Laponia. Wszystkie imiona śniegu

Nie rozumiem średniej oceny na tym portalu. Ta książka to kawał fajnej popularyzatorskiej etnologii, która ogólnie omawia zagadnienie Lapończyków (Saamów). Czytelnik dowie się skąd się oni wzięli na tych terenach, jak byli postrzegani już przez starożytnych, a także wszystkiego co jest związane z ich ludem. Jadłospis, Religia, Mity, Ubiór, Obyczaje. Aż do czasów obecnych.

Wziąłem sobie jako lekką lekturę na święta. Książeczka w sam raz do czytania w podróży. Wszystko jest w niej wytłumaczone zatem nie trzeba ratować się Internetem. Mamy sporo kolorowych zdjęć krajobrazów. Język i styl jest przystępny, z humorem i anegdotkami, a książka nadaje się dla dzieci w wieku powyżej 10 lat.

Czego chcieć więcej od pracy popularyzatorskiej?
Z tej dowiemy się wszystkiego o Saamach aby wyrobić sobie w głowie obraz tego ludu.

Nie rozumiem średniej oceny na tym portalu. Ta książka to kawał fajnej popularyzatorskiej etnologii, która ogólnie omawia zagadnienie Lapończyków (Saamów). Czytelnik dowie się skąd się oni wzięli na tych terenach, jak byli postrzegani już przez starożytnych, a także wszystkiego co jest związane z ich ludem. Jadłospis, Religia, Mity, Ubiór, Obyczaje. Aż do czasów obecnych....

Ponieważ, jak chyba większość czytelników, oczekiwałam książki podróżniczej czy reportażu o krainie i jej mieszkańcach, nie mogę ocenić jej wyżej. Książka nawet przez moment nie traktuje o współczesności, przedstawia jedynie fakty etnologiczne. Do tego pisana jest językiem tak ugładzonym, jakby miała być skierowana co najwyżej do nastoletnich odbiorców.

Ponieważ, jak chyba większość czytelników, oczekiwałam książki podróżniczej czy reportażu o krainie i jej mieszkańcach, nie mogę ocenić jej wyżej. Książka nawet przez moment nie traktuje o współczesności, przedstawia jedynie fakty etnologiczne. Do tego pisana jest językiem tak ugładzonym, jakby miała być skierowana co najwyżej do nastoletnich odbiorców.

Jak dla mnie to świetna książka o lapońskiej kulturze i nie rozumiem tak niskiej oceny tego dzieła. Niektórym naprawdę brakuje opisu knajp w dzisiejszej Laponii a kultura Lapończyków tych ludzi nie obchodzi że stawiają takie noty ?

Jak dla mnie to świetna książka o lapońskiej kulturze i nie rozumiem tak niskiej oceny tego dzieła. Niektórym naprawdę brakuje opisu knajp w dzisiejszej Laponii a kultura Lapończyków tych ludzi nie obchodzi że stawiają takie noty ?

Niestety ale okazał się być jednym z gorszych reportaży jakie czytałam... Strasznie poszatkowany, skacze po tematach (w jednym rozdziale, akapit po akapicie, czytamy o: bóstwach, rosomakach, magazynach na palach, sprzątaniu domu bez domestosa),a znaczna większość opisów skupia się na tym jak życie wyglądało dawno temu.
Liczyłam na jakieś osobiste lub przynajmniej aktualne doświadczenia z tej krainy, historie, a nie garść ciekawostek (w dodatku nijak nie uporządkowanych).

Niestety ale okazał się być jednym z gorszych reportaży jakie czytałam... Strasznie poszatkowany, skacze po tematach (w jednym rozdziale, akapit po akapicie, czytamy o: bóstwach, rosomakach, magazynach na palach, sprzątaniu domu bez domestosa),a znaczna większość opisów skupia się na tym jak życie wyglądało dawno temu.
Liczyłam na jakieś osobiste lub przynajmniej aktualne...

Dobra książka faktograficzna, choć jest potencjał na magię. Dużo ciekawych i wciągających informacji. Duchy północy też się pojawiają. Postacie i słowa. Wiele słów na określenie renifera. Można spotkać każdego z nich. Wesołego. Przewodnika. Ostatniego. Idącego z boku.
Wspaniała zorza odbiera dech w piersi.
A ludzie? Kolorowi i weseli. Nie dający się nocom i dniom. Otwarci i przyjacielscy.

