Kobieta nieperfekcyjna

Name: Kobieta nieperfekcyjna
Rating: 6,6 (18 reviews)
Author: Elżbieta Romanowska
ISBN: 9788377002803

6,6 / 10

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne biografia, autobiografia, pamiętnik

256 str.

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Kobieta nieperfekcyjna
Data wydania:: 2017-04-26
Data 1. wyd. pol.:: 2017-04-26
Liczba stron:: 256
Czas czytania: 4 godz. 16 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788377002803

Ela Romanowska, piekielnie charyzmatyczna aktorka, zaraża nie tylko śmiechem, ale także podejściem do samej siebie. W swojej książce przekonuje, że ze słownika warto wyrzucić słowa: „muszę“, „powinnam“, „trzeba“.

„Stałam się szczęśliwa, gdy zrozumiałam, że nie jestem idealna“

Jej opowieść poprawia humor bardziej niż tabliczka czekolady!

Średnia ocen

6,6 / 10

5 opinii 18 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Kobieta nieperfekcyjna w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Kobieta nieperfekcyjna

Średnia ocen

6,6 / 10

18 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Kobieta nieperfekcyjna

1275

1131

rteclaw

07.04.2026

8 / 10

Na półkach: , , , ,

Powiem tak świetna kobieta. Czyta się tą książkę tak jakbym była najbliższą koleżanką Elżbiety Romanowskiej. Super aktorka! Kto nie pamięta Jolki z "Rancza" kultowa postać! Ja znam ten serial prawie na pamięć. Jednak dowiemy się tutaj tego jaka była w dzieciństwie, jaka jest jej rodzina, to jak była postrzegana, jej udział w "Tańcu z gwiazdami", jakie książki lubi. Ogólnie świat kultury (o tym lubię czytać bardzo) stoi dla nas otworem właśnie z perspektywy tym razem p. Eli. Bardzo pozytywnie patrzy na świat i to pomaga ... "Elka, nie ważne, co piszą, byleby nazwiska nieprzekręcali". "Aktorstwo jest zawodem okrutnym. Ale też nie można zapomnieć, że bywają lepsi od nas. I co? No i ...fajnie. A najfajniej to robić swoje, a z sukcesów innych po prostu się cieszyć". I nie mogę nie zauważyć, że ostatnio mam vibe z wydawnictwem Czerwone i Czarne bardzo dobrze czyta się ich książki! #wydawnictwoczerwoneiczarne @czerwone_i_czarne #czytampolskichautorów #czytamypolskieksiążki #czytaniemojapasja #elżbietaromanowska

więcej Pokaż mimo to

145

119

Claudinne32ck

21.09.2023

6 / 10

Na półkach:

Panią Elżbietę Romanowską można kojarzyć z "Tańca z gwiazdami" czy roli Joli Pietrekz kultowego "Rancza". Jako czytelniczka "większego rozmiaru", chętnie czytam książki pisane przez "duże kobiety". Pani Elżbieta w "Kobiecie nieperfekcyjnej" przeniosła mnie w swój nieidealny świat. Podziwiam ją za niezwykły dystans do swojej osoby oraz za miłość do zwierząt. Polecam książkę jako "coś lekkiego" do czytania.

więcej Pokaż mimo to

Agata

04.12.2019

1 / 10

Na półkach:

Dawno nie byłam tak poddenerwowana przy czytaniu książki. W każdym akapicie historie z dzieciństwa, opisy potraw, miejsc,ludzi,wspomnień. Cierpliwie je czytałam, czekając na upragnione wersy o kobiecie nieperfekcyjnej i obietnicy autorki o przeniesieniu do Jej nieperfekcyjnego świata. Na próżno.
I te recepty na domowe treningi...
Z jednej strony biografia, z drugiej poradnik treningowy.
Absolutnie książka nie ma nic wspólnego z tytułem i zapowiedzią na okładce.
Kolejna kwestia: brak autentyczności, bo jeśli kobieta zmagająca się z nadwagą pisze,że nigdy nie ciągnęło Jej do słodkości,czekolady nie lubi właściwie od dzieciństwa, a zamiast czekolady woli zjeść 1kg czereśni to bardzo przepraszam,ale ja tego nie kupuję.
Książkę kupił mi mąż z zamysłem oswojenia mojego perfekcjonizmu i pomocy w zaakceptowaniu swoich niedoskonałości... Na szczęście zapłacił za nią jedyne 9,90zł...

więcej Pokaż mimo to

539

106

Prażma

23.05.2019

3 / 10

Na półkach: ,

Koszmarnie mi się czytało tę książkę. Wydaje się, że nie została poddana redakcji. Można zbudować więź z czytelnikiem bez używania tak potocznego języka.

