Zaginiona rasa gigantów

Rewelacyjna!Temat kryształowych czaszek potraktowany został bardzo wnikliwie na wszystkich poziomach.Autorzy włożyli sporo wysiłku w zebranie takiej ilości informacji i materiałów. Książkę czyta się jednym tchem.Polecam wszystkim osobom o otwartych umysłach.

Każdy z nas przynajmniej raz w życiu rozważał, czy teorie o istnieniu zaginionych lądów, takich jak Atlantyda czy Lemuria, są prawdziwe. Przynajmniej raz zastanawiał się, czy dowody przedstawiane przez entuzjastów tych hipotez i podważane przez sceptyków, nie wierzących zupełnie w takie teorie, zawierają w sobie choć odrobinkę prawdy. Każda taka publikacja, batalia czy dyskusja kończyła się patem, gdyż istnienia takowych miejsc nie można wykluczyć, ale potwierdzić ich położenie i czas, kiedy istniały, też jest niełatwo, wręcz nie da się. Ci, którzy bardziej wgłębiają się w temat, musieli na pewno spotkać się z publikacjami Ericha von Dänikena, będącego chyba najjaśniej świecącą gwiazdą na firmamencie teorii o powstaniu człowieka przy dużej ingerencji kosmitów. Poza nim jest cała rzesza innych pisarzy zajmujących się tym tematem, jak chociażby Zecharia Sitchin, propagujący swoją teorię, iż w układzie słonecznym jest jeszcze jedna planeta, której okres obiegu wokół naszego słońca wynosi około 2000 do 3000 lat. Wszystkie te teorie są oczywiście marginalizowane przez środowisko naukowe. Tak było, jest i będzie, ale warto się przyjrzeć jednej z nich, gdyż jest ona, można by rzec, prekursorką wszystkiego, co napisano w tym temacie przez ostatnich siedemdziesiąt lat. Mowa tu o książce „Mu – Zaginiony Kontynent” autorstwa niejakiego Jamesa Churchwarda, w Polsce wydanej przez Amber. Postać samego autora wydaje nam już się interesująca, gdyż fakty z jego życia sprawiają, iż jawi się on niczym awanturniczy archeolog ze znanego wszystkim filmu. Churchward, jako wojskowy Jej Królewskiej Mości, został przydzielony do oddziału stacjonującego w Indiach, gdzie zaprzyjaźnił się z jednym z ichniejszych duchownych, zwanym Riszi. Wydarzenie to doprowadziło do pokazania Anglikowi glinianych tabliczek, które zawierały „Święte Natchnione Pisma Mu”, czyli kronikę powstania ludzkiego rodzaju na zaginionym teraz kontynencie Mu. By odczytać te tabliczki, uczył się pisma w nich użytego przez dwa lata. Wreszcie dowiedział się o historii Mu, wedle starożytnych dokumentów – pierwszej kolebki ludzkości. Co ciekawe, kontynent ten miałby znajdować się na Oceanie Spokojnym lub raczej pod jego wodami. Wedle teorii głoszonej przez Churchwarda, Mu zostało zatopione podczas potwornego kataklizmu, który mógł mieć miejsce dwanaście i pół tysiąca lat temu! Nastąpiło to w tak krótkim czasie, iż większość jego mieszkańców, a trzeba dodać, że było ich 64.000.000 (w zerach nie ma pomyłki),zginęła, a ci, którzy mieli nieszczęście przeżyć, pozostając na najwyższych szczytach tegoż kontynentu, stoczyli się z wyżyn cywilizacyjnych w mroki barbarzyństwa. Wspominałem o najwyższych szczytach, gdyż wedle autora większość wysp na Pacyfiku to nie typowe wyspy właśnie, a pozostałości jednego, wielkiego kontynentu, na którym nie tylko rozwinęła się potężna jak na owe czasy cywilizacja, ale też właśnie ona miała zasiedlić resztę świata, łącznie z Atlantydą! Przez resztę życia James Churchward podróżował po dalekim i bliskim wchodzie, po wyspach Pacyfiku, po Ameryce Północnej i Południowej w poszukiwaniu potwierdzenia słów zawartych na tabliczkach. Zwieńczeniem tego dzieła było napisanie serii książek, której pierwsza część jest niniejszym recenzowana. Autor na kartach tej książki stara się przekonać czytelnika do swojej teorii, przedstawiając najbardziej według niego przekonujące fakty i dowody. Nieraz przyjdzie czytelnikowi tłumaczyć rysunki Majów, Egipcjan czy Hindusów, poznawać zawiłości hieratycznego pisma, które pokutuje w ludzkiej symbolice do czasów współczesnych autorowi, a nawet po dziś dzień. Czasem robi się to męczące, gdyż układ tekstu sprawia, że nierzadko trzeba się przeskoczyć o kilka stron wstecz lub w przód, by odnaleźć hieroglif, którego objaśnienie właśnie czytamy. Pomimo że niektóre fragmenty teorii na pewno już się zdezaktualizowały, przyznać trzeba, iż autor w bardzo dobry i przekonujący sposób przedstawia swoje przemyślenia. Miast wzbudzać jakieś niezdrowe konflikty czy krytykować innych, prosto i zwięźle przedstawia swój punkt widzenia. Od czytającego już zależy, na ile zawierzy słowom Churchwarda. Warto jednak sięgnąć po tę książkę, ponieważ jest ona bardzo ciekawa i spójna wewnętrznie pomimo czasu, jaki minął od jej oryginalnego wydania. Dobrze jest zapoznać się z historią Zaginionego Kontynentu Mu, warto też skonfrontować poziom wiedzy na temat powstania człowieka pochodzącej sprzed siedemdziesięciu lat ze współczesną. Można dojść do wniosku, że niewiele zmieniło się w tej materii. Serdecznie polecam wszystkim miłośnikom tajemnic, zagadek i nieznanej środowiskom akademickim historii człowieka! :)

