Veil of Midnight

To chyba moja ulubiona cześć. Niko, Renata i Mira podbili moje serce. Dodatkowo Łowca zapowiada się ciekawie.

To chyba moja ulubiona cześć. Niko, Renata i Mira podbili moje serce. Dodatkowo Łowca zapowiada się ciekawie.

Piąty tom serii Rasy Środka Nocy opisuje historię Nika i Renaty. Nikolai zostaje wysłany do Rosji aby odnaleźć członka razy pierwszego pokolenia. Odkąd są przypadki morderstw na pierwszym pokoleniu Zakon próbuje ostrzec tych, którzy żyją. Jednym z nich jest Sergiej Jakut. Niestety nie jest tak łatwo go znaleźć. Gdy jednak dochodzi do spotkania Nika z Rosjaninem okazuje się, że w próbie pozbycia się Sergieja macza palce jego syn. Renata nie tylko robi za ochroniarza ale również opiekuje się małą dziewczynką Mirą, która ma dar przewidywania przyszłości. Po śmierci Sergieja i sprzedaży Miry innemu członkowi Rasy. Renata wraz z Nikolaiem ruszają by ją odnaleźć. Czy połączy ich coś więcej niż wspólna misja ratowania dziewczynki?

Piąty tom serii Rasy Środka Nocy opisuje historię Nika i Renaty. Nikolai zostaje wysłany do Rosji aby odnaleźć członka razy pierwszego pokolenia. Odkąd są przypadki morderstw na pierwszym pokoleniu Zakon próbuje ostrzec tych, którzy żyją. Jednym z nich jest Sergiej Jakut. Niestety nie jest tak łatwo go znaleźć. Gdy jednak dochodzi do spotkania Nika z Rosjaninem okazuje się,...

Nikolai chce ostrzec przedstawiciela Pierwszego Pokolenia przed zabójcami, którzy po cichu pozbywają się najstarszych i najsilniejszych wampirów. Siergiej Jakut nie przejął się jednak tą informacją. Niko odkrywa krwawe praktyki urządzane w domu Jakuta. Rzezi przygląda się Dawczyni Życia- Renata, oraz mała dziewczynka- Mirra, o szczególnych zdolnościach. Mimo tego wampirowi przy kobiecie szybciej bije serce. Siergiej zostaje zamordowany, główny bohater zostaje oskarżony o dokonanie zbrodni, a Mirra sprzedana członkowi tajemniczej Agencji. Renata postanawia uwolnić Nikolaia, by pomógł jej uwolnić niezwykłe dziecko.
Moja opinia o tej książce jest praktycznie identyczna jak o poprzedniej części. Wątek kryminalny, morderstwa przedstawicieli Pierwszego Pokolenia, tworzenie armii z potomków Prastarego, a nawet sam motyw daru Mirry oraz jej wizja dla łowcy, były bardzo ciekawe, ale niestety nie zostały rozwinięte. Zapewne są kontynuowane w kolejnych częściach- czy ja po nie sięgnę?
Z początku relacja Nikolaia i Renaty podobała mi się bardziej niż to, co działo się między Rio i Dylan. Niestety ostatecznie skonczyło się tak samo- zrozpaczona losem podopiecznej kobieta, całkowicie o niej zapomina, gdy tylko Niko dobiera się do jej majtek. Przecież seks z wampirem jest ważniejszy niż poszukiwanie dziecka. Potem Renata przypomina sobie o Mirze, płacze, ale znów ląduje w łóżku z Nikolaiem i poszukiwania nie są ważne. Nie przekonuje mnie to.
Kolejnych części już nie posiadam i na pewno nie będę ich mieć. Chciałam tylko dowiedzieć się, jak kończy się wątek Dragosa. Może ktoś z Was mógłby mi powiedzieć?

