Dwa dni w maju

Raczej powieść detektywistyczna o tematyce historyczno-politycznej. Śledztwo prowadzone przez głównego bohatera choć dotyczy popełnionych morderstw tak naprawdę jest jedynie zręcznym pretekstem, służy ukazaniu oblicza Hiszpanii schyłku lat 40-tych XX wieku, ówczesnej sytuacji politycznej i społecznej, okrucieństwa frankistowskiego reżimu, powojennej biedy. I niezłomności ludzi do końca wiernych własnej prawdzie, walczących uparcie mimo beznadziei podejmowanych wysiłków, czasem wręcz wbrew sobie. Zawiedzie się ten kto liczy na sensacyjną fabułę, akcję pełną napięcia i dramatycznych zwrotów. To nie ten tytuł.

Raczej powieść detektywistyczna o tematyce historyczno-politycznej. Śledztwo prowadzone przez głównego bohatera choć dotyczy popełnionych morderstw tak naprawdę jest jedynie zręcznym pretekstem, służy ukazaniu oblicza Hiszpanii schyłku lat 40-tych XX wieku, ówczesnej sytuacji politycznej i społecznej, okrucieństwa frankistowskiego reżimu, powojennej biedy. I niezłomności...

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jordi Sierra i Fabra. Jestem mile zaskoczona. Ciekawa, wciągająca historia. Urzekł mnie wspaniale oddany klimat powojennej Barcelony. Urzekł mnie główny bohater. Na pewno sięgnę po więcej.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Jordi Sierra i Fabra. Jestem mile zaskoczona. Ciekawa, wciągająca historia. Urzekł mnie wspaniale oddany klimat powojennej Barcelony. Urzekł mnie główny bohater. Na pewno sięgnę po więcej.

Klasyczny, sprawnie napisany kryminał (morderstwo, śledztwo, odkrycie sprawcy) z historią Hiszpanii w tle - wojna domowa w latach 30. Ale tło jest bardzo wyraziste, obecne w każdym epizodzie, żywe w każdej postaci.
Mnie "zmusiła" do szukania informacji na temat Hiszpanii, Katalonii, dyktatury Franco.
Jak niewiele wiemy o historii innych narodów!

Klasyczny, sprawnie napisany kryminał (morderstwo, śledztwo, odkrycie sprawcy) z historią Hiszpanii w tle - wojna domowa w latach 30. Ale tło jest bardzo wyraziste, obecne w każdym epizodzie, żywe w każdej postaci.
Mnie "zmusiła" do szukania informacji na temat Hiszpanii, Katalonii, dyktatury Franco.
Jak niewiele wiemy o historii innych narodów!

Nuuuuuudy. Tylko kwarantanna mnie zmusiła,żeby to przeczytać.

Nuuuuuudy. Tylko kwarantanna mnie zmusiła,żeby to przeczytać.

Dobrze się czyta. Mnie książka zostawiła w stanie znaku zapytania. Może dlatego, że nie znam innych z serii. Jakby potraktować opowieść jako jedną z przygód inspektora, moglabym ją jakoś zakorzenić. A tak to....? Zbudowana intryga, która kończy się w miejscu gdzie się zaczęła. Jednak pytanie po co ktoś zadał sobie tyle trudu żeby to napisać nie zostawia spokoju... i dla mnie dopiero tu zaczyna pracować historia.
Bezpośrednio po przeczytaniu ocena niższa, ale później rośnie na 7.

Dobrze się czyta. Mnie książka zostawiła w stanie znaku zapytania. Może dlatego, że nie znam innych z serii. Jakby potraktować opowieść jako jedną z przygód inspektora, moglabym ją jakoś zakorzenić. A tak to....? Zbudowana intryga, która kończy się w miejscu gdzie się zaczęła. Jednak pytanie po co ktoś zadał sobie tyle trudu żeby to napisać nie zostawia spokoju... i dla...

