Szczęśliwy mózg. Wykorzystaj odkrycia neuropsychologii, by zmienić swoje życie

Mogłaby być krótsza i jak dla mnie trochę zbyt popularnonaukowa, autor mógłby się bardziej podzielić swoją wiedzą. Jeśli chodzi o same ćwiczenia (a właściwie jedno koncentrujące się na innych aspektach) to ma to sens, wzmacniamy bardziej przez nas pożądane ścieżki neuronalne.

Dobrze, że autor wspomniał o tym, że nie zaleca się praktykowania wdzięczności osobom w ciężkiej depresji, bo może to doprowadzić do frustracji lub jeszcze gorszych reakcji. Sam gdy pierwszy raz natrafiłem na ćwiczenie z praktykowaniem wdzięczności (bardzo podobne do ćwiczenia z książki) miałem właśnie takie paradoksalne reakcje i na nic mi się wtedy nie zdało. Rok później natrafiłem na nie ponownie w lepszym stanie i wypisywałem sobie 5 rzeczy, za które jestem wdzięczny codziennie przez jakiś czas, a potem raz w tygodniu, tak już trwa to rok. Trudno oczywiście rozdzielić wszystkie czynniki jakie wchodzą w grę, niemniej odczuwam wyraźnie więcej przyjemnych emocji.

Mogłaby być krótsza i jak dla mnie trochę zbyt popularnonaukowa, autor mógłby się bardziej podzielić swoją wiedzą. Jeśli chodzi o same ćwiczenia (a właściwie jedno koncentrujące się na innych aspektach) to ma to sens, wzmacniamy bardziej przez nas pożądane ścieżki neuronalne.

Dobrze, że autor wspomniał o tym, że nie zaleca się praktykowania wdzięczności osobom w ciężkiej...

Polecam. Książka, która realnie może zmienić życie, napisana w bardzo przystępny sposób.

Polecam. Książka, która realnie może zmienić życie, napisana w bardzo przystępny sposób.

Podręcznik auto-manipulacji, bardzo amerykański w duchu ustanowionego w ich Deklaracji Niepodległości podążania za szczęściem. Może i przydatny dla polskiego narodu smutasów, ale oderwany od realiów życia w kraju na dorobku, gdzie problemy z emocjami często wynikają z innego kontekstu życia, chociażby zwykłej biedy.
Taki poradnik dobrego samopoczucia. Przeczytanie tej książki przypomina wypicie szklanki wody – na pewno zrobi dobrze, ale raczej nie rozwiąże większego problemu.
Trochę strata czasu, ale w natłoku zbędnych powtarzających się porad można znaleźć też ciekawe sugestie jak budować pozytywne nastawienie.

Podręcznik auto-manipulacji, bardzo amerykański w duchu ustanowionego w ich Deklaracji Niepodległości podążania za szczęściem. Może i przydatny dla polskiego narodu smutasów, ale oderwany od realiów życia w kraju na dorobku, gdzie problemy z emocjami często wynikają z innego kontekstu życia, chociażby zwykłej biedy.
Taki poradnik dobrego samopoczucia. Przeczytanie tej...

Lubię czytać książki o tematyce poświęconej "szczęściu" i z jednej strony nam ludziom niewiele do tego szczęścia potrzeba, a z drugiej trzeba się nieźle napracować żeby to "szczęście" osiągnąć i utrzymać. Ciekawa pozycja, mogąca pomóc w przeprogramowaniu mózgu w kierunku optymistycznego nastawienia do życia.

Lubię czytać książki o tematyce poświęconej "szczęściu" i z jednej strony nam ludziom niewiele do tego szczęścia potrzeba, a z drugiej trzeba się nieźle napracować żeby to "szczęście" osiągnąć i utrzymać. Ciekawa pozycja, mogąca pomóc w przeprogramowaniu mózgu w kierunku optymistycznego nastawienia do życia.