Nikolai chce ostrzec przedstawiciela Pierwszego Pokolenia przed zabójcami, którzy po cichu pozbywają się najstarszych i najsilniejszych wampirów. Siergiej Jakut nie przejął się jednak tą informacją. Niko odkrywa krwawe praktyki urządzane w domu Jakuta. Rzezi przygląda się Dawczyni Życia- Renata, oraz mała dziewczynka- Mirra, o szczególnych zdolnościach. Mimo tego wampirowi...

Nie wiedziałam, że to jest kolejna część z serii, i przeczytałam tę książkę jaką pierwszą. Bardzo mnie wciągnęła.
Miło spędziłam czas przy tej lekturze.

Nie wiedziałam, że to jest kolejna część z serii, i przeczytałam tę książkę jaką pierwszą. Bardzo mnie wciągnęła.
Miło spędziłam czas przy tej lekturze.

Zgodnie z obietnicą kolejny post.
5 tom Rasy Środka Nocy opowiada o przygodach Niko i Renaty. Nikołaj został wysłany w celu ostrzeżenia i z prośbą o pomoc wampira z drugiego pokolenia w związku z kolejnymi morderstwami. Jednak jeden z najstarszych nieśmiertelny nie jest zainteresowany ofertą współpracy, niestety Niko w tym czasie dowiaduje się że wampir żyje poza prawem traktując ludzi jako bufet a las jego posiadłości jest jednym wielkim cmentarzyskiem kości. Zamiast pomocy sam powinien wykonać wyrok na wampirze, niestety wszystko się komplikuje, gdy poznaje Renatę - dawczynię życia, wojowniczkę w służbie Okrutnego wampira. Nie dość że jest na tropie zabójcy Dragosa to jeszcze jeszcze los Renaty nie jest mu obojętny. Pytanie tylko po której stronie stoi kobieta.

Ten tom był niezwykle ciekawy i wciągający. Naprawdę myliłam się twierdząc że z każdym tomem będzie nudniej.

Zgodnie z obietnicą kolejny post.
5 tom Rasy Środka Nocy opowiada o przygodach Niko i Renaty. Nikołaj został wysłany w celu ostrzeżenia i z prośbą o pomoc wampira z drugiego pokolenia w związku z kolejnymi morderstwami. Jednak jeden z najstarszych nieśmiertelny nie jest zainteresowany ofertą współpracy, niestety Niko w tym czasie dowiaduje się że wampir żyje poza prawem...

Stałam się wampirem czytelniczym!
Po pierwszym tomie cyklu romansów paranormalnych „Rasa Środka Nocy” z rozpędu zaopatrzyłam się w cztery następne – tak mi się spodobał mroczny świat wampirów. Jednak z tomu na tom coraz bardziej wydłużałam przerwy między nimi. Po ostatni na mojej półce, a piąty w cyklu, sięgnęłam dopiero teraz. Po trzech latach!
Ale to nie znaczy, że cykl znudził mnie!
Wręcz przeciwnie. Każdy wciąga po uszy i czyni ze mnie wampira czytelniczego, który jak się przyssie do kolejnej porcji intrygi miłosnej i towarzyszącej jej sensacyjnym wydarzeniom z efektami paranormalnymi, to nie skończy, póki nie zobaczy ostatniej kropki, w ostatnim zdaniu. Każdy tom czytałam na raz i z dużą przyjemnością. Ale, jak to ze słodyczami jest – w nadmiarze mogą zemdlić. Tym czynnikiem mdlącym czyli spowalniającym moje tempo czytania cyklu jest powtarzalność schematu powielanego w każdej odrębnej historii. A dla mnie oznacza to zawsze czekanie na odpowiedni moment, w którym będę miała ochotę na coś słodkiego, ale niekoniecznie pożywnego. Na przyjemność bez racjonalnego myślenia. Po prostu na czysty relaks. Bo to typowa powieść rozrywkowa jest! Do tego bezpiecznie zaspokajająca potrzebę „przeżycia” czegoś niