Niepewność Violet i Luke'a

Książka, której już nawet nie pamiętam, a czytałam ją w przeszłym miesiącu - to chyba o niej świadczy. Nic szczególnego, trochę pisana na siłę.

Książka, której już nawet nie pamiętam, a czytałam ją w przeszłym miesiącu - to chyba o niej świadczy. Nic szczególnego, trochę pisana na siłę.

Bardzo dobra książka, chociaż mam wrażenie, że dzieje się tu zdecydowanie mniej niż w poprzednich częściach. Autorka raczej dobrze pisze o problemach, a średnio o ludziach szczęśliwych. Mimo to nadal polecam, bo z pewnością są to godne uwagi książki.

Bardzo dobra książka, chociaż mam wrażenie, że dzieje się tu zdecydowanie mniej niż w poprzednich częściach. Autorka raczej dobrze pisze o problemach, a średnio o ludziach szczęśliwych. Mimo to nadal polecam, bo z pewnością są to godne uwagi książki.

Nie była to zła część, ale...no właśnie, ale. Trochę zapchaj dziura, bo w sumie można by to już było zakończyć w poprzedniej części, wszystko się ciągnie, jest po prostu momentami nudno. Zakończenia można było się spodziewać, nic szokującego, czy wow.. no taki klasyk.

Nie była to zła część, ale...no właśnie, ale. Trochę zapchaj dziura, bo w sumie można by to już było zakończyć w poprzedniej części, wszystko się ciągnie, jest po prostu momentami nudno. Zakończenia można było się spodziewać, nic szokującego, czy wow.. no taki klasyk.

Trzecia część losów Violet i Luke’a to totalna porażka. Myślałam, że wniesie ona coś konkretniejszego do historii tej dwójki, a tutaj mamy typowe lanie wody z wymuszaniem emocji czytelnika. Jeszcze pierwsza część trzymała się przysłowiowej kupy, natomiast kolejne to stopniowy spadek formy. Szczerze powiedziawszy miałam już dość użalającej się nad sobą Violet. Mogła np. rozwinąć wątek Violet i Callie, myślę, że fabuła by na tym nie ucierpiała. Myślę, że autorka trochę zmarnowała potencjał tej historii, bo mogła trochę inaczej ją poprowadzić, wzbudzić naprawdę silne emocje. Nie wspomnę już o kilku błędach merytorycznych, które pojawiły się w „Niepewności Violet i Luke’a”… A tak to mamy tu takie „pitu pitu”.

Trzecia część losów Violet i Luke’a to totalna porażka. Myślałam, że wniesie ona coś konkretniejszego do historii tej dwójki, a tutaj mamy typowe lanie wody z wymuszaniem emocji czytelnika. Jeszcze pierwsza część trzymała się przysłowiowej kupy, natomiast kolejne to stopniowy spadek formy. Szczerze powiedziawszy miałam już dość użalającej się nad sobą Violet. Mogła np....

"Czasem tak często słyszymy, co ludzie o nas mówią, że sami zaczynamy w to wierzyć, nawet jeśli nie jest to prawda."


Jako że to trzeci tom historii i żeby opowiedzieć co nieco o fabule, musiałabym zdradzić bardzo wiele szczegółów, czego oczywiście robić nie chcę. Opinia zatem będzie bardzo krótka i ogólna. Tak jak tytuł wskazuje - Niepewność - tak właśnie można opisać tę część. Bohaterzy zostają rzuceni między swoje problemy, a do tego wszystkiego zmagają się ze swoimi uczuciami, co tylko komplikuje sprawy. Pytaniem jest czy sobie poradzą, czy zdobędą się na odwagę by ze sobą być i się wspierać.

Z pewnością można zauważyć ogromną przemianę charakterów, zarówno Violet jak i Luke'a. Bohaterzy dorastają, starają się zmienić swoje postępowanie, godzą się z pewnymi aspektami ich życia i odkrywają co to jest miłość. Podobało mi się, że autorka nie zrobiła z tej części przesiąkniętej słodkością pierwszej miłości. Bo mogła i wiele razy w innych książkach tak się działo. Na szczęście nie tutaj, bo do samego końca czytelnik jest trzymany w zawieszeniu, przez całą powieść jest zaskakiwany zwrotami akcji, a wydarzenia z poprzednich części otrzymują swoje zakończenie. Chodzi mi o to, że Pani Sorensen zrównoważyła dramatyzm z miłością, więc ani jednym, ani drugim nie jesteśmy przytłoczeni.

Sporym też plusem tych książek jest to, że wokół całej otoczki głównych bohaterów, autorka nie zapomina o tych drugoplanowych, gdzie życie toczy się normalnie - w porównaniu z tym Violet i Luke'a. Dzięki temu jest miejsce na dawkę humoru, żartów i przekomarzań. A także dobrych rad i niezawodnej pomocy przyjaciół. Ja osobiście nie lubię gdy autor jest skupiony tylko na dwójce bohaterów gdzie nic dookoła nie istnieje i nie ma znaczenia. Dlatego staram się zwykle wyróżnić w książkach bohaterów pobocznych - tak jak tutaj.

Podsumowując wszystkie trzy części dotyczące Violet i Luke'a - ja jestem bardzo zadowolona, czego po raz setny chyba mówić nie muszę? Nie są to długie powieści, a do tego czyta się je błyskawicznie. Polecam nie tylko fanom autorki, ale także osobom, które lubią gdy bohaterzy nie mają łatwego życia a pod ich nogi ciągle są rzucane kłody. Polecam tym, którzy lubią sporą dawkę dramatyzmu, ale bez zapominania o humorze.

"Czasem tak często słyszymy, co ludzie o nas mówią, że sami zaczynamy w to wierzyć, nawet jeśli nie jest to prawda."


Jako że to trzeci tom historii i żeby opowiedzieć co nieco o fabule, musiałabym zdradzić bardzo wiele szczegółów, czego oczywiście robić nie chcę. Opinia zatem będzie bardzo krótka i ogólna. Tak jak tytuł wskazuje - Niepewność - tak właśnie można opisać...

Violet i Luke wracają z Vegas. Dziewczyna zgadza się przyjąć pomoc od chłopaka, zamieszkuje z nim i próbuje uporać się z przeszłością, co nie jest jednak łatwe. Violet wciąż nie jest w stanie w pełni otworzyć się na miłość Luke’a. Jednocześnie toczy się sprawa wyjaśniająca śmierć rodziców dziewczyny.

O ile pierwszy tom tej mini-trylogii czy opowieści o Callie i Kaydenie oprócz wątku miłosnego skupiały się znacznie na psychice postaci, tak ,,Niepewność” specjalnie nie ukrywa, że powstała głównie po to, abyśmy mogli zachwycać się piękną miłością i troską Luke’a o Violet. Początkowo może się wydawać, że Violet wykorzystuje chłopaka, traktując zbliżenia z nim jako formę oderwania od swoich problemów, ale później mamy do czynienia z dużą ilością lukru, cukru i orzeszków i nawet teoretyczne wątpliwości Violet nie psują tego obrazu, bo czytelnik i tak wie, że wszystko skończy się pięknym happy endem. Czy to źle? Nie. Co prawda, wolę bardziej dramatyczne historie, ale Sorensen umie przedstawić miłość i bliskość w taki sposób, że naprawdę da się wciągnąć i kibicować bohaterom, a sceny romantyczne nie wywołują poczucia przesłodzenia. I jaka dziewczyna nie chciałaby mieć takiego swojego Luke’a? Ja nie wiem.

I musimy się nastawić na to, że będziemy mieć do czynienia głównie z uroczą miłością, bo samej akcji jest tu mało i nadal uważam, że lepiej by było, gdyby drugi i trzeci tom były jedną książką. Wątek kryminalny i tajemnica związana z Prestonem zdają się w ogóle nie mieć znaczenia, tak samo jak rozprawa matki Luke’a. Niestety, jestem rozczarowana postawą Violet. O ile Luke cały czas stara się o dziewczynę i próbuje jej pomóc, tak Violet zupełnie nie zwraca uwagi na to, że chłopak również doznał traumy i przydałoby mu się jakieś wsparcie i bliskość. Mam wrażenie, że ta książka powstała głównie po to, żeby dziewczyny mogły się powzruszać i pomarzyć o takim Luke’u, a nie zastanowić się nad przeszłością bohaterów. Nie mogę jednak zaprzeczyć, że zakończenie mnie wzruszyło.

Jeśli podobały Wam się wcześniejsze książki Sorensen, to przeczytajcie ,,Niepewność Violet i Luke’a”. Nie zapominajcie tylko, że to już nie jest historia o zmagania się z traumami i pokonywaniu lęków, a słodki romans. Takie też są potrzebne.

,, Doskonałość nie istnieje. Ale przez większość czasu wszystko będzie dobrze, jeśli tylko na to pozwolę.”

Violet i Luke wracają z Vegas. Dziewczyna zgadza się przyjąć pomoc od chłopaka, zamieszkuje z nim i próbuje uporać się z przeszłością, co nie jest jednak łatwe. Violet wciąż nie jest w stanie w pełni otworzyć się na miłość Luke’a. Jednocześnie toczy się sprawa wyjaśniająca śmierć rodziców dziewczyny.

O ile pierwszy tom tej mini-trylogii czy opowieści o Callie i Kaydenie...

Bez pomysłu i bez polotu. Kompletnie niepotrzebna kontynuacja całkiem niezłej historii która powinna zakończyć się tomem drugim.Mój największy zarzut w stosunku do tej opowieści - młodzież się tak nie zachowuje! No chyba że się coś zmieniło przez ostatnie piętnaście lat, czyli od czasu kiedy ja byłam nastolatką. Dialogi Violet i Luk'a nie wypadają realistycznie. Autorka wkłada w ich usta kwestie, które nigdy nie zostałyby wypowiedziane przez niespełna dwudziestolatków. Ponadto Violet zachowuje się przedziwnie. Chyba mam za szczęśliwe życie żeby zrozumieć jej motywy. Wątek kryminalny zupełnie nie wciągający, stworzony bez pomysłu na rozwinięcie.
Za co więc gwiazdki? A no za to, że rozumiem iż taka romantyczna i depresyjna historyjka może spodobać się nastolatkom, będącym na etapie twierdzenia, że wszystkie nieszczęścia świata dosięgają właśnie ich osoby:)

Bez pomysłu i bez polotu. Kompletnie niepotrzebna kontynuacja całkiem niezłej historii która powinna zakończyć się tomem drugim.Mój największy zarzut w stosunku do tej opowieści - młodzież się tak nie zachowuje! No chyba że się coś zmieniło przez ostatnie piętnaście lat, czyli od czasu kiedy ja byłam nastolatką. Dialogi Violet i Luk'a nie wypadają realistycznie. Autorka...

Na szczęście to już ostatnia cześć dotycząca losów Violet i Luke’a.
Ostatecznie wszystko się wyjaśnia.
Uważam jednak, że ich historia mogłaby być zawarta w jednej ewentualnie dwóch częściach, te trzy części to przeciąganie na maksa tych samych dramatów. Taki zabieg niczego nie wnosi, raczej zniechęca i wywołuje irytację.

Na szczęście to już ostatnia cześć dotycząca losów Violet i Luke’a.
Ostatecznie wszystko się wyjaśnia.
Uważam jednak, że ich historia mogłaby być zawarta w jednej ewentualnie dwóch częściach, te trzy części to przeciąganie na maksa tych samych dramatów. Taki zabieg niczego nie wnosi, raczej zniechęca i wywołuje irytację.

Po emocjonujących poprzednich tomach przeszedł czas na ciąg dalszy burzliwych losów Violet i Luke'a. Styl autorki pozostał bez zmian, nadal jest on lekki i przyjemny. Autorka stosuje bardzo dokładne opisy uczuć i emocji, co sprawia, że wszystkie wydarzenia przeżywamy tak samo jak nasi bohaterowie.

Autorka tak wykreowała postaci, że w tej części ich osobowości są jeszcze bardziej skomplikowane niż przedtem. Violet walczy z emocjami jakie jej towarzyszą po tym jak dowiedziała się o pewnej tajemnicy, która diametralnie zmieniła jej dotychczasowe życie. Co gorsza dziewczyna nie wie jak sobie poradzić i niestety będzie chciała targnąć na swoje życie.

Natomiast Luke popada w stan odrętwienia, który nie prowadzi do niczego dobrego. W grę wchodzą uzależnienia, od których nie sposób się oderwać. Nasi bohaterowie to dwójka zakochanych, którzy muszą poradzić sobie z demonami przeszłości, co niestety nie będzie zbyt łatwe. Przeszłość się dopomina o swoje i będzie zacięcie walczyć do samego końca.
Autorka jak nikt inny potrafi pisać niezwykle wzruszające historie przepełnione nie tylko silnym uczuciem, ale i bólem, lękiem, strachem jak i nadzieją na lepsze jurto.

Jak w tym świecie odnajdą się Violet i Luke? Czy ich związek jest pod znakiem zapytania?
Koniecznie musicie się dowiedzieć i poznać ich dalsze losy :)

@camilleshade
camilleshade-books.blogspot.com

Po emocjonujących poprzednich tomach przeszedł czas na ciąg dalszy burzliwych losów Violet i Luke'a. Styl autorki pozostał bez zmian, nadal jest on lekki i przyjemny. Autorka stosuje bardzo dokładne opisy uczuć i emocji, co sprawia, że wszystkie wydarzenia przeżywamy tak samo jak nasi bohaterowie.

Autorka tak wykreowała postaci, że w tej części ich osobowości są jeszcze...

Jak zwykle, dostałam to czego się spodziewałam, fajna rozrywkę przez 5 godzin czytania.
Ja wiem,że to nie są górnolotne książki, ale je uwielbiam.
I to zakończenie:))))

Jak zwykle, dostałam to czego się spodziewałam, fajna rozrywkę przez 5 godzin czytania.
Ja wiem,że to nie są górnolotne książki, ale je uwielbiam.
I to zakończenie:))))