rozwińzwiń
Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Genesis

Okładka książki Genesis autora Maxime Chattam, 9788381105354
Okładka książki Genesis
Maxime Chattam
7,5 / 10
Wydawnictwo: Młody Book Cykl: Inny Świat (tom 7) fantasy, science fiction
568 str. 9 godz. 28 min.
Kategoria:
fantasy, science fiction
Format:
papier
Cykl:
Inny Świat (tom 7)
Tytuł oryginału:
Genèse
Data wydania:
2018-10-10
Data 1. wyd. pol.:
2018-10-10
Liczba stron:
568
Czas czytania
9 godz. 28 min.
Język:
polski
ISBN:
9788381105354
Tłumacz:
Krystyna Szeżyńska-Maćkowiak
Średnia ocen
7,5 7,5 / 10
6 opinii 39 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Genesis w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Genesis

Średnia ocen
7,5 / 10
39 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
6 ocen
9
7 ocen
8
8 ocen
7
9 ocen
6
4 ocen
5
2 ocen
4
1 ocen
3
2 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Genesis

avatar
152
3
OOOj4n3kOOO
21.11.2022
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane

fajna książka szkoda że nie ma ósmej części

fajna książka szkoda że nie ma ósmej części

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
327
15
rezims
14.09.2021
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
2021
,
Posiadam

Z jednej strony chciałem przeczytać ją jak najszybciej żeby dowiedzieć się jaki będzie finał całej tej historii, z drugiej jak najwolniej żeby nie opuszczać Przymierza Trojga. Aż łezka w oku się kręci, że to już koniec. Z pewnością pewnie jeszcze kiedyś do nich wrócę.

Z jednej strony chciałem przeczytać ją jak najszybciej żeby dowiedzieć się jaki będzie finał całej tej historii, z drugiej jak najwolniej żeby nie opuszczać Przymierza Trojga. Aż łezka w oku się kręci, że to już koniec. Z pewnością pewnie jeszcze kiedyś do nich wrócę.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
5571
5357
czytamcałyczas
23.06.2020
9 / 10
Na półkach:
Przeczytane

To była przygoda.Gruba książka,Amber i Mat świetna para.
Czyta się z radością.
Mamy tu psy, duże są.
Płyną na Morze Śródziemne.
Nawet są piramidy.I jakie tam byly bitwy.Cos podobnego
ŁADNE TE psy były na łódce.
Szkoda,że to koniec przygody.

To była przygoda.Gruba książka,Amber i Mat świetna para.
Czyta się z radością.
Mamy tu psy, duże są.
Płyną na Morze Śródziemne.
Nawet są piramidy.I jakie tam byly bitwy.Cos podobnego
ŁADNE TE psy były na łódce.
Szkoda,że to koniec przygody.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

189 użytkowników ma tytuł Genesis na półkach głównych
  • 127
  • 58
  • 4
45 użytkowników ma tytuł Genesis na półkach dodatkowych
  • 26
  • 4
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3
  • 2

Tagi i tematy do książki Genesis

Krystyna Szeżyńska-Maćkowiak inny świat Jądro Ziemi zagrożenia wojna podziemny świat

Inne książki autora

Więcej
więcej
Maxime Chattam
Maxime Chattam
Francuski pisarz, autor kryminałów. Maxime Chattam, urodzony w 1976, ukończył studia na kryminologii. Był stróżem, aktorem, księgarzem – po to, by nabrać doświadczenia życiowego na potrzeby pisanych przez siebie powieści. Odświeżył gatunek thrillera, dodając mu artyzmu. Chattam odniósł ogromny sukces we Francji, jego książki (Otchłań zła, W ciemnościach strachu, Diabelskie zaklęcia, Krew czasów oraz Tajemnice chaosu – wszystkie ukazały się, bądź ukażą się nakładem naszego wydawnictwa) sprzedały się już w ilości miliona egzemplarzy, każda z nich trafiając na listy bestsellerów.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

