Irreversible Damage: The Transgender Craze Seducing Our Daughters

Trudno mi ocenić tę książkę. Z jednej strony są tam opisane rzeczy, z którymi jakoś się mogłam utożsamić czy zrozumieć (np. zinternalizowana mizoginia sprawiająca, że kwestionuje się przynależność do płci żeńskiej). Styl jest taki, że wydaje się bezstronna i rzetelna. Ale z drugiej książka ta stała się bronią w rękach osób szkodzących osobom transpłciowym, które i bez tego mają wystarczająco ciężko.

Trudno mi ocenić tę książkę. Z jednej strony są tam opisane rzeczy, z którymi jakoś się mogłam utożsamić czy zrozumieć (np. zinternalizowana mizoginia sprawiająca, że kwestionuje się przynależność do płci żeńskiej). Styl jest taki, że wydaje się bezstronna i rzetelna. Ale z drugiej książka ta stała się bronią w rękach osób szkodzących osobom transpłciowym, które i bez tego...

Ważny temat, ale miałem wrażenie, że autorka nie udźwignęła go technicznie i literacko. W rezultacie narracja wędrował od nużących detali po ogólniki. Warto sięgnąć, ale dużo bardziej polecam Bad Therapy tej samej autorki.

Ważny temat, ale miałem wrażenie, że autorka nie udźwignęła go technicznie i literacko. W rezultacie narracja wędrował od nużących detali po ogólniki. Warto sięgnąć, ale dużo bardziej polecam Bad Therapy tej samej autorki.

Bardzo ważna książka. Ponoć już wyszła po polsku, więc dobrze. Polscy rodzice powinni ją przeczytać, bo wszelkie zachodnie wariactwa przychodzą do nas z lekkim poślizgiem, zatem dobrze się na przygotować.

Bardzo ważna książka. Ponoć już wyszła po polsku, więc dobrze. Polscy rodzice powinni ją przeczytać, bo wszelkie zachodnie wariactwa przychodzą do nas z lekkim poślizgiem, zatem dobrze się na przygotować.

Świetna rewelacyjna książka napisana z ogromną empatią i szacunkiem dla bohaterów i opisywanego problemu.

Świetna rewelacyjna książka napisana z ogromną empatią i szacunkiem dla bohaterów i opisywanego problemu.

Właśnie wyszło po polsku.
Zwolennicy szaleństwa opisywanego w tej książce niedługo wyrzucą biologię ze szkół. Bo ta nauka dowiodła już dawno, że są dwie płcie. Ideologia mówi, że jest więcej. Były ideologie, które dzieliły ludzi na nadludzi i podludzi. Oby i ten współczesny marksizm podzielił los bratniego nazizmu.

Właśnie wyszło po polsku.
Zwolennicy szaleństwa opisywanego w tej książce niedługo wyrzucą biologię ze szkół. Bo ta nauka dowiodła już dawno, że są dwie płcie. Ideologia mówi, że jest więcej. Były ideologie, które dzieliły ludzi na nadludzi i podludzi. Oby i ten współczesny marksizm podzielił los bratniego nazizmu.

Dobra książka o rosnącej liczbie przypadków dysforii płciowej wśród młodych kobiet i dziewcząt, zwłaszcza w krajach mizoginistycznych (w krajach mizoandrycznych obserwuje się wzrost dysforii płciowej wśród mężczyzn). Fajnie, ze autorka pokazała, ze kobiety „nie-trans” również doświadczają dysforii płciowej. Wśród wielu przyczyn dysforii płciowej (społecznych, religijnych, stereotypów związanych z płcią, nierównowagi hormonalnej, autyzmu, przyczyn neurologicznych, social contagnion, traum itp.) - autorka zdaje się pomijać jedna, bardzo istotna przyczynę dysforii płciowej: po prostu niechęć do posiadania dzieci, do bycia matka, do rozmnażania się. Niekoniecznie nabyta, czasem bywa wrodzona. Społeczeństwo nie szanuje bezdzietnych kobiet, więc bezdzietne młode kobiety chcą uciec - drogą przejściową, będąc dla wielu z nich jedynym dostępnym rozwiązaniem. rozwiązanie? Zakończyc piętnowanie związane z brakiem chęci bycia matką lub niebyciem hetero. Zaakceptować bezdzietnych z wyboru, innych, niehetero. Proste! :)

Dobra książka o rosnącej liczbie przypadków dysforii płciowej wśród młodych kobiet i dziewcząt, zwłaszcza w krajach mizoginistycznych (w krajach mizoandrycznych obserwuje się wzrost dysforii płciowej wśród mężczyzn). Fajnie, ze autorka pokazała, ze kobiety „nie-trans” również doświadczają dysforii płciowej. Wśród wielu przyczyn dysforii płciowej (społecznych, religijnych,...

