W miasteczku piasku i błękitnych łusek #2

W tym tomiku widzimy jak dzieci odbierają różne tragedie. Smutna jak i piękna opowieść o stracie, zyskaniu nowych przyjaźni i rozpoczęciu nowego etapu w życiu dziecka

W tym tomiku widzimy jak dzieci odbierają różne tragedie. Smutna jak i piękna opowieść o stracie, zyskaniu nowych przyjaźni i rozpoczęciu nowego etapu w życiu dziecka

https://podrugiejstronieokladki6.blogspot.com/2021/04/manga-tez-ksiazka-w-miasteczku-piasku-i.html

„W miasteczku piasku i błękitnych łusek” to manga, która opowiada smutną historię o rozstaniu, śmierci i samotności. Jednak w czerni, która dookoła otacza bohaterów, razem z nimi znajdujemy liche światełko nadziei, że w końcu będzie lepiej. Jest to bardzo przyjemna manga, która pokazuje, że po burzy zawsze przychodzi słońce. I choć mogłoby się wydawać, że młodzi bohaterowie będą zachowywać się infantylnie, okazuje się, że są o wiele bardziej dojrzali, niż moglibyśmy przypuszczać. „W miasteczku piasku i błękitnych łusek” to niespiesznie kręcąca się opowieść, która zabiera nas na plażę pełną niespodzianek i prawdy, która boli, ale też leczy. Polecam!

https://podrugiejstronieokladki6.blogspot.com/2021/04/manga-tez-ksiazka-w-miasteczku-piasku-i.html

„W miasteczku piasku i błękitnych łusek” to manga, która opowiada smutną historię o rozstaniu, śmierci i samotności. Jednak w czerni, która dookoła otacza bohaterów, razem z nimi znajdujemy liche światełko nadziei, że w końcu będzie lepiej. Jest to bardzo przyjemna manga,...

CZASEM TRZEBA WYBRAĆ MNIEJSZE ZŁO

Pierwszy tom Miasteczka piasku i błękitnych łusek okazał się całkiem ciekawą opowieścią. Niczym wybitnym, ale na tyle intrygującym, bym z chęcią sięgnął po kontynuację. I muszę przyznać, że część druga, a zarazem ostatnia, nie tylko trzyma poziom, ale wręcz okazuje się jeszcze lepsza, ciekawsza i stawia pytania, które autentycznie potrafią zafascynować tak, że nawet występujące w opowieści oczywistości nie są w stanie ani odrobinę zepsuć przyjemności płynącej z lektury.

Festiwal ku czci Morzywita zbliża się wielkimi krokami, ale dochodzi do wydarzeń, które mogą zachwiać życiem mieszkańców nadmorskiej mieściny. Tokiko, która coraz bardziej przyzwyczaja się do życia w tym spokojnym miejscu i odnajduje wśród innych, wraz z kolegami odkrywa istnienie tunelu, do którego nie wolno nikomu wchodzić. Od babci dowiaduje się, że to niebezpieczne miejsce, które w każdej chwili może zawalić się na głowy dzieci, a za nim nie rozciąga się nic ciekawego – tylko pola jednego z mieszkańców. Ale dziewczynka nie daje wiary tym opowieściom. Tym bardziej, że fascynuje ją perspektywa czającego się tam potwora, o którym mówią miejskie legendy, a w relacji dorosłych kryje się wiele nieścisłości. Dzieci postanawiają więc same zgłębić sekrety tunelu i przekonać się, czyją sylwetkę widują na jej drugim końcu…
Tymczasem dorosłych niepokoi ich zainteresowanie. Robili wszystko, by dzieci nie zbliżyły się do tego miejsca, ale najwyraźniej na nic się to zdało. Zostało już tak niewiele czasu, zrobili to dla ich dobra, wybrali mniejsze zło, a teraz wszystko może zostać zaprzepaszczone. Gdy wydarzenia nabierają tempa, prawda powoli zaczyna wychodzić na jaw. Ale co tak naprawdę dzieje się w miasteczku? Na czym polega składnie ofiar Morzywitowi? I czy syreny w ogóle istnieją?

Całość mojej recenzji na portalu NTG: https://nietylkogry.pl/post/recenzja-mangi-w-miasteczku-piasku-i-blekitnych-lusek-tom-2/

CZASEM TRZEBA WYBRAĆ MNIEJSZE ZŁO

Pierwszy tom Miasteczka piasku i błękitnych łusek okazał się całkiem ciekawą opowieścią. Niczym wybitnym, ale na tyle intrygującym, bym z chęcią sięgnął po kontynuację. I muszę przyznać, że część druga, a zarazem ostatnia, nie tylko trzyma poziom, ale wręcz okazuje się jeszcze lepsza, ciekawsza i stawia pytania, które autentycznie potrafią...

Szóstoklasistka Tokiko przeprowadza się z ojcem do rodzinnego miasteczka matki. Mała nadmorska miejscowość zdecydowanie różni się od ogromnego Tokio. Wyzwala to w dziewczynce wspomnienie z dzieciństwa o tajemniczym syrenie, który uratował ją przed utonięciem. Czy te wspaniałe morskie istoty naprawdę istnieją?

W tym tytule na pewno zwraca uwagę nietypowy senny, letni klimat. Podczas czytania mamy wręcz wrażenie słyszenia towarzyszącego bohaterom szumu fal. Tytuł idealny na jesienny wieczór by zatęsknić za wakacjami ;)
Akcja jest bardzo spokojna, autorka powoli buduje nastrój melancholii i tajemnicy. "W miasteczku..." wszystko dzieje się swoim tempem, więc fani wartkiej akcji dużo tu nie znajdą.
Klimat buduje dodatkowo małomiasteczkowość nowego domu bohaterki. Panuje tam wiele przesądów i miejscowych legend. Tunel ma swojego potwora, w sklepiku pracuje staruszka będąca "babcią" wszystkich wioskowych dzieci a najważniejszym wydarzeniem w roku jest festiwal ku czci lokalnego bóstwa.

Umieszczenie w środku akcji dzieci było strzałem w dziesiątkę. Bohaterowie są na granicy dziecięcej wiary w magię i wchodzenia w twardo stąpającą po ziemi dorosłość. Nasi szóstoklasiści niby już zdają sobie sprawę z nieistnienia potworów jednak nadal w głębi duszy mają marzenia o ich spotkaniu.
Stanie na cienkiej linii dzieciństwa i dorosłości podkreśla kontrast głównych bohaterów - rozmarzona Tokiko z wybujałą wyobraźnią i rozsądny Narumi wierzący tylko w to co zobaczy na własne oczy.

"W miasteczku..." pod warstwą realizmu magicznego jest dla mnie psychologiczną opowieścią o dziecku próbującym zrozumieć rozwód rodziców. Tokiko ucieka w świat wyobraźni próbując poradzić sobie z nagłym zniknięciem matki z jej życia. Zajmuje myśli poszukiwaniem syren by nie roztrząsać utraty najważniejszej dla dziecka osoby. Zaczyna też powoli budować więź z ojcem, jest to trudny nowy początek dla nich obojga. Całkowita zmiana otoczenia też w pierwszej chwili w tym nie pomaga. A może nowi znajomi staną się jednak podporą dla dziewczynki?

Tym co na pewno wyróżnia ten tytuł jest nietypowa, śliczna oprawa graficzna. Yoko Komori rzadko cieniuje swoje rysunki, więc znajdziemy tu głównie białe, czarne i szare plamy. Twarze są rysowane prosto jednak wyrażają wiele emocji. Tła, gdy się pojawiają, są bardzo szczegółowe a rysunki przyrody piękne.
Polskie wydanie podkreśla zalety. Drukarnia użyła bardzo intensywnej czerni, która na szczęście nie przebija na drugą stronę kartki. Wszystkie krzaczki zostały wyczyszczone i zamienione polskimi odpowiednikami, nawet na tak mało istotnych elementach jak np. butelka wody. Obwoluty są cudowne przez co rozpaczam, że w środku nie ma kolorowych stron.

Całokształt psuje niestety zakończenie opowieści. Tajemnica syren zostaje wyjaśniona jak dla mnie za bardzo bezpośrednio. Zostawienie nutki niepewności byłoby dużo lepszym zabiegiem w tego typu historii. Koniec pozostawia spory niedosyt, napięcie budowane przez dwa tomy nagle znika i zostajemy w sumie z niczym.
SPOILER
Przez zakończenie tytuł kojarzy mi się z "Mostem do Terabithii", tak samo jak tamten film zderza dziecięce marzenia z rzeczywistością.
KONIEC SPOILERA

"W miasteczku piasku..." polecam, a dwa tomy to nie tak dużo dla portfeli ;)

https://bazgrolyokulturze.blogspot.com/2018/11/w-miasteczku-piasku-i-bekitnych-usek.html

Szóstoklasistka Tokiko przeprowadza się z ojcem do rodzinnego miasteczka matki. Mała nadmorska miejscowość zdecydowanie różni się od ogromnego Tokio. Wyzwala to w dziewczynce wspomnienie z dzieciństwa o tajemniczym syrenie, który uratował ją przed utonięciem. Czy te wspaniałe morskie istoty naprawdę istnieją?

W tym tytule na pewno zwraca uwagę nietypowy senny, letni...

Hmm...domykanie wszystkich wątków, kończenie historii... spodziewałam się trochę innego obrotu spraw, ale mimo to jestem zadowolona :) Polecam tą mangę, można miło spędzić czas zagłębiając się w tą historię :)

Hmm...domykanie wszystkich wątków, kończenie historii... spodziewałam się trochę innego obrotu spraw, ale mimo to jestem zadowolona :) Polecam tą mangę, można miło spędzić czas zagłębiając się w tą historię :)

Ta część zgrabnie zamyka wszystkie wątki, nie pozostawiając poczucia niedosytu.

Ta część zgrabnie zamyka wszystkie wątki, nie pozostawiając poczucia niedosytu.

" (...) Te malutkie niedociągnięcia, jednak nie psują odbioru historii. W miasteczku piasku i błękitnych łusek to wzruszająca opowieść o tęsknocie, samotności i niepogodzeniu się z własnym losem, a także o przyjaźni, miłości i specyficznego rodzaju magii, która sprawia, że smutne wspomnienia potrafią stać się piękne i kolorowe. Świat przedstawiony na kartach tej mangi poznajemy z perspektywy dziecka. Sprawy dorosłych są pokazane tylko powierzchownie, jako tło dla Tokiko. To właśnie ta dziewczynka jest tu najważniejsza i chociaż za wiele nie mówi o swoich uczuciach, to otoczenie w jakim się znajduje - czy to na plaży, czy wśród nowych znajomych, doskonale oddaje jej nastrój i nastawienie. Można powiedzieć, że większość przekazów, jakie ta manga ze sobą niesie jest ukrytych miedzy wierszami i to chyba ostatecznie sprawia, że jest taka przyjemna. (...)"
Całą opinię o serii można przeczytać na blogu: https://manga-no-tsuki.blogspot.com/2018/08/wspomnienie-szumu-fal-w-miasteczku.html ;)

" (...) Te malutkie niedociągnięcia, jednak nie psują odbioru historii. W miasteczku piasku i błękitnych łusek to wzruszająca opowieść o tęsknocie, samotności i niepogodzeniu się z własnym losem, a także o przyjaźni, miłości i specyficznego rodzaju magii, która sprawia, że smutne wspomnienia potrafią stać się piękne i kolorowe. Świat przedstawiony na kartach tej mangi...