnęłaś czas. Tak, tak, moja miła. Nie rób takiej niemądrej miny! Po prostu cofnęłaś czas. Mniej więcej o osiemdziesiąt lat. – O osiemdziesiąt lat?... – Tak, tak, ale ostatecznie to nie jest najważniejsze. Najważniejsze jest natomiast to, że cofnęłaś go w godzinie pąsowej róży... 𝗦𝗘𝗡𝗧𝗬𝗠𝗘𝗡𝗧𝗔𝗟𝗡𝗔 𝗖𝗭𝗬𝗧𝗘𝗟𝗡𝗜𝗖𝗭𝗔 𝗣𝗢𝗗𝗥𝗢́Ż 𝗗𝗢 𝗣𝗥𝗭𝗘𝗦𝗭Ł𝗢Ś𝗖𝗜 ⵑ
꧁ᙏᗣᙃⱿꙆᗣ꧂ - awatar ꧁ᙏᗣᙃⱿꙆᗣ꧂
ocenił na81 miesiąc temu
Szaleństwa panny Ewy Kornel Makuszyński
Szaleństwa panny Ewy
Kornel Makuszyński
Bardzo dobry audiobook w wykonaniu Anny Szymańczyk. Historia poprowadzona w typowym stylu Kornela Makuszyńskiego. Część zwrotów i sformułowań we współczesnym języku polskim już się nie pojawią, ale absolutnie nie przeszkadza to w odbiorze. Takiego pisarza trzeba po prostu raz w życiu poczytać lub posłuchać. Klasyka literatury. Chociażby ze zwykłej ciekawości, żeby zobaczyć i porownać, jak kiedyś oceniało się młode Panny, czyli obecne nastolatki.
Logia - awatar Logia
oceniła na71 rok temu
Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerek Hanna Ożogowska
Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerek
Hanna Ożogowska
Bardzo, bardzo zabawna historia... a wszystko przez niespodziewaną komplikację... Ze względu na spóźnienie brata, aby ratować honor rodziny, Tosia wyrusza na wakacje do kuzynostwa, do leśniczówki... Tomek zmuszony jest więc wyjechać na wieś do cioci Isi i jej córek. Oboje w niezwykły sposób radzą sobie z licznymi przeciwnościami ... Ich przygody emocjonują, śmieszą ;),a przede wszystkich wzbudzają podziw dla kreatywności bohaterów ... Wspaniale jest tu opisany świat dziewcząt i chłopców... Godne pochwały zaangażowanie Tosi, jej prawość; z drugiej strony starania, spryt Tomka i jego system zarządzania młodszymi córkami cioci :) niewiarygodne ... I jeszcze jedna prawda, tym razem o rodzicach, ... czasem warto porzucić przekonania i schematy ... i zupełnie w inny, nowy, świeży sposób popatrzeć na swoje dziecko!
Łowczyni_historii - awatar Łowczyni_historii
ocenił na82 miesiące temu
O dwóch takich, co ukradli księżyc Kornel Makuszyński
O dwóch takich, co ukradli księżyc
Kornel Makuszyński
„O dwóch takich, co ukradli księżyc” Kornela Makuszyńskiego to pełna humoru i przygód opowieść o bliźniakach Jacku i Placku, którzy marzą o łatwym życiu i postanawiają ukraść księżyc. W trakcie podróży chłopcy przekonują się jednak, że chciwość i lenistwo nie prowadzą do szczęścia. Autor w zabawny sposób pokazuje, jak ważna jest praca, dobro i rodzina. To mądra i pouczająca książka, która bawi, ale też uczy odpowiedzialności.
Nessie - awatar Nessie
ocenił na76 miesięcy temu
Wakacje z duchami Adam Bahdaj
Wakacje z duchami
Adam Bahdaj
Świetna polska powieść dla dzieci. Sięgnęłam po nią z chęci porównania oryginału z adaptacją z 1970 roku i muszę przyznać, że bardzo pozytywnie mnie ona zaskoczyła. Powieść jest zabawna, ciekawa i zarazem inteligentnie poprowadzona. Nie ma tu jednoznacznie złych postaci, ale są przestępcy i różne strony interesu. Dorośli przedstawieni z perspektywy dzieci nie są zniekształceni, jak to często potrafią zrobić powieści prowadzone z podobnego punktu widzenia, a same dzieci są, cóż, po prostu dziećmi: ciekawskimi i pełnymi wyobraźni, która pakuje je w kłopoty. Żałuję, że nie miałam przyjemności zapoznać się z tą książką w dzieciństwie. Mam jednak nadzieję, że rodzice, którzy mają ku temu okazję z własnej woli, a nie przez wzgląd na wytyczne listy lektur, zachęcą swoje dzieci do sięgnięcia po dzieło Adama Bahdaja, a później zabiorą na wycieczkę do zamku w Niedzicy, gdzie rozgrywa się jej akcja. ;)
MollyArrow - awatar MollyArrow
ocenił na72 miesiące temu
Król Maciuś Pierwszy Janusz Korczak
Król Maciuś Pierwszy
Janusz Korczak
Czytałem Króla Maciusia Pierwszego w 2 lub 3 klasie podstawówki. To była pierwsza książka w życiu, która mnie naprawdę pochłonęła i śledziłem przygody Maciusia z zapartym tchem. Posmutniałem, kiedy książka zbliżała się ku końcowi. Zorientowałem się, że są jeszcze dwie kontynuacje i byłem bardzo zawiedziony, że pani nauczycielka nie zadała ich jako lektur. Wtedy nie wiedziałem jeszcze jak działa świat i nie miałem pojęcia, że mogę po prostu pójść do szkolnej biblioteki i wypożyczyć coś, co nie jest lekturą.
Cheiracanthium - awatar Cheiracanthium
ocenił na101 miesiąc temu
Pollyanna Eleanor Porter
Pollyanna
Eleanor Porter
Akcja rozgrywa się w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej na początku XX wieku – czas i miejsce odzwierciedlają otoczenie w którym żyje autorka. Główną bohaterką jest jedenastoletnia, osierocona i uboga dziewczynka. Jej imię – Pollyanna – stanowi połączenie dwóch: Polly i Anny. Ma piegi. Posiada oryginalną osobowość – według mnie duży wpływ na to miał już nieżyjący ojciec pełniący funkcję pastora. Cechuje ją żywiołowość i gadulstwo wynikające z jej ekstrawertyzmu. Bardzo lubi ludzi. Przy tym jest niezwykle naiwna. Jeśli chodzi o percepcję świata to prawie wszyscy pozostali bohaterowie znajdują się na antypodach względem Pollyanny Whittier. Oprócz tego ich złe cechy są bardzo wyolbrzymione, a najbardziej widocznymi ilustracjami są ciotka Polly (będąca starą panną i jak widać w tym tkwi przyczyna jej zgorzkniałości) i bardzo bogaty pan John Pendleton (który prawdopodobnie nie zdaje sobie sprawy, że doskwiera mu samotność generująca jego permanentne niezadowolenie). Pollyanna jest idealną egzemplifikacją pozytywnego myślenia – a tak dużo teraz o tej kwestii się mówi. Ta dziewczynka przemienia ludzi niczym genialny psycholog! Robi to głównie za pomocą "gry w zadowolenie" – właśnie to zapada mi w pamięć. Jest to przykład dziewczęcej literatury.
Miłośnik-Książek - awatar Miłośnik-Książek
ocenił na62 miesiące temu
O krasnoludkach i o sierotce Marysi Maria Konopnicka
O krasnoludkach i o sierotce Marysi
Maria Konopnicka
Wstyd się przyznać, ale kupiłam tę książkę ze względu na ilustracje. Są tak bogate, fantazyjne, a przy tym niepokojące i kompletnie nie słodko-bajkowe. Nawet posunęłabym się do stwierdzenia że niejedno dziecko mogłoby się ich przestraszyć. Uwielbiam je za to, że są tak poruszające.