Pokaż mimo to

236

229

klaudia28ck

19.11.2018

6 / 10

Na półkach: ,

Panią Elżbietę Romanowską można kojarzyć z "Tańca z gwiazdami" czy roli Joli Pietrek z kultowego "Rancza". Jako czytelniczka "większego rozmiaru", chętnie czytam książki pisane przez "duże kobiety". Pani Elżbieta w "Kobiecie nieperfekcyjnej" przeniosła mnie w swój nieidealny świat. Podziwiam ją za niezwykły dystans do swojej osoby oraz za miłość do zwierząt. Polecam książkę jako "coś lekkiego" do czytania.

Panią Elżbietę Romanowską można kojarzyć z "Tańca z gwiazdami" czy roli Joli Pietrek z kultowego "Rancza". Jako czytelniczka "większego rozmiaru", chętnie czytam książki pisane przez "duże kobiety". Pani Elżbieta w "Kobiecie nieperfekcyjnej" przeniosła mnie w swój nieidealny świat. Podziwiam ją za niezwykły dystans do swojej osoby oraz za miłość do zwierząt. Polecam książkę...

więcej Pokaż mimo to

219

Kasia1987

28.01.2018

8 / 10

Na półkach:

Pani Elżbieto, gratuluję. Książka bardzo życiowa. W wielu opisanych przypadkach mogłabym powiedzieć "ja też tak mam". Kilkanaście przemyśleń zapisałam w moim zeszyciku z myślami i cytatami.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

29 użytkowników ma tytuł Kobieta nieperfekcyjna na półkach głównych

Przeczytane 18
Chcę przeczytać 11

19 użytkowników ma tytuł Kobieta nieperfekcyjna na półkach dodatkowych

Posiadam 11
Mam do przeczytania 2
Kobiety 1
Ulubione 1
Virtualo 1
Telewizja, kino, teatr, radio 1
2023 1
2018 1

Tagi i tematy do książki Kobieta nieperfekcyjna

biografia; autobiografia; pamiętnik; aktor

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Chajzerów dwóch

Zygmunt Chajzer Filip Chajzer

"Chajzerów dwóch" to ciekawa rozmowa ojca z synem, których poza nazwiskiem łączy wykonywana praca. Dzieli ich za to sporo, co daje rozmowie przyjemne tempo i koloryt. Multum anegdotek, głównie z dziennikarskiego życia w czasach słusznie minionego ustroju wywołuje uśmiech na twarzy. Dowiadujemy się również sporo o dzieciństwie w cieniu znanego ojca, o różnicach w podejściu do życia dwóch bliskich sobie osób, które dorastały w zupełnie innych okolicznościach okołopolitycznych. Panowie skupili się na życiu zawodowym unikając grzebania we własnej prywatności, co liczy się na plus. Wydanie pełne jest zdjęć z domowych albumów, rozmowy podzielono tematycznie. Jedynym zgrzytem było dla mnie "zaskoczenie" okazywane przez Filipa w momentach opowiadania ciekawostek dnia codziennego w PRL-u. Wydawało się lekko przesadzone, jakby mające pogłębiać przepaść pokoleniową, by dialogi stały się ciekawsze. Jednak być może się czepiam, w tym akurat jestem mistrzem ;) Jakby jednak nie było, rozmowa duetu Chajzerów pozwoliła mi się zrelaksować i dała wiele dobrej zabawy, mimo iż zwykle unikam tytułów autorstwa gwiazd i celebrytów. "Chajzerów dwóch" to książka lekka, przyjemna i dobrze zredagowana. Co tu dużo mówić, po prostu czytajcie i bawcie się równie dobrze, jak ja.

Bookieterka Karolina

oceniła na65 lat temu

Steczkowscy. Miłość wbrew regule. Osobista biografia rodziny

Agata Steczkowska Beata Nowicka

O, Boże,tylko Ty potrafisz pisać prosto na naszych krętych drogach życia. Cudowna książka pod każdym względem. Rodzinna historia wzruszała mnie wielokrotnie. Napisana ciekawie i poprawnie. Ucząca wiele że świata muzyki. Szkoda, że nie moja tylko z biblioteki. Warta każdej chwili z nią spędzonej.

Jadwiga

oceniła na101 rok temu

Taki trochę chory

Jacek Noch

O czym jest ta książka... Właśnie się zastanawiam. Ani o SM, ani o tandetnym wszystko będzie dobrze, ani o wielkiej przyjaźni, ani o młodym wrażliwym mężczyźnie, ani o stand upie, ani nawet o strachu. Ta książka jest o tym o czym wie każdy zmagający się z chorobą, czyli o ciągłej potyczce z samym sobą i balansowaniu pomiędzy światłem i cieniem, której nie da się przechylić ostatecznie na żadną z szal. O zrozumiałej chęci uzasadnienia swojego życia i usensownienia go za wszelką cenę czymś więcej. Książka jest o uświadomionej ułudzie możliwości bycia kimś więcej niż jest się naprawdę. To ucieczka w świat zaklinania rzeczywistości, odganiania skutków kompleksów, przez chęć powiedzenia: hej tu jestem! JA ani grama idealny, zakompleksiony jak cholera, ale wciąż Ważny Ja! Równie ważny ja... Książka wciąga, książka jest prawdziwa mimo, że lekko podana

Wioletta Psiuk

ocenił na71 rok temu

Ania

Maciej Drzewicki Grzegorz Kubicki

Próbuję tę książkę ocenić nie przez pryzmat emocji, jakie wywołuje na mnie historia Anny Przybylskiej, ale przez książkę jako taką. Przede wszystkim, nie nazwałabym tej pozycji biografią. Jest to bardziej chronologicznie ułożony zbiór anegdot o Ani. Muszę powiedzieć, że książka mnie za bardzo nie zaangażowała. Trochę nudziły mnie opowieści tam zawarte, typu co Ania lubiła jeść z dań wigilijnych. Na pewno efekt został osiągnięty: obraz aktorki został odmalowany bardzo ciepło, dość intymnie nawet, dzięki rozmowom z jej najbliższymi. Podobały mi się również zdjęcia wstawione odpowiednio do tematu. Poza tym po prostu ok - lekka lektura, po prostu niezła. IG: burzaczyta

Aleksandra Burzyńska

oceniła na627 dni temu

Opowieści radiowe i telewizyjne. Alicja po drugiej stronie lustra

Alicja Resich-Modlińska

Książka dokładnie taka, jak jej autorka - dowcipna, inteligentna, fascynująca, ciekawa oraz pełna autoironii i dystansu za równo do własnej osoby, jak i całego otoczenia. Jeśli ktoś lubi opowieści telewizyjne "od kuchni" to z pewnością popłynie podczas czytania. Wiele tu anegdot o ludziach i różnego rodzaju sytuacjach, typowych dla tego nietypowego medium...Tylko dlaczego tak mało! Domagam się jakiejś rozszerzonej wersji - co najmniej o 100 stron ;)

IzabelaBeata

oceniła na84 lata temu

Czekam na Was, ale się nie spieszcie

Izabela Bartosz Kapsyda Kobro-Okołowicz

Niesamowity był to człowiek i w zasadzie trochę dalej jest bo żyje w dziełach, które założył i w ludziach, na których życie miał silny wpływ. Tutaj występuje w roli osoby, o której wspomina Kabsyda Kobro-Okołowicz, działaczka społeczna, osoba pracująca i prowadząca NGOsy. Opowiada o swojej relacji z ks. Janem, to w jaki sposób go poznała, jak przeżywała i nadal przeżywa tą swoją z nim znajomość. Opowiada o każdym spotkaniu, chwilach które w jakiś sposób zmieniły jej myślenie i postrzeganie rzeczywistości. Opowiada w końcu o x. Janie, jego wrażliwości i to w jaki sposób potrafił być budowniczym mostów, człowiekiem wielkiej wrażliwości, który w drugim zawsze widział osobę, którą trzeba przyjąć z całym jej inwentarzem. Opowiada o chorobie i odchodzeniu x. Jana, o tym jak to przeżywał do końca pozostając wiernym misji jaką realizował. Opowiada o jego kapłaństwie (sama będąc spoza branży),o tym czego uczyła się podglądając jego drogę wiary. Dzieli się najgłębszymi sprawami swojego serca by przybliżyć człowieka, który swoje życie złożył w służbie drugiemu.

Arek

ocenił na79 miesięcy temu

Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską

Teresa Lipowska

Zacznę od końca, czyli od cytatu z rozmowy siódmej: "Tu nie ma starszych, tu są kobiety odchodzące z młodości", Pani Teresa Lipowska nie tylko mówi to słuchaczkom uniwersytetów trzeciego wieku, ale też sama jest ucieleśnieniem tych słów. Jestem z tego pokolenia. które pamięta tę znakomitą Aktorkę z innych ról filmowych czy teatralnych, a nie tylko jako nestorkę rodu Mostowiaków. Cenię też Panią Ilonę Łepkowską, więc tym chętniej sięgnęłam po ten zbiór rozmów. Sięgnęłam i nie zawiodłam się. Poznałam lepiej Panią Teresę Lipowską, Jej rodzinę, życie zawodowe. W tych wspomnieniach widoczny jest ogromny szacunek dla innych ludzi, życzliwość względem współpracowników, miłość względem bliskich i zachwyt życiem.

eduko7

ocenił na105 lat temu

Basia. Szczęśliwą się bywa

Beata Nowicka Barbara Stuhr

Znamy ją jako żonę Jerzego Stuhra. W tej książce, która jest wielogłosem, poznajemy ją jako kobietę, córkę, siostrę, przyjaciółkę, osobowość Od dziecka ciekawa świata i indywidualistka. Wrażliwa skrzypaczka, silna kobieta, która godzi swoją karierę z życiem rodzinnym i karierą męża. W książce o Barbarze Stuhr wypowiadają się dzieci, siostry, przyjaciele. Dużo zdjęć. W tle PRL i Polska po przemianie. Polecam.

Wiola

oceniła na85 miesięcy temu

Przerwa w emisji

Kamil Durczok

Gdybym przeczytał tę książkę lata temu bym powiedział, że jest o wzroście, sławie, upadku i odrodzeniu się jednego z najlepszych dziennikarzy tego kraju. Po śmierci Durczoka widzę w niej bardziej ciągłą walkę z życiem, światem i samym sobą i nadzieję na lepsze które niestety nie nadeszło i dobiło ostatecznie. Niestety życie samo dopisało smutne zakończenie.

Buster

ocenił na64 lata temu

"Zośka" - moja wielka miłość. Wspomnienia Hali Glińskiej

Dorota Majewska Aleksandra Prykowska-Malec

Biografia Haliny Glińskiej, sanitariuszki w czasie wojny i wielkiej miłości Tadeusza Zawadzkiego, ps. "Zośka". Niestety, nie dane im było razem się zestarzeć. "Zośka" zginął w 1943 roku. Wspomnienia Haliny Sapalskiej spisywały autorki, kiedy ona miała 92 lata. Zmarła w 2015 roku. Wspomnienia obejmują również lata powojenne, kiedy wyszła za mąż, miała dwie córki i sześcioro wnucząt. Tego typu książki zawsze warto czytać.

ALEKSANDRA

oceniła na73 miesiące temu

Gorzka pomarańcza

Nadia Hamid

📖 ,,Gorzka pomarańcza" autor: Nadia Hamid (pseudonim) • Czy Waszym zdaniem miłość może pokonać wszystko czy są granice kulturowe nie do przejścia? 🤔 Dzisiaj przychodzę z kolejną historią z Bliskiego Wschodu a konkretnie z autentyczną, brutalną historią Polki, która w latach 80-tych wzięła ślub z libijskim studentem, wierząc w siłę prawdziwej miłości. Młody mężczyzna, który w Polsce był czuły i nowoczesny, po wkroczeniu do swojego kraju stał się panem i władcą a Nadia - zmuszona do posłuszeństwa żoną. ,,Gorzka pomarańcza" to cienka, ale mocna książka. Przeczytałam ją jednym tchem a słowa uderzyły we mnie jak dynamit. #gorzkapomarańcza #nadiahamid #literaturafaktu #prawdziwahistoria #bookstagrampolska #instabookstagram #czytamwszędzie #czytambolubie

Weronika

oceniła na83 miesiące temu

Harry. Biografia

Katie Nicholl

Podchodziłam sceptycznie do tej pozycji, ale dość pozytywnie się zaskoczyłam. Nie ma w tej książce co prawda nic zaskakującego, zwłaszcza po przeczytaniu autobiografii Harrego, ale całość zgrabnie ujęta. Dobrze się czyta, jednak jest to typowa laurka dla księcia. Doceniam jednak, że mimo tego nie ma w niej zrzucania winy o różne sytuacje na wszystkich dookoła, tylko nie Harrego. Wydaje mi się jednak, że ta książka byłaby napisana zupełnie inaczej współcześnie, czyli po tym, co wydarzyło się już po ślubie. Mimo wszystko to ciekawa pozycja.

Małgorzata Kisilewicz

ocenił na62 lata temu

Maria Czubaszek. Ostatni dymek

Sergiusz Pinkwart Maria Czubaszek

"Maria Czubaszek. Ostatni dymek" Sergiusza Pinkwarta to wyjątkowa książka, która pozwala nam spojrzeć na kultową satyryczkę z innej perspektywy. Pinkwart, współpracując z Marią Czubaszek przy jej ostatniej książce, postanowił po jej śmierci zebrać wspomnienia osób, które ją dobrze znały. To nie jest typowa biografia. To raczej zbiór osobistych relacji, anegdot i refleksji na temat Marii Czubaszek, opowiadanych przez jej przyjaciół, współpracowników i znajomych. Dzięki temu poznajemy nie tylko publiczny wizerunek ciętej i dowcipnej satyryczki, ale także jej prywatną stronę, pełną wrażliwości, ciepła i skomplikowanych emocji. Książka będzie interesująca zarówno dla fanów twórczości Marii Czubaszek, jak i dla osób zainteresowanych biografiami i reportażami. To lektura, która dostarczy zarówno rozrywki, jak i wzruszenia. "Maria Czubaszek. Ostatni dymek" to wyjątkowa książka, która pozwala odkryć nowe oblicze jednej z najbarwniejszych postaci polskiego show-biznesu. Jeśli chcesz poznać Marię Czubaszek nie tylko jako satyryczkę, ale także jako człowieka, to ta książka jest właśnie dla Ciebie.

Nessie

ocenił na61 rok temu

Na krawędzi: przetrwać łódzkie getto, Auschwitz i nie tylko

Eva Libitzky Fred Rosenbaum

Smutna historia młodej Żydówki, która w dorosłość weszła, przeżywając okrucieństwo, powolną śmierć bliskich, głód, choroby, a która po wojnie musiała radzić sobie nie tylko z traumą, ale i nową, trudną rzeczywistością. Bardzo przykro było czytać te fragmenty, w których Polaków, obok Niemców, obwinia o zagładę Żydów. Przyznała, co prawda, że być może jej ocena jest zbyt surowa, ale jednak z niej się nie wycofała. Szkoda, że tak mocno i niesprawiedliwie oceniła cały naród.

Skandynawska

oceniła na72 lata temu

Anna Seniuk. Nietypowa baba jestem

Anna Seniuk Magdalena Małecka-Wippich

Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że przysłuchuję się rozmowie Anny Seniuk z jej córką - Magdaleną Małecką - Wippich. Znana i lubiana aktorka opowiada o swoim życiu: o radościach, pasjonującej pracy,o miłości, narodzinach dzieci, szarej rzeczywistości PRL-u, a wreszcie o chorobie, a także o rozstaniu z mężem. Czy wiesz, że pradziadek Anny Seniuk zarządzał majątkiem koło Odrzykonia? Jak aktorka radziła sobie z tremą? Kto imponował jej w czasie studiów? Czy akceptuje siebie i swoją samotność po pracy? Czym Anna Seniuk się teraz zajmuje? Czy zmieniłaby coś w swoim życiu? Gdzie kupiła przytulną chatkę, w której chce wypoczywać? To książka, którą czyta się jednym tchem. Polecam miłośnikom biografii i tym, którzy chcą bliżej poznać Annę Seniuk.