Moje uwagi do „Szczęśliwego mózgu” Ricka Hansona:
- Mimo że ewolucja ludzkiego mózgu trwa już 6 milionów lat, człowiek nadal zachowuje negatywne nastawienie ludzi pierwotnych, które sprawia, że skupiamy się na informacjach negatywnych, wyolbrzymiamy zagrożenia – po to, żeby przetrwać, pokonać stres, lęk, rozczarowanie i poczucie krzywdy. Zgoda. Ale cały ten bagaż ewolucyjny, niemal genetycznie zakodowany u każdego, autor chce zmienić w ciągu krótkiego czasu, przy pomocy kilku ćwiczeń. Jest w tym sprzeczność, której Hanson nie dostrzega.
- Hanson pisze o czterech krokach chłonięcia dobra. Zgoda. A co ze złem? Autor każe je po prostu wyprzeć, zastąpić dobrem. Pozytywne doświadczenia należy gromadzić i hołubić, o negatywnych zapominać, ignorować. Ale przecież to, co negatywne, kumuluje się gdzieś w podświadomości (pisał o tym już niejaki Freud),nie znika, i wybucha w najmniej oczekiwanym momencie, daje znać o sobie w wymiarze psychicznym, a nawet somatycznym. Czwartym krokiem jest co prawda „łączenie pozytywnych doświadczeń z negatywnymi”, ale po pierwsze jest to krok „opcjonalny”, po drugie służy tylko usuwaniu negatywnych treści i pozostawianiu neutralnych lub pozytywnych. Czy to nie jest po prostu lukrowanie rzeczywistości?
- Autor arbitralnie operuje pojęciami „dobro” i „zło”. Dobro to dla niego coś przyjemnego, miłego, pożytecznego, coś co prowadzi do dobrostanu człowieka (na przykład zapach obieranej pomarańczy). Chłonięcie dobra „polega na tym, by mieć pozytywne doświadczenia i naprawdę się nimi cieszyć” Tymczasem „dobro” i „zło” są kategoriami moralnymi, a zjawiska, sytuacje czy przedmioty nie są „moralne”. Choroba, śmierć czy choćby ta nieszczęsna pomarańcza same w sobie nie są dobre ani złe; dobre albo złe mogą być reakcje czy zachowania ludzi, których te zjawiska czy przedmioty dotyczą. Kategorie, których używa Hanson należałoby raczej nazwać „przyjemnością” i „nieprzyjemnością”: choroba i śmierć są „nieprzyjemne”, zapach pomarańczy jest „przyjemny”. Owszem, na co dzień mówimy potocznie, że rzeczy są „dobre” albo „złe”, ale myślę, że w książce popularnonaukowej mamy prawo wymagać od autora-naukowca, by korzystał z w miarę precyzyjnego aparatu pojęciowego.
- Druga część książki, ta praktyczna, mówi tak naprawdę o dwóch rzeczach: uważności i medytacji, dwóch filarach wszelkich praktyk religijno-filozoficznych o wschodnich korzeniach, przejętych przez współczesne praktyki psychologiczne (np mindfulness). Więc Ameryki nie odkrywa. Podobał mi się rozdział „Dostrzeganie pozytywnych doświadczeń” - zawiera konkretne przepisy jak praktykować uważność. Niepotrzebnie tylko koncentruje się na doświadczeniach pozytywnych. Te negatywne też są i zawsze będą i też wymagają zauważenia, przemyślenia, przepracowania. Najgorszy rozdział to „Tworzenie pozytywnych doświadczeń”. Najogólniej mówiąc, zawiera przepisy na to, jak odlecieć od rzeczywistości. Na przykład, cytuję: „Jeśli chciałbyś się poczuć silniejszy, wyobraź sobie, że masz czarny pas w karate”. A podrozdzialik „Twoje osobiste cechy” to po prostu instruktaż, jak zostać narcyzem.
Nie polecam.

Moje uwagi do „Szczęśliwego mózgu” Ricka Hansona:
- Mimo że ewolucja ludzkiego mózgu trwa już 6 milionów lat, człowiek nadal zachowuje negatywne nastawienie ludzi pierwotnych, które sprawia, że skupiamy się na informacjach negatywnych, wyolbrzymiamy zagrożenia – po to, żeby przetrwać, pokonać stres, lęk, rozczarowanie i poczucie krzywdy. Zgoda. Ale cały ten bagaż...