Syngonium_mottled - awatar Syngonium_mottled
ocenił na92 miesiące temu
Pollyanna dorasta Eleanor Porter
Pollyanna dorasta
Eleanor Porter
Pierwsza część jest w miarę dobra, aczkolwiek to swego rodzaju kalka z "Pollyanny" (trochę poważniejsza w odbiorze) - zmienia się tylko miejsce akcji, a zamiast ciotki Polly jest pani Carew. Druga część to taka telenowela i w głowę zachodzę, czemu w ogóle powstała. Zakończenie jest infantylne i absurdalne.
Ewa - awatar Ewa
oceniła na68 miesięcy temu
Witaj, Karolciu! Maria Krüger
Witaj, Karolciu!
Maria Krüger
Maria Krüger, autorka książek dla dzieci i młodzieży oraz dziennikarka w prasie dla dorosłych czytelników. Ukończyła Wydział Humanistyczny UW oraz Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Z zawodu ekonomistka. Debiutowała w 1928 w "Płomyczku". Pisała również do czasopism: "Świerszczyk", "Płomyk" oraz przedwojennych: "Dziatwa", "Słonko" i "Poranek". Wymyśliła znaną telewizyjną audycję "Miś z okienka", do której długo pisała teksty. Jej najbardziej znana książeczka dla dzieci to "Karolcia" (1959),przetłumaczona na kilka języków, ale w twórczości autorki znajdziemy jeszcze takie utwory jak "Godzina pąsowej róży", "Szkoła narzeczonych", "Odpowiednia dziewczyna", "Gdyby nie te grymasy", "Serce dzwonu" czy "Było, nie było". "Witaj, Karolciu!" to wydana w 1970 roku książka będąca kontynuacją uwielbianej przez dzieci "Karolci". Tym razem Karolcia i jej kolega przeżywają zabawne przygody dzięki czarodziejskiej niebieskiej kredce. Ich mały skarb, podobnie jak niebieski koralik, posiada moc spełniania życzeń. Czytana przeze mnie książka, wydana przez wydawnictwo Siedmioróg, liczy sobie 112 stron a na rynku czytelniczym ukazała się w 2014 roku. Przyznam, że to było moje pierwsze spotkanie z drugą częścią przygód Karolci. W dzieciństwie uwielbiałam tę bohaterkę i marzyłam o takim błękitnym koraliku, ale nigdy nie miałam okazji przeczytać kontynuacji jej przygód i marzyć o niebieskiej kredce. A też by się taką chciało ;). W moim odczuciu druga część jest nieco słabsza od pierwszej, ale to może przez to, że w dzieciństwie jej nie znałam, przeczytałam dopiero teraz, jako dorosły czytelnik, i nie mam takiego sentymentu jaki mam do Karolci posiadającej magiczny koralik. W fabule przenosimy się o rok - mija rok odkąd Karolcia znalazła koralik i za jego sprawą uszczęśliwiła mnóstwo ludzi. Tym razem w ręce jej i Piotra wpada magiczna kredka, dzięki której ożywają wszelkie narysowane nią rysunki. Dzieci znów mają mnóstwo zabawnych i magicznych przygód, ale muszą też stawić czoła groźnej Filomenie, która znów usiłuje ukraść ich magiczny artefakt. Na szczęście pomocą służy im niebieski kot, który udziela dzieciom dobrych rad gdy tylko tego potrzebują. W opowieści o Karolci pojawia się tak lubiane przez dzieci połączenie świata realnego, zwyczajnego, otaczającego nas wszystkich, z elementem magii. Główna bohaterka znów uwrażliwia czytelników na to, że nie oni sami są najważniejsi tylko należy nieść pomoc innym. Przygody dziewięcioletniej dziewczynki, która znajduje spełniającą życzenia niebieską kredkę, zainteresują każde dziecko, a szczególnie dziewczynki. Dzięki tej książce nawet dorośli poczują się jak dzieci i zamarzą o niebieskiej kredce. Uważam, że "Witaj, Karolciu!" to godna uwagi kontynuacja znanej i lubianej książki z dzieciństwa, którą wypada znać. W końcu nigdy nie jest za późno na ponowne spotkanie z Karolcią. WYZWANIE CZYTELNICZE - STYCZEŃ 2025 - PRZECZYTAM KLASYCZNĄ POWIEŚĆ.