Styl pisania autora, bardzo mi odpowiada. Widać, że zachowuje się jak prawdziwy dziennikarz, nie marny dziennikarzyna, jakich teraz pełno. Jeśli chodzi o samą treść, to warto zaznaczyć, że jest to raczej mocne teoretyzowanie i próby potwierdzenia swoich teorii na podstawie wielu źródeł, ale z drugiej strony ciężko o inne podejście kiedy mówimy o odkrywaniu historii sprzed kilkunastu tysięcy lat, bez dowodów pisemnych. Odnosiłem momentami wrażenie, że autor na siłę doszukiwał się potwierdzenia pewnych teorii, przez co czuć delikatnie confirmation bias, natomiast trzeba przyznać, że ilość źródeł informacji jest ogromna i nie są to źródła łatwo dostępne - większości informacji nie znajdzie się w internecie, a jeśli się znajdzie, to warto spojrzeć na datę ich dodania, bo często są to informacje zamieszczone po wydaniu książki. Ogólnie polecam, bo przybliża wiele ciekawych aspektów zarówno archeologicznych, antropologicznych jak i odnośnie wierzeń. Z tym, że nie traktowałbym tych informacji jako prawdy objawionej, a raczej jako inny - ciekawy i poniekąd prawdopodobny punkt widzenia.

Ta cienka książeczka ma duży ładunek emocjonalny,co prawda nie ma ani jednej ryciny czy zdjęcia co mnie zadziwia ale jest warta polecenia jako lektura obowiązkowa dla wszystkich ludzi myślácych,antidotum dla fanów patryjotyzmu,jeśli mają odwagę ją przeczytać

