Ja nie mam duszy. Sprawa Barbary Ubryk, uwięzionej zakonnicy, której historią żyła cała Polska

Reportaż Natalii Budzyńskiej „Ja nie mam duszy”stanowi fascynujące, a zarazem przejmujące spojrzenie na sprawę Barbary Ubryk – zakonnicy, której losy w XIX-wiecznej Polsce poruszyły opinię publiczną. Autorka nie tylko opisuje fakty – długoletnie odosobnienie Barbary Ubryk w klasztorze karmelitanek – ale także zagłębia się w to, jak media i społeczeństwo interpretowały tę sprawę, przekształcając ją w swoisty spektakl. Jednocześnie książka stawia wiele trudnych pytań o rolę Kościoła, prawa kobiet i znaczenie godności człowieka w kontekście religijnych zobowiązań.
Ode mnie wielkie brawa dla autorki za pracę reasercherską jaką wykonała, a potem jak to wszystko złożyła do kupy. Dociekanie prawdy o wydarzeniach sprzed ponad dwóch wieków, szczególnie dotyczących zamkniętego środowiska klasztoru kontemplacyjnego, wymagało ogromnej pracy badawczej. Natalia Budzyńska musiała nie tylko przeszukiwać archiwa, ale także interpretować skąpe źródła i wypełniać luki w dostępnych informacjach.
Autorce udało się zrekonstruować historię Barbary Ubryk, nie popadając w sensacyjność, a jednocześnie nadając jej głęboki wymiar społeczny i kulturowy.
Reportaż ten zainteresuje osoby, które chcą poznać realia życia w klasztorach i funkcjonowania zamkniętych wspólnot. Książka idealna też dla tych, którzy interesują się historią psychiatrii. Ci związani z Krakowem znajdą w niej odniesienia do prawdziwych wydarzeń, miejsc i osób. To także pozycja dla tych, które cenią oszczędny w emocje, rzetelny reportaż, pozostawiający przestrzeń do własnych refleksji.

Reportaż Natalii Budzyńskiej „Ja nie mam duszy”stanowi fascynujące, a zarazem przejmujące spojrzenie na sprawę Barbary Ubryk – zakonnicy, której losy w XIX-wiecznej Polsce poruszyły opinię publiczną. Autorka nie tylko opisuje fakty – długoletnie odosobnienie Barbary Ubryk w klasztorze karmelitanek – ale także zagłębia się w to, jak media i społeczeństwo interpretowały tę...

Po przeczytaniu książki Mariusza Kaniosa "Pomroki" sięgnęłam po reportaż Natalii Budzyńskiej przedstawiający historię uwięzionej zakonnicy Barbary Ubryk.
Kraków - XIX wiek.
Książka zawiera bardzo szczegółowe opisy z 21. letniego pobytu kobiety więzionej w strasznych, wręcz nieludzkich warunkach i traktowanej przez karmelitanki gorzej niż zwierzę. Chora i pozbawiona pomocy w krakowskim klasztorze, zamknięta w celi, pozbawiona kontaktów , a przede wszystkim podstawowych środków do życia, coraz bardziej cierpi.
Zainteresowanie losami Barbary mieszkańców miasta, prasy, lekarzy oraz duchowieństwa i sądów tylko w niewielkim stopniu przyczynia się do poprawy warunków jej życia.
Reportaż jest wstrząsający i przygnębiający!

Po przeczytaniu książki Mariusza Kaniosa "Pomroki" sięgnęłam po reportaż Natalii Budzyńskiej przedstawiający historię uwięzionej zakonnicy Barbary Ubryk.
Kraków - XIX wiek.
Książka zawiera bardzo szczegółowe opisy z 21. letniego pobytu kobiety więzionej w strasznych, wręcz nieludzkich warunkach i traktowanej przez karmelitanki gorzej niż zwierzę. Chora i pozbawiona pomocy...

Ta książka nie tylko stanowi rekonstrukcję wydarzeń w sprawie Barbary Ubryk - rekonstrukcję o tyle imponującą, że opartą na pieczołowicie zebranych szczątkach XIX-wiecznych źródeł - co zarysowuje szeroki kontekst historii. Jest tu więc nie tylko opis cierpień obłąkanej zakonnicy i przebieg śledztwa, ale także zarys reguły karmelitańskiej, ścierających się ruchów antyklerykalnych z konserwatywnymi czy stan ówczesnej psychiatrii. Wszystko to o tyle ważne i intrygujące, że odsłanianie przez autorkę kolejnych kontekstów sprawia, że wcale nie tak czarno-biało ta historia wygląda. I mimo że autorka pozwala sobie (rzadko) na oceniające komentarze, to bardzo podoba mi się ta rzetelność i reporterska dbałość o to, by czytelnik mógł sobie dobrze osadzić historię we właściwych okolicznościach, a które są przecież bardzo dalekie od tego, co sam zna.

Ta książka nie tylko stanowi rekonstrukcję wydarzeń w sprawie Barbary Ubryk - rekonstrukcję o tyle imponującą, że opartą na pieczołowicie zebranych szczątkach XIX-wiecznych źródeł - co zarysowuje szeroki kontekst historii. Jest tu więc nie tylko opis cierpień obłąkanej zakonnicy i przebieg śledztwa, ale także zarys reguły karmelitańskiej, ścierających się ruchów...

Zupełnie nie zgadzam się z tymi krytycznymi uwagami, które tu przeczytałem. Ksiàżka obnaźa system przymusu jakim jest tzw kościół katolicki

Zupełnie nie zgadzam się z tymi krytycznymi uwagami, które tu przeczytałem. Ksiàżka obnaźa system przymusu jakim jest tzw kościół katolicki

Historia nie aż tak turbo ciekawa, ale dobrze zebrana bibliografia i wyczerpany temat. Czasami miałam wrażenie, że czytam czyjąś pracę dyplomową. Podobały mi się również momenty (może ze dwa) kiedyś autorka pozwoliła sobie na wyrażenie swojej opinii poprzez ripostę do tego co aktualnie było opisywane.

Historia nie aż tak turbo ciekawa, ale dobrze zebrana bibliografia i wyczerpany temat. Czasami miałam wrażenie, że czytam czyjąś pracę dyplomową. Podobały mi się również momenty (może ze dwa) kiedyś autorka pozwoliła sobie na wyrażenie swojej opinii poprzez ripostę do tego co aktualnie było opisywane.

dobra

dobra

Niesamowita historia i zarazem okropna

Niesamowita historia i zarazem okropna

Początkowo narracja dość chaotyczna, łatwo się pogubić. Mniej więcej w połowie robi się ciekawiej i wciąga. Książka jest nie tylko przedstawieniem tragicznego losu zakonnicy, ale również rzuca światło na ówczesną wiedzę psychiatryczną, to jak traktowano i leczono chorych umysłowo w XIX wieku, na podejście lekarzy i społeczeństwa. Stanowi także interesujące studium życia sióstr w zakonie zamkniętym. Na pewno warto było przebrnąć przez gąszcz faktów i nazwisk, by poznać tę makabryczną historię. Rzetelnie napisany reportaż.

Początkowo narracja dość chaotyczna, łatwo się pogubić. Mniej więcej w połowie robi się ciekawiej i wciąga. Książka jest nie tylko przedstawieniem tragicznego losu zakonnicy, ale również rzuca światło na ówczesną wiedzę psychiatryczną, to jak traktowano i leczono chorych umysłowo w XIX wieku, na podejście lekarzy i społeczeństwa. Stanowi także interesujące studium życia...

Na pewno wnikliwe studium przypadku, jak najbardziej należało się Barbarze zbadanie tej sprawy wnikliwie. Ja jednak wolałabym przeczytać o tej sprawie jako 3-4 stronicowego artykułu. Książka ta wyczerpuje temat kilkukrotnie

Na pewno wnikliwe studium przypadku, jak najbardziej należało się Barbarze zbadanie tej sprawy wnikliwie. Ja jednak wolałabym przeczytać o tej sprawie jako 3-4 stronicowego artykułu. Książka ta wyczerpuje temat kilkukrotnie

Jest XIX wiek. Polska. Kraków. Do opinii publicznej dociera fakt, że w klasztorze Karmelitanek Bosych, jedna z zakonnic, odosobniona jest od reszty. Pojawia się pytanie - dlaczego. Jednak, biorąc pod uwagę dalszy ciąg sprawy, zaczynamy się zastanawiać - jak długo? Reportaż Natalii Budzyńskiej o tytule "Ja nie mam duszy -sprawa Barbary Ubryk. Uwięzionej zakonnicy, której historią żyła cała Polska", jest wstrząsającą historią młodej kobiety, która przyjmując święcenia staje się karmelitanką. Niestety, Barbara zapada na chorobę psychiczną, a jedynym rozwiązaniem (które wydaje się najbardziej rozsądne na tamte czasy),to odizolowanie jej od reszty zakonnic. Nie na miesiąc lub pół roku. Kilkadziesiąt lat. Sama w celi pozbawionej mebli, łóżka czy ubikacji.

Jeśli ktoś z Was, chciałby sięgnąć po wyczerpujący reportaż, który oparty jest na wielu solidnych faktach, polecam zagłębić się w sprawę Barbary Ubryk. Szokujące fakty które miały miejsce w klasztorze Karmelitanek Bosych sprawią, że każdy będzie chciał poznać finał tej historii.
Dzisiaj w dobie pandemii, każdy z nas dość ma przebywania w "zamknięciu" - postawmy się przez chwilę na miejscu głównej bohaterki reportażu i zadajmy sobie pytanie, którego nie trzeba wypowiadać na głos.

link do recenzji: https://nakanapie.pl/recenzje/zbrodnia-w-klasztorze-ja-nie-mam-duszy-sprawa-barbary-ubryk-uwiezionej-zakonnicy-ktorej-historia-zyla-cala-polska

Jest XIX wiek. Polska. Kraków. Do opinii publicznej dociera fakt, że w klasztorze Karmelitanek Bosych, jedna z zakonnic, odosobniona jest od reszty. Pojawia się pytanie - dlaczego. Jednak, biorąc pod uwagę dalszy ciąg sprawy, zaczynamy się zastanawiać - jak długo? Reportaż Natalii Budzyńskiej o tytule "Ja nie mam duszy -sprawa Barbary Ubryk. Uwięzionej zakonnicy, której...