Marcela - awatar Marcela
oceniła na61 rok temu
Ferdynand Wspaniały Ludwik Jerzy Kern
Ferdynand Wspaniały
Ludwik Jerzy Kern
Piesek, który postanowił spróbować zachowywać się jak człowiek... Przygody Ferdynanda Wspaniałego można uznać za niesamowite, a już najbardziej fascynujące są jego doznania i przeżycia w restauracji, w hotelu i w windzie. Wspaniale ilustrowana książka sprawia, że widzimy przygody głównego bohatera i wczuwamy się w jego rolę. Serdecznie polecam wszystkim dzieciom - tę książkę czytali Wasi rodzice i dziadkowie.
Master - awatar Master
ocenił na91 miesiąc temu
Pierścień i róża William Makepeace Thackeray
Pierścień i róża
William Makepeace Thackeray
Thackeray był ciekawym człowiekiem. Większość z nas kojarzy go przede wszystkim z Targowiskiem próżności zapominając, że był także rysownikiem, dziennikarzem, ówczesnym "celebrytą", a przede wszystkim ogromnym śmieszkiem (czego dowodzi choćby jego pseudonim George Savage FitzBoodle XD). W Pierścieniu i Róży decyduje się użyć formy baśni, żeby obśmiać wyższe sfery, klasyczne pouczające książki dla dzieci oraz pompatyczne powieści historyczne. Mamy więc królestwo Paflagonii, gdzie rządy sprawuje (bezprawnie) król Walorozo. Miał sprawować opiekę nad prawowitym dziedzicem tronu, Lulejką, ale uznał, że wygodniej będzie po prostu zająć jego miejsce. Sam Lulejko nie jest też jakoś specjalnie zainteresowany sprawowaniem władzy, bardziej interesują go polowania, jedzonko i zaloty do kuzynki Angeliki. Tymczasem Angelika oddaje swoje serce księciu Bulbo z sąsiedniego królestwa, gdzie również rządzi uzurpator (prawdziwą następczynią tronu powinna być Różyczka, jednak ona zniknęła w tajemniczych okolicznościach). Zdecydowanie nie mogę zgodzić się z opinią na LC, że to "fantasy dla ubogich" - choćby dlatego, że to nie jest fantasy, a przeurocza satyra. Słuchając tej opowieści uśmiałam się jak norka. Thackeray poczyna sobie z fabułą bez ograniczeń, nie ma też zbyt wiele litości dla swoich bohaterów, wytykając ich wady w sposób bardzo cwany ale i ostry. Lulejko nie przypomina księcia z bajki, to raczej leniwy nieuk, który dopiero zmuszony przez wydarzenia dookoła zaczyna się ogarniać, jego rywal Bulbo jest z kolei ciapowatą mamałygą. Dostaje się także Angelice, która jest przekonana, że jest najpiękniejsza i "zna na pamięć wszystkie daty z historii Paflagonii i wszystkich krajów całego świata". Nawet Czarna Wróżka nie przypomina miłej kochanej matki chrzestnej - jest niezmiernie ironiczna i lubi zamieniać irytujących ją ludzi w sprzęty domowe. Zresztą, już same imiona postaci rozbrajają - Padella (po włosku patelnia),Kalafioro, Gburia Furia. Ogromna w tym zasługa również autorki polskiego tłumaczenia - Zofia Rogoszówna to w sumie legenda, odpowiedzialna za polski przekład Przygód Piotrusia Pana, ale także za mnóstwo klasycznych dziś już wierszy dla dzieci. To Rogoszównie zawdzięczamy popularność zwrotów "klituś bajduś" czy "koszałki opałki" (były to tytuły jej zbiorów wierszy dla dzieci),a także piosenkę o tym, że tańcowała ryba z rakiem a pietruszka z pasternakiem. W zachowaniu ducha opowieści pomógł także wybór lektora - Krzysztof Tyniec to mistrz, jego bohaterowie mówią tysiącem głosów! Jedyne, czego żałuję po wyborze audiobooka to to, że ominęły mnie ilustracje autora, ale można je w sumie obejrzeć po fakcie, a śmiem twierdzić, że nikt inny nie "dośmieszyłby" tej książki tak jak pan Tyniec. W kręgu kultury anglosaskiej Pierścień i Róża uchodzi za klasykę literatury dziecięcej, u nas ta pozycja była modna w latach 80. za sprawą adaptacji telewizyjnej - zresztą wtedy zdarzył się ogólnie jakiś większy peak popularności, bo powstała także wersja rosyjska, niemiecka, a książka znalazła się w serialu Twin Peaks - Ogniu krocz za mną. Mnie, o dziwo, w dzieciństwie ominęła, a szkoda.