,,Tajemnice i sekrety rodziców zwykle przerażają ich dzieci, ale pewnego dnia trzeba je poznać, aby zrozumieć, kim tak naprawdę byli, co chowali za maską obowiązku."
Książka konkret. Niezwykle klimatyczna lektura. Nietypowy kryminał od którego trudno się oderwać.
Polecam

,,Tajemnice i sekrety rodziców zwykle przerażają ich dzieci, ale pewnego dnia trzeba je poznać, aby zrozumieć, kim tak naprawdę byli, co chowali za maską obowiązku."
Książka konkret. Niezwykle klimatyczna lektura. Nietypowy kryminał od którego trudno się oderwać.
Polecam

Dobra kryminalna opowieść, ale bez polotu z poprzednich części z serii.

Dobra kryminalna opowieść, ale bez polotu z poprzednich części z serii.

„Dwa dni w maju”
Jordi Sierra i Fabra

Pewne sprawy trzeba dokończyć wbrew wszystkim i wszystkiemu. Po prostu honor i poczucie sprawiedliwości nie pozwalają się poddać, nawet gdy zagrożone jest to co najbardziej cenimy. Jednak wewnętrzna siła to czasem za mało by osiągnąć wyznaczony cel, ale jeśli wspiera ją doświadczenie i upór nawet niemożliwe powoli pojawia się w zasięgu wzroku.

Kiedy jest się młodym kilka dni mija bardzo szybko, ale wraz z upływem lat zaczyna się doceniać czas, a zwłaszcza chwile spędzone z bliskimi. Niekiedy nie da się nadrobić nie odbytych spotkań z kimś na kim nam zależy, Miquel Mascarell dawno miał odwiedzić swojego byłego szefa i jednocześnie przyjaciela. Niestety śmierć Mateu pokrzyżowała plany, ale żałoba będzie musiała poczekać, bo okoliczności tej tragedii są podejrzane. Prywatne śledztwo nie jest łatwo prowadzić, zwłaszcza kiedy jest się byłym więźniem politycznym i byłym policjantem w frankistowskiej Hiszpanii. Jednak przyjaźń zobowiązuje, no i okoliczności także nie dają spokoju. Mascarell nie ma wiele czasu, w tym przypadku liczy się każda godzina, lecz śladów jest niewiele, za to więcej jest domysłów i przypuszczeń oraz zbyt dużo niewiadomych. Barcelonę i jej mieszkańców czeka wielkie wydarzenie, ale to w tej chwili nie jest istotne, chociaż czy na pewno? W czym brał udział Mateu i dlaczego było to dla niego tak istotne? Gdzieś kryją się odpowiedzi, a z nimi i prawda o ludziach, którzy rzucili wyzwanie rzeczywistości w jakiej przyszło im egzystować. Jednakże wzniosłe słowa i idee to jedno, czym innym jest codzienność oraz ludzkie czyny, zbrodnicze oraz nieprzewidywalne w swych skutkach. Lata doświadczeń z policyjnej pracy i intuicja wiodą Miquela w odległe rejony miasta i ludzi, tak jak kiedyś stojących po przeciwnej stronie barykady. Wyniki jego dochodzenia są niepokojące, lecz zamierza je dokończyć pomimo zagrożenia utraty tego co zdobył z takim trudem. Czy tym razem Mascarell pokona demony z przeszłości?