Marzena_Wojtanowska

oceniła na85 lat temu

Małżeństwo doskonałe. Czy ty wiesz, że ja cię kocham...

Krystyna Pytlakowska Wojciech Karolak

Ciekawie z humorem i dowcipem spisane wspomnienia o znanej satyryczce Marii Czubaszek. Autorka prowadzi ciekawą rozmowę z mężem pani Marii Wojtkiem Karolakiem o ich życiu , miłości, pracy, co ich połączyło i co było takiego wyjątkowego w Marysi. Książka w formie wywiadu z mężem, dziennikarzami i artystami, którzy znali, pracowali lub przyjaźnili się z Marią Czubaszek może zaciekawić i sprawia, że czyta się ją z przyjemnością.

CynamonkA

oceniła na62 miesiące temu

Pod prąd

Robert Biedroń Magdalena Łyczko

Dobra książka, jednak myślę, iż zdecydowanie o osób o podobnych poglądach politycznych lub dla tych którzy lubią Pana Roberta Biedronia. Ciekawie opowiedziane dzieciństwo, można się wiele dowiedzieć o przeszłości ze story rodzinnej jak i politycznej. Dużo również wspominek o przeszłych aktywnościach politycznych, wspomnianych imion i dziej które miały wtedy miejsce. Dla osób które nie śledziły wtedy aktywnie politycznej sceny warto poczytać i zawsze pozna się jakaś ciekawostkę. Książka napisana w bardzo fajny sposób, prostym językiem, łatwym do zrozumienia. Dzięki temu, iż był to wywiad czytało się to piorunem. Przyjemna lektura.

Erikss

ocenił na810 miesięcy temu

Michalina Wisłocka. Sztuka kochania gorszycielki

Violetta Ozminkowski

Wiedziałam o bulwersującym trójkącie miłosnym Wisłockiej, bo oglądałam film „Sztuka kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” z Magdaleną Boczarską w roli głównej, który jest raczej opowieścią o bohaterce niż próbą pełnego rozliczenia jej życia. Reżyserka Maria Sadowska wyraźnie stawia na narrację emancypacyjną — przedstawia Wisłocką jako kobietę walczącą z systemem i tabu. Natomiast książka „Michalina Wisłocka. Sztuka kochania gorszycielki” ma bardziej reporterski, kolażowy charakter. Mozaika z fragmentów dzienników, wypowiedzi, rozmów i relacji córki sprawia, że czytelnik otrzymuje wiele głosów zamiast jednej, uporządkowanej interpretacji. To nie jest klasyczna, linearna biografia, lecz zbiór kawałków, z których samodzielnie trzeba ułożyć obraz bohaterki. Dla jednych będzie to zaletą — daje poczucie autentyczności, dla innych wadą — brak spójności. Z tej mozaiki wyłania się bardzo negatywny obraz Wisłockiego jako odpychającego egoisty, który wyrzekł się nawet własnych dzieci, czego zupełnie nie zapamiętałam z filmu.

