State of Wonder

Amazońska dżungla, a w niej grupa naukowców pracująca nad lekiem na niepłodność– lekiem, który może zmienić losy świata – brzmi absurdalnie, ale czytając, zatracasz się w opisywanej rzeczywistości, jesteś w stanie uwierzyć w rzeczy nie do uwierzenia. Jak daleko można się posunąć, by udowodnić potrzebę przeprowadzania badań? Czy wszystkie działania można wytłumaczyć poświęceniem dla nauki? Nieoczywiste wybory nie zdumiewają mnie, powiedziałabym, że wprowadzają w chwilowy stan paraliżu, hipnozy - stanu, który jednak ustępował próbie zrozumienia zwyczajów i życia plemienia Lakaszi. Najciekawsze było obserwowanie, jak ktoś z zewnątrz dostosowywał się do nowej rzeczywistości, nie tylko świadomie rezygnował z dobrodziejstw cywilizacji, ale żył w symbiozie z naturą.

Amazońska dżungla, a w niej grupa naukowców pracująca nad lekiem na niepłodność– lekiem, który może zmienić losy świata – brzmi absurdalnie, ale czytając, zatracasz się w opisywanej rzeczywistości, jesteś w stanie uwierzyć w rzeczy nie do uwierzenia. Jak daleko można się posunąć, by udowodnić potrzebę przeprowadzania badań? Czy wszystkie działania można wytłumaczyć...

To jest ciekawa książka. Osobiście jestem miło zaskoczony bo spodziewałem się bardziej kolejnego kryminału czy może thrillera psychologicznego. A tu dostajemy niezły kawał rozważań o relacjach międzyludzkich i to często nieoczywistych. Nie ma moralizowania, a poszczególni bohaterowie są bardzo moralnie niejednoznaczni. Do tego dawka inteligentnego humoru. Na prawdę pozycja warta przeczytania.

To jest ciekawa książka. Osobiście jestem miło zaskoczony bo spodziewałem się bardziej kolejnego kryminału czy może thrillera psychologicznego. A tu dostajemy niezły kawał rozważań o relacjach międzyludzkich i to często nieoczywistych. Nie ma moralizowania, a poszczególni bohaterowie są bardzo moralnie niejednoznaczni. Do tego dawka inteligentnego humoru. Na prawdę pozycja...

Czy postęp jest możliwy bez poświęcenia i etycznie niejednoznacznych wyborów?

Podróż – w książce Ann Patchett zdaje się nigdy nie kończyć. W jednej chwili oddychamy z ulgą przekonani, że dotarliśmy na miejsce, a w drugiej zdajemy sobie sprawę, że wciąż jesteśmy w drodze i znów trzeba gonić. Wraz z bohaterami pokonujemy kolejne przeszkody, a każdy osiągnięty cel okazuje się jedynie przystankiem. Przekraczamy granicę nie tylko dusznej i pełnej niebezpieczeństw brazylijskiej Amazonii, ale także granicę nauki, własnego lęku, granicę między cywilizacjami i moralnością, aż wreszcie i tę między dobrem a złem. W pewnym momencie wszystkie one ulegają zatarciu, a człowiek sam musi dokonać wyboru i wytyczyć swoje własne granice.

Bohaterowie – są ludzcy i wyraziści, a każdemu z nich autorka przydzieliła jakąś misję do spełnienia. Jedne są wzniosłe i wymagają poświęceń, inne są bardziej przyziemne, ale wcale nie mniej ważne. Główna bohaterka, Marina Singh, zmaga się z własną przeszłością, która ani myśli odejść w niepamięć, mącąc zarówno w jej życiu osobistym, jak i zawodowym. W obliczu śmierci swojego współpracownika i dobrego przyjaciela, Marina decyduje się na wyprawę do serca Amazońskiej dżungli, by tam z bliska zbadać jej zagadkowe okoliczności, a przy okazji odnaleźć doktor Annick Swenson, która nie kwapi się, by donieść finansującemu ją koncernowi farmaceutycznemu o postępie prac nad nowym lekiem.

Moralność – czy naukę ogranicza jedynie ludzka wyobraźnia? Czy szaleństwo może być metodą? A jeśli nie mamy wyboru, to czy powinniśmy wsłuchiwać się w głos sumienia? Książka stawia wiele pytań, na które każdy musi odpowiedzieć sobie sam. Jej odbiór może w dużym stopniu zależeć od tego, jaki kompas moralny wskazuje czytelnikowi drogę.

Niebanalna fabuła w połączeniu z targanymi dylematami bohaterami sprawiają, że zdumienie to idealny opis stanu, w jaki wprawia czytelnika niniejsza książka. Owszem, potrzebuje trochę czasu, żeby się rozkręcić, ale jak już złapie obroty, to sunie przez wyobraźnię jak TGV - nawet jeśli niektóre jej elementy wydają się mało prawdopodobne.

Czy postęp jest możliwy bez poświęcenia i etycznie niejednoznacznych wyborów?

Podróż – w książce Ann Patchett zdaje się nigdy nie kończyć. W jednej chwili oddychamy z ulgą przekonani, że dotarliśmy na miejsce, a w drugiej zdajemy sobie sprawę, że wciąż jesteśmy w drodze i znów trzeba gonić. Wraz z bohaterami pokonujemy kolejne przeszkody, a każdy osiągnięty cel okazuje się...

Książka ma według mnie zmarnowany potencjał. Historia na początku wydawała się bardzo ciekawa po to, żeby rozczarować dziwnym obrotem wydarzeń i nierealnym, bezsensownym zakończeniem. W porównaniu do Domu Holendrów tej samej autorki książka słaba.

Książka ma według mnie zmarnowany potencjał. Historia na początku wydawała się bardzo ciekawa po to, żeby rozczarować dziwnym obrotem wydarzeń i nierealnym, bezsensownym zakończeniem. W porównaniu do Domu Holendrów tej samej autorki książka słaba.

"Zdziwiłaby się pani, ile można zdziałać w stanie niedostatku. To jedynie kwestia przemyślenia wszystkich spraw". Te słowa, wypowiedziane przez tajemniczą i mało komunikatywną dr Annick Swenson, wydają się esencją powieści. Książka Ann Patchett intryguje od pierwszych stron, wprowadzając czytelnika w zawiłości ludzkiej natury i mnożąc pytania, związane z etyką lekarzy i naukowców.

Stan zdumienia to arcyciekawa powieść, która, mimo że jest czytadłem, stawia wiele trudnych pytań i nie pozwala czytelnikowi od siebie odpocząć. W trudnych warunkach niewielka grupa ludzi pracuje nad stworzeniem czegoś, co z jednej strony może przynieść wiele korzyści, a z drugiej - jest moralnie dwuznaczne. Wątpliwości i pytania Mariny, która nagle wpada w środowisko jej obce i próbuje racjonalnie tłumaczyć otaczającą ją rzeczywistość, tłoczą się również w głowie czytelnika. Patchett stworzyła pełnokrwistych bohaterów, wkleiła ich w niedostępne dla przeciętnego Kowalskiego miejsce i otuliła intrygującą historią. Każda z postaci jest charakterna, każda ma własne zdanie, żadnej z nich nie poznamy do końca. Nie sposób oderwać się od doskonale skonstruowanej fabuły.

"Zdziwiłaby się pani, ile można zdziałać w stanie niedostatku. To jedynie kwestia przemyślenia wszystkich spraw". Te słowa, wypowiedziane przez tajemniczą i mało komunikatywną dr Annick Swenson, wydają się esencją powieści. Książka Ann Patchett intryguje od pierwszych stron, wprowadzając czytelnika w zawiłości ludzkiej natury i mnożąc pytania, związane z etyką lekarzy i...

Sięgając po twórczość Ann Patchett odczuwam spokój. Wiem, że dostanę dawkę pięknej literatury obyczajowej z dużą dawką emocji „między wierszami”.

Jej „Stan zdumienia” mnie zachwycił ❤️🥰

Opisy przepięknej amazońskiej przyrody, zapoznanie z obyczajami dzikich plemion, wprowadzenie w temat lobby farmaceutycznego i eksperymentów medycznych,ukazanie przebiegu straszliwej choroby jaką jest malaria…

Z drugiej strony czytamy o niesamowitej przyjaźni i więzi, o niezwykłej odwadze, o zaufaniu i miłości…

W pozycji tej są skomplikowane związki, trudne decyzje, ogromne emocje i zakończenie, które jest niezwykłe pod każdym względem.

To genialnie napisana historia z wieloma kwestiami do przemyślenia ❤️📖

Sięgając po twórczość Ann Patchett odczuwam spokój. Wiem, że dostanę dawkę pięknej literatury obyczajowej z dużą dawką emocji „między wierszami”.

Jej „Stan zdumienia” mnie zachwycił ❤️🥰

Opisy przepięknej amazońskiej przyrody, zapoznanie z obyczajami dzikich plemion, wprowadzenie w temat lobby farmaceutycznego i eksperymentów medycznych,ukazanie przebiegu straszliwej...

Jestem oczarowana! Proza Ann Patchet jest piękna i niezwykle wciągająca. Zdumiewające, jak początkowo zwyczajna opowieść zamienia się w historię, od której ciężko się oderwać. Chętnie sięgnę po kolejne książki autorki ♡.

Jestem oczarowana! Proza Ann Patchet jest piękna i niezwykle wciągająca. Zdumiewające, jak początkowo zwyczajna opowieść zamienia się w historię, od której ciężko się oderwać. Chętnie sięgnę po kolejne książki autorki ♡.

Opinia będzie krótka: Ahoj, przygodo ! Ahoj, sensacjo !

Co jakiś czas nachodzi mnie marzenie, aby przeczytać książkę, która wzbudziłaby we mnie podobną ekscytację jak za młodu, wywoływał we mnie "Szatan z siódmej klasy" czy wszystkie książki z cyklu przygód Pana Samochodzika. To tęsknota do wakacyjnych przygód, pewnej tajemniczości z nutką grozy i odkrywania nieznanego. Poszukuję na własną rękę takich powieści, przy okazji poznając inne smaki literackie. W tej powieści, trochę przez przypadek, znalazłam taki klimat, więc na jakiś czas mogę "odfajkować" tę moją ciągotkę.

Niebanalna fabuła z akcją główną w Ameryce Południowej.
Książka, przenosi czytelnika w środowisko naukowców i wilgotno-upalną dżunglę. Na plus, psychologia relacji.

Opinia będzie krótka: Ahoj, przygodo ! Ahoj, sensacjo !

Co jakiś czas nachodzi mnie marzenie, aby przeczytać książkę, która wzbudziłaby we mnie podobną ekscytację jak za młodu, wywoływał we mnie "Szatan z siódmej klasy" czy wszystkie książki z cyklu przygód Pana Samochodzika. To tęsknota do wakacyjnych przygód, pewnej tajemniczości z nutką grozy i odkrywania nieznanego....

Jestem pod dużym wrażeniem tej historii, która do ostatniej strony jest tajemnicza i nieprzewidywalna. Jak zwykle historia opowiedziana przez Ann Patchet pozostanie ze mną na długo! Piękna i jakże realna opowieść o miłości, przyjaźni, oddaniu w dorzeczu Amazonki.

Jestem pod dużym wrażeniem tej historii, która do ostatniej strony jest tajemnicza i nieprzewidywalna. Jak zwykle historia opowiedziana przez Ann Patchet pozostanie ze mną na długo! Piękna i jakże realna opowieść o miłości, przyjaźni, oddaniu w dorzeczu Amazonki.

Ta książka mnie zdumiała. Wcześniej czytałam inną książkę autorki, która bardzo mi się podobała, a "Stan zdumienia" początkowo nawet mnie nudził. Wszystko było takie jakieś rozwleczone, powolne, dziwne. Wydawał mi się, że chyba się nie polubimy. Zupełnie przypadkowo po przeczytaniu 2-3 pierwszych rozdziałów, chwyciłam jakiś szybki kryminał jako rodzaj przerywnika (chociaż zazwyczaj tego nie robię) i po powrocie do lektury "Stanu zdumienia" wydało mi się, że czytam inną książkę. Polecam dać jej szansę bo zakończenie zaskakuje.

Ta książka mnie zdumiała. Wcześniej czytałam inną książkę autorki, która bardzo mi się podobała, a "Stan zdumienia" początkowo nawet mnie nudził. Wszystko było takie jakieś rozwleczone, powolne, dziwne. Wydawał mi się, że chyba się nie polubimy. Zupełnie przypadkowo po przeczytaniu 2-3 pierwszych rozdziałów, chwyciłam jakiś szybki kryminał jako rodzaj przerywnika (chociaż...