Dwa dni upalnego maja, bohater, mający więcej do stracenia niż do zyskania, więzy przyjaźni i zagadka kryminalna, która wcale nie musi nią być. Jordi Sierra i Fabra po raz kolejny zabiera czytelników do Hiszpanii końca lat czterdziestych gdzie zbyt dużo ludzi nosi wojenne blizny i rany, pomimo, iż oficjalnie jej nie było. Jednym z nich jest główna postać – stróż prawa, człowiek jaki poznał gorycz porażki, utracił wszystko i zyskał, być może ostatnią, szansę na odrobinę szczęścia i niedocenianej przez zbyt wielu wolności. „Dwa dni w maju” to rasowy kryminał z wieloosobową intrygą, w jakiej połączono w mistrzowski sposób historię z suspensem oraz swoistą smugą cienia. Dyktatorska Hiszpania Franco i jej ofiary są tłem dla śledztwa, w którym nie brak politycznych akcentów, spisków, lecz w centrum zainteresowania są zbrodnie. Od tych ostatnich wszystko się zaczyna i na nich się kończy, one wyznaczają ramy powieści, w jakiej pisarz zawarł realia społeczne i ówczesne podziały społeczne. Ale najważniejszy jest Miquel Micarell to on jest pierwszoplanowym aktorem, wnoszącym do wątków niepowtarzalną atmosferę oraz charakter i jednocześnie wyznaczającym kierunek ich rozwoju. „Dwa dni w maju” są intensywne pod względem śledczym, wirtuozerskie dochodzenie z każdym rozdziałem nabiera tempa aż do finału, dającym odpowiedzi, lecz i skłaniającym do refleksji.

„Dwa dni w maju”
Jordi Sierra i Fabra

Pewne sprawy trzeba dokończyć wbrew wszystkim i wszystkiemu. Po prostu honor i poczucie sprawiedliwości nie pozwalają się poddać, nawet gdy zagrożone jest to co najbardziej cenimy. Jednak wewnętrzna siła to czasem za mało by osiągnąć wyznaczony cel, ale jeśli wspiera ją doświadczenie i upór nawet niemożliwe powoli pojawia się w zasięgu...

Ponad dwa lata czekałam na kolejną książkę z cyklu "Inspektor Mascarell" autorstwa Jordi Sierra i Fabra, opowiadającą historię byłego barcelońskiego policjanta. Polubiłam tego bohatera, którego los okrutnie doświadczył, człowieka wyjątkowo inteligentnego, z ogromną intuicją w swojej profesji.

Tym razem spędzamy w jego towarzystwie jedynie dwa dni, kiedy stara się on rozwikłać zagadkę śmierci swojego byłego szefa, potrąconego śmiertelnie przez samochód. Początkiem jego prywatnego śledztwa stają się uzyskane od córki ofiary informacje o ostatnich dniach jego życia. Pojawiają się nieznane mu nazwiska osób, które stara się powiązać i określić ich znaczenie i rolę w śmierci byłego przełożonego. Tytaniczna, mozolna wręcz praca inspektora Mascarell wskazuje na istnienie spisku, w który uwikłany był dawny przyjaciel. Dotyczy on planowanego zamachu na generała Franco, który w dniu 31 maja 1949 roku ma odwiedzić Barcelonę. Sam Mascarell jest pod obserwacją frankistowskiej policji, niemniej udaje mu się dotrzeć do prawdy.

Książka nie jest może tak pasjonująca jak poprzednie części, ale szybka i zmieniająca się akcja, pojawiające się nowe okoliczności, nowe postaci oraz niezłomność byłego gliny powodują, że czyta się ją z zainteresowaniem. Wyłania się z niej obraz Barcelony tamtych czasów, różnorodności ludzkich losów, przestępczych działań, kolaboracji z władzami, miasta dźwigającego się po zniszczeniach wojennych, pozostającego pod butem frankistowskiej dyktatury, wciąż mającego nadzieję na odzyskanie przez Katalonię niepodległości.

Ponad dwa lata czekałam na kolejną książkę z cyklu "Inspektor Mascarell" autorstwa Jordi Sierra i Fabra, opowiadającą historię byłego barcelońskiego policjanta. Polubiłam tego bohatera, którego los okrutnie doświadczył, człowieka wyjątkowo inteligentnego, z ogromną intuicją w swojej profesji.

Tym razem spędzamy w jego towarzystwie jedynie dwa dni, kiedy stara się on...