Bzibzioh

ocenił na613 dni temu

Życie to bajka

Eva Minge

"Kiedyś przyjaźnie były główną wartością i wypełniały nasze serca, tak jak marzenia nasze puste kieszenie młodości. Dzisiaj choć często nasze kieszenie są pełne, mamy mnóstwo potrzeb wynikających nieraz bardziej z chęci zbudowania naszego ego niż będących wypadkową snów i marzeń... i puste serca. A może czas to zmienić?" Odkąd sięgam pamięcią lubiłam i nadal lubię czytać wszelkiego rodzaju biografie i to niezależnie od ich formy, czy też sympatii bądź wręcz jej braku do opowiadającego swoją historię. Dlaczego tak? Biografie (a w tym przypadku autobiografia) stanowią niesamowitą skarbnice wiedzy o człowieku, często przeplataną ciekawymi anegdotami. I wydaje mi się, że łatwo wyczuć fałsz i nieprawdziwą kreacje danej osoby. Nie, nie jestem fanką Ewy Minge. Zapewne większość się zgodzi, że jest osobą co najmniej specyficzną. Jednakże... Po lekturze "Życie to bajka" mogę z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że ją podziwiam i że wyznajemy podobne wartości co do pielęgnowania bliskich więzi, stosunku do zwierząt czy też wartości książek. Ewa jawi się jako ostoja i siła swojej rodziny, a jednocześnie ofiara swojego małżeństwa oraz krytykantów na rodzimym podwórku biznesowym. "(...) im bardziej budujemy się od środka, tym mniej ważny jest dla nas świat zewnętrzny, którym się otaczamy" Nie jest to typowa, uporządkowana od A do Z autobiografia. Próżno tutaj szukać twardej chronologii zdarzeń. Zdarzają się również powtórzenia. Jest też trochę swojskiego chaosu, dygresji, a wreszcie dosyć nietypowego, momentami nawet wzniosłego stylu pisania, który może zniechęcić tych bardziej sceptycznie nastawionych. Ja wytrwałam w lekturze do końca i nie żałuję, bowiem znalazłam dla siebie kilka inspirujących myśli, a ponadto dowiedziałam się wiele o drugim człowieku. Zdecydowanie lubię ten rodzaj literatury. "Do dziś wolę sobie kupić książkę niż inny rodzaj emocji. Jeżeli mam potrzebę poprawy nastroju, porozpieszczania siebie, idę do księgarni... lub delikatesów. Literatura poprawia mi tak samo nastrój jak jedzenie. Idealny duet to dobra książka i małe smakołyki obok. Gdy w tle szumi dobra muzyka, mamy komplet szczęśliwości."

Deppowa

oceniła na67 lat temu

Oblana kwasem

Adele Bellis

„Oblana kwasem” Adele Bellis to poruszająca i dramatyczna opowieść oparta na prawdziwych wydarzeniach, ukazująca dramat kobiet doświadczających przemocy. Książka wciąga emocjami bohaterki i jej walką o sprawiedliwość, choć momentami opis wydarzeń jest trudny do czytania. Mimo to historia pozostaje ważnym świadectwem siły i odwagi w obliczu traumy.

Nessie

ocenił na75 miesięcy temu

Cytaty z książki Kobieta nieperfekcyjna

A może... warto się zastanowić, czego ja chcę, jakim chcę być człowiekiem, jak chciałabym być traktowana, jak należy traktować innych? Co jest ważne? Że nie można tylko oczekiwać, w zamian nie dając nic? Życie to przecież nieustanna wymiana myśli, energii, rzeczy, słów.

A może... warto się zastanowić, czego ja chcę, jakim chcę być człowiekiem, jak chciałabym być traktowana, jak należy traktować innych? Co je...

Rozwiń

Elżbieta Romanowska Kobieta nieperfekcyjna Zobacz więcej

Jestem pewna, że każdy ma zainstalowany kompas wewnętrzny, który może poprowadzić nas do najlepszej wersji nas samych. Nie perfekcyjnej, ale właściwej tylko nam. Dla nas najodpowiedniejszej.

Jestem pewna, że każdy ma zainstalowany kompas wewnętrzny, który może poprowadzić nas do najlepszej wersji nas samych. Nie perfekcyjnej, ale...

Rozwiń

Elżbieta Romanowska Kobieta nieperfekcyjna Zobacz więcej

Myślę, że bierność wobec życia, ta pusta takasamość, jest chyba najgorsza, bo wtedy nie dość, że jest to całkowity brak naszego rozwoju, to jeszcze w dodatku cała historia zawinięta jest skrzętnie w świadome lub podświadome pretensje do losu i siebie.

Myślę, że bierność wobec życia, ta pusta takasamość, jest chyba najgorsza, bo wtedy nie dość, że jest to całkowity brak naszego rozwoju, to ...

Rozwiń

Elżbieta Romanowska Kobieta nieperfekcyjna Zobacz więcej

Więcej