Renegi Grene - awatar Renegi Grene
ocenił na710 miesięcy temu
Lassie, wróć! Eric Knight
Lassie, wróć!
Eric Knight
To chyba nie był dobry pomysł czytać TĘ książkę 3 tygodnie po tym jak odszedł mój ukochany pies😭😭😭 Książka jest piękna i wzruszająca, wzruszy największego twardziela. To historia suczki rasy collie o imieniu Lassie. Przyjaciółki chłopca przede wszystkim. Codziennie czekała na niego przed szkołą. Nastały jednak trudne czasy, ojciec psa sprzedał, bo nie stać go było na jego utrzymanie. Lassie uparcie uciekała i wracała do domu. Wreszcie nowy właściciel wywiózł ją do swojej psiarni do dalekiej Szkocji. Był pewny, że teraz już będzie to jego pies. Ale Lassie zdołała uciec. Przemierzyła trasę ze Szkocji do angielskiego Yorkshire, to w prostej drodze jest 400 mil. A przecież po drodze zdarzały się wypadki, ktoś ją uwięził, inny pobił, pogryzły ją psy. Pogoda też nie zawsze sprzyjała. Ale wierny pies uparcie dążył do celu, na południe, do swojego ukochanego chłopca. Niesamowita historia, pięknie napisana, a ja średnio co 4 kartki miałam kluchę w gardle. Kto nie czytał, oczywiście polecam.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na829 dni temu
Łysek z pokładu Idy Gustaw Morcinek
Łysek z pokładu Idy
Gustaw Morcinek
Książka Łysek z pokładu Idy Gustawa Marcinka wpadł mi w ręce już dość dawno temu, ale dopiero teraz przeczytałem. Nie wiedziałem do końca co mogę dostać oprócz tego, że całość będzie miała związek z górnictwem. Zaciekawiony postanowiłem dać jej szansę. Książka Łysek z pokładu Idy jest opowieścią o koniu z czasów, gdy wykorzystywano je do ciągnięcia wagoników kolejki w górnictwie. Tytułowy Łysek zostaje przydzielony do pracy w pokładzie Idy, gdzie wśród górników uczy się nie tylko wykonywania obowiązków, ale staje się jednym z członków pracujących w kopalni. Autor świetnie sobie poradził z ukazaniem trudów i niebezpieczeństw związanych z dawnym górnictwem. Na przykładzie konia i pracujących tam ludzi dostajemy opowieść o zagrożeniu i wzajemnej pomocy. Łysek najpierw nie odnajdujący się z czasem wyrasta na pracownika nie bojącego się niczego, który wykonuje swoje obowiązki z należytą uwagą. Obraz konia zamkniętego pod ziemią wraz z załogą z jaką służy jest świetnie przedstawiony i wciągający wywołując wiele odczuć w czasie czytania. Jego pracę obserwujemy z plastycznych opisów jakie otrzymujemy od autora. Zachowanie jest wynikiem poczucia spełnionego obowiązku, miłego traktowania przez ludzi, przyjaźni jaka rodzi się między nim i jego opiekunem. Jednocześnie dostajemy obraz dawnego górnictwa, w którym konie wykorzystywano do pracy w kopalniach przy ciągnięciu wagoników z urobkiem. Ze wszystkimi zagrożeniami jakie czyhały na górników pracujących pod ziemią. W trudnych warunkach, w brudzie i niebezpieczeństwie jakie pojawiały się codziennie. Jednak postać konia jako główny bohater sprawia, że fabuła na tym wiele zyskuje i możemy wczuć się w jego sytuacje. Autor potrafił z wielką dbałością zarysować Łyska tworząc niebagatelną i niezwykłą postać konia oddanego swojej pracy. Odpłacającego się za dobroć, chociaż sytuacja z jednym z