Co warto wiedzieć o psie

Pamiętam siebie sprzed lat, kiedy po lekturze „Nagiej małpy” piałam z zachwytu i poczucia odkrycia nowego lądu, że znalazłam takiego świetnego autora jak Morris i nie mogłam zrozumieć uśmieszków pobłażania ze strony starszych i bardziej oczytanych, wśród których ten klasyk królował od lat. Mówiąc więc Słonimskim – wyważałam otwarte drzwi i z dumą obnosiłam je na plecach. Ta książka, traktująca o zachowaniach psów i pochodzeniu tych obyczajów, nie robi już tak piorunującego wrażenia – zwłaszcza, że w świecie bezwarunkowej miłości do naszych „psiecek”, niejeden psi behawiorysta zgromadził już o wiele większą bazę danych, wraz ze sposobami jak zmodyfikować niepożądane zachowania. Warto jednak pamiętać, że psy i ludzie to właściwie nierozerwalna jedność. Razem rośliśmy, razem się cywilizowaliśmy, razem zmienialiśmy, tak samo daleko odbiliśmy się od swych praprzodków, ale też tak samo mocno tkwimy w naszym ewolucyjnym dziedzictwie. Pies bez człowieka marnieje i dziczeje, a jego życie w półdzikim stadzie, mimo iż bliższe naturalnemu bytowaniu wilka - po prostu schodzi na psy! W każdym, nawet najmniejszym i najsłodszym pieseńku, mimo masy zmodyfikowanych reakcji, mających na celu zbliżenie się do ludzkiego stada, tkwią mocno wilk i wilcze prawa. Te prawa nie są zresztą wcale złe, wystarczy tylko nie przekraczać pewnych granic i nie zmieniać natury rzeczy. Warto respektować naturę ukochanego czworonoga tak samo jak respektujemy własną niedoskonałą cielesność i zwierzęce instynkty. Więc jeśli myślimy, że pies okazuje skruchę, bo coś zbroił, albo wyczuwa nasz smutek i usiłuje nas pocieszyć, albo jest „złośliwy” bo warczy kiedy zabieramy mu miskę, albo „zboczony” kiedy usiłuje posiąść naszą łydkę – to i mamy rację i jej nie mamy. Nie mamy, przypisując psom ludzkie abstrakcyjne cechy moralne, ale mamy będąc świadomymi pochodzenia takich a nie innych psich ekscesów. Bardzo ucieszyła mnie wiadomość, że Pan Morris – człowiek orkiestra, rozpięty w swych talentach między naukami biologicznymi, popularyzacją nauki, psychologią, filozofią i sztuką – wciąż żyje! A Jego intrygujące surrealistyczne obrazy z jednej strony przypominają sztukę Dalego, z innej zaś wyglądają jak artystyczna interpretacja widzianych pod mikroskopem struktur komórkowych albo fragmentów łańcuchów białkowych czy DNA. I mam nadzieję, że Autorowi towarzyszy w wędrówce przez życie wierny pies!

Ciekawe spojrzenie badacza na emocje u zwierząt. Odrzuca zarzut antropocentryzmu i sukcesywnie w poszczególnych rozdziałach dowodzi nam, jaka gama uczuć jest dostępna różnym rodzajom naszych braci mmiejszych. Włącza do książki anegdoty zasłyszane od znajomych, ciekawe kazusy zwierząt przetrzymywanych w niewoli, np w zoo. Wykazuje rozdwojenia naukowców i tzw. zwyczajnych ludzi. Jako włąściciele pupilów domowych, ludzie interptretują ich zachowania przystawiając ludzki wzorzec, wierzą że dysponują te okazy fauny podobnymi emocjami co ludzie. Jednak jako naukowcy, będą podważać wygłaszane przez Marca Bekoffa teorie. Bekoff opisuje poczucie humoru, komizm, namiętnośći, agresję, smutek, żal, radość , a nawet zakochanie. Sam wielokrotnie był świadkiem dziwnych zachowań, które normalnie przekraczają ludzkie pojęcie. Np Lisiczka, która wyprawiłą pogrzeb ( przykryła trawą i słomą) zwłokom partnera. Od szczurów po słonie, rezusy i kojoty zwierzętom nieobce są nawet uczucia zażenowania, dumy czy zasady fair play w zabawie. Otwierająca oczy na świat przyrody, na potrzeby i umiejętności stworzeń, prośba o humanitarne ich traktowanie. Bardzo zajmująca pozycja z gatunku literatury popularnonaukowej. Do refleksji nad moralnością zwierząt, teoriami darwinizmu i etyką badań laboratoryjnych.

