Moje lesbijskie doświadczenia w walce z samotnością

Muszę zrobić reread.

Muszę zrobić reread.

Bardzo ciekawa manga, inna niż wszystkie, nie jest to typowa historia postaci a intymne wyznanie, jak rozmowa z autorką na imprezie późno w nocy gdzieś w kuchennym oknie paląc papierosy. Niesamowite wrażenie i niezwykle potrzebne.

Bardzo ciekawa manga, inna niż wszystkie, nie jest to typowa historia postaci a intymne wyznanie, jak rozmowa z autorką na imprezie późno w nocy gdzieś w kuchennym oknie paląc papierosy. Niesamowite wrażenie i niezwykle potrzebne.

Bardzo dobrze rozumiem Kabi Nagate. Wiele z tych sytuacji mi również się przytrafiły i również miałam wiele podobnych myśli, czy emocji co ona. Chyba tylko jedną nie mogę do końca zrozumieć , ale to tyle. Ciekawym jest, że czasami to czego najbardziej potrzebujemy to to, żeby nas ktoś przytulił. Dosłownie po skończeniu mangi zaczęłam ją tulić i nie chciałam przestać. ♡

Bardzo dobrze rozumiem Kabi Nagate. Wiele z tych sytuacji mi również się przytrafiły i również miałam wiele podobnych myśli, czy emocji co ona. Chyba tylko jedną nie mogę do końca zrozumieć , ale to tyle. Ciekawym jest, że czasami to czego najbardziej potrzebujemy to to, żeby nas ktoś przytulił. Dosłownie po skończeniu mangi zaczęłam ją tulić i nie chciałam przestać. ♡

Myślałam, że to będzie coś lekkiego o poszukiwaniu drugiej połówki. Okazało się, że to manga o czymś zupełnie innym. Porusza trudne tematy w bardzo delikatny i subtelny sposób, ale jednocześnie sprawia, że nie da się o nich przestać myśleć.

Myślałam, że to będzie coś lekkiego o poszukiwaniu drugiej połówki. Okazało się, że to manga o czymś zupełnie innym. Porusza trudne tematy w bardzo delikatny i subtelny sposób, ale jednocześnie sprawia, że nie da się o nich przestać myśleć.

Manga dobrze napisana, rysunki wykonane świetnie przez co są przyjemne dla oka. Podeszłam do przeczytania książki bez oczekiwań i czytało mi się przyjemnie, jednak nie sięgnęła bym po nią drugi raz. Fabuła zwięzła i samoidąca do przodu. Polecam do przeczytania.

Manga dobrze napisana, rysunki wykonane świetnie przez co są przyjemne dla oka. Podeszłam do przeczytania książki bez oczekiwań i czytało mi się przyjemnie, jednak nie sięgnęła bym po nią drugi raz. Fabuła zwięzła i samoidąca do przodu. Polecam do przeczytania.

Gdzie była ta książka, kiedy miałam 25 lat i nie miałam pojęcia, co ze sobą zrobić?

Z jednej strony przerażające jest dla mnie to, że doświadczenie zagubienia, samotności i braku wiary we własne siły nie było tylko moim doświadczeniem - że być może całkiem sporo młodych dorosłych przechodzi ten etap w życiu równie boleśnie.
Z drugiej strony - krzepiące jest to, że bohaterce udaje się odnaleźć siebie, swój sposób na życie i odkrywa coś, co daje jej poczucie sprawczości i pomaga wydorośleć w jej własnej głowie.
To szczera historia, momentami bezbronna, a momentami poruszająca swoją odwagą. Jedna z takich, po których chce się długo płakać - i ze wzruszenia, i z ulgi, i trochę ze szczęścia.

Wszystkim, którzy też byli w takim samym miejscu i przetrwali: jesteśmy wielcy.

Gdzie była ta książka, kiedy miałam 25 lat i nie miałam pojęcia, co ze sobą zrobić?

Z jednej strony przerażające jest dla mnie to, że doświadczenie zagubienia, samotności i braku wiary we własne siły nie było tylko moim doświadczeniem - że być może całkiem sporo młodych dorosłych przechodzi ten etap w życiu równie boleśnie.
Z drugiej strony - krzepiące jest to, że...

Moim zdaniem ta manga nie powinna mieć aż tak wysokiego ogranicznika wiekowego, autorka porusza bardzo ważne tematy dotyczące dojrzewania, nie tylko fizycznego, ale i tego emocjonalnego, mówi o słabościach w pozytywnym sensie, zachęca do samoakceptacji i poznawania swych pragnień ❤️

Moim zdaniem ta manga nie powinna mieć aż tak wysokiego ogranicznika wiekowego, autorka porusza bardzo ważne tematy dotyczące dojrzewania, nie tylko fizycznego, ale i tego emocjonalnego, mówi o słabościach w pozytywnym sensie, zachęca do samoakceptacji i poznawania swych pragnień ❤️

Gdybym miał opisać w maksymalnie dwóch słowach moje odczucia po przeczytaniu tego komiksu to byłoby to, totalne zaskoczenie.

Podchodziłem do tego utworu kompletnie na ślepo, po tytule myślałem, że będzie to obyczajówka, z dużą dozą humoru, dodatkiem erotyki, z jakąś tam szczyptą bardziej depresyjnych momentów. Tymczasem okazało się, że to niezwykle bolesna, i (niestety) życiowa historia, w której to doświadczymy bolesną egzystencję bohaterki, a także próbę walki, polepszenia swojej sytuacji życiowej.

Dla mnie pierwsze dwa rozdziały historii były na tyle bolesne, że uroniłem kilka łezek, co w przypadku komiksowego medium jest u mnie bardzo rzadkim zjawiskiem.

Gdybym miał opisać w maksymalnie dwóch słowach moje odczucia po przeczytaniu tego komiksu to byłoby to, totalne zaskoczenie.

Podchodziłem do tego utworu kompletnie na ślepo, po tytule myślałem, że będzie to obyczajówka, z dużą dozą humoru, dodatkiem erotyki, z jakąś tam szczyptą bardziej depresyjnych momentów. Tymczasem okazało się, że to niezwykle bolesna, i (niestety)...

Nagata Kabi opisuje w "Moim..." swoje doświadczenia w zmaganiu się z problemami psychicznymi — depresją i zaburzeniami odżywiania. Autorka porusza też temat tytułowej samotności, a także porażek zawodowych oraz odkrywania swojej seksualności.

Bardzo spodobała mi się szczerość, z którą autorka przedstawiła swoje wspomnienia. Nie unika poruszania tematów tabu i myśli, do których wielu ludzi nie byłoby w stanie się przyznać.

Komiks jest narysowany bardzo prostą, przypominającą szkic kreską w prostokątnych kadrach. Sama lubię ten charakterystyczny dla wielu mang josei styl. Całość uzupełniają akcenty w kolorze różowym, które wyróżniają komiks na tle innych.

Cieszę się, że w końcu sięgnęłam po ten długo stojący na mojej półce tytuł. Nie wykluczam po sięgnięcie po kolejny memuar autorki, który niedawno się ukazał.

P.S.: "Moje..." bywa często niesłusznie kategoryzowana jako yuri/GL. Nie jest to jednak romans, a queerowy memuar.

https://www.instagram.com/kiczcock/

Nagata Kabi opisuje w "Moim..." swoje doświadczenia w zmaganiu się z problemami psychicznymi — depresją i zaburzeniami odżywiania. Autorka porusza też temat tytułowej samotności, a także porażek zawodowych oraz odkrywania swojej seksualności.

Bardzo spodobała mi się szczerość, z którą autorka przedstawiła swoje wspomnienia. Nie unika poruszania tematów tabu i myśli, do...

O łał... Cóż.
Tytuł trochę pomija, że chodzi o lesbijskie doświadczenia w agencji towarzyskiej. W sumie jednak, nie do końca o tym jest komiks.
Bo to bardzo mocny, przykry, prawdziwy kawałek życia. Dużo więcej niż o seksie i sex-worku mówi o depresji, samotności, braku wsparcia, społeczeństwie, wymaganiach, byciu sobą, różnych tabu i próbie znalezienia własnej drogi. Podróż przez życie GB i karty tego komiksu jest ciekawa, ale jednocześnie znajoma. Niestety. Boleśnie.
Także kibicuję autorce i bohaterce. Tak jak kibicuję sobie i moim przyjaciołom. Oby udało nam się wszystkim odnaleźć własną drogę

O łał... Cóż.
Tytuł trochę pomija, że chodzi o lesbijskie doświadczenia w agencji towarzyskiej. W sumie jednak, nie do końca o tym jest komiks.
Bo to bardzo mocny, przykry, prawdziwy kawałek życia. Dużo więcej niż o seksie i sex-worku mówi o depresji, samotności, braku wsparcia, społeczeństwie, wymaganiach, byciu sobą, różnych tabu i próbie znalezienia własnej drogi. Podróż...