górników pokazuje, że nawet koń może się zdenerwować w takim momencie. Sympatyczny bohater, dający się polubić i podczas czytania wiele razy trzymałem kciuki za niego. Jego losy od początku były nie obce mi i wciągnęła mnie fabuła przygodami jakie śledziłem z uwagą. Otrzymujemy jeszcze z główniejszych postaci Konderle stającym się opiekunem konia, na którym mu zależy. Oprócz tego spotykamy na dalszym planie bohaterów dobrze nakreślonych mających nieraz do odegrania rolę w fabule przewidziana przez autora. Jednocześnie mających głębie i mimo obaw nie okazały się jednowymiarowe. Relacje między górnikami i koniem przedstawiono ciekawie od samego początku. Dlatego wciągnęły mnie i pozostawiły po sobie emocjonujące wrażenie jakie dotychczas na wspomnienie mnie ogarnia. Jeśli chodzi o dialogi są żywe, nieraz pisane z gwarą czego dowiadujemy się na samym początku we wstępie i wykorzystanie potocznej mowy nie przeszkadza w czasie czytania. Dodaje uroku i klimatu fabule opowiadającej o losie konia z pokładu Idy. Książka Łysek z pokładu Idy jest pozycją bardzo dobrą napisaną przez autora, o którym słyszałem i dopiero teraz po niego sięgnąłem. Opowieść o Łysku wykorzystywanym w górnictwie jest historią niezwykłą i emocjonującą. Autor wprowadzając postać konia pracującego w niebezpiecznych warunkach pośród górników, który staje się sympatycznym bohaterem. Łysek staje się nam z każdą przeczytaną stroną bliższy i wiele razy sam trzymałem za niego kciuki kibicując mu w czasie wykonywanej pracy. W finale książki dostajemy emocjonującą scenę dotyczącą konia i jego dalszych losów, która mnie wzruszyła. Książka nie jest strasznie długa i do przeczytania w szybkim tempie, lecz zawiera potraktowanych poważnie tematykę górnictwa i jego ukazania ze wszystkimi wadami i zaletami jakie dostajemy. Akcja szybko poprowadzona z wydarzeniami nie pozwalającymi oderwać się od niej. Napisana przystępnie, plastycznie i przyjemnym stylem jakim posługuje się autor. Skierowana bardziej do młodzieży, ale nawet starszy czytelnik znajdzie tutaj coś dla siebie. Opowieść o Łysku wciąga, nie pozwala się oderwać, wzrusza i wywołuje emocje w czasie czytania. Autor napisał ciekawą książkę ukazującą trudy górnictwa, oddając hołd ludziom tam pracującym w ciężkich warunkach w kopalni na przykładzie historii o koniu Łysku i jego przygodach. Przedstawiając pomoc jaką mogą nieść zwierzęta ludziom. Mająca nawet obecnie swój niepowtarzalny klimat, nie zestarzała się czego obawiałem się przed czytaniem i pełna uroku. Zakończenie dające nadzieje i wywołujące emocje w czasie czytania dopełniło całości obrazu. Sięgając po nią nie spodziewałem się, że dostanę tak dobrą i ciekawie napisaną książkę, która zapewniła mi wiele wrażeń w czasie czytania. Moje spotkaniem z autorem mogę zaliczyć do bardzo udanych i mam ochotę zaznajomić się z innymi jego pozycjami jakie napisał. Na pewno jeszcze kiedyś sięgnę po jakąś jego książkę i przeczytam. Łysek z pokładu Idy okazał się ponadczasową, wciągającą i ciekawą pozycją od autora, który wiele miejsca poświęca w swojej twórczości górnictwu i sprawom Śląska w swojej twórczości.