Skandalicznie zła, szkodliwa publikacja. Autorka ma krew na rękach, ponieważ ta pozycja stała się bronią w rękach rodziców maltretujących swoje dzieci — a te z kolei zaczynają masowo popełniać samobójstwa. Abigail Shrier popełnia kardynalny błąd pisania o rzeczach, o których nie ma pojęcia; myli płeć chromosomalną z narządami, narządy z ubiorem, ubiór z tożsamością, a tożsamość z chromosomami, brakuje jej podstawowej wiedzy biologicznej, i wypowiada się w sposób graniczący z arogancją. Omijać, spalić, zasypać wapnem palonym i wyegzorcyzmować.

Skandalicznie zła, szkodliwa publikacja. Autorka ma krew na rękach, ponieważ ta pozycja stała się bronią w rękach rodziców maltretujących swoje dzieci — a te z kolei zaczynają masowo popełniać samobójstwa. Abigail Shrier popełnia kardynalny błąd pisania o rzeczach, o których nie ma pojęcia; myli płeć chromosomalną z narządami, narządy z ubiorem, ubiór z tożsamością, a...

Kawał pracy dziennikarskiej, dobrze napisany. Widać empatię i zaangażowanie autorki.

Nie jest to książka przeciwko osobom transseksualnym. Właściwie nie ma z nimi wiele wspólnego. To opowieść o trudnym dojrzewaniu. Zdefiniowano takie zaburzenie - rapid onset gender dysphoria, które objawia się jak transseksualizm, tyle że wyłącznie w okresie dorastania. Zależy ono od czynników środowiskowych i przechodzi. Transseksualizm natomiast odczuwalny jest od wczesnego dzieciństwa i nie mija.

Dorastające dziewczyny cierpiące na depresję podatne są na tzw. emotional contagion, czyli "zakażenie psychiczne"*. Depresja bowiem potrafi przekierunkować się i nabrać formę innego zaburzenia - takiego, na które często się napotyka w otoczeniu. Jako że depresja jest powszechna w okresie dojrzewania, różne pokolenia miały własne "zarazy", np. niegdyś częstsza była anoreksja. To to samo zjawisko, przez które samobójstwo jednej osoby może pociągnąć za sobą kolejne ofiary.

"Psychicznym wirusem" dzisiejszej młodzieży stała się właśnie rapid onset gender dysphoria. Dojrzewanie wzbudza dezorientację i niską samoocenę. Brak akceptacji swojego nagle zmieniającego się wyglądu i złe samopoczucie psychiczne może zostać pomylone z czuciem się "czymś innym" niż kobietą. W końcu rzadko rozwijamy poczucie kobiecości zaraz po pojawieniu się miesiączki i pierwszych zmian w ciele. Nie pomaga również przekonanie, że przez niesprawiedliwości społeczne łatwiej byłoby nam w życiu, gdybyśmy były płci męskiej. W ten sposób nakierowywane, młode dziewczyny autentycznie mogą rozwinąć przekonanie, że są transseksualne, niebinarne czy o jeszcze innej tożsamości płciowej.

"Wspieranie" tych dziewczynek wykorzystywane jest jako narzędzie polityczne. Niestety, zamiast pomagać osobom transseksualnym, ideologicznie zaślepieni pedagodzy i influencerzy zarażają dysforią płciową kolejne osoby. Na ich zdrowiu bezlitośnie żerują (albo naiwnie je narażają) politycy, zawłaszczając sobie głosy pseudo-równościowym prawodawstwem, które pozwala dzieciom na wczesne, trwałe zmiany w kierunku korekty płci. I to również wbrew woli rodziców (zakaz korekty płci przez rodziców w wielu stanach uznawany jest za przemoc; zdarzyły się już przypadki nadużywania tego prawa w toku rozwodów).

W książce spotykamy się z ofiarami tego zjawiska. Próbują one poskładać swoje życie po dokonaniu nieodwracalnych szkód na swoim ciele, samoocenie, poczuciu kobiecości, czasami nawet utracie płodności czy satysfakcjonującego życia seksualnego.

*Nie wiem, czy istnieje polska nazwa na emotional contagion, ale jest takie zjawisko, angielski termin funkcjonuje.

Kawał pracy dziennikarskiej, dobrze napisany. Widać empatię i zaangażowanie autorki.

Nie jest to książka przeciwko osobom transseksualnym. Właściwie nie ma z nimi wiele wspólnego. To opowieść o trudnym dojrzewaniu. Zdefiniowano takie zaburzenie - rapid onset gender dysphoria, które objawia się jak transseksualizm, tyle że wyłącznie w okresie dorastania. Zależy ono od...