Jako behawiorysta jestem bardzo mile zaskoczona tą książką, ponieważ mimo roku wydania (2006),naprawdę jest oparta na szkoleniu pozytywnym, a to rzadko spotykane na tamte czasy. Większość pozycji mowi o pozytywnym szkoleniu, ale opisane metody temu przeczą. Oczywiście tu też nie było idealnie i możemy tu znaleźć takie rzeczy jak: • teorie, że pies musi na wszystko zapracować, • twierdzenie, że gryzaki z prasowanej skóry są lepsze niż naturalne suszone uszy, • polecanie jako nagrody dla psa parówek, sera, a nawet hamburgerów • wprowadzanie obcego psa do domu w ramach ćwiczeń rozpraszania, wątpię, że jakikolwiek pies przeszedł by taki test.. • przywiązywanie psa podczas ćwiczeń (to forma przymuszania psa, mało ma wspólnego z pozytywnym szkoleniem) • wymaganie skupienia w stresujących sytuacjach (to nie sprawi, że pies będzie czuł się bezpiecznie i komfortowo, najpierw pracujemy nad poprawą samopoczucia) • polecanie szelek easy walk i kantara mimo, że odradzane są kolczatki, OE i flexi. Dodatkowo kantar jest polecany dla gwałtwonie zachowujacych się psów i używany bez dodatkowego zabezpieczenia (druga smycz przy obroży). To prosta droga do zrobienia psu ogromnej krzywdy, więc to chyba mnie najbardziej uderzyło. Pojawiło się też polecenie użycia kantar do siłowego zamknięta psu pyska! Jednak nie licząc tych kilku punktów naprawdę mogę ją polecić.

Polecam wszystkim miłośnikom kotów. Autorka wypowiada się o tych zwierzętach niezwykle ciepło, tłumaczy ich zachowania i zwraca uwagę na ich potrzeby. W moim domu koty są od dawna i wydawało mi się, że opieka nad nimi nie ma dla mnie tajemnic a mimo to znalazłam kilka ciekawych porad, które wykorzystam. Minusem tej książki jest jej objętość, autorka z pewnością mogła dodać drugie tyle informacji.

Przyjemna i lekka w odbiorze książka. Bardzo dużo wyjaśnień odnośnie różnych zachowań psów i ich realcji na różne czynniki. Książka zdecydowanie pozwala lepiej zrozumieć tok rozumowania i myślenia psa, dzięki czemu wiemy co pies tak naprawdę próbuje przekazać albo zakomunikować. Naturalnie po przeczytaniu książki nie będzie nikt biegle mówił "psim" ale myślę, że dobra podstawa do dalszego zgłębiania tematu :)

Zdecydowanie czuć miłość do psów u pani Doroty, ale niestety ze względu na rok wydania i ogromne postępy jeśli chodzi o wiedze na temat behawioryzmu psów - część książki jest już niestety nieaktualna. Nie należy samemu układać psu diety, ani go "dominować", ale mimo tego lektura była dla mnie przyjemna. :)

Dokładnie nie pamiętam wszystkiego, gdyż już dawno temu skończyłam czytać tę książkę, lecz mogę powiedzieć, że czyta się ją bardzo szybko. Każdy właściciel psa powinien ją przeczytać. Wszystko jest tutaj wyjaśnione, napisane łatwym językiem, bez wdrążania się w szczegóły. To dobry początek dla zainteresowanych zoopsychologią (zwłaszcza psów).

To była pierwsza książka pana Stanleya Corena, którą miałam okazję przeczytać, ale napewno nie ostatnia. :) "Dlaczego twój pies..." to jedna z tych pozycji, którą powinien znać każdy psiarz! Od powstania psa, przez typy osobowości psów, wagę wartościowej socializacji szczeniaków i porady jak to zrobić, do chwytających za serce bohaterskich psich historii! Autor porusza także temat "ras agresywnych", mówi dużo o genetyce oraz selekcji w hodowlach. Książka emanuje miłością do psów i zaangażowaniem autora w podanie czytelnikom jak najbardziej rzetelnych treści. Znajdziemy w niej mnóstwo odwołań do badań naukowych oraz książek Darwina. Dałabym minusik jedynie za brak bibliografi. Lubię czasem zgłębić dany temat lub badanie, a autor mi tego nie ułatwił. ;P

Bardzo odpowiada mi pióro autorki. Ciekawie i z poczuciem humoru tłumaczy ona tajniki komunikacji z psami. Momentami uśmiałam się szczerze, ale i wzruszyłam niejednokrotnie. Dzięki lekturze łatwiej mi zrozumieć relację człowiek-pies. Sama posiadam pięciomiesięcznego szczeniaka i nie zawsze udaje nam się ‘dogadać’, ale pani Patricia McConnell ‘otworzyła mi oczy’ na potrzeby mojego czworonożnego przyjaciela. Nie przypuszczałam, że większość ‘utartych’ metod postępowania z psami jest tak dalece nietrafiona i stosowanie ich wywołuje wręcz odwrotne od zamierzonych wyniki. Naprawdę polecam przeczytać tę pozycję każdemu posiadaczowi czworonoga. Dowiedziałam się z niej wielu rzeczy o psach, ale jeszcze więcej chyba o sobie samej. W kolejce do przeczytania mam jeszcze jedną książkę tej autorki „Drugi koniec smyczy” i już nie mogę się doczekać lektury.

Książka niezbędna każdemu kto chce wziąć pod dach psa. Otwiera oczy na wiele aspektów, uświadamia sposób rozumowania psów i pokazuje jak do nich dotrzeć. Autorka bardzo dokładnie opisuje kolejne kroki w szkoleniu czworonoga i bezkompromisowy ocenia różne podejścia, przez lata utrwalane w metodach szkoleniowych, rozprawia się także z wieloma mitami o psach i ich wychowaniu. Pozycja jest odpowiedzią na wiele podstawowych pytan. Polecam każdemu, na każdym etapie posiadania bądź myślenia o posiadaniu psa.

Bardzo liczyłam na to, że ta książka pomoże mi z moim adoptowanym psem, który bardzo nie lubi gości. Inne metody, behawiorysta, spacery socjalizacyjne nie przyniosły oczekiwanego rezultatu. Przemogłam się i nawet klatkę wstawiłam, ale o ile sama klatka okazała się nie być problematyczna dla psa, a w zasadzie suczki, to zachowanie w niej w obecności gości niestety bez zmian. Komfort odwiedzin przy szczekającym przez godzinę psie poniżej wszelkich norm. Mam taką teorię, że jest to spowodowane sterylizacją i nagłą zmianą na zupełnie obcego właściciela (poprzedni zmarł),zmianą miejsca i warunków życia (skończyło się bieganie całymi dniami na zewnątrz i całodobowe towarzystwo starszej osoby),a do tego dochodzi wiek (aktualnie po 4 latach ok. 12-14 lat) i niedosłuch. Możliwe też, że błąd był na samym początku - zbyt dużo poświęcanej uwagi (tak wnioskuję z jednego opisanego przez autorkę przypadku z własnym adopciakiem). Sama lektura ciekawa i z mnóstwem przykładów.

Bardzo dobra pozycja, opisująca psychologię psów. Dzięki niej możemy dowiedzieć się jak podejść do wyboru rasy psa oraz jak podejść do wychowania, podejścia oraz wielu innych sytuacji w życiu psa. Warto przeczytać przed zdecydowaniem się na zwierzaczka. Polecam

Doskonały poradnik behawioralny dla kociarzy, zarówno dla początkujących jak i tych doświadczonych. Książka średniego formatu, okładka miękka i lakierowana. Czysty tekst bez ilustracji. Na książkę składa się opis problemów, poparty przykładami z życia . W treści omówiono zagadnienia takie jak: - kot wychowywany w pojedynkę, rozwój kociej osobowości, wybór właściwego kota. - znerwicowanie , koty i wojna psychologiczna, stres i sprawy pęcherza, leki ziołowe na przypadłości. - agresja w zabawie, terytorialna, spowodowana bólem. - koty niewychodzące, chodzenie na smyczy, kojce na zewnątrz. - kilka kotów w jednym domu, znaczenie terenu, rywalizacja i agresja, stres wywołany przez zakocenie terenu domowego. - dziwne przypadłości i zwyczaje. - nić porozumienia i łączności między kotem i człowiekiem. - koci seniorzy, żywienie, sen, aktywność , przyjaźń. - żałoba po utracie kociego przyjaciela. W wielkim skrócie zasygnalizowałam problemy opisane w książce. Jest ich dużo więcej, całe multum. Czasem dobrze znaleźć coś konkretnego, czego szukamy i z tym się zapoznać. Można ten poradnik przeczytać też jak powieść ,żeby zgłębić wiedzę ogólną. Super sprawa dla behawiorystów i wielbicieli futrzaków. Polecam!

Czytając te książkę, dużo się nauczyłam j bardzo się ubawiłam. Podobał mi się język autorki, niejeden żart i ironia zastosowana do opisu niejednej sytuacji. Dzięki temu lektura była fascynująca i wciągająca. Aż żal, że nie było więcej informacji na temat poszczególnych ras.

Świetna pozycja dla wszystkich kociarzy, którzy chcą zgłębić wiedze na temat kotów ze świata literatury, sztuki czy kultury. W książce znajdziemy mnóstwo cytatów i odniesień do kociej historii. Bardzo podobał mi się ostatni rozdział, gdzie Pani Balicka opisuje jak została kociarą. Książkę wieńczy długa lista do literatury obowiązkowej dla każdego kociarza! Szczerze polecam zaznajomić się z tą pozycją.

Kontynuacja "Zapomnianego języka psów", książka szczegółowo przedstawia jak pracować z psem, gdy trafi do nowego domu. Ukazuje też jak być przewodnikiem grupy psów. Informacje podane w ciekawy sposób, pozwalają poprawić relację pies - człowiek i czerpać z niej większą satysfakcję.

Miłość do kaktusów rozpalił we mnie mój ojciec.Do dziś mam po Nim pamiątkę w postaci okazu, który liczy sobie 49 lat!!!. Aby tak długo utrzymać przy życiu domową roślinkę (nawet kaktusa, niezbędna jest choćby podstawowa wiedza o tych kolczastych roślinkach, a taką bezsprzecznie posiądziemy po przeczytaniu powyższej książki.Znajdziemy w niej opisy prawie wszystkich gatunków amatorsko hodowanych w Polsce w warunkach domowych i nie tylko, oprócz tego wskazówki dotyczące wymagań glebowych, metody odżywiania, przechowywania w okresie zimowym, pielęgnacji, oraz wiele innych bardzo pomocnych informacji. Powyższa książka choć wydana ponad 40 lat temu ciągle stanowi jedno z lepszych źródeł wiedzy w temacie naszych kolczastych przyjaciół przynajmniej jeśli chodzi o wydania przetłumaczone na nasz rodzimy język. Praca duetu: Zdeněk Fleischer, Bohumil Schütz w wymierny sposób przyczynia się do tego aby koegzystencja człowieka i kaktusa kojarzyła się pozytywnie, zwłaszcza, że mało która domowa roślinka potrafi mieć w stosunku do człowieka tyle cierpliwości. Polecam

Pozytywne metody szkolenia w skrócie. Oprócz przestarzałych poglądów dotyczących ustalania hierarchii w stadzie i bycia przewodnikiem alfa, książka w przejrzysty i prosty sposób przedstawia wszystko to, co powinien wiedzieć każdy właściciel psa. Poczynając od podstawowych komend posłuszeństwa, chodzenia na luźnej smyczy, a kończąc na naturalnych potrzebach psa, które muszą zostać spełnione. Autorka popularyzuje również dobre hodowle, sprzeciwiając się pseudohodowcom.

Jak dotąd najlepsza pozycja o pielęgnowaniu roślin domowych! Wszystko co potrzebne jest wiedzieć o danej roślinie znajdziecie tutaj - każda jest opisana szczegółowo wraz ze zdjęciami i rysunkami pomocniczymi, jak przesadzić bądź rozmnożyć zielonego domownika. Dodatkowo napisane zrozumiałym językiem. Must Have w kolekcji początkujących jak i zaawansowanych miłośników.