Wyklęta Królowa

Wyklęta królowa wniosła do historii bardzo dużo negatywnych elementów. Wątek Devena i ogólnie sam wątek miłosny głównej pary - beznadziejny. Nie rozumiem, czemu nikt nie zwrócił uwagi na fakt, że Ashwin i Kalinda są rodziną, a istnieje między nimi swego rodzaju romantyzm. Jest to dosyć niedopowiedziane. Nie podobał mi się też ciągle powtarzający się charakter księżniczek - każda kolejna zachowująca się dokładnie tak samo; czytaj: źle, fatalnie, złośliwie, żądna władzy.
Do tej pory najgorsza część, a zakończenie według mnie domknęło już praktycznie wszystko, więc nie wiem, po co i czego się spodziewać w ostatnim tomie.

Wyklęta królowa wniosła do historii bardzo dużo negatywnych elementów. Wątek Devena i ogólnie sam wątek miłosny głównej pary - beznadziejny. Nie rozumiem, czemu nikt nie zwrócił uwagi na fakt, że Ashwin i Kalinda są rodziną, a istnieje między nimi swego rodzaju romantyzm. Jest to dosyć niedopowiedziane. Nie podobał mi się też ciągle powtarzający się charakter księżniczek -...

Wow, muszę pogratulować tej książce. Naprawdę. Już dawno nie zdarzyło się abym poczuła się wkurzona na KAŻDEGO bohatera tej powieści. ABSOLUTNIE każdego.
Zacznijmy może od tego, kto wkurzył mnie najbardziej… Kalinda. Naprawdę, jakim cudem nie wkurzyła nikogo oprócz mnie. Dziewczyna jedno mówi, drugie robi. Kompletnie nie myśli nad konsekwencjami czy jak wpłynie to na jej bliskich. Biegnie, robi, a potem rozpacza. No przykro. A najbardziej to wkurzyło mnie jej niezdecydowanie względem facetów – taaaak, wiem, ma to swoje teoretyczne uzasadnienie, ale gdyby Kali usiadła, spokojnie pomyślała i przede wszystkim POROZMAWIAŁA z innymi MOŻE nie byłoby całej tej dramy.
Potem wkurzył mnie Ashwin. Jakby… Naprawdę? To jest nasz radża? Dzieciaczek, który chce ładnej dziewczyny, a jak ta daje mu kosza to się obraża i idzie do kąta? No książe dzieciak mnie okropnie stresuje. To wpieranie czytelnikowi, że niby Ashwin kocha imperium to bzdura. Nigdy tego nie widzimy, jedyne co to lata za Kali i robi smutne oczka i usprawiedliwia każdą głupią decyzję zarówno swoją jak i Kali.
Na koniec Deven… Wkurzył mnie najmniej. Wiem, że wszyscy w recenzjach twierdzą, że to właśnie Deven ich wkurzał, a Ashwin był wspaniały, ale nie. Kompletnie się nie zgadzam. Deven zachował się głupio, to prawda, nie potrafił odłożyć na bok swoich niechęci wobec Ashwina – tak. Jednak JAKO KURCZĘ JEDYNY coś robi. Próbuje odnaleźć brata, stara się wszystkim uzmysłowić, ze postępują głupio, po czym nikt go nie słucha i kiedy wychodzi, że miał rację robią zdziwionego Pikachu.
Trochę cieszę się, że przede mną jeszcze tylko jeden tom. Naprawdę czuję spadek tej serii, a poziom mojej irytacji sięga zenitu.
~Idris

Wow, muszę pogratulować tej książce. Naprawdę. Już dawno nie zdarzyło się abym poczuła się wkurzona na KAŻDEGO bohatera tej powieści. ABSOLUTNIE każdego.
Zacznijmy może od tego, kto wkurzył mnie najbardziej… Kalinda. Naprawdę, jakim cudem nie wkurzyła nikogo oprócz mnie. Dziewczyna jedno mówi, drugie robi. Kompletnie nie myśli nad konsekwencjami czy jak wpłynie to na jej...

Kolejna część losów Kalindy, Pokrewnej i Ognistej, która wraz z ukochanym Devenem, przyjaciółmi i księciem Ashwinem podejmuje walkę z Otchłańcem, aby ocalić świat przed ciemnością. Tak jak w poprzednich częściach akcja toczy się szybko, a zakończenie zachęca, aby sięgnąć po kolejny tom.

Kolejna część losów Kalindy, Pokrewnej i Ognistej, która wraz z ukochanym Devenem, przyjaciółmi i księciem Ashwinem podejmuje walkę z Otchłańcem, aby ocalić świat przed ciemnością. Tak jak w poprzednich częściach akcja toczy się szybko, a zakończenie zachęca, aby sięgnąć po kolejny tom.

Kolejna dobra część serii. Tak samo jak poprzedni tom i ten obfitował w wydarzenia. Nie było chwili nudy.

Jeśli miałbym wymienić minusy, to trochę męczył mnie ten podział na Kalindę i Devena. No i znowu irytowały mnie niektóre wybory głównej bohaterki, ale później wiele się wyjaśniło - dowiadujemy się dlaczego postępowała tak, a nie inaczej.