Dobra książka faktograficzna, choć jest potencjał na magię. Dużo ciekawych i wciągających informacji. Duchy północy też się pojawiają. Postacie i słowa. Wiele słów na określenie renifera. Można spotkać każdego z nich. Wesołego. Przewodnika. Ostatniego. Idącego z boku.
Wspaniała zorza odbiera dech w piersi.
A ludzie? Kolorowi i weseli. Nie dający się nocom i dniom. Otwarci...

Myślałem, że wszystkie xiążki z tej serii WP są reportażami o mieszkańcach opisywanych krain, a rys historyczny jest tylko rysem będącym wprowadzeniem do współczesności. Tymczasem ta xiążka to praca etnograficzna zawierająca same mity, legendy i baśnie lapońskie okraszone opisem dawnych zwyczajów Lapończyków. O współczesności są może ze dwa akapity w rozdziale dotyczącym jedzenia.
Taką xiążkę może napisać każdy kto ma dostęp do wyszukiwarki Google...

Myślałem, że wszystkie xiążki z tej serii WP są reportażami o mieszkańcach opisywanych krain, a rys historyczny jest tylko rysem będącym wprowadzeniem do współczesności. Tymczasem ta xiążka to praca etnograficzna zawierająca same mity, legendy i baśnie lapońskie okraszone opisem dawnych zwyczajów Lapończyków. O współczesności są może ze dwa akapity w rozdziale dotyczącym...

Kopalnia wiedzy o rdzennych mieszkańcach północy Europy, Samach. Ich zwyczajach, wierzeniach i mądrości która płynie z życia blisko natury. Bardzo przyjemnie napisane. Warto przed podróżą w te rejony. Super pozycja dla wszystkich zainteresowanych odchodzącymi w niebyt kulturami i życiem plemiennym.

Kopalnia wiedzy o rdzennych mieszkańcach północy Europy, Samach. Ich zwyczajach, wierzeniach i mądrości która płynie z życia blisko natury. Bardzo przyjemnie napisane. Warto przed podróżą w te rejony. Super pozycja dla wszystkich zainteresowanych odchodzącymi w niebyt kulturami i życiem plemiennym.

To nie jest przewodnik. Widzę po opiniach, że wiele osób na to właśnie liczyło i się zawiodło, stąd taka niska ocena. Nie dowiemy się tu jak dojechać do tego miejsca, gdzie zjeść, ani co zwiedzić, ale za to zanurzymy się w zaczarowany świat. Czytało mi się tę książkę świetnie, jak najlepszą baśń. Każdy temat został potraktowany w magiczny sposób, oparty na wierzeniach Saamów, przez co informacje tu pozyskane mają cechy opowieści snutej nad ogniskiem, ustnego przekazu opowiadanego nad szalejącą w górze zorzą. Zafascynowała mnie ta książka... renifery, leśne stworki, trujące rośliny, cudowne jeziora itd. Taka dawna Laponia, magiczna i tajemnicza, dostępna tylko dla wybranych oraz rdzennych mieszkańców.

To nie jest przewodnik. Widzę po opiniach, że wiele osób na to właśnie liczyło i się zawiodło, stąd taka niska ocena. Nie dowiemy się tu jak dojechać do tego miejsca, gdzie zjeść, ani co zwiedzić, ale za to zanurzymy się w zaczarowany świat. Czytało mi się tę książkę świetnie, jak najlepszą baśń. Każdy temat został potraktowany w magiczny sposób, oparty na wierzeniach...

Spodziewałem się zupełnie czegoś innego, ale to co otrzymałem mnie dość zadowoliło, choć nie interesuje mnie to zbytnio. Nie jest to książka podróżnicza, a taka baby-etnograficzna o Laponii, Lapończykach, ich kultura, mity, obyczaje itp. Sporo ciekawostek, infantynie napisana, ale czyta się sprawnie. Myślę, że fajnie by weszła jako poczytanka dla dzieci. Można obczaić, bo i sporo jest bibliografii, więc podbudowa wydaje się porządna, ale jednak zbyt dziecinne. Niemniej lepsze to niż kolejny reportaż z "moja miesięczna podróż w kraju/krainie xyz".

Spodziewałem się zupełnie czegoś innego, ale to co otrzymałem mnie dość zadowoliło, choć nie interesuje mnie to zbytnio. Nie jest to książka podróżnicza, a taka baby-etnograficzna o Laponii, Lapończykach, ich kultura, mity, obyczaje itp. Sporo ciekawostek, infantynie napisana, ale czyta się sprawnie. Myślę, że fajnie by weszła jako poczytanka dla dzieci. Można obczaić, bo i...

Wyzwanie LC na styczen (zimowa)

Wyzwanie LC na styczen (zimowa)