Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską

Name: Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską
Rating: 7,4 (34 reviews)
Author: Teresa Lipowska
ISBN: 9788324582662

Teresa Lipowska

7,4 / 10

34 ocen

5 opinii

Wydawnictwo Dolnośląskie

Wydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie biografia, autobiografia, pamiętnik

Kategoria:: biografia, autobiografia, pamiętnik
Format:: papier
Data wydania:: 2017-05-27
Data 1. wyd. pol.:: 2017-05-27
Język:: polski
ISBN:: 9788324582662

Teresa Lipowska, znana i lubiana aktorka teatralna i filmowa, artystka kabaretowa, niezapomniany głos Teatru Polskiego Radia. Swoją rolą Barbary Mostowiakowej w serialu "M jak miłość" podbiła serca widzów w Polsce i za granicą. Wystąpiła w blisko stu pięćdziesięciu przedstawieniach teatralnych, ponad siedemdziesięciu filmach i wielu spektaklach radiowych. Została wyróżniona radiową nagrodą Wielki Splendor oraz platynową Telekamerą. W serdecznych rozmowach z Iloną Łepkowską zaprasza czytelnika do swojego świata. Przy aromatycznej herbacie snuje wspomnienia o domu i rodzinie, teatrze, filmie i radiu oraz codziennych troskach i wielkiej miłości. Tę podróż w czasie ubarwiają dziesiątki zdjęć z jej rodzinnego albumu.

Średnia ocen

7,4 / 10

5 opinii 34 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską

Średnia ocen

7,4 / 10

34 ocen

Twoja ocena

0 / 10

5 ocen

3 ocen

6 ocen

11 ocen

6 ocen

1 ocen

0 ocen

Opinia

2337

2085

eduko7

11.05.2020

10 / 10

Na półkach: , ,

Zacznę od końca, czyli od cytatu z rozmowy siódmej:
"Tu nie ma starszych, tu są kobiety odchodzące z młodości", Pani Teresa Lipowska nie tylko mówi to słuchaczkom uniwersytetów trzeciego wieku, ale też sama jest ucieleśnieniem tych słów. Jestem z tego pokolenia. które pamięta tę znakomitą Aktorkę z innych ról filmowych czy teatralnych, a nie tylko jako nestorkę rodu Mostowiaków. Cenię też Panią Ilonę Łepkowską, więc tym chętniej sięgnęłam po ten zbiór rozmów. Sięgnęłam i nie zawiodłam się. Poznałam lepiej Panią Teresę Lipowską, Jej rodzinę, życie zawodowe. W tych wspomnieniach widoczny jest ogromny szacunek dla innych ludzi, życzliwość względem współpracowników, miłość względem bliskich i zachwyt życiem.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

72 użytkowników ma tytuł Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską na półkach głównych

Przeczytane 45
Chcę przeczytać 27

26 użytkowników ma tytuł Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską na półkach dodatkowych

Posiadam 16
2018 2
Ulubione 2
Biografie 2
Biografie, autobiografie, pamiętniki, wspomnienia, dzienniki, memuary, wywiady, listy, felietony 1
2021 1
#czytambopolskie 1
Posiadam 2017 1

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Steczkowscy. Miłość wbrew regule. Osobista biografia rodziny

Agata Steczkowska Beata Nowicka

O, Boże,tylko Ty potrafisz pisać prosto na naszych krętych drogach życia. Cudowna książka pod każdym względem. Rodzinna historia wzruszała mnie wielokrotnie. Napisana ciekawie i poprawnie. Ucząca wiele że świata muzyki. Szkoda, że nie moja tylko z biblioteki. Warta każdej chwili z nią spędzonej.