84 000 Claire North
84 000
Claire North
To bez wątpienia jedna z najdziwniejszych i trudnych do ocenienia książek, jakie przyszło mi czytać. Z jednej strony - przebrnęłam przez nią - i co szokujące - nawet mi się podobała. Szokujące - ponieważ - jest pisana w tak dziwny i momentami porozrywany sposób, że ciężko było skupić się na akcji. Ale - to tylko na początku. Z czasem przywykłam do sposobu pisania, choć nie powiem - bywały chwile, że i pok koniec książki mnie drażnił (gdy chciałam dowiedzieć się co konkretnie się wydarza, a tu...). Co do osi czasu - bardzo trudno się w niej odnaleźć. Narracja skacze między kilkoma płaszczyznami czasowymi - a momentami jakby zawieszała się w próżni. Jest to jednak dość udany zabieg - jeśli o mnie chodzi - zbudował napięcie i sprawił, że szybko brnęłam przez fragmenty, które mniej mnie poruszały, by trafić na wątki wyczekiwane! Ogółem - intryga, przedstawiony świat, pomysł na niego, postapokaliptyczna wręcz wizja. To wszystko było świetnie przedstawione. Czasami brakowało mi konkretnych: "Gdzie?", "Jak?", "Dlaczego", ale to dawało pole dla rozwoju wyobraźni. Poznanie historii utopijnego świata, gdzie wszystko a swoją cenę, każdą zbrodnie można popełnić mając dość pieniędzy, by za nią zapłacić... Nieźle. Jak odnajdzie się w tym mężczyzna, który udaje kogoś innego, pracuje przy wycenie zbrodni i do jednej z nic nie umie podejść jako do pracy... Gdy okazuje się, że zamordowana zostaje jego była dziewczyna, gdy dosiaduje się, że możliwe, ze ma córkę... Tego gdy jest bardzo dużo... Jedno za co daję ogromny minus, to te fragmenty tekstu, które były bełkotem bez znaków interpunkcyjnych. Momentami miały jakiś sens, ale w wielu miejscach była męczące i wrzucone chyba po to by zwiększyć objętość tej książki. Nie będę opisywać bohaterów - warto poznać ic samemu - wspomnę tylko o pewnej kobiecie Lady Helen - polubiłam ją bardzo, była prawdziwą damą i chyba najfajniejszą postacią w tej opowieści. Ogólnie - podobało mi się pod względem pomysłu, intrygi, ciekawostek. Wykonanie - zostawia wiele do życzenia. Prędko nie sięgnę po inną książkę tej autorki. Czytacie na własne ryzyko. To na pewno coś INNEGO.
KailaaMoor - awatar KailaaMoor
ocenił na67 miesięcy temu
Szósty sen Bernard Werber
Szósty sen
Bernard Werber
Nie do końca pojmuję, dlaczego ta książka ma tak niską średnią ocen. Dziwne są dla mnie zarzuty związane z nieco drastycznymi opisami związanymi ze zwierzętami oraz postrzeganiem kobiet przez jedną z postaci. Przecież to, że takie kontrowersyjne zapisy znalazły się w książce, nie oznacza, że to poglądy autora, albo że są one niepotrzebne. Dla mnie autor, jak zwykle, w niespotykany sposób połączył różne gatunki literackie i wykazał się sporą wiedzą, przekazał nam sporo informacji, dał do myślenia. Nie wszystko jednak należy traktować tak śmiertelnie poważnie. Jeżeli miałabym coś do zarzucenia tej książce, to nie do końca zachwyca mnie tłumaczenie i pewne błędy, które rzuciły mi się w oczy. Natomiast jeśli chodzi o błędy autora, to jest jakaś niekonsekwencja w tym, że młody Klein załatwia papiery związane ze spadkiem, wyspą, potem nawet ją sprzedaje, po czym okazuje się, że pierwotna właścicielka cały czas żyła..
Annapoltur - awatar Annapoltur
ocenił na82 lata temu
Neverland Maxime Chattam
Neverland
Maxime Chattam
Miłość kwitnie,poznają się coraz bliżej. Ta książka jest doskonała.Statek,płynie.Jest wielka chmura. Żarłocy,strzelanie z łuku. Gruba książka,ale szybko się czyta.Daje mnóstwo radości. Na każdej stronie coś się dzieje. Przygoda w Europie była pięknie opisana. Użyto tu wiele zdań.Zdania są mądre.
czytamcałyczas - awatar czytamcałyczas
ocenił na95 lat temu
Dzieci krwi i kości Tomi Adeyemi
Dzieci krwi i kości
Tomi Adeyemi
[współpraca recenzencka z wydawnictwo time4ya] Zacznę od tego, że sama fabuła nie jest skomplikowana, w przeciwieństwie do przeżyć wewnętrznych bohaterów. Ich losy wielokrotnie przyjmą nieoczekiwany obrót, a to, że dodatkowo muszą się uporać z własnymi uczuciami i słabościami, wcale w tym nie pomaga. Historię poznajemy z trzech perspektyw: Zélie, Amari i Inana. Zélie jest ibawitką, po matce zostaje Żniwiarką, magiem życia i śmierci. Amari i Inan to książęta, rodzeństwo tak bardzo poróżnione przez wpływ ich ojca. Inan był chyba moją ulubioną postacią, a jego wewnętrzna walka pomiędzy tym, co słuszne, a tym, co wpoił mu ojciec, była świetnie napisana. Jego wiara w to, czego go nauczono, zostaje zachwiana, gdy na własne oczy widzi okrucieństwo, z jakim traktowani są ibawici i nie tylko oni. Kwestionuje nauki i rozkazy, stara się zrozumieć, czy to co robi faktycznie służy dobru jego państwa i ludzi. Oczywiście nie jest jedyną postacią odbywającą wewnętrzną walkę – Zélie i Amari też w miarę rozwoju książki doskonalą siebie i tutaj ich odczucia również były wspaniale opisane. Na koniec chcę jeszcze wrócić do Zélie, a dokładniej do jej włosów, bo jeden szczegół bardzo mi się spodobał. Chodzi mi mianowicie o zwrócenie uwagi na ich skręt. Wraz z tym, jak odzyskuje magię i im bardziej nad nią zaczyna panować, jej włosy z prostych przechodzą przez lekkie fale, aż do loków. Uwielbiam, gdy w książkach można znaleźć takie szczegóły.
dylogy_of_the_dark - awatar dylogy_of_the_dark
ocenił na97 miesięcy temu
Oz Maxime Chattam
Oz
Maxime Chattam
Świetna książka,bardzo mi się podobała.Mamy tu Europę. Jest dobrze wykreowany Spijacz Niewiności. Podobała mi się rejs przez Atlantyk. Oz,to książka dla wciągniętych w tej świat. Akcji tu nie brakuje,Kudłata.Jest tu prawdziwą bohaterką. Mi się bardzo podobało,samo przybycje do Europy. Dużo tu Francuzów.Ale autor jest też Francuzem i umię o nich pisać. To książka,którą się szybko czyta. Jest tu tyle akcji,że się nie nadąży.
czytamcałyczas - awatar czytamcałyczas
ocenił na85 lat temu
Jake Ransom i Władca Czaszek James Rollins
Jake Ransom i Władca Czaszek
James Rollins
Czytałam dość dawno temu. Wspominam z sentymentem, te kilka lat temu była to jedna z bardziej lubianych przeze mnie serii młodzieżowych. Poczytałam komentarze i dziwię się jak wiele osób zarzuca autorowi brak pomysłu. Jak dla mnie jego tutaj właśnie nie brakowało. Szybka i wartka akcja, ciekawi bohaterowie. Myślę, że młodsi czytelnicy będą zadowoleni, ale kto wie - może nie tylko oni.
Marta - awatar Marta
oceniła na76 lat temu
Black*Out Andreas Eschbach
Black*Out
Andreas Eschbach
Bardzo dobrze się czyta - coś w stylu Kod DaVinci. Możnaby książkę skrócić, tak jak pisał ktoś we wcześniejszych komentarzach, ale po co? Raczej nie ma nudnych momentów i mimo, że wiele rzeczy da się przewidzieć wcześniej, to i tak sposób narracji i opisy akcji są warte spędzenia kolejnej godziny. Również opisany scenariusz, szczególnie w czasach gdzie w niektórych rejonach świata (Floryda) nie ma prądu, jest dosyć interesujący.
plusz - awatar plusz
ocenił na88 lat temu
Gorączka i krew Sire Cedric
Gorączka i krew
Sire Cedric
