Polskie Archiwum X. Nie ma zbrodni bez kary

Wciągający zbiór opowieści o prawdziwych polskich zbrodniach, które przez lata pozostawały nierozwiązane. Książka pokazuje pracę śledczych i profilowanie kryminalne w praktyce, ujawniając kulisy trudnych dochodzeń. Autor nie unika trudnych i czasem makabrycznych szczegółów, dzięki czemu czytelnik czuje realny ciężar sprawy. To pozycja zarówno dla miłośników kryminałów, jak i osób ciekawych działania polskiej policji i procesu śledczego.

Wciągający zbiór opowieści o prawdziwych polskich zbrodniach, które przez lata pozostawały nierozwiązane. Książka pokazuje pracę śledczych i profilowanie kryminalne w praktyce, ujawniając kulisy trudnych dochodzeń. Autor nie unika trudnych i czasem makabrycznych szczegółów, dzięki czemu czytelnik czuje realny ciężar sprawy. To pozycja zarówno dla miłośników kryminałów, jak...

Książka delikatnie mnie rozczarowała. Spodziewałam się, że będzie tu mowa o mniej znanych sprawach które trafiły do Archiwum X, tymczasem duża część książki dotyczy bardzo nagłośnionych zbrodni, o których jest mnóstwo podkastów, książek i innych publikacji, takich jak zabójstwo studentki z Krakowa, dokonane w 1998 roku.(nie rozumiem dlaczego autor zmienił imię studentki ? Sprawa o kryptonimie ,, Skóra '' była tak głośna, że każdy kto chociaż trochę interesuje się tematyką true crime wie, że ofiarą była Katarzyna Zowada nie Krystyna),czy seria zabójstw dokonanych przez Karola Kota. Fakt,że sprawy opisane zostały szczegółowo i przeanalizowane pod każdym względem, kryminalnym, psychologicznym, przybliżając czytelnikowi metody prowadzenia śledztwa, ale..... Niestety nie wciągnęła mnie ta książka tak jak powinna, może dlatego że sprawa była mi dobrze znana? Ale chyba nie o to chodzi, często czytam o zabójstwach o których już słyszałam , wszystko zależy od sposobu w jaki autor przedstawia daną historię. W tym przypadku autor nie zainteresował mnie swoją narracją, niby poprawną,a jednak nie porywającą. 6/10.

Książka delikatnie mnie rozczarowała. Spodziewałam się, że będzie tu mowa o mniej znanych sprawach które trafiły do Archiwum X, tymczasem duża część książki dotyczy bardzo nagłośnionych zbrodni, o których jest mnóstwo podkastów, książek i innych publikacji, takich jak zabójstwo studentki z Krakowa, dokonane w 1998 roku.(nie rozumiem dlaczego autor zmienił imię studentki ?...

Książkę czyta się jednym tchem. Głównym wątkiem jest sprawa zamordowanej studentki z Krakowa. W międzyczasie ukazane są inne sprawy, które wydają się powiązane. Dodatkowo ukazano różne metody schwytania sprawców i zbieranie materiałów dowodowych po latach.

Książkę czyta się jednym tchem. Głównym wątkiem jest sprawa zamordowanej studentki z Krakowa. W międzyczasie ukazane są inne sprawy, które wydają się powiązane. Dodatkowo ukazano różne metody schwytania sprawców i zbieranie materiałów dowodowych po latach.

Jakościowo od pierwszej części to ona nie odbiega, mam wrażenie, że w porównaniu z poprzednią książką, w tej skupiamy się nieco bardziej na sprawach techniki kryminalnej, czemu poświęcone są co najmniej dwa rozdziały w całości. Odnoszę także takie wrażenie, iż w tej części sprawy zostały opisane mniej szczegółowo, za to są one bardziej drastyczne, a co za tym idzie wciągające. Całość czytało się dość szybko. Polecam.

Jakościowo od pierwszej części to ona nie odbiega, mam wrażenie, że w porównaniu z poprzednią książką, w tej skupiamy się nieco bardziej na sprawach techniki kryminalnej, czemu poświęcone są co najmniej dwa rozdziały w całości. Odnoszę także takie wrażenie, iż w tej części sprawy zostały opisane mniej szczegółowo, za to są one bardziej drastyczne, a co za tym idzie...

„Polskie Archiwum X. Nie ma zbrodni bez kary”, sięgając po tą pozycję, byłam mocno przekonana, wręcz pewna, że przeczytam ją „jednym tchem”, jak jej pierwsza część. Niestety, ale męczyła mnie strasznie! To zadziwiające, jak autor z tak ciekawej pracy, jak praca w „archiwum x” mógł zrobić aż tak nudny reportaż. W książce owszem znajdziemy, coś interesującego, jednak jako całokształt, wyjątkowo słabo.

„Polskie Archiwum X. Nie ma zbrodni bez kary”, sięgając po tą pozycję, byłam mocno przekonana, wręcz pewna, że przeczytam ją „jednym tchem”, jak jej pierwsza część. Niestety, ale męczyła mnie strasznie! To zadziwiające, jak autor z tak ciekawej pracy, jak praca w „archiwum x” mógł zrobić aż tak nudny reportaż. W książce owszem znajdziemy, coś interesującego, jednak jako...

"Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia."

Książka była bardzo podobna do poprzedniej, jednak wydaje mi się, że nieco bardziej mi się podobała. Mimo wszystko myślę, że zasługuje na taką samą ocenę.

Tutaj tak samo była mowa o pracy członków Krakowskiej organizacji "Archiwum X". Bogdan Michalec i Mariusz Nowak opowiadają nadal o swojej ciekawej pracy. Podkreślają, że podchodzą do każdej ze spraw indywidualnie, że każda z nich jest całkowicie inna, chociaż uczucia towarzyszące przy niej nie zmieniają się od lat. Bogdan natomiast ciągle powtarza, że miłość gra tu ogromną rolę, ponieważ głównie jej brak prowadzi do popchnięcia człowieka do popełnienia okropnego czynu.

Lektura szczegółowo pokazuje cały proces rozwiązywania danej sprawy. Zaczynając od zgłoszenia prawdopodobnego zaginięcia przez najbliższą rodzinę "zaginionego" człowieka, poprzez pierwsze przesłuchania świadków, zbieranie coraz większej ilości dowodów, badaniu śladów, oszacowaniu podejrzanych, odkrywaniu motywów zbrodni, aż do odnalezienia domniemanego zabójcy, znalezienia miejsca zbrodni oraz ciała ofiary, kończąc na wydaniu wyroku.
Między czasie są wplatane również refleksje śledczych lub ciekawostki na temat przeprowadzanego badania albo tworzenia profilu sprawcy oraz ofiary.

Czy polecam? Dla zainteresowanych oczywiście!

"Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia."

Książka była bardzo podobna do poprzedniej, jednak wydaje mi się, że nieco bardziej mi się podobała. Mimo wszystko myślę, że zasługuje na taką samą ocenę.

Tutaj tak samo była mowa o pracy...

Samo studium przypadku, przegląd zawiłych spraw zabójstw, dociekanie motywów, opis docierania do prawdy, wszystko to zostało opisane bardzo zręcznie i ciekawie. Natomiast nie mogę wyzbyć się wrażenia, że śledczy, z którymi rozmawiał autor, chcieli miejscami sami być „gwiazdami” reportażu. Ich wypowiedzi, choć nie wątpię, że zgodne z prawdą, były sformułowane w sposób, który odebrałem jako próbę pokazania się w jak najlepszym świetle, jako kogoś, kto zdobył wiedzę i się nią teraz z nami łaskawie podzielił, oczekując uznania. Uwierało mnie to nieco podczas lektury, dlatego musiałem odjąć kilka gwiazdek, niemniej książkę polecam.

Samo studium przypadku, przegląd zawiłych spraw zabójstw, dociekanie motywów, opis docierania do prawdy, wszystko to zostało opisane bardzo zręcznie i ciekawie. Natomiast nie mogę wyzbyć się wrażenia, że śledczy, z którymi rozmawiał autor, chcieli miejscami sami być „gwiazdami” reportażu. Ich wypowiedzi, choć nie wątpię, że zgodne z prawdą, były sformułowane w sposób,...

może być ale nic szczególnego

może być ale nic szczególnego

Książka całkiem dobra.
Wszystkie te sprawy są powiązane wokół jednej konkretnej. Pan Michalec i Nowak opowiadają o ciężkich próbach schwytania bezwzględnego mordercy.
Czytało mi się dobrze, książkę urozmaicały również zdjęcia do niej dodane, jednak w końcowym rozdziale, gdy opowiadano o zatrzymaniu mordercy, to brakowało mi jeszcze czegoś, dlatego książka zostawiła po sobie mały niedosyt

Książka całkiem dobra.
Wszystkie te sprawy są powiązane wokół jednej konkretnej. Pan Michalec i Nowak opowiadają o ciężkich próbach schwytania bezwzględnego mordercy.
Czytało mi się dobrze, książkę urozmaicały również zdjęcia do niej dodane, jednak w końcowym rozdziale, gdy opowiadano o zatrzymaniu mordercy, to brakowało mi jeszcze czegoś, dlatego książka zostawiła po...

Druga książka o krakowskim Archiwum X. Książka zaczyna się od sprawy wyłowienia ludzkiej skóry, która zaplątała się w śrubę barki na Wiśle. Sprawy omawiane w rozdziałach w jakimś stopniu nawiązują do sprawy skóry. Dodatkowo możemy dowiedzieć się o portrecie mordercy, jak czytać z kości, o badaniach DNA, wykrywaczu kłamstw czy o portrecie ofiary. Moim zdaniem trochę słabsza pozycja od poprzedniej części.

Druga książka o krakowskim Archiwum X. Książka zaczyna się od sprawy wyłowienia ludzkiej skóry, która zaplątała się w śrubę barki na Wiśle. Sprawy omawiane w rozdziałach w jakimś stopniu nawiązują do sprawy skóry. Dodatkowo możemy dowiedzieć się o portrecie mordercy, jak czytać z kości, o badaniach DNA, wykrywaczu kłamstw czy o portrecie ofiary. Moim zdaniem trochę słabsza...