Jadwiga

oceniła na 10 1 rok temu

Anna Seniuk. Nietypowa baba jestem

Anna Seniuk Magdalena Małecka-Wippich

Czytając tę książkę, miałam wrażenie, że przysłuchuję się rozmowie Anny Seniuk z jej córką - Magdaleną Małecką - Wippich. Znana i lubiana aktorka opowiada o swoim życiu: o radościach, pasjonującej pracy,o miłości, narodzinach dzieci, szarej rzeczywistości PRL-u, a wreszcie o chorobie, a także o rozstaniu z mężem. Czy wiesz, że pradziadek Anny Seniuk zarządzał majątkiem koło Odrzykonia? Jak aktorka radziła sobie z tremą? Kto imponował jej w czasie studiów? Czy akceptuje siebie i swoją samotność po pracy? Czym Anna Seniuk się teraz zajmuje? Czy zmieniłaby coś w swoim życiu? Gdzie kupiła przytulną chatkę, w której chce wypoczywać? To książka, którą czyta się jednym tchem. Polecam miłośnikom biografii i tym, którzy chcą bliżej poznać Annę Seniuk.

Marzena_Wojtanowska

oceniła na 8 5 lat temu

Moje szczęśliwe wyspy

Magdalena Zawadzka

Od dłuższego czasu uwielbiam sięgać po biografie osób, które cenię, lubię, które dokonały czegoś ważnego. Pani Zawadzka jest jedną z takich osób. Jej świętej pamięci mąż, nieodżałowany Gustaw Holoubek również. W książce pani Magda opisuje swoje miejsca na ziemi, czy też jak je sama nazywa "swoje wyspy szczęśliwe". Aktorka uwielbia podróże i barwnie, z niezwykłą wrażliwością na przyrodę i zwykłych ludzi, opisuje odwiedzane miejsca. Trochę może czasami podaje zbyt wiele szczegółów historycznych, które możnaby znaleźć w odpowiednich źródłach, a które można byłoby poświęcić na "więcej pani Magdy", ale to tylko taki mały mankament i może tylko mnie się tak wydaje. ;)

BetiFiore

ocenił na 6 2 lata temu

Maria Czubaszek. Ostatni dymek

Sergiusz Pinkwart Maria Czubaszek

"Maria Czubaszek. Ostatni dymek" Sergiusza Pinkwarta to wyjątkowa książka, która pozwala nam spojrzeć na kultową satyryczkę z innej perspektywy. Pinkwart, współpracując z Marią Czubaszek przy jej ostatniej książce, postanowił po jej śmierci zebrać wspomnienia osób, które ją dobrze znały. To nie jest typowa biografia. To raczej zbiór osobistych relacji, anegdot i refleksji na temat Marii Czubaszek, opowiadanych przez jej przyjaciół, współpracowników i znajomych. Dzięki temu poznajemy nie tylko publiczny wizerunek ciętej i dowcipnej satyryczki, ale także jej prywatną stronę, pełną wrażliwości, ciepła i skomplikowanych emocji. Książka będzie interesująca zarówno dla fanów twórczości Marii Czubaszek, jak i dla osób zainteresowanych biografiami i reportażami. To lektura, która dostarczy zarówno rozrywki, jak i wzruszenia. "Maria Czubaszek. Ostatni dymek" to wyjątkowa książka, która pozwala odkryć nowe oblicze jednej z najbarwniejszych postaci polskiego show-biznesu. Jeśli chcesz poznać Marię Czubaszek nie tylko jako satyryczkę, ale także jako człowieka, to ta książka jest właśnie dla Ciebie.

Nessie

ocenił na 6 1 rok temu

Małżeństwo doskonałe. Czy ty wiesz, że ja cię kocham...

Krystyna Pytlakowska Wojciech Karolak

Ciekawie z humorem i dowcipem spisane wspomnienia o znanej satyryczce Marii Czubaszek. Autorka prowadzi ciekawą rozmowę z mężem pani Marii Wojtkiem Karolakiem o ich życiu , miłości, pracy, co ich połączyło i co było takiego wyjątkowego w Marysi. Książka w formie wywiadu z mężem, dziennikarzami i artystami, którzy znali, pracowali lub przyjaźnili się z Marią Czubaszek może zaciekawić i sprawia, że czyta się ją z przyjemnością.

CynamonkA

oceniła na 6 2 miesiące temu

Przypadki. Robert Janowski, jakiego nie znacie, w szczerej rozmowie z Marią Szabłowską

Robert Janowski

Robert Janowski jest serdecznym, miłym, bardzo wrażliwym człowiekiem, i taka też jest ta książka. Wywiad-rzeka o życiu znanego pana z telewizji. Każdemu kojarzy się przede wszystkim z programem "Jaka to melodia?", ja jeszcze pamiętam go z "Metra". Za to o pozostałych sprawach dowiedziałem się z tej książki. Że pochodzi z rodziny rozbitej, chodził do szkół muzycznych w klasie fortepianu i fagotu, ale ich nie ukończył. Poszedł na weterynarię, pracował w zawodzie, ale nie przepadał za nim. Zbuntowany nastolatek i student rozpoczął karierę muzyczną jako wokalista Sekcji Zwłok, późniejszej Sekcji Z., śpiewał też w zespole ZOO. Gdy okradli do w Paryżu, spał z bezdomnymi w tunelu metra, grał na pożyczonej gitarze w tunelu, żeby zarobić na jedzenie i bilet powrotny do domu. Pisał dla niego Jonasz Kofta. Grał na Broadwayu, w Teatrze Dramatycznym i Buffo. Miał zagrać w "Notre Dame de Paris" i główną rolę w musicalu o Jimie Morrisonie. Pisze wiersze, wydaje tomiki poezji, jest po dwóch rozwodach, ma troje dzieci, jest też dyplomowanym coachem, wykładowcą w WSZiM w Rzeszowie i założycielem fundacji "Scena Marzeń". Barwne, różnorodne życie, ciekawie opisane w szczerej rozmowie z Marią Szabłowską.

Mister Oizo

ocenił na 6 5 lat temu

Jerozolima. Miasto Boga

Ewelina Rubinstein

Krotka książka, te 150 stron jest razem ze zdjeciami, plus użyto duzej czcionki. Rozdzialy też krotke, tematycznie róznie, bardziej bym powiedziala, że to zbior ciekawostek niż jakas zakrojona na szeroką skale prezentacja miasta. Wyszlo dość mało tresciwie, choc zgrabnie, i zostalo ujęte sporo sprzecznosci, odmienności, "niepodobieństw" występujących na co dzien w Izraelu. Może nawet dałoby rade to trochę porownać do rozbudowanego katalogu wydarzeń jakiegos miasta, takiej jakiejs fikusnej broszury wielotematycznej. Nie zebym próbowala być zlosliwa, bo to może byc atutem - ja w sumie znalazłam nie tak mało nowych informacji, fajnie sie czytalo o tym, że w takiej Jerozolimie w jakims miesiacu jest festiwal literatury, czy inne tego typu. Lektura lekka, chwilowa, chociaż tąpniecie z uwojskowieniem trochę dziala. Chyba zostal jakoś uchwycony klimat niektorych jerozolimskich cząsteczek :), jak ktos szuka przyjemnej, krótkiej lektury i ma ochote na "różne klimaty", chyba będzie zadowolony.

olaleksandra

oceniła na 6 11 miesięcy temu

Podboje Boya. Tadeusz Żeleński: kobieciarz czy feminista?

Jarosław Molenda

Tytuł książki pachnie sensacją i czytelnik spodziewa się lekkiej, demaskatorskiej lektury, podlanej tanim erotyzmem oraz odpowiedzi na tytułowe pytanie w tonie przeczącym. Tymczasem jest to publikacja naukowa, oparta na solidnej kwerendzie źródłowej i dorobku poprzednich biografów Boya. Portrety życiowych partnerek Żeleńskiego nakreślono prawie jak osobne dzieła - od narodzin, przez pierwsze związki, moment spotkania Boya, perypetie ich związku, okoliczności rozstania i dalsze życie, aż po grób. Autor zręcznie prostuje nieścisłości w źródłach, szczególnie jeśli są to konfabulacje i przemilczenia autorów wspomnień. Osoby spragnione pikantnej erotyki będą zawiedzione - tematyka seksualna pojawia się w dyskretnej, taktownej formie. nie ona jest, wbrew tytułowy, główną narracją dzieła. Wyraźnie za to nakreślono sam życiorys Boya i jego poglądy, przez co nawet mniej zorientowany Czytelnik nie będzie zagubiony. Równie wyraźnie oddano jego epokę, szczególnie młodopolski Kraków, w którym spędził młodość. Miejscami gąszcz znanych nazwisk może być przytłaczający, jednak jest to konieczne, aby umiejscowić bohatera w kontekście. Całość splata się w fascynującą podróż przez trzy, a nawet cztery epoki. Rozbiory z Wielką Wojną, Dwudziestolecie, niemiecka i sowiecka okupacja oraz lata powojenne. Zabrakło niestety - o ironio - zdecydowanej odpowiedzi na tytułowe pytanie: kobieciarz cz feminista. A może to celowy zabieg Autora, mający zostawić odpowiedź czytelnikowi? Może faktycznie lepiej na to pytanie odpowiedzieć samodzielnie, po przeanalizowaniu zawartych w książce źródeł i komentarzy? Pomimo tej "wady" książka jest zdecydowanie warta lektury, szczególnie, że niektóre kwestie nadal, po prawie 100 latach, są zabójczo aktualne.

dozymetr

ocenił na 9 5 lat temu

Chajzerów dwóch

Zygmunt Chajzer Filip Chajzer

"Chajzerów dwóch" to ciekawa rozmowa ojca z synem, których poza nazwiskiem łączy wykonywana praca. Dzieli ich za to sporo, co daje rozmowie przyjemne tempo i koloryt. Multum anegdotek, głównie z dziennikarskiego życia w czasach słusznie minionego ustroju wywołuje uśmiech na twarzy. Dowiadujemy się również sporo o dzieciństwie w cieniu znanego ojca, o różnicach w podejściu do życia dwóch bliskich sobie osób, które dorastały w zupełnie innych okolicznościach okołopolitycznych. Panowie skupili się na życiu zawodowym unikając grzebania we własnej prywatności, co liczy się na plus. Wydanie pełne jest zdjęć z domowych albumów, rozmowy podzielono tematycznie. Jedynym zgrzytem było dla mnie "zaskoczenie" okazywane przez Filipa w momentach opowiadania ciekawostek dnia codziennego w PRL-u. Wydawało się lekko przesadzone, jakby mające pogłębiać przepaść pokoleniową, by dialogi stały się ciekawsze. Jednak być może się czepiam, w tym akurat jestem mistrzem ;) Jakby jednak nie było, rozmowa duetu Chajzerów pozwoliła mi się zrelaksować i dała wiele dobrej zabawy, mimo iż zwykle unikam tytułów autorstwa gwiazd i celebrytów. "Chajzerów dwóch" to książka lekka, przyjemna i dobrze zredagowana. Co tu dużo mówić, po prostu czytajcie i bawcie się równie dobrze, jak ja.

Bookieterka Karolina

oceniła na 6 5 lat temu

Zmiana

Monika Jaruzelska

W książce tej Monika Jaruzelska analizuje proces zmian w życiu z różnych perspektyw i w różnych aspektach. Można tu znaleźć przedruki z różnych czasopism a także ciekawe wywiady z uczonymi. Wszystkie one dotyczą kwestii zmian i ich wpływu na życie człowieka. Warto przeczytać.

Maras

ocenił na 7 3 lata temu

Czekam na Was, ale się nie spieszcie

Izabela Bartosz Kapsyda Kobro-Okołowicz

Niesamowity był to człowiek i w zasadzie trochę dalej jest bo żyje w dziełach, które założył i w ludziach, na których życie miał silny wpływ. Tutaj występuje w roli osoby, o której wspomina Kabsyda Kobro-Okołowicz, działaczka społeczna, osoba pracująca i prowadząca NGOsy. Opowiada o swojej relacji z ks. Janem, to w jaki sposób go poznała, jak przeżywała i nadal przeżywa tą swoją z nim znajomość. Opowiada o każdym spotkaniu, chwilach które w jakiś sposób zmieniły jej myślenie i postrzeganie rzeczywistości. Opowiada w końcu o x. Janie, jego wrażliwości i to w jaki sposób potrafił być budowniczym mostów, człowiekiem wielkiej wrażliwości, który w drugim zawsze widział osobę, którą trzeba przyjąć z całym jej inwentarzem. Opowiada o chorobie i odchodzeniu x. Jana, o tym jak to przeżywał do końca pozostając wiernym misji jaką realizował. Opowiada o jego kapłaństwie (sama będąc spoza branży), o tym czego uczyła się podglądając jego drogę wiary. Dzieli się najgłębszymi sprawami swojego serca by przybliżyć człowieka, który swoje życie złożył w służbie drugiemu.

Arek

ocenił na 7 9 miesięcy temu

Moja wizja

Agnieszka Litorowicz-Siegert Agata Młynarska

Fajna ta Agata. Opowieść z czasów przed fejsbukowych, przed instagramowych. To absolutnie moje czasy. Nie muszę chyba dodawać, że bardziej prawdziwe? I na czym to polega, że wtedy trafiało do nas wszystko to, co miało trafić i co było nam potrzebne? A dziś trafia do nas to, co przydzielą nam algorytmy? I zatracamy siebie i własne myślenie. Nie wiem czy pani Agata zgodziłaby się ze mną. Ale ja czytam i filtruję przez siebie.

Monika

oceniła na 7 3 miesiące temu

Mój wróg, moja miłość. Pamiętnik dziewczyny z okupowanej Warszawy

Hanka Zach

Jedno jest pewne, książka dość nietypowa. Nietypowa, ponieważ przyzwyczajeni jesteśmy do innego rodzaju przekazu z czasów II wojny światowej. W szczególności z okupowanej Warszawy. Książka to pamiętnik 16 letniej dziewczyny, która chce żyć pełnią życia mimo wojny. Prawo młodości? Nie oceniam, pozdrawiam😊

paweł

ocenił na 6 6 lat temu

Święte krowy na kółkach

Jacek Fedorowicz

Jakkolwiek cenię sobie kąśliwe pióro Pana Jacka, to tym razem nie czerpałem oczekiwanej przyjemności z lektury. I nie wiem jakimi względami mam to wytłumaczyć. W tym zbiorku felietonów, obejmującym właściwie ponad 15 lat publikowania na łamach wszelakich periodyków, znajdują się teksty rzeczywiście bardzo celne i zabawne. Ot, choćby rozważania o rowerzystach, problemach wynikających z wszechobecnej angielszczyzny, dlaczego nie warto pytać miejscowych o drogę. Myślę, że wartość tych felietonów tkwi w uniwersalnym charakterze – nie zestarzały się ani na jotę. Dodajmy do tego charakterystyczne rysunki Autora – bez nich ta książka byłaby dużo uboższa. Bardzo zajmująco wypadły teksty poświęcone powojennej Warszawie oraz absurdach PRL – taka swoista i potrzebna kapsuła czasu. Niestety czasami przy czytaniu odczuwałem pewne znużenie, zwłaszcza przy lekturze tekstów o zabarwieniu politycznym. Czyżby nieuchronne zmęczenie politykami i polityką, która od dawna przestała być zabawna ? A może powtarzalność pewnych wątków ? Dziś programy w rodzaju satyrycznego „Dziennika Telewizyjnego” czy „Polskiego ZOO” nie miałyby racji bytu w kształcie takim jak dawniej. Na tle innych książek Pana Jacka tę postrzegam subiektywnie jako nieco słabszą.

Kedar

ocenił na 6 1 rok temu

Wymyśliłam Cię. Irena Jarocka we wspomnieniach

Mariola Pryzwan

Któż z nas nie słyszał o tej niezwykłej kobiecie? Książka jest autobiografią artystki, składają się na nią listy do drugiego męża. ''Tylko głupiec wie, w czyje wierzyć łzy". ''Nie wrócą te lata" są osobistymi notatkami pani Ireny Jarockiej. Stanowią też refleksję nad dotychczasowymi osiągnięciami. Polecam:)

LadyMakbet33

ocenił na 6 5 lat temu

Basia. Szczęśliwą się bywa

Beata Nowicka Barbara Stuhr

Znamy ją jako żonę Jerzego Stuhra. W tej książce, która jest wielogłosem, poznajemy ją jako kobietę, córkę, siostrę, przyjaciółkę, osobowość Od dziecka ciekawa świata i indywidualistka. Wrażliwa skrzypaczka, silna kobieta, która godzi swoją karierę z życiem rodzinnym i karierą męża. W książce o Barbarze Stuhr wypowiadają się dzieci, siostry, przyjaciele. Dużo zdjęć. W tle PRL i Polska po przemianie. Polecam.

Wiola

oceniła na 8 5 miesięcy temu

Maria Skłodowska-Curie. Geniusz i siła miłości

Magdalena Niedźwiedzka

Zakończyłam dzisiaj sierpniowe wyzwanie CzytAkcja zorganizowane przez Joannę Cieszyńską z Bookieciarni w Tczewie. Dzięki tej akcji przeczytałam książkę Magdaleny Niedźwieckiej "Maria Skłodowska-Curie". Maria Skłodowska-Curie to kobieta zajmująca się fizyką doświadczalną i chemią fizyczną, odkrywczyni dwóch pierwiastków polonu i radu, podwójna noblistka, ale też zwyczajny człowiek, taki jak każdy z nas. Lubię czytać powieści biograficzne i bardzo byłam ciekawa tej historii. Dzięki Magdalenie Niedźwieckiej i jej zbeletryzowanej biografii poznałam Marię jako zakochaną kobietę, żonę Piotra i kochankę Pawła Langevina. Czasy, w których żyła nie były czasami korzystnymi dla kobiet. Nie było dla nich miejsca w świecie kultury i nauki. Kobieta miała być uległa, prowadzić dom i spełniać się jako matka i żona. Maria nie pasowała do tego wizerunku, była kobietą mądrą, silną i niezależną. Jednak dzięki romansowi z żonatym Langevinem uznano ją za winną rozpadu jego rodziny. Magdalena Niedźwiecka koncentruje się głównie na latach 1911-1913 i na życiu prywatnym noblistki. Jej sukcesy naukowe są tylko tłem powieści, a autorka skupia się głównie na jej historiach miłosnych. Wspomina też dzieciństwo i młodość Marii, ale jest tego niewiele. Jednak dzięki tej lekturze mogłam poznać Marię Skłodowską-Curie nie tylko jako silną kobietę, skupioną na nauce, ale też jako kobietę z ludzkimi słabościami. Książka napisana jest bardzo przystępnym i lekkim językiem, ale niestety temat jest bardzo spłycony. Pomimo tego, że fabuła książki oparta jest głównie na życiu uczuciowym Skłodowskiej to jednak warto ją przeczytać.