Magnis - awatar Magnis
ocenił na75 miesięcy temu
Rogaś z Doliny Roztoki Maria Kownacka
Rogaś z Doliny Roztoki
Maria Kownacka
Rogaś z Doliny Roztoki – powieść dla dzieci i młodzieży napisana przez Marię Kownacką. Książka opowiada o sarniątku, którego matka zginęła od kłów rysia oraz o dzieciach, mieszkających w gajówce w Dolinie Roztoki w Beskidzie Sądeckim, które zaopiekowały się sarnim sierotą. Kiedy samczyk podrósł i wyrosły mu rogi, otrzymał imię Rogaś. Kiedy nabroił, wypuszczono go do lasu. W czasie grzybobrania, gdy Józia i Rózia zaginęły, Rogaś je uratował i odprowadził do domu. Książka dedykowana była Józefowi Włodarskiemu, serdecznemu przyjacielowi dzieci, opiekunowi i miłośnikowi przyrody ojczystej. Smutnawa, piękna opowieść, mimo, że niezbyt prawdopodobna, zapada w serce.
Melissa Tygrys - awatar Melissa Tygrys
ocenił na71 rok temu
Na jagody Maria Konopnicka
Na jagody
Maria Konopnicka Katarzyna Minasowicz
Wyzwanie LC - styczeń 2025 Opowieść o baśniowej przyrodzie i dobrym chłopcu. Dlaczego akurat taka lektura? Chyba z sentymentu, bo to moja pierwsza książka, którą sama wypożyczyłam w bibliotece szkolnej. Ale wybrałam także dla nadbużańskiego początku i baśniowości opisów: "Tuż nad Bugiem, z lewej strony, Stoi wielki bór zielony. Noc go kryje skrzydłem kruczem¹, Świt otwiera srebrnym kluczem, A zachodu łuna złota Zatrzaskuje jasne wrota." Tak... jest zdecydowanie baśniowo. Jest sporo słów, których młody czytelnik może nie zrozumieć, ale większość powinien rozpoznać z kontekstu, a inne może sprawdzić w internecie :) Jak dla mnie, najpiękniejsze są fragmenty, gdy jeszcze Jasia nie poznajemy, a są to niesamowite, wręcz baśniowe opisy natury. Sama postać chłopca też jest niezwykle ciekawa, bo oto ten młody człowiek wymyka się o świcie do lasu, aby nazrywać jagód i przynieść je mamie. Prawdopodobnie chorej mamie, bo inaczej już by nie spała, gdy chłopiec powraca z tej wyprawy. Ładne wydanie: - twarda okładka - dobre, niekrzykliwe rysunki zgodne z tekstem (Katarzyna Minasowicz) - odpowiednia wielkość druku, dzięki czemu przyjemnie się czyta
moniss - awatar moniss
ocenił na61 rok temu
Historia żółtej ciżemki Antonina Domańska
Historia żółtej ciżemki
Antonina Domańska
Południowa Polska, XV wiek. Z rodzinnej wioski ucieka Wawrzuś, młody i bardzo uzdolniony chłopiec. Po wielu przygodach trafia do Krakowa, gdzie poznaje wiele zasłużonych historycznych postaci i jest świadkiem (a nawet więcej) budowy słynnego Ołtarza Mariackiego. Przyjemna książka nie tylko dla młodzieży.
hiszpan - awatar hiszpan
ocenił na728 dni temu
Puc, Bursztyn i goście Jan Grabowski
Puc, Bursztyn i goście
Jan Grabowski
Zapewne mało które współczesne dziecko nie zanudziłoby się przy tej lekturze na śmierć, być może żadne, ale - cóż - to jedna pozycji, na których się wychowałem i nadal mnie bawi, jak się okazuje. Przygoda, przyjaźń, ciepło i nauka w starym wydaniu. No dobrze, starodawnym :)
PapierowyTygrys - awatar PapierowyTygrys
ocenił na108 miesięcy temu

Inne materiały dotyczące książki Panna z mokrą głową

Cytaty z książki Panna z mokrą głową

Więcej
Kornel Makuszyński Panna z mokrą głową Zobacz więcej
Kornel Makuszyński Panna z mokrą głową Zobacz więcej
Kornel Makuszyński Panna z mokrą głową Zobacz więcej
Więcej