Dwa dni w maju to czwarty tom serii kryminalnej o przygodach hiszpańskiego policjanta Miguela Mascarella osadzonej w czasach hiszpańskiej wojny domowej i początkowych lat po upadku republiki oraz przejęcia władzy przez generała Franco. Ciekawostką jest, że poprzednie dwa tomy tłumaczone były z hiszpańskiego przekładu, a najnowszy bezpośrednio z języka katalońskiego. Powieść, podobnie jak tomy poprzednie, ukazała się nakładem wydawnictwa Albatros.

Akcja dzieje się w maju w roku 1949. Miguel Mascarell nie jest już inspektorem policji. Po przejęciu władzy przez frankistów, trafia najpierw do więzienia, a po odzyskaniu wolności ponownie układa sobie życie. Sytuacja ta zmienia się, gdy otrzymuje wiadomość o śmierci Mateo Galvany’ego, swojego byłego szefa, człowieka, który kiedyś uratował mu życie. Pojawia się na jego pogrzebie, ale nie podejrzewa nawet, że jego śmierć nie była naturalna. Tak naprawdę wcale go to nie interesuje, ale córka zmarłego dzieli się z nim swoimi podejrzeniami. Na jej prośbę postanawia przeprowadzić prywatne śledztwo. Jednak to, co odkryje zagrozi nie tylko jego życiu, ale samego dyktatora.

Mocną stroną tej historii jak i poprzednich części są jej czas i miejsce akcji. Hiszpania i okres wojny domowej nawet dzisiaj są tematem niezwykle drażliwym. Autor swoją historię opowiada z perspektywy bohatera strony przegranej i w tej opowieści w najmniejszym stopniu nie jest obiektywny. Oczywiście czasy tamte nie były łatwe dla nikogo, ale jednoznacznie nie można powiedzieć że byli tylko dobrzy (czytaj republika) i źli (czytaj frankiści). Historia jest bardziej skomplikowana. Oczywiście każdy ma prawo ukazywać swój punkt widzenia, ale odrobina subiektywności nigdy nie zaszkodzi. Terror terrorem i pewne patologie należy piętnować, ale zła drugiej strony wybielać też nie wolno.

Wracając jednak do wątku fabularnego, to trzeba przyznać, że jest naprawdę intrygujący. Autor kreśli opowieść z punktu widzenia człowieka, którego doświadczyło życie i który cały czas musi sobie radzić z przeciwnościami, a mimo to postanawia wplątać się w kolejną intrygę. Podąża ulicami Barcelony i pozbawiony jakichkolwiek pomocy śledczych, po nitce do kłębka rozwiązuje zagadkę śmierci byłego przełożonego i spisku na generała Franco. Śledztwo, którego się podejmuje jest również próbą zmierzenia z samym sobą i swoimi słabościami, jak też udowodnienia samemu sobie, że jest jeszcze coś wart.

Czwarty tom cyklu o przygodach Miguela Mascarella jest utrzymany w podobnym klimacie jak części poprzednie. Duszny, melancholijny klimat rodzącej się „dyktatury” dla przegranych jest czymś strasznym. Nadzieja odeszła wraz z ostatnim punktem oporu. Teraz pozostała tylko egzystencja i pewna namiastka szczęścia i radości tych, którym nastało żyć pod przywództwem znienawidzonego generała Franco. Sama fabuła tak naprawdę jest tylko sposobem na ukazanie zła zwycięskiego obozu i opiewania wspaniałych czasów Republiki. A gdzie jest prawda?

http://kulturacja.pl/2018/03/dwa-dni-w-maju-jordi-sierra-i-fabra/

Dwa dni w maju to czwarty tom serii kryminalnej o przygodach hiszpańskiego policjanta Miguela Mascarella osadzonej w czasach hiszpańskiej wojny domowej i początkowych lat po upadku republiki oraz przejęcia władzy przez generała Franco. Ciekawostką jest, że poprzednie dwa tomy tłumaczone były z hiszpańskiego przekładu, a najnowszy bezpośrednio z języka katalońskiego....