Maria Manterys-Storma

oceniła na 6 2 lata temu

Instrukcja obsługi solniczki

Szymon Hołownia

„Trzeba bardziej słuchać niż gadać, bardziej przyjaźnić się niż załatwiać, bardziej dziękować niż lamentować. A przede wszystkim wpatrywać się w ludzi, w których nie ma już ani grama lęku, intelektualnego albo emocjonalnego rozedrgania”. Pomimo że nie zgadzam się z niektórymi opiniami i przekonaniami przedstawionymi przez autora w jego felietonach, to spodobały mi się i śmiało mogę polecić ten zbiór felietonów innym. Sposób w jaki zostały napisane, zastosowany język - to coś czego współcześnie brakuje wielu autorom. Trafia do człowieka, ukazuje inne perspektywy na opisywane tematy. Jeśli chodzi o moje horyzonty? To zostały one poszerzone. Dziękuję.

Agatozaur

ocenił na 8 1 rok temu

Życie to bajka

Eva Minge

"Kiedyś przyjaźnie były główną wartością i wypełniały nasze serca, tak jak marzenia nasze puste kieszenie młodości. Dzisiaj choć często nasze kieszenie są pełne, mamy mnóstwo potrzeb wynikających nieraz bardziej z chęci zbudowania naszego ego niż będących wypadkową snów i marzeń... i puste serca. A może czas to zmienić?" Odkąd sięgam pamięcią lubiłam i nadal lubię czytać wszelkiego rodzaju biografie i to niezależnie od ich formy, czy też sympatii bądź wręcz jej braku do opowiadającego swoją historię. Dlaczego tak? Biografie (a w tym przypadku autobiografia) stanowią niesamowitą skarbnice wiedzy o człowieku, często przeplataną ciekawymi anegdotami. I wydaje mi się, że łatwo wyczuć fałsz i nieprawdziwą kreacje danej osoby. Nie, nie jestem fanką Ewy Minge. Zapewne większość się zgodzi, że jest osobą co najmniej specyficzną. Jednakże... Po lekturze "Życie to bajka" mogę z całą odpowiedzialnością stwierdzić, że ją podziwiam i że wyznajemy podobne wartości co do pielęgnowania bliskich więzi, stosunku do zwierząt czy też wartości książek. Ewa jawi się jako ostoja i siła swojej rodziny, a jednocześnie ofiara swojego małżeństwa oraz krytykantów na rodzimym podwórku biznesowym. "(...) im bardziej budujemy się od środka, tym mniej ważny jest dla nas świat zewnętrzny, którym się otaczamy" Nie jest to typowa, uporządkowana od A do Z autobiografia. Próżno tutaj szukać twardej chronologii zdarzeń. Zdarzają się również powtórzenia. Jest też trochę swojskiego chaosu, dygresji, a wreszcie dosyć nietypowego, momentami nawet wzniosłego stylu pisania, który może zniechęcić tych bardziej sceptycznie nastawionych. Ja wytrwałam w lekturze do końca i nie żałuję, bowiem znalazłam dla siebie kilka inspirujących myśli, a ponadto dowiedziałam się wiele o drugim człowieku. Zdecydowanie lubię ten rodzaj literatury. "Do dziś wolę sobie kupić książkę niż inny rodzaj emocji. Jeżeli mam potrzebę poprawy nastroju, porozpieszczania siebie, idę do księgarni... lub delikatesów. Literatura poprawia mi tak samo nastrój jak jedzenie. Idealny duet to dobra książka i małe smakołyki obok. Gdy w tle szumi dobra muzyka, mamy komplet szczęśliwości."

Deppowa

oceniła na 6 7 lat temu

Zamach. Jan Paweł II – 13 maja 1981. Spisek. Śledztwo. Spowiedź

Jacek Tacik

Już od wielu lat miałam książkę na czytniku, nie wiedzieć czemu, zawsze było coś innego do przeczytania. Po obejrzeniu filmu Pasikowskiego, zaciekawiona tematem przeczytałam. To jedna z tych książek od których nie można się oderwać, historia sama w sobie.

AgaAgniecha

oceniła na 8 2 miesiące temu

Cytaty z książki Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Nad rodzinnym albumem. Teresa Lipowska w rozmowach z Iloną Łepkowską