Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Name: Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz
Rating: 6,7 (31 reviews)
Author: Christopher Whitcomb
ISBN: 83-89344-18-1

Okładka książki Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Christopher Whitcomb

6,7 / 10

31 ocen

4 opinii

Wydawnictwo Wołoszański

Wydawnictwo: Wydawnictwo Wołoszański kryminał, sensacja, thriller

450 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Cold Zero: Inside the Hostage Rescue Team
Data wydania:: 2006-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2006-01-01
Liczba stron:: 450
Czas czytania: 7 godz. 30 min.
Język:: polski
ISBN:: 83-89344-18-1
Tłumacz:: Joanna Przyjemska

Autor pamiętnika o piętnastu latach pracy w FBI, był snajperem w HRT - jednostce antyterrorystycznej, następnie instruktorem do spraw przeprowadzania przesłuchań w Akademii FBI, a ostatnio dyrektorem do spraw wywiadu w Grupie Reagowania Kryzysowego (Critical Incident Response Group). Występował w dziesiątkach programów radiowych i telewizyjnych, pisał dla "GQ" i "New York Times Magazine", a jako analityk do spraw terroryzmu stacji NBC wypowiadał się na najróżniejsze tematy związane z wywiadem. Whitcomb za wykazanie się niezwykłą dzielnością w czasie pełnienia obowiązków służbowych otrzymał przyznawany przez FBI medal "Za Odwagę". W ostatnich latach brał udział w każdym śledztwie o zasięgu ogólnokrajowym.

Średnia ocen

6,7 / 10

4 opinii 31 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,4

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Średnia ocen

6,7 / 10

31 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Suhy

25.03.2014

6 / 10

Na półkach: , ,

Wbrew tytułowi nie jest to książka poświęcona wyłącznie zespołowi do uwalniania zakładników FBI(HRT).
Jest to historia autora opowiedziana od jego wstąpienia do FBI aż po odejście ze służby. Jest to niby książka - pamiętnik, ale czyta się jak niezłą sensację.
Udział autora w akcjach HRT jest tylko fragmentem książki, ale najciekawszym.
Operacje w których brał on udział były szeroko komentowane przez media na całym świecie i spojrzenie od środka na całą machinę FBI w nie zaangażowaną jest najwartościowszą treścią tej książki.
Podsumowując - książka warta polecenia osobom zainteresowanym tematyką sił specjalnych.

więcej Pokaż mimo to

Zielin

15.03.2014

7 / 10

Na półkach:

Jeśli ktoś oczekiwał dynamicznych opisów akcji i dramaturgii będzie trochę zawiedziony. Jest to opowieść autora o drodze jaką przebył od zwykłego obywatela do elitarnego członka jednostki HRT, którą czyta się jak dobre opowiadanie. Czytelnik jednak musi mieć świadomość, iż do opisów szkoleń, dowodzenia czy przeprowadzania akcji musiała wkraść się cenzura i napewno nie jest to wierne odzwierciedlenie działań jednostki.

więcej Pokaż mimo to

213

sfinx69

01.04.2013

5 / 10

Na półkach:

Była by lepsza ocena gdyby tłumacz odrobił lekcje.

Pokaż mimo to

438

dask

09.01.2013

5 / 10

Na półkach: ,

Widząc ją na półce, tytuł książki i okładkę - myślałem: "za-ebista". Jednak po przeczytaniu 1/3 książki stwierdzam - nuda. Dla tych co nie przeczytali "Specnazu" Wiktora Suworowa lub są fanatykami sił specjalnych USA to ta książka będzie super, jednak daleko jej do wspomnianej książki. ( http://www.rebis.com.pl/rebis/public/books/book.html?co=print&id=E4888&shop= )
Tu mamy do czynienia tylko z pamiętnikiem i do tego pisanym wg mnie dość chaotycznie. W pewnych momentach można czuć się jak w "Incepcji" bo autor wspomina jak to wspominał kiedy wspomina, do tego nijak nie ma się to aktualnie opisywanych zdarzeń...
Nie wiążcie z tą książką wielkich przeżyć, czy jakiś specjalnych opisów szkolenia. Ta książka to bardziej pamiętnik dziennikarza, któremu udało stać się snajperem FBI (dlatego snajperem bo lepsi byli szturmowacami...)