Koniec końców - dobra lektura. Zdecydowaniem polecam.

Kolejna dobra część serii. Tak samo jak poprzedni tom i ten obfitował w wydarzenia. Nie było chwili nudy.

Jeśli miałbym wymienić minusy, to trochę męczył mnie ten podział na Kalindę i Devena. No i znowu irytowały mnie niektóre wybory głównej bohaterki, ale później wiele się wyjaśniło - dowiadujemy się dlaczego postępowała tak, a nie inaczej.

Koniec końców - dobra...

Najsłabszy tom, niewiele się dzieje w fabule, jedynie końcówka zasługuje na uznanie.

Najsłabszy tom, niewiele się dzieje w fabule, jedynie końcówka zasługuje na uznanie.

XD. Dziwna cześć. Średnio zrozumiała w pewnym momencie

XD. Dziwna cześć. Średnio zrozumiała w pewnym momencie

Polecam

Polecam

Jedna z postać iandal tak samo mało nieciekawa ku mojemu rozczarowaniu ponieważ całą książkę czyta sie przyjemnie iszybko. Miło wrócić do tego świata z Ashwinem Kalindą i innymi.

Jedna z postać iandal tak samo mało nieciekawa ku mojemu rozczarowaniu ponieważ całą książkę czyta sie przyjemnie iszybko. Miło wrócić do tego świata z Ashwinem Kalindą i innymi.

Tył książki ocenia tę serię jako magiczną, lecz magia przeznaczona dla mnie zdążyła już osłabnąć.
Kreacja głównej bohaterki, niezmiennie mi się podoba. Od pierwszego tomu podziwiam determinację i chęć do walki Kalindy.
Nie jestem ogromną fanką wątków miłosnych w książkach. Przesłodzony romans bohaterów, zawsze, zaniża moją ocenę. „Wyklęta Królowa” ma w sobie sporo miłości. Nie jest to opis wyidealizowanych uczuć ani scenariusz przekartkowany z tureckiej telenoweli. Dla mnie są to uczucia autentyczne. Pojawiły się momenty prawdziwej, pięknej miłości, ale nie brak było problemów, zazdrości i tęsknoty.
Od początku serii nie byłam entuzjastką relacji Kalindy i Devena. Sama postać mężczyzny nigdy nie zasłużyła na moją sympatię. Nie jestem w stanie tego uargumentować, wyszło tak po prostu. Z tego też powodu rozdziały z perspektywy Devena mocno mnie irytowały. Na tyle mocno, że czasami byłam bliska przeskoczenia kilku stron czy zupełnego wywieszenia białej flagi. Na szczęście udało mi się przetrwać do ostatniej strony.
Książka zaczynała robić się przewidywalna. Sądziłam, że znam zakończenie, jednak to, które przygotowała autorka, wyskoczyło niczym pajacyk z pudełka. Zaskoczyło mnie, ale nie wywróciło świata na tyle, by przymknąć oko na momenty irytacji.

Tył książki ocenia tę serię jako magiczną, lecz magia przeznaczona dla mnie zdążyła już osłabnąć.
Kreacja głównej bohaterki, niezmiennie mi się podoba. Od pierwszego tomu podziwiam determinację i chęć do walki Kalindy.
Nie jestem ogromną fanką wątków miłosnych w książkach. Przesłodzony romans bohaterów, zawsze, zaniża moją ocenę. „Wyklęta Królowa” ma w sobie sporo miłości....

Nie chcę za bardzo rozpisywać się o fabule, bo w przypadku 3 tomu mogą pojawić się już spore spojlery - jeśli czytaliście "Ognistą królową" to wiecie, co stało się na końcu. No i tym razem płyniemy do kolejnego kraju - tym razem Lestari - poznajemy kolejny dwór i kolejnego króla, a właściwie Bulana i probujemy walczyć z tym, co się uwolniło 😂 bardziej enigmatycznie nie potrafię 😄
Czy mi się podobało? Owszem. Dobrze się bawiłam, historia była ciekawa i rozwiązanie bardzo mi się podobało. Na uwagę załuguje postać księcia Ashwina - ta jego niejednoznaczność powoduje, że wg mnie jest dużo bardziej prawdopodobny niż postaci stricte dobre lub złe. Muszę jednak przyznać, że seria ta nie wzbudza we mnie wielkiego zachwytu. Żebyśmy nie zrozumieli się źle - to są dobre książki z ciekawymi bohaterami i ciekawą historią, ale obawiam się, że nie zapadną mi one w pamięć na długo...
Niemniej jednak nie można im odmówić świetnego, orientalnego klimatu i za to na pewno moja ocena idzie jedno oczko w górę :)

Nie chcę za bardzo rozpisywać się o fabule, bo w przypadku 3 tomu mogą pojawić się już spore spojlery - jeśli czytaliście "Ognistą królową" to wiecie, co stało się na końcu. No i tym razem płyniemy do kolejnego kraju - tym razem Lestari - poznajemy kolejny dwór i kolejnego króla, a właściwie Bulana i probujemy walczyć z tym, co się uwolniło 😂 bardziej enigmatycznie nie...