Książka z pogranicza nauki i zakazanej archeologii. Autor, znany szkocki pisarz i publicysta, na kolejnych stronach opowiada o różnych zabytkach, tajemnicach, tradycjach i wierzeniach z całego świata: zagadce dawnych map i naniesionej na nie Antarktydy, budowlach, geoglifach i wierzeniach Ameryki Południowej, budowlach i wierzeniach Ameryki Środkowej, zbieżnościach religii Ameryk i Starożytnego Egiptu, zjawiskach astronomicznych i precesji Ziemi, piramidach Egiptu i Wielkim Sfinksie, prahistorii Egiptu i "zapomnianych" Faraonach, zagadkach świątyń Egiptu, legendarnych kataklizmach w mitach i podaniach oraz przeszłości Antarktydy. Z przedstawionych hipotez i wysnutych wniosków autor konkluduje, że w przeszłości naszej planety istniała zaawansowana cywilizacja, która wskutek globalnego kataklizmu upadła, a jej przedstawiciele rozpierzchli się po świecie, nauczając prymitywne ludy co pozostawiło po sobie liczne ślady w postaci wierzeń oraz monumentalnych budowli. Książka jest całkiem ciekawa, o ile nie reaguje się alergicznie na klimaty "zakazanej archeologii". W dzieciństwie z chęcią czytałem Danikena, więc do lektury tej pozycji zasiadłem z ciekawością. W dużej części powtarzała ona fakty oraz teorie mi już znane, ale dowiedziałem się też kilku nowych rzeczy. Pozycja została wydana w 1995 roku, więc już liczy sobie ponad 30 lat, ale moim zdaniem się nie zdezaktualizowała.

Duet Bauval - Hancock to pewniak, że poczytamy ciekawą książkę, niewątpliwie mają wysoką pozycję marketingową, ale jak zwykle świetna pozycja, dużo ciekawych informacji, które trochę rozmijają się z oficjalną historią, autorzy stawiają również własne tezy, mające duże cechy prawdopodobieństwa, dla mnie super ksiażka

David Childress w swojej książce analizuje starożytne indyjskie teksty opisujące maszyny latające. Ciekawostką jest tłumaczenie całego tekstu Vimanika Shaastra. Dowiemy się także nieco o aeroplanach z Atlantydy, przeczytamy również relacje świadków dotyczące spotkań z wimanami w XIX i XX wieku.

Książka bardzo interesująca. Autor posiada ogromną wręcz wiedzę, którą przekazuje w sposób, który nie pozwala się od niej oderwać. Krytykuje teorie innych badaczy, po czym wyjaśnia czemu uważa je za błędne w przystępny sposób, po czym przedstawia swoje własne, dodając do tego wiele argumentów, które naprawdę pozwalają uwierzyć w jego rację. Pozycja jest idealna dla osób zainteresowanych nierozwiązanymi zagadkami historycznymi, o których odpowiedziach jak do tej pory możemy tylko gdybać.

Ciekawa pozycja, która analizuje wiele przypadków odkryć nie pasujących do teorii klasycznej archeologii. Świadectwa o zwierzętach, które teoretycznie wyginęły miliony lat temu, znaleziska geologiczne nie pasujące do epoki, w jakiej zostały odkryte itp., itd. Autor stawia wiele pytań o pochodzenie ludzkości i rzeczywisty wiek naszego gatunku.

Czytałem wiele lat temu, ostatnio z ciekawości drugi raz przejrzałem po programie telewizyjnym z udziałem Grigsby'ego, w literaturze tzw. teorii spiskowych wysoka półka, bardzo pieczołowicie dobrane informacje i zalążki dowodów na katastrofę na Marsie o całkiem innym charakterze i w innym czasie niż podaje nauka, myślę, że skończy się jak z Gobekli Tepe - jak najmniej badać, rozmydlić trochę fakty i wybudować dochodowe muzeum...Książka extra, choć ilość naukowych elementów spora, nie czyta się szybko