Krwawo Zapowiedź na tylnej okładce – zachęcająca. Da mnie oczywiście. Będzie coś kryminalnego. Na dworze upał. W domu cicha klimatyzacja. Nic, tylko siedzieć i czytać. Mrocznie może być, bo póki prądu nie wyłączą, jest wszystko spoko i w porzo. Zatem do czytania. „Gorączka i krew” Sire Cedric zapowiadała się zatem ciekawie. Jak na rozrywkę w upalny dzień. Miała być thrillerem, fantasy i powieścią w stylu gotyckim. I o dziwo, mimo iż rewelacyjna nie jest, te założenia spełniła. Wszystko zaczyna się kryminalnie. Są makabryczne morderstwa, jest ucieczka z miejsca zbrodni, jest policja w postaci jego i jej. Ona ma skomplikowany życiorys, on też do łagodnych nie należy. Rozpoczyna się śledztwo. Schemat tradycyjny, ale to też bywa zapowiedzią dobrego dalszego ciągu. I rzeczywiście następuje. Na czterystu stronach mamy rozwiązanie zagadki. Jeśli nawet nie całej, to gust czytelnika w trakcie lania się spiekoty z nieba, zaspakaja. A co jest pomiędzy? Niektórzy twierdzą, że pomieszanie z poplątaniem. Inni – całkiem zgrabna intryga. W każdym razie mnie najbardziej zainteresowało pojęcie, że powieść nawiązuje do tradycji gotyckich. A tu jak wiadomo, czarne duchy, czarna magia, czarne msze. Wszystko na czarno. Sceneria też czarna. Niekoniecznie mowa o kolorze. Bo stara stodoła też może być czarna, jeśli rządzi w niej czarny charakter. Czy przypomina czarne gotyckie zamki, w których rządził nie mniej czarny książę lub hrabia? Teraz zamków nie ma, ale stodoły owszem są. Jeśli zatem akcja dzieje się w czasach zwanych współczesnymi, stodoła funkcję zamku pełnić może. Teraz zajmijmy się elementami fantasy. Też są. Ale o dziwo, te mają zawiązek ze światem duchów i to białych, czyli pozytywnych. Taki jeden pojawia się i pomaga. Nie, nie w sensie fizycznym. Wspiera jak na ducha przystało – duchowo. Cóż, jeszcze w powieści mamy… Postacie ze świata realnego. Policjanci dobrzy i tacy trochę niedobrzy w znaczeniu, przepraszam za określenie, idioci, co to nie kumają, nie rozumieją i ślepo wykonują polecenia zwane rozkazami. To stały element powieści kryminalnej, kiedyś zwanej u nas – milicyjną. Czas na podsumowanie. „Gorączka i krew” to mieszanina wszystkiego i wszystkich. Próba przeniesienia gotyckiego strachu w nasze czasy. Pomieszanie horroru z thirllerem, rzeczywistości z magią, realizmu z fantastyką. Pomysł na powieść bardzo dobry. Realizacja – w normie, chociaż nie podrywa z fotela. Może właśnie dlatego, że wszystkiego jest za dużo. Po raz pierwszy od niepamiętnych czasów przerzucałam szybko kartki do końca utworu. Ale nie świadczyło to o owym słynnym „wciągnięciu” przez treść. Po prostu czułam przesyt ilością elementów. Ciekawiło mnie głównie, czy ludzie przeżyją i nie trafi ich przysłowiowy sz…. Mimo to powieść polecam jako lekturę rozrywkową. Zwłaszcza na upalne dni. Nie trzeba przy niej wiele myśleć.
gks - awatar gks
ocenił na65 miesięcy temu
Wciąż cię widzę Daniel Waters
Wciąż cię widzę
Daniel Waters
Ciekawy pomysł na książkę. Mgliście pamiętam film, który oglądałam jakieś dwa lata temu. Sporo scen z filmu nie ukazały się w książce i odwrotnie, co właściwie nie powinno dziwić. Gdzieś w połowie, może trochę wcześniej miałam wrażenie film i książka zupełnie się ze sobą rozminęły. I tylko ogólny wątek, duchy i postaci je łączy. Podsumowując nie żałuję zakupu tej książki. Całkiem w moim klimacie czyli kryminał i paranormal.
Zaczytana - awatar Zaczytana
oceniła na61 rok temu
Złodziej kości Luca Veste
Złodziej kości
Luca Veste
