Antymonachomachia

Szkoda, że już tak się nie pisze. Prawdziwa literatura.

Szkoda, że już tak się nie pisze. Prawdziwa literatura.

7/10
Pokora. Cichości. Umiarkowanie w jedzeniu i piciu. Mądrość. Spokój ducha. Pracowitość. To tylko kilka z cech, którymi autor opisuje życie zakonników w pewnym mieście. Jak łatwo się domyślić - zbudowane są na ironii i sarkazmie.

Antymonachomachia powstała jako odpowiedź na Monachomachię i przedstawia oblicze zakonu zgoła inne, niż w tej poprzedniej publikacji. Mnisi żyją sobie spokojnie do momentu, w którym „zła wiedźma” podrzuca im właśnie Monachomachię, czym wzbudza wielki zamęt wśród „pokornych” zakonników. Rodzi to wiele zabawnych sytuacji, które - można się spodziewać - mają na celu wyśmiać „święte obudzenie”, wywołane lekturą.

Ignacy Krasicki w bardzo dosadny sposób próbuje odpowiedzieć na krytykę, która spotkała go po wyjściu na jaw „Monachomachii”. I robi to doskonale. Polecam więc siegnąć po obie lektury :) P

7/10
Pokora. Cichości. Umiarkowanie w jedzeniu i piciu. Mądrość. Spokój ducha. Pracowitość. To tylko kilka z cech, którymi autor opisuje życie zakonników w pewnym mieście. Jak łatwo się domyślić - zbudowane są na ironii i sarkazmie.

Antymonachomachia powstała jako odpowiedź na Monachomachię i przedstawia oblicze zakonu zgoła inne, niż w tej poprzedniej publikacji. Mnisi...

W pewnym klasztorze zrobiło się istne zamieszanie. Pojawiło się pewne dzieło literackie, które rzekomo oczernia zakonników. I zaczyna się dyskusja...

Szukając książki do następnego wyzwania LC okazało się, że w mojej biblioteczce nie ma ani jednej książki, gdzie autor ma imię na literę I. Przejrzałam dostępne e-booki i tak znalazłam pozycję pana Ignacego Krasickiego, którego bajki przerabiałam w szkole.

Jak na poemat, czytało mi się całkiem przyjemnie, a musicie wiedzieć, że z czytaniem poezji jest mi nie po drodze, bo kiedy na języku polskim trzeba było przerobić jakiś wiersz, okazywało się, że nie potrafiłam dobrze zinterpretować tekstu. A podobno poezję powinno się czuć...

Kiedy tak tę pozycję czytałam, zaczęłam myśleć o podejściach na temat różnych dzieł: literackich, muzycznych, filmowych itp. Ludzie często dzielą się na 2 obozy: osoby, którzy zachwalają dany utwór, czyli wylewają wszelakie ochy i achy oraz osoby, które mówią, że to samo dzieło nie powinno nigdy powstać i trzeba zniszczyć zarówno autora, jak i to "dzieło". A właśnie tak było w "Antymonachomachii".

Zastanawiam się tylko, po co autor zamieścił na początku plan utworu, który jest praktycznie streszczeniem całego poematu. Ale przynajmniej można się dowiedzieć, o czym w ogóle jest "Antymonachomachia".

Czasem nie warto zrażać się do klasycznych utworów, można przy tym poznać ciekawą historię i przemyśleć pewne sprawy.
Polecam :)

W pewnym klasztorze zrobiło się istne zamieszanie. Pojawiło się pewne dzieło literackie, które rzekomo oczernia zakonników. I zaczyna się dyskusja...

Szukając książki do następnego wyzwania LC okazało się, że w mojej biblioteczce nie ma ani jednej książki, gdzie autor ma imię na literę I. Przejrzałam dostępne e-booki i tak znalazłam pozycję pana Ignacego Krasickiego,...