15/2025 Nawet najmniejsze dziecko, zanim pójdzie do szkoły i nauczy się dodawania pod kreską i pisania liter ma wtłoczone do głowy, że odkrycie Ameryki zawdzięczamy Krzysztofowi Kolumbowi i jego wyprawie z 1492 roku, kiedy to dotarł na Karaiby. Tak samo oczywisty dla nas jest fakt, że pierwszym człowiekiem, który opłynął kulę ziemską był Portugalczyk na usługach władców Hiszpanii Ferdynand Magellan w 1521 roku. Co prawda sam żeglarz został zabity na Filipinach, ale to jego wyprawa udowodniła, że da się dostać statkiem z Atlantyku na Pacyfik. Natomiast za odkrywcę Antarktydy, Australii i Nowej Zelandii uznaje się Brytyjczyka Jamesa Cooka. Jednakże jak twierdzi w swojej książce Gavin Menzies wszystkich tych wielkich czynów nie uczynili ludzie o których wspomniałem. Mieli tego dokonać chińscy admirałowie, których z misją pokojowego podboju świata wysłał cesarz Yongle w 1421 roku. Autor przedstawia szereg przekonujących dowodów potwierdzających jego tezę, że ludźmi którzy przecierali szlaki Europejczykom był dowódca floty admirał Zheng He oraz ludzie, których wydelegował do tej niezwykle trudnej misji: Hong Bao, Zhou Man, Zhou Wen oraz Yang Qing. Autor opierając się o swoje doświadczenie ze służby na brytyjskich okrętach podwodnych („Newfoundland” i „Rorqual”) oraz podróży odbytych domniemanymi śladami Chińczyków stawia dość dobrze poparte dowodami tezy, które opiera m.in. o europejskie mapy świata sprzed odkrycia Ameryki czy zagadkowe pojawianie się roślin i zwierząt z jednego lądu w innym miejscu i to zanim na ten obszar przybyli Europejczycy. Dlaczego jednak autor nie opiera się o źródła chińskie? A no dlatego, że po wielkim pożarze Zakazanego Miasta kasta mandarynów podjęła brzemienną decyzję o zamknięciu Chin, które były na skraju bankructwa na świat oraz zniszczeniu wszystkich dowodów, które mogłyby potwierdzić, że to poddani cesarza z dynastii Ming po raz pierwszy połączyli cały świat. *** Nie jest tajemnicą, że okres wielkich odkrywców jest tym aspektem historii, który mnie niezwykle fascynuje, a książka Menziesa rzuca nowe światło na tę historię. Czy Chińczycy naprawdę dokonali tego epokowego czynu? Możliwe, że nigdy się nie dowiemy, ale po lekturze tej książki większość dowodów mnie przekonało, że w istocie tak mogło by być. Fakt, że Chińczycy przewyższali Europejczyków o dziesiątki (lub nawet setki) lat w postępie jest oczywisty, więc czemu by nie mogli opłynąć świata na sto wcześniej?

Przychodzi w życiu człowieka taki czas, że zaczyna się fascynować zagubioną Atlantydą, głowami na Wyspach Wielkanocnych, piramidami, miastem Azteków, imperium Inków... itd. Ja miałam tylko Danikena (całą kolekcję plus komiksy z serii "Ludzie i potwory"!),a dzisiaj publikacji poruszających powyższe wątki, jest bardzo dużo. Książka "Tajemnice historii" jest przeznaczona dla starszej młodzieży, ponieważ sporo tam opisów i naukowej wiedzy. W publikacji znaleźć można rozważania dotyczące piramid, Całunu Turyńskiego, wymarcia dinozaurów, tajemnic wolnomularstwa, cywilizacji Inków i Majów, Trójkąta Bermudzkiego i Roswell. Solidne, encyklopedyczne wydanie, bogato ilustrowane, za niewielką cenę. Oczywiście tylko dla pasjonatów takich tematów.

Książka trochę nierówna ponieważ łączy oklepane tematy z przebłyskami czegoś ciekawego. Autor chyba nie mógł się zdecydować czy iść w kierunku encyklopedycznych faktów czy dziennikarstwa śledczego. Szkoda, że nie rozwinął kilku dobrze zasygnalizowanych wątków. Niewielka objętość tej pozycji sugeruje, że powstała na zamówienie jakiejś serii wydawniczej... więc może odpowiedziałem sobie sam na pierwsze zdanie.

W książce autor przedstawia znaleziska i odkrycia antropologiczne, które wymykają się z ram znanej nam historii. Komputer sprzed kilku tysięcy to dopiero początek. Autor podaje za równo fakty (zwykle skąpe) oraz dorzuca do nie raz bardzo fantastyczne teorie wysnute przez badaczy i fanów teorii spiskowych.. Książka jak na tego typu materiał zaskakująco wciągająca. Jedynym minusem jest brak ilustracji z omawianymi przedmiotami. Przedmioty o których nie słyszałem musiałem wygooglować. Książkę polecam. Nie jestem pasjonatem archeologii ani antropologi, ale książkę czytałem cały czas z zainteresowaniem.

Od czasu do czasu warto sięgnąć po takie książki, choćby po to, aby uświadomić sobie, ile jeszcze tajemnic kryje przeszłość. Dzisiaj, w XXI wieku być może wiemy bardzo dużo, ale tego, czego nie wiemy, jest równie wiele, a może jeszcze więcej. Nie jest to może najbardziej porywająca książka tego typu, którą miałem okazję czytać, ale jak wspomniałem wyżej, ma ona dużą wartość. Autorzy nie udzielają odpowiedzi na wszystkie ze stawianych pytań, ale pobudzają do myślenia i zachęcają do prowadzenia własnych poszukiwań w danym obszarze.

Tytuł jest mylący. Ale ZAGADEK ARCHEOLOGII w zasobach LC nie znałem. Sądząc po tytule , ta książka jest kontynuacją. Tamtej. Widocznie jest popyt, to i podaż nadąża. Właściwie książka którą przeczytałem dobra jest. Jedyne co mnie irytowało to bardzo niechlujna jej edycja. Począwszy od papieru po przejrzystość druku. Ale....mam tę rzecz w wydaniu o miękkich okładkach . Może to jest powód.

"...stajemy oko w oko z naszą przeszłością, uzmysłowiając sobie, że już tu kiedyś byliśmy." Według Jonathana Graya, w zamierzchłej przeszłości istniał zaawansowany technologicznie świat, który przewyższał obecne populacje inteligencją i mentalnymi zdolnościami, dawał impulsy rozwoju wielu starożytnym cywilizacjom. To globalne społeczeństwo zginęło w wyniku gwałtownej kosmicznej katastrofy, spowodowanej zaburzeniami przechylenia orbity Ziemi, rozerwania jej powłoki, uwolnienia toksycznych gazów i wielkiej powodzi zalewającej planetę. Autor przytacza liczne fragmenty z rozmaitych źródeł, nie tylko naukowych, mających potwierdzać i uzasadniać jego teorię. Odnosi się do konkretnych wykopalisk z różnych regionów świata, ogromnych konstrukcji kamiennych, metalowych fragmentów, przedmiotów wykonanych bardzo zaawansowaną techniką, malowideł skalnych. Brak okresu przejściowego pomiędzy starymi wysoko rozwiniętymi cywilizacjami a naszymi prymitywnymi przodkami, bardzo zbliżone do siebie treścią starożytne legendy, podobieństwa językowe, ogromna wiedza z różnych dyscyplin naukowych. Oczywiście, niedostatek wiarygodnych faktów, jednoznacznie potwierdzających dowodów, weryfikowalnych informacji, a mnóstwo przypuszczeń, domysłów i domniemań, niemal natychmiast nasuwają kolejne pytania i rodzą nowe wątpliwości. Książkę należy traktować jako bodziec do intrygujących refleksji i skojarzeń, szukania podobieństw i analogii, pogłębiania wiedzy już na własną rękę. To ciekawa intelektualna przygoda z elementami sensacji, wielkimi nieodgadnionymi ostatecznie tajemnicami, próbami wyjaśnienia sekretów okresu daleko wcześniejszego od starożytności. Napisana w bardzo przystępny popularnonaukowy sposób, z mini fabularnymi historyjkami, anegdotami, ciekawostkami, rysunkami, mapami i zdjęciami. Mnogość zebranego w tej publikacji materiału powoduje, że może być ona inspirującym źródłem poszukiwania nowych faktów z aktualnej perspektywy różnych dziedzin naukowych, wyników badań czy studiów przypadków, potwierdzających jej przewodnią myśl. Historia lubi się powtarzać, dlatego niemal natychmiast po przeczytaniu książki pojawiają się pytania. Czy na podstawie zaledwie garstki istniejących wskazówek można stawiać tak śmiałe hipotezy, budować naukowe przesłanki, wyjaśniać przeszłość i przewidywać przyszłość? Czy grozi nam katastrofalna zagłada naszej cywilizacji? Jakie jest jej prawdopodobieństwo? Kiedy miałoby to mieć miejsce? Z czym faktycznie musielibyśmy się zmierzyć? I czy bylibyśmy w stanie zapobiec temu, przygotować się, aby zminimalizować straty? bookendorfina.blogspot.com