Już od pierwszych stron czuć mroczny klimat tej książki. Rzadko zdarza mi się, żeby lektura wywołała we mnie taki niepokój, a tutaj początek naprawdę sprawił, że poczułam ciarki. Legenda, miejska opowieść, każdy o takich słyszał. Złodziej kości porywa ludzi i nigdy ich nie oddaje. A jednak ktoś uciekł… i to Louise oraz Paul muszą odkryć, co się wydarzyło. Paul podchodzi do tego sceptycznie, nie wierzy w żadne „straszne historie”. Louise natomiast czuje, że trzeba uważać a to dopiero początek tego, co na nich czeka. Ta książka wciągnęła mnie totalnie. Mroczna, pełna napięcia, z duszną atmosferą i świetnie zbudowaną intrygą. Czyta się szybko, ale z każdą stroną coraz bardziej pod skórą zostaje ten niepokój. Złodziej kości to thriller, który naprawdę potrafi przerazić. Idealna lektura dla fanów historii z dreszczykiem.
Patrycja Ćwiąkała - awatar Patrycja Ćwiąkała
oceniła na86 miesięcy temu
Bogowie i Wojownicy. Grobowiec Krokodyla Michelle Paver
Bogowie i Wojownicy. Grobowiec Krokodyla
Michelle Paver
Bardzo dobra część, pod wieloma względami inna niż wcześniejsze. To czym się rożni to jest nie tylko zmiana miejsca akcji. Nasi Bohaterowie odwiedzają Egipt. Ale też zmienił się przebieg akcji, wszyscy bohaterowie są od razu razem. Nie ma już przydługiego początku gdzie bohaterowie muszą się przez pół książki odnaleźć. Właściwa akcja zaczyna się od początku i to jest bardzo dobre. Po za tym to jest ciągle ta sama doskonała powieść przygodowa. Mamy jak zwykle świetnie uchwycony klimat, bardzo dobrze prowadzona narracja z fragmentami ukazanymi z perspektywy zwierzaków głównych bohaterów. Jest tu wszystko za co polubiłem Bogów i Wojowników. Do tego całość sprawia wrażenie jak by nieco dojrzalsza. Ale tylko nie co. Całość nadal jest naiwna, jednak bohaterowie stali się jakby dojrzalsi. Do tego postacie partnerujące Hylasowi i Pirrze są bardzo fajne, do kruków doszła Alekto, sadystyczna ciotka Telamona. Postać okrutna ponad wszelką miarę, jednocześnie w jakimś stopniu charyzmatyczna. Zawsze gdy się pojawiała działo się coś ciekawego, zaczynały pojawiać się ciekawe wątki. I to było fajne, bo kruki wrogowie Pirry i Hylasa nie mieli w swoich szeregach ciekawych postaci. Byli bo po prostu musieli być. Teleamon był tylko trochę ciekawszy, ze względu na to że w przeszłości był przyjacielem Hylasa. Ale po za tym nie byli jakimiś porywającymi czarnymi charakterami. Ciekawe jak w piątej części autorka poradzi sobie z brakiem Alekto bo ta zginęła w finale tego tomu, myślę że ciężko będzie autorce wymyślić równie ciekawy czarny charakter, działający po stronie Kruków. Książka bardzo dobra, z nie cierpliwością będę czekał na ostatnią część, bo jestem nie zwykle ciekawy, jak ta historia się skończy. Mam nadzieję że wydawca nie zaniedba tej serii i puści 5tkę do księgarni i bibliotek w możliwie najbliższym czasie. Szkoda by było jak by tak fajny cykl został zarzucony.
Marcin Fryncko - awatar Marcin Fryncko
ocenił na87 lat temu
Eksperyment Isola Åsa Avdic
Eksperyment Isola
Åsa Avdic
To było naprawdę mega dziwne... Początek taki dość niemrawy i byłam niemalże pewna, że skończy się albo na DNF albo będzie się to za mną ciągnąć całe wieki. Ale wiecie co? Serio się wkręciłam w tą książką i (choć nie do końca) chyba najlepiej by pasowała do thrillerów psychologicznych. Im dalej w las tym było lepiej i zaczęłam się zastanawiać razem z bohaterami, o co w tym wszystkim chodzi. Pod koniec miałam już takie: nic nie wiem. Mój mózg po prostu wybuchł, a ja byłam w szoku, jak coś tak niepozornego rozwaliło system. Nietypowa, nietuzinkowa, na pewno nie dla każdego i na pewno zapadająca w pamięć.
Kasikowykurz - awatar Kasikowykurz
ocenił na62 lata temu
Jake Ransom i Wyjący Sfinks James Rollins
Jake Ransom i Wyjący Sfinks
James Rollins
Dobra książka przygodowa, zdecydowanie dla młodego czytelnika. Pełna przygód, naciąganych do stopnia przyjmowalnego w takich historiach. Pisana lekko, bez niepotrzebnych udziwnień, sprawnie przechodząca z jednej gorącej sytuacji do następnej. Główny bohater, Jake Ransom, zostaje przeniesiony w czasie i przestrzeni do tajemniczej pustynnej krainy , gdzie spotyka swoich przyjaciół, których poznał w Pangei, kolejnej dziwnej lokalizacji. Spotyka tu również swojego starego wroga, Władcę Czaszek oraz ślady swoich zaginionych rodziców. Książka jest naprawdę lekka w odbiorze, nie męczy, a nawet może sprawić odrobinę rozrywki.
Machno - awatar Machno
ocenił na79 lat temu
Bestia Peternelle van Arsdale
Bestia
Peternelle van Arsdale
„Bestia” opowiada historie pewnej dziewczynki imieniem Alys, która przeżyła masakrę rodzinnej wioski sprowadzonej przez Pożeraczki Dusz, trafia do wioski, w której społeczeństwo żyje strachem, przesądami. Alys czuje więź z mrokiem i z Bestia, której wszyscy się lękają. Ponad główna bohaterka nie pasuje do otaczające społeczeństwa w którym przyszło jej żyć, poszukuję samej siebie i tego kim tak naprawdę jest oraz swojego miejsca w życiu. Warto dodać że książka „Bestia” oprócz historii głównej bohaterki Alys, przedstawia historię samych Pożeraczek Dusz. Książkę łatwo i szybko się czyta.
Grześ Banach - awatar Grześ Banach
ocenił na72 miesiące temu
Kraina czarodzieja Lev Grossman
Kraina czarodzieja
Lev Grossman
Mam trochę mieszane uczucia, choć, jak widać po ocenie, czytało się bardzo dobrze. Kunszt autora pozostaje na poziomie, metaforyczne kartki przez większość czasu przewracałam z zaciekawieniem (bo czytane, jak zwykle, jako ebook po angielsku),postacie sprawnie zarysowane i fabuła miała sens. Ale. Mam wrażenie, że ta książka jest trochę zbyt... czysta? Zbyt zgrabnie wszystko splata w wianuszek, każdy zapoczątkowany wcześniej wątek, z których wiele wydawało by się, że wcale takiego dowiązania nie potrzebują. Nie musiałam znać każdej drobnej tajemnicy z przeszłości; nie oczekiwałam powrotu postaci, których los jakby już się zakończył. I nadal nie podobają mi się niektóre decyzje autora. Zamiast ruszyć do przodu i rozwinąć się - o czym, żeby było zabawniej, bohaterowie często mówią - fabuła robi fikołka w tył. Nagle świat magii nie jest już taki niefair i nieskładny i chaotyczny, czego dowodziły poprzednie części. Zamiast tego wszystkie puzzle ładnie wskakują na miejsce, niekiedy jakby same z siebie, nawet niepchane specjalnie przez postacie. No i nie wiem. Z jednej strony, zgrabne zakończenie trylogii. Z drugiej... Oczekiwałam jednak czegoś innego. Może jakieś potwierdzenia, że ten nasz prawdziwy, "nudny" świat jest jednak też ważny? Do tego zdawały się prowadzić poprzednie części. Zamiast tego mamy triumf magii a ja odczuwam lekki gorzki posmak w ustach, nawet jeśli posiłek ogólnie mi smakował. Ale to koniec końców moje zdanie i pewnie czepiam się. Ogólnie, fajna trylogia, nietypowa i interesująca. Na pewno będę ją pamiętała jeszcze przez długi czas. Polecam!
Rachel3 - awatar Rachel3
ocenił na710 miesięcy temu
Nie otwieraj oczu Josh Malerman
Nie otwieraj oczu
Josh Malerman
@ewaczyta 📚✨ Jeśli miałabym opisać "Nie otwieraj oczu" jednym zdaniem, to powiedziałabym: to historia, która dosłownie zmusza do czytania… z napięciem w ciele i lekkim niepokojem w głowie. Od pierwszych stron Josh Malerman wrzuca nas w świat, w którym największym zagrożeniem jest… spojrzenie. I to właśnie działa tu najmocniej. Nie widzimy tego, co przeraża bohaterów, więc wyobraźnia robi całą robotę. A jak wiadomo, ona potrafi być bardziej okrutna niż jakikolwiek opis. Bardzo podobało mi się, jak prowadzona jest historia Malorie. Z jednej strony mamy jej "tu i teraz" dramatyczną podróż rzeką z dziećmi, z opaskami na oczach, a z drugiej powolne odkrywanie tego, jak świat się rozpadł. Ten kontrast tylko podkręca napięcie. Najbardziej uderzyło mnie jednak to, jak bardzo ta książka jest o strachu, ale nie tylko tym przed "czymś" na zewnątrz. To też strach przed odpowiedzialnością, przed podejmowaniem decyzji, przed tym, czy da się ochronić tych, których się kocha. I właśnie dlatego ta historia zostaje w głowie na dłużej. Czy było idealnie? Nie do końca. Momentami chciałam więcej odpowiedzi, więcej konkretów, ale z drugiej strony… może właśnie brak wyjaśnień jest tu największą siłą? Jeśli lubicie klimat niepokoju, survival i historie, które działają na psychikę to zdecydowanie warto sięgnąć po tę książkę.
ewaczyta - awatar ewaczyta
oceniła na72 dni temu
Finał 7 Kerry Drewery
Finał 7
Kerry Drewery
"Straszna jest tortura, która bawi się najpotężniejszym uczuciem: nadzieją. Wiem, że to matka głupich, lecz nie potrafię jej porzucić. Nie potrafię przestać się łudzić, że wrócę do domu. Dom. Piniusz Starszy mówił, że dom jest tam, gdzie jest serce. Matka Teresa - że tam, gdzie zaczyna się miłość. Oliver Wendell Holmes - że czasem są tam nasze stopy, lecz nie nasze serca".
Kasia Płonka - awatar Kasia Płonka
oceniła na74 lata temu
Biały królik, czerwony wilk Tom Pollock
Biały królik, czerwony wilk
Tom Pollock
Nie mam pojęcia co myśleć o tej książce. Czytając ją miałam wrażenie, że autor zaplanował o czym będzie książka ogólnie a potem naćpał się grzybków i napisał powieść. Uwielbiam porąbane zwroty akcji i nigdy nie zaliczam ich do wad, ale tutaj... Zacznijmy jednak od początku. “Myślisz, że byłbym pierwszym nastolatkiem, którego zabiła matematyka, Bel? Każdy, kto kiedykolwiek umarł, zginał przez matematykę.” “Biały królik, czerwony wilk” to książka wydana w 2019 roku z okładką, która sprawiła, że przypomniałam sobie jak to było chodzić do biblioteki i brać losowy tytuł z półki, wypożyczając go tylko na podstawie opisu. Może brzmi głupio, ale tak właśnie poczułam się kupując tą książkę a także kilka innych z internetowej księgarni. Ot tak kilka młodzieżówek, o których nigdy nie słyszałam. Ewentualnie przewinęły mi się gdzieś okładki, ale nie poświęciłam im zbyt dużej uwagi. BKCW to opowiedziana z perspektywy siedemnastoletniego Petera Blankmana historia z rozbudowaną siatką szpiegowską i poszerzaniem granic naszego umysłu. A pod tym płaszczykiem; opowieść o odkrywaniu świata na nowo, relacje braterskie, przyjaźń a także życie z zaburzeniami lękowymi. Styl autora jest lekki i płynnie przeprowadza nas przez książkę. Zgrabnie opisany chaos w jego głowie sprawił, że nie miałam trudności z postawieniem się na miejscu bohatera. Peter jest geniuszem. Niemało było ich w literaturze i ich liczba raczej nie zmaleje i bardzo mnie to cieszy, bo podoba mi się ten wątek. Peter posiada niemal obsesyjną wiedzę na temat liczb i jest świetnym matematykiem, posiada też umiejętność krytycznego myślenia i jest niesamowicie oddany siostrze bliźniaczce. Bel nie do końca poznajemy w tej powieści. Pojawia się ona i znika, częściej w retrospekcjach niż we właściwej akcji. Starcza to jednak, aby poznać ją jako silną bohaterkę, która nie zawaha się, jeżeli w grę wchodził będzie jej brat. Wspomniane wcześniej retrospekcje natomiast to świetny zabieg! Nastrajają one książkę i pozwalają lepiej zrozumieć bohatera i to co się później stanie... Przejdźmy do zwrotów akcji jednak. Jako że jest to książka szpiegowska z definicji w nie obfituje, ale niektóre... Tom Pollock odlatuje zwłaszcza przy zakończeniu, ale.... nadaje to książce wyjątkowy styl. I zdecydowanie sprawia, że wytłacza się w pamięci...
Książkołaz - awatar Książkołaz
ocenił na61 rok temu
Neverworld Wake Marisha Pessl
Neverworld Wake
Marisha Pessl
Neverworld to historia piątki przyjaciół, których czas się zapętlił. Jedna chwila. Zwykła przejażdżka – powrót do domu. Wypadek. Śmierć. Beatrice Hartley od roku nie utrzymuje kontaktu z przyjaciółmi z liceum. Jej życie skupia się teraz na pracy we Wronie – knajpce jej rodziców. Do czasu. Bee za sprawą zaproszenia od Whitley – jednej z ich starej paczki – postanawia wybrać się do jej nadmorskiej rezydencji i dowiedzieć się prawdy o śmierci swojego chłopaka. Rok temu, niedługo przed zakończeniem liceum Jim znika. Dwa dni później jego ciało wyławiają z pobliskiego kamieniołomu. Werdykt? Samobójstwo. Ale Bea wie, że to nieprawda. Jej przyjaciele kłamią... Tęskniłam za książkami, które faktycznie potrafią mnie zaskoczyć. W Neverworld bawiłam się świetnie. Wszystko jest tu dopracowane. Od bohaterów przez świat po fabułę. Autorka konsekwentnie zamyka każdy z rozpoczętych wątków. I szczerze, brakowało mi tego. W ostatnim czasie bardzo dużo książek (jednotomówek!),które miałam okazję czytać tego nie robiły. Autorzy skupiali się na wątku głównym, zapominając o reszcie. No ale przejdźmy do konkretów. Bohaterowie. Są niesamowicie charakterystyczni. Szarzy. Mają swoje wady i zalety. Marisha pokazuje różne ich odsłony w zależności od tego z kim aktualnie wchodzą w interakcję. Możemy obserwować jak każde z nich na siebie oddziałuje. Nawet jeśli na pierwszy rzut oka wydają się klasyczną kalką. Stereotypem. Każde z nich ma swoją ciemną stronę. Bez wyjątku. Moralny kompas grupy może okazać się kimś niebezpiecznym, a ten kto zazwyczaj przejawia wybuchowy charakter będzie 'najczystszy'. Bardzo czesto są nieprzewidywalni. Na przestrzeni tych 360 stron przechodzą niesamowitą przemianę. Odkrywają kolejne karty. Definicja przyjaźni w Neverworld zyskuje nowe znaczenie. Lojalność prowadząca do destrukcji. Strona psychologiczna jest tu naprawdę mocna. Chociaż nie tak jak u Kinga – co minimalnie mnie zawiodło. Zabrakło jego mroku. Mimo to bardzo dobrze obserwowało mi się emocjonalne przejścia bohaterów na przestrzeni wydarzeń. Każdy z nich na własny sposób próbuje przeżyć w Nieświecie. Od początkowego wyparcia zaistniałej sytuacji. Strachu. Do korzystania z życia. Euforii. W końcu do powolnego szaleństwa. Zobojetnienia. Chęci walki. Odkrycia prawdy. Styl Pessel jest lekki, książkę czyta się z z niesamowitą łatwością. A rozwiązania, które stosuje powodują, że Neverworld jest praktycznie nieodkładalna. Pomysł na świat stworzony przez autorkę może i nie jest oryginalny, ale z pewnością konkretny. Wszystko pojawiło się tam z konkretnego powodu. Działa na bezwzględnych zasadach. Książka jest podzielona na trzy części. Pierwsza skupia się na przystosowaniu bohaterów do nowego życia. Poznaniu granic i zasad panujących w Nieświecie. W drugiej rozwija się wątek kryminalny. Poznanie rozwiązania dręczącej każdego z nich sprawy odkrywa rzeczy, które nigdy nie miały wyjść na światło dzienne. Bo wszyscy mają tajemnice, którymi nie chcą się dzielić. Ostatnia część to walka o przetrwanie. O prawdę. I podjęcie najważniejszej decyzji – które z nich zasługuje na dalsze życie. Szansa jest tylko jedna. Carpe Noctem. Chwytaj noc. 4/5☆
Nabój - awatar Nabój
ocenił na81 miesiąc temu

Cytaty z książki Genesis

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Genesis