Więcej ciekawostek o szkoleniu i samych siłach specjalnych jest w książce Suworowa niż w tej. Może i fajnie się ją czyta ale ta książka nie uchyla tajemnicy sił specjalnych i nie ma tego "czegoś".

HRT jest pokazane tak, jak każdy prosty, i na warunki USA w miarę inteligentny obywatel, podstrzega tę jednostkę. Co dla Polaka nie będzie raczej zaskoczeniem...

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

61 użytkowników ma tytuł Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz na półkach głównych

Przeczytane 43
Chcę przeczytać 15
Teraz czytam 3

13 użytkowników ma tytuł Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz na półkach dodatkowych

Posiadam 7
Posiadam/Moja biblioteczka 1
Militarna 1
Ulubione 1
Historia/Biografie 1
Chcę w prezencie 1
Militaria 1

Tagi i tematy do książki Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Whitcomb

Inne książki autora

Więcej

6,5

Białe Christopher Whitcomb

7,3

Czarne Christopher Whitcomb

więcej

Christopher Whitcomb

Amerykański autor i były funkcjonariusz FBI [był nim przez 15 lat], gdzie pracował nad wieloma ważnymi sprawami (m. in. the Waco Siege, LA Riots i Ruby Ridge).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Gangster. Prawdziwa historia agenta FBI, który przeniknął do mafii

Joaquin Garcia Michael Levin

Sam fakt przeniknięcia do struktur mafijnych zasługuje na wielkie brawa. Jednak jest tu jakaś niekonsekwencja: mam wrażenie, że gość polubił osoby, które wsypał. Pisze o nich tak, jakby je lubił, a na koniec kwituje, że są źl i tak opisuje ich proces, że ich normalnie robi się człowiekowi szkoda. I to mimo, że nie należę do panienek zachwycających się mafią. Mam za duży kontakt z przestępcami, żeby ich lubić. Przeciwnie uważam ich za wstrętnych i obrzydliwych, a całą tę modę na mafię za dziecinadę i nie rozumienie świata. Najbardziej w książce mnie wkurzało dziecinne podejście do sądów i prokuratorów. Widać, że autor wychodził z siebie i stawał obok, żeby nie obrażać wymiaru sprawiedliwości, a ja nie znoszę takiej politycznej poprawności. To co najbardziej mną wstrząsnęło po lekturze to fakt, że kiedy już policjant wgryzł się w struktury mafijne na tyle, że mógł doprowadzić do zapuszkowania góry łącznie z ojcem chrzestnym, to przyszedł rozkaz, aby natychmiast kończyć sprawę. Próbował z tym walczyć i odwoływać się, ale miał tylko z tego powodu nieprzyjemne konsekwencje, a sprawie i tak ucięto łeb i zamknęli jedynie dość nisko w hierarchii umiejscowionych mafiozów, do tego będących już stetryczałymi dziadami, stojącymi na progu śmierci. Mam czasem wrażenie, że w Polsce żyje się nam bezpieczniej niż w bardziej rozwiniętych krajach. Mniejsze pieniądze to i mniejsze grupy przestępcze. Same zaś mafie są nie do wytępienia, bo zawsze tam gdzie są pieniądze są ludzie władzy, którzy zapewniają ochronę. W książce opisano kilka schematów podobnych na całym świecie (np. powiązania z ulubioną branżą mafii to jest budownictwem). Bardzo mi się podobały opisy odżywiania się mafiozów i ich zamiłowanie do kuchni (uwielbiam podejście Włochów do jedzenia :)). Świetne też są opisy manicure ludzi mafii. Forma średnia. Rozwleczone to zostało do granic możliwości i przegadane. Za dużo też zdań o sobie samym. Tyle, że tu nie chodzi o formę ale o treść, a ta chyba warta poznania.

Książka jest ukłonem nie tylko dla amerykańskich bohaterów, ale też Japończyków, którzy bronili Iwo Jimę aż do śmierci i ukazuje jednocześnie bezsens wojny, podczas której umierali bardzo młodzi ludzie, a ci którym udało się przeżyć, nie potrafili udźwignąć ciężaru wspomnień.

libreria_bianca

oceniła na73 lata temu

Honor jak ołów

Piotr Starzak

Książka na początku wydała mi się ciekawa. Pierwsze rozdziały przyjemnie się czytało. Środek jak dla mnie nie był zbyt emocjonujący. Brakowało mi więcej "akcji" tudzież zapowiadanej intrygi. Picie piwa, gadanie, o jak gorąco itd. Dopiero końcówka jest bardzo dobra i nie powiem, pozostawiła przyjemne wspomnienie. Taki typowy średniak

biedron

ocenił na612 lat temu

Monachium. Zemsta

George Jonas

Lata 70-te to niesamowity okres pełen aktów terrorystycznych, zamachów bombowych, porwań organizowanych w Europie i na Bliskim Wschodzie przez np. Czarny Wrzesień, Baader-Meinhoff, OWP czy al-Fatah. Książka to ciekawy i dość szczegółowy zapis akcji agentów Mossadu ścigających organizatorów zamachu na izraelskich sportowców podczas Igrzysk w Monachium w 1972 roku. Fragmentami to wręcz podręcznik o tym jak być agentem i przy okazji egzekutorem. Na kanwie książki powstał film Stevena Spielberga.

hajnel29

ocenił na72 lata temu

Polowanie na Rommla

Steven Pressfield

Opowieść wojenno-sensacyjna w realiach drugowojennych. Oddziały specjalne, tzw. daleki zwiad (Long Range Desert Group),dostają za zadanie zabić Rommla, który ze względu na swój styl dowodzenia, jest dość łatwym celem. Ta łatwość jest oczywiście względna. Powieść utrzymana w tonie reportażowo-pamiętnikarsko-wspomnieniowym, choć czysto beletrystyczna, jest bardzo mocno osadzona w realiach. Elementy wymyślone i historyczne przenikają się w sposób niezauważalny. Jest to przeprowadzone tak sprawnie, że co jakiś czas musiałem sobie przypominać, że to nie są prawdziwe wspomnienia. Kolejną zaletą jest humanistyczne podejście autora. Owszem, sednem są akcje czysto techniczno-wojskowe, ale ciężar narracji oparty jest na żołnierzu jako człowieku i jego relacjach wewnątrz grupy, z resztą armii, rozmaitymi cywilami, ale też wrogimi żołnierzami, którzy traktowani są jak ludzie, a nie jak punkty na strzelnicy. Na wojennej ścieżce żołnierz spotykał bardzo szeroką paletę sytuacji. Od zimnego bestialstwa po współczucie i rycerskość ze strony przeciwnika. Dość znamienne są przemyślenia głównego bohatera: "Być może czułem się winny, bo zabiłem wrogów, czyli zrobiłem to, co powinienem, i chciałem odkupić tę winę. Tylko jak? Zabijając następnych lub czyniąc coś, co bezpośrednio lub pośrednio doprowadzi do śmierci kolejnych? To jakbym chciał odkupić przestępstwo, popełniając kolejne. Tyle że to nie były przestępstwa, lecz czyny, za które mój kraj mnie nagradzał i z których w przyszłości najprawdopodobniej będę dumny. Czysty paradoks. Bo z jednej strony, skoro tak uważałem, powinienem dalej służyć w wojsku, a z drugiej było niewyobrażalne, bym sobie na to pozwolił. A jakoś nie mogłem przekonać sam siebie, że postąpiłem słusznie, ani przestać o tym myśleć. Równocześnie jednak wiedziałem, że muszę dalej walczyć — dla Rose, dziecka, kolegów i kraju. Tu właśnie tkwiła prawdziwa tragedia wojny — walczyliśmy z ludźmi takimi jak my, którzy mogliby się stać naszymi przyjaciółmi, gdyby nie takie abstrakcje jak państwo, doktryna, rasa czy religia, w imię których mordowaliśmy się nawzajem, a których tak naprawdę nikt z nas nie rozumiał i które nie miały dla nas większego znaczenia. A mimo tej świadomości nadal to robiliśmy i będziemy robić aż do krwawego końca." Wszystko razem napisane jest bardzo sprawnym, rzemieślniczym, ale jednocześnie eleganckim stylem. Jedyny zarzut jaki mam, to lekka monotonia nieustannie przydarzających się przygód, czy to bitewnych czy logistyczno-technicznych. Jest tego mnóstwo i przy kolejnej iteracji, tak mniej więcej po lekturze 2/3 książki, zaczęła mnie atakować lekka nuda. Znów będą przeładowywać bagaże, szukać paliwa, szukać kryjówki, prostować wałki, klepać blachy, przykręcać, odkręcać, bandażować, i tak w kółko. W sumie jednak nic wielkiego. Bardzo przyjemna lektura, która chyba jako główny cel ma obrazowe przedstawienie bezsensu wojny. 8/10

Fidel-F2

ocenił na82 miesiące temu

Rebelia

Marcin Gawęda

Bardzo dobra powieść wojenno-sensacyjna, którą autor sam określa jako technothriller. Ukazuje codzienną służbę żołnierzy podczas drugiej zmiany w Iraku i to, z czym muszą mierzyć się na co dzień. Drobne starcia z tubylcami, oczyszczanie ulic z min, a także ataki terrorystyczne — to ich codzienność. Istnieje również wątek szpiegowski, wokół którego zbudowana jest cała fabuła, a także opis obrony City Hall w Karbali, która stanowi największą bitwę Polaków od czasów II wojny światowej. W tym miejscu odczuwam lekki niedosyt, ponieważ opisano tylko jej początek i zakończenie. Mimo to, akcja nie zwalnia tempa — jest praktycznie nieprzerwana, a książkę czyta się z zapartym tchem. Polecam ją wszystkim miłośnikom tego typu literatury.

delta1908

ocenił na79 miesięcy temu

Wietnam : podziemna wojna

Tom Mangold John Penycate

Wojna w Wietnamie doczekała się wielu adaptacji, zarówno na ekrany telewizorów, jak i karty książek. Dotychczas uważałem, że znam zagadnienie dosyć dobrze. Lektura tej książki przekonała mnie, że poznałem jedynie powierzchnię tematu, podczas gdy sedno było znacznie głębiej. Przez prawie dziesięć lat, dziesiątki tysięcy partyzantów i żołnierzy Wietnamu Północnego ukrywało się w podziemnych korytarzach sięgających samego Sajgonu (stolicy Wietnamu Południowego). W skrajnych warunkach przygotowywali się do skrytobójczych ataków przeciwko Amerykanom i ich sojusznikom, po czym ponownie znikali pod ziemią. Pod ziemią przygotowywali sprzęt, opracowywali plany, leczyli rannych... Ta książka opowiada właśnie o tym aspekcie konfliktu. Własną analizę autor przeplata ze wspomnieniami uczestników konfliktu - zarówno bojownikami Vietkongu, jak i sławnymi "Szczurami Tunelowymi", co jest zdecydowanie największym atutem tej pozycji.

Xarthras

ocenił na84 lata temu

Potrójny agent. Kret Al-Kaidy, który oszukał CIA

Joby Warrick

Swego czasu sprawa kreta Al-Kaidy które spenetrował szerego CIA była głośna i nawet pamiętam jak była nagłośniona przez media, w czasie kiedy wyszła na jaw. Może nie będę spojlował w jakich okolicznościach sprawa tego kreta wypłynęła na światło dzienne, bo mogę zepsuć lekturę tej książki, ale konsekwencje dla USA oraz dla samej CIA były tragiczne. Joby Warick, nagrodzony dziennikarz, autor wielu książek dokumentalnych podjął się tematu kreta Al-Kaidy i według mnie w dobry sposób opisał całą sprawę. Kretem Al-Kaidy był jordański lekarz wykształcony w Turcji. Ten przypadek poraz kolejny pokazuje iż ludzie dobrze wykształoceni, którzy widzieli kawał świata, odwiedzili kilka krajów, mający dobry zawód, perspektywy rozwoju kariery zawodowej w dodatku posiadający rodzinę, małe dzieci są zdolni do prowadzenia podwójnego, potrójnego czy nawet poczwornego życia. Jedno z tych żyć wiązało się z prowadzenie działaności terrorystycznej w efekcie które ginęło mnóstwo ludzi. Dla ciekawostki podam, iż swego czasu w Pakistanie zginął polski naukowiec (Piotr Stańczak) z rąk terrorystów związanych z Al-Kaidą. Kret, bohater tej książki był również zaangżowany w śmierć Polaka. Ale to tylko jeden z wielu innych przykładów działalności terrorystycznej głównego bohatera. Mimo terrorystycznej działalności ów kret dał się zrekrutować na agenta CIA. W dodatku CIA aktywpnie prowadziła go jako swojego agenta. Kret był potrójnym kretem, bo oprócz współpracy z CIA, współpracował z jordańskimi tajnymi służbami no i oczywiście z Al-Kaidą. Równocześnie oczywiście prowadził życie rodzinne i zawodowe w Jordanie. Ciekawym fragmentem książki była analiza przeprowadzona przez autora, dotycząca błędów popełnionych przez pracowników CIA, wszystkich szczebli, od oficera prowadzącego aż po szefów którzy na bierząco informowali prezydenta Obamę. Okazuje się, iż sporo błędów popełniono w tej sprawie i spenetrowanie struktur CIA przez kreta Al-Kaidy można wytłumaczyć błędami jakie popełniano. To ciekawy aspekt książki. Bardzo zainteresowała mnie ta książka.

lbadura

oceniła na85 lat temu

Polacy w obronie Wielkiej Brytanii

Robert Gretzyngier Wojtek Matusiak

To niemal dziennik poczynań polskich pilotów MYŚLIWCÓW w okresie bitwy o Anglię. Poza tym nakreślone tło wydarzeń, szkic losów polskich lotników od września 39 do czasu utworzenia pierwszych polskich dywizjonów no i słów kilka o tym jak to było z ta paradą zwycięstwa . Opisy walk powietrznych, relacje świadków, przemyślenia dowódców, sucha kronika walk obok kwiecistych opisów potyczek, polityczne kulisy w zarysie. Sporo fotografii. Książka mówi o wielu polskich dywizjonach myśliwskich choć o kilku szczególnie szeroko. Są wskazane okoliczności powstania kilku słynnych wypowiedzi dziś należących do "klasyki cytatów". Miłośnikom mitów książka może być nie w smak, umiejącym docenić wysiłek zwykłych ludzi moim zdaniem się bardzo spodoba, ponieważ opisuję prawdę : zarówno o potknięciach naszych walecznych przodków, jak i o ich męstwie, sile charakteru, walce z własnymi słabościami. Anglofile powierzchowni także mogą się poczuć urażeni naga prawdą o politycznych zagrywkach naszych "sojuszników". Ale baczny czytelnik z łatwością dostrzeże różnicę między tym ile jest warte słowo brytyjskiego polityka, a ile słowo szeregowego brytyjskiego pilota. Co znaczy honor dla polityków, a co znaczy honor dla pilotów. Jak wygląda wdzięczność rządu brytyjskiego , a jak wdzięczność angielskich towarzyszy broni. Jednak najważniejsze co wnosi książka to budowany fragmencik po fragmenciku obraz walk jakie toczyli Polscy piloci w obronie Anglii. Nazwiska, zwycięstwa, zdjęcia. Mało osobistych ocen i dywagacji autora, dużo faktów!

kirlan

ocenił na713 lat temu

Marsz Czarnych Diabłów. Odyseja Dywizji Pancernej generała Maczka

Evan McGilvray

Wracam do książki z okazji przypadającej w tym roku rocznicy 80-lecia wyzwolenia Bredy. Praca o I dywizji pancernej Generała, który nie przegrał żadnej bitwy. O człowieku, którego kochali jego żołnierze. Który kazał się pochować wśród swoich podkomendnych na cmentarzu wojskowym w Bredzie. "Był jedynym polskim generałem walczącym w II wojnie światowej, który dożył czasów odzyskania przez Polskę wolności i jedynym, który za życia doczekał się oficjalnego uznania za bohatera wojennego". Książka bogata jest w załączniki, statystyki, które dopełniają treść książki. Marsz jednostki opisywany jest skrupulatnie, miejscowość po miejscowości z godzinami i minutami. Dla znających historię - nie jest to pozycja wolna od wad i niedociągnięć. Mimo to warto poznać punkt widzenia zachodniego historyka na sprawy polskie.

Miłosław

ocenił na71 rok temu

Operacja "Walkiria". Dramat 20 lipca

Tobias Kniebe

Książka fabularyzowana, co sprawia, że czyta się ją jak pasjonującą powieść sensacyjną. Została dodatkowo wzbogacona licznymi zdjęciami bohaterów historii utrwalonej na kartach tej książki. Kniebe nie można odmówić talentu pisarskiego, nie nudzi czytelnika, wciąga, a ponadto korzystał z dość bogatego materiału bibliograficznego. Pomimo to, sądzę, że narracja "Operacji Walkirii" działa na jej niekorzyść, ponieważ autor - jak się wydaje - utracił potrzebną historykowi obiektywność. Zaczyna zacierać się granica pomiędzy niepowtarzalnymi faktami historycznymi, a tym, co autor dodał, aby wzbogacić fabułę. Oprócz tego odniosłam lekkie wrażenie, że Kniebe próbuje Stauffenberga "i spółkę" nieco idealizować... Mimo wszystko, warto przeczytać. Bardzo ciekawa opowieść.

the_lark

ocenił na610 lat temu

Czarny poniedziałek

R. Scott Reiss

Książkę polecił mi narzeczony, najpierw byłam sceptycznie nastawiona, dlatego, że to nie jest mój klimat. Jednak z każdym rozdziałem coraz bardziej mnie wciągała. W moim odczuciu było to trochę jak oglądanie filmu, może dlatego, że książkę napisał reżyser? W każdym bądź razie, książkę czyta się szybko, jest napisana przystępnym językiem. I oczywiście po przeczytaniu jej mam żałobę książkową, mogła by być dłuższa.