Tutenchamon najbardziej znany obok Ramzesa II faraon, rządził krótko, zmarł w wieku około 19 lat, sławę zdobył po odkryciu jego grobowca przez Howarda Cartera. Oglądając na żywo, artefakty znalezione w jego grobowcu, przenosimy się kilka tysięcy lat wstecz do cywilizacji, która potrafiła wytwarzać cudowne przedmioty, wszystko ocieka złotem i szlachetnymi kamieniami. Jest ich ponad pięć tysięcy, a znajdują się w nowo otwartym Wielkim Muzeum Egipskiego w Gizie. W tej książce sam odkrywca opowiada nam o znalezieniu grobowca, którego szukał przez sześć lat. Determinacja i upór zostały uwieńczone sukcesem, Carter w emocjonujący sposób przedstawił przełomowe momenty odkrycia, znalezienie nienaruszonych pieczęci, otwarcie komory grobowej, skarbca, oraz innych pomieszczeń zapełnionych nieprawdopodobnymi skarbami. W książce znajduje się także ponad 100 zdjęć i rysunków.

Wymieranie Permskie, największe w historii Ziemi, nie jest powszechnie znane, przeciętny człowiek raczej w ogóle o nim nie słyszał. Za to każdy kojarzy masowe wymieranie z końca Kredy, które zabiło Dinozaury. Dlaczego tak jest? Dlatego, że zagłada Permska była 4 razy dawniej niż Kredowa? Dlatego, że nie wybiła żadnego charakterystycznego zwierzęcia (poza małym Trylobitem)? Dlatego, że konsensus naukowy dalej dyskutuje nam przyczyną tego wymierania, bo do dziś nikt nie jest do końca pewny, co zabiło 250 mln lat temu 90% gatunków na Ziemi? Po przeczytaniu tej książki czuję jednak pewien niedosyt. Nie jest to wina autora, ale tego jak niewiele wiemy o największym wymieraniu w dziejach Ziemi. W blisko pięciuset stronicowej książce autor bardzo często zbacza z tematu, opisuje historię paleontologii, innych masowych wymierań albo historię Katastrofizmu, czyli teorii, która mówi, że za masowe wymieranie może odpowiadać kataklizm, jak wybuch wulkanu czy planetoida i o tym jak ta teoria była wyśmiewana, a jego zwolennicy byli traktowani jak dziś antyszczepionkowcy. W pierwszej połowie książki praktycznie nie ma nic o wymieraniu Permskim. To zbaczanie z tematu nie powoduje jednak, że książka jest zła. Zawartych jest w niej wiele ciekawych informacji m.in. o mechanice masowych wymierań czy o tym, jakie stworzenia mają największą szansę na przetrwanie kataklizmu, a także wiele innych.