Wartość merytoryczną tej książki można by zamknać w 20-30 stronach maksymalnie. Reszta to lanie wody przez autora, żeby wyrobić ilość stron. Ten poradnik zaczął się dobrze, ale z każdym kolejnym rozdziałem jest w sumie tylko gorzej. Zdecydowanie istnieją lepsze pozycje od tej.

Wartość merytoryczną tej książki można by zamknać w 20-30 stronach maksymalnie. Reszta to lanie wody przez autora, żeby wyrobić ilość stron. Ten poradnik zaczął się dobrze, ale z każdym kolejnym rozdziałem jest w sumie tylko gorzej. Zdecydowanie istnieją lepsze pozycje od tej.

Początek nie był zły, natomiast z każdym kolejnym rozdziałem czytało się coraz ciężej. Miałem dylemat czy dać 5 czy 6, jednak 6 to "dobra", a ja tego nie napiszę o tej książce. Sporo wyjaśnień jak działa mózg i dużo przykładów, jednak moim zdaniem dało się to opisać krócej w mniejszej liczbie rozdziałów. Wszystko było rozbijane na atomy, bardzo szczegółowe opisy co dla mnie było męczące. Może osoba, która interesuje się psychologią lub pedagogiką polubi tą pozycję, da wyższą ocenę, jednak dla mnie 5 to max. Przeczytałem kilka książek o mózgu, coachingowych, emocjach i zachowaniach ludzi i ta nie jest najlepsza.

Początek nie był zły, natomiast z każdym kolejnym rozdziałem czytało się coraz ciężej. Miałem dylemat czy dać 5 czy 6, jednak 6 to "dobra", a ja tego nie napiszę o tej książce. Sporo wyjaśnień jak działa mózg i dużo przykładów, jednak moim zdaniem dało się to opisać krócej w mniejszej liczbie rozdziałów. Wszystko było rozbijane na atomy, bardzo szczegółowe opisy co dla mnie...

"Szczęśliwy mózg" Ricka Hansona to inspirujący poradnik, który uczy, jak świadomie kształtować pozytywne myślenie i budować wewnętrzną siłę. Autor, neuropsycholog, przedstawia naukowo poparte techniki, które pomagają wprowadzić zmiany w codziennym życiu poprzez praktyki mindfulness i dostrzeganie dobra w najprostszych sytuacjach. Książka, napisana przystępnym językiem, zachęca do aktywnej pracy nad sobą, aby rzeczywiście wprowadzić trwałe zmiany w strukturach mózgu. Idealna dla osób gotowych podjąć wysiłek nad poprawą swojego dobrostanu. Praktyczne wskazówki mogą być pomocne w wyjściu z kręgu negatywnego myślenia.

"Szczęśliwy mózg" Ricka Hansona to inspirujący poradnik, który uczy, jak świadomie kształtować pozytywne myślenie i budować wewnętrzną siłę. Autor, neuropsycholog, przedstawia naukowo poparte techniki, które pomagają wprowadzić zmiany w codziennym życiu poprzez praktyki mindfulness i dostrzeganie dobra w najprostszych sytuacjach. Książka, napisana przystępnym językiem,...

Książka bardzo dobra, dokładnie opisuje uczucia i emocje, nad którymi można pracować, lub przynajmniej przemyśleć. Polecam🙂

Książka bardzo dobra, dokładnie opisuje uczucia i emocje, nad którymi można pracować, lub przynajmniej przemyśleć. Polecam🙂

Wspaniała książka o tym, co daje nam zmiana optyki patrzenia na świat. Jedna z najpozytywniejszych pozycji, jakie czytałam. Zmusza do powolnego czytania i ćwiczenia w trakcie.

Wspaniała książka o tym, co daje nam zmiana optyki patrzenia na świat. Jedna z najpozytywniejszych pozycji, jakie czytałam. Zmusza do powolnego czytania i ćwiczenia w trakcie.