Historia opowiedziana przez pana Ogdowskiego wciąga od pierwszej strony. Mamy tu obraz misji stabilizacyjnej i naszych żołnierzy ukazany na kanwie zdarzeń, które rozegrały się w wiosce Nabud Khel. Podobieństwo do innej historii, swego czasu głośnej w Polsce, jest (nie)przypadkowe. Autor w surowy, wręcz czasami zimny sposób opisuje tę rzeczywistość, którą zna z autopsji gdyż jako reporter wojenny przebywał z naszym wojskiem podczas misji w Afganistanie a wcześniej w Iraku. Książka pokazuje rzeczywistość żołnierzy, wojnę w której przyszło im walczyć, obraz jaki pokazują media wszelkiego rodzaju, polityków i urzędników dla których wydarzenia i inni ludzie są jedynie pionkami, celami które doprowadzą do upragnionego celu. Dla każdego będzie to co innego- klikalność, sensacja, poparcie społeczne, sondaże, władza, manipulacja... Gorzki obraz świata serwuje nam autor. Ukazuje mechanizmy działania polityków, mediów i dziennikarzy. Żołnierze którzy borykają się z bezsensowną biurokracją, urzędnikami i urzędasami, skostniałymi procedurami, brakami w sprzęcie, poczuciem bycia gorszym patrząc na sojuszników i ich wyposażenie, kolegami którzy bywają i wrogami. A przede wszystkim walka ze sobą, swoimi lękami, działaniem w ekstremalnych warunkach. Zdawałoby się że w wojennej rzeczywistości niektóre kwestie powinny odejść na dalszy plan, ale rzeczywistość okazuje się brutalna i bezduszna. Mimo że historia określana jest jako fikcyjna, pokazuje bardzo realnie rzeczywistość wojskowych i nie jest to ciepły obraz. Niestety. Mimo to polecam serdecznie przeczytanie książki, jest tego warta. Świetnym podsumowaniem są 2 cytaty: "Na wojnie wszyscy są ofiarami" i "Pierwszą ofiarą wojny jest prawda" I tyle :)

Alicja

oceniła na84 lata temu

Gry więzienne

Marek M. Kamiński

Książka jest genialna. Rzadko spotyka się tak dobrze wyważone użycie teorii pochodzącej z nauk ścisłych do badania społeczeństwa. Teoria gier stosowana jest tam, gdzie jest potrzebna i gdzie przynosi odpowiednie rezultaty. Tam, gdzie można napisać coś prostymi słowami, tam autor to robi. Jego praca powinna stanowić wzór dla tych zakompleksionych humanistów i badaczy społecznych, którzy bez namysłu i odpowiedniej wiedzy wykorzystują tak naprawdę nieznane im pojęcia i teorie z zakresu biologii, matematyki, fizyki etc. O czym już zresztą dokładnie pisał Stanisław Andreski. Główny problem więziennictwa jest omówiony dokładnie. Nie jest to encyklopedia, podręcznik lub katalog, lecz pewien socjologiczny sposób widzenia zasad organizowania życia więziennego. Dzięki temu otrzymujemy pracę nie tylko o więzieniu, ale też o naszym "wolnym" życiu. Wszyscy bowiem jesteśmy do pewnego stopnia zamknięci za kratami naszych własnych lub cudzych ograniczeń. Innymi słowy, praca Marka Kamińskiego jest inspirująca, otwiera nowe horyzonty myślowe. Opisuje nas samych w scenografii ciasnej puszki naszego życia. ...a z uwagi na język, czyta się jednym tchem. Polecam z całego serca.

Dariusz

ocenił na108 lat temu

II wojna światowa w fotografiach

David Boyle

Świetna pozycja uzupełniająca. Oferuje bardzo skrótowy opis najważniejszych wydarzeń WWII, zaś jej największą wartością jest blisko 1000 zdjęć z tamtego okresu. To dokładnie to, czego brakuje choćby książce Beevora, gdzie zbiór fotografii jest dość skąpy. Bardzo dobre uzupełnienie biblioteczki.

Mad

ocenił na85 miesięcy temu

Strzelec

Stephen Hunter

Świetna książka sensacyjna, na którą naprowadził mnie film pod tym samym tytułem z Markiem Wahlbergiem, kiedyś niespełnionym raperem (z kilkoma hitami jako Marky Mark and the Funky Bunch),a obecnie bardziej spełnionym aktorem. Pochłonąłem ją błyskawicznie, choć wcale cienka nie jest (ani dosłownie, ani metaforycznie). Film w sumie mi się podobał, ale ja lubię Fuquę (a Danny Glover wcale nie jest "too old for this shit"). Bob Lee Swagger jest byłym snajperem z Wietnamu (film jest nieco unowocześniony, także w odniesieniu do sytuacji geopolitycznej),który po postrzale odszedł ze służby. Zostaje wynajęty do zaplanowania zamachu na prezydenta, oczywiście żeby mu zapobiec. Każdy, kto zrobił parę rpg-owych questów, dobrze wie, że taka zajawka to intryga szyta grubymi nićmi i pułapka, w którą nie wpadłby żaden Indianin (chyba że ślepy i upojony wodą ognistą z zakąską z peyotlu),ale Boba łatwo wmanewrowano, bo jak mawiał płk. Kwiatkowski "Z nimi trzeba psychologicznie, Jajec!". A potem wszystko się sypie. Ktoś strzelał do prezydenta, potem do Boba Lee, a potem dużo się strzelają z różnych odległości i kalibrów. W to wszystko wmieszał się jeszcze agent FBI i każdy poluje na każdego. Szwankuje lekko motywacja, bo Bob wcale nie jest takim patriotą i bohaterem, za jakiego go uważano. Ściga złoli (jak mawia Mr Pool),bo mu zabili psa i porwali kobitę, a nie dla honoru i łopotu flagi. Ale poza tym intryga jest pomyślana zręcznie, z odpowiednią dozą geopolityki, wewnętrznych rozgrywek różnych agencji i wewnątrz nich. Na plus należy policzyć redakcję merytoryczną (dwóch wojskowych),zresztą autor chyba też ma szeroką wiedzę na temat snajperstwa (nie wiem, nie znam się). Na minus z kolei tę samą redakcję merytoryczną, bo podawanie za każdym razem dokładnej i pełnej nazwy każdego karabinu i rodzaju amunicji jest może przydatne w leksykonie uzbrojenia, a nie w książce sensacyjnej. Ale to mały minusik. Większym dla mnie była trochę niechlujna korekta językowa (przyuważyłem literówki, drobne błędy). Ale ogólnie polecam. I ciekaw jestem następnych przygód Boba Lee (przynajmniej jeden tom jeszcze wyhaczę).

Szymon_Gwiazda

oceniła na88 lat temu

Największy brat. Życie majora Dicka Wintersa dowódcy kompanii braci

Larry Alexander

Świetna książka. Jedyne czego żałuję, to że trafiłem na nią dopiero teraz, a historią Kompanii Braci interesuję się od kilkunastu lat, gdy pierwszy raz obejrzałem serial oraz przeczytałem książę Ambrose'a. Lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów Kompanii E i majora Dicka Wintersa. Świetne opisane dalsze powojenne losy bohatera oraz innych członków Kompanii Braci. Świetne uzupełnienie pozostałych książek oraz przedstawienie ostatnich lat życia Wintersa, jak i emocji i wydarzeń, które towarzyszyły mu podczas powstawania książki i serialu.

michal94

ocenił na103 lata temu

Zmienne oblicze wojny

Martin Van Creveld

Bardzo treściwa lektura, która w moim odczuciu spełnia dwie funkcje: zapoznaje z historią prowadzenia wojen i dyplomacją. Ten ostatni jest potrzebny do "ubrania" wojskowości w coś, co pozwoli Kowalskiemu to zrozumieć. Chociaż, książka wymaga skupienia i może być ciężka w odbiorze dla "zielonych". Mamy przedstawione wydarzenia poprzedzające I wojnę światową, broń atomową (która dla autora jest najważniejsza) i coś, co można określić jaką wojnę partyzancką (chodzi o metodę działań). Pojawiają się ciekawe tezy, np. cześć państw starała się o broń A z powodu poczucia się pewniej, czy też na półkach jest sporo bezwartościowej lektury poświęconej walce z partyzantką. Autor na warsztat prawie wszystkie konflikty, np. Syria w 1979 - 1982 roku.

Joker

ocenił na86 lat temu

Cytaty z książki Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz

Jedyny łatwy dzień, to wczorajszy.

Christopher Whitcomb Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz Zobacz więcej

Ludzie popełniają błędy, gdyż są tylko ludźmi.

Christopher Whitcomb Zimny strzał : HRT, elitarna jednostka antyterrorystyczna widziana od wewnątrz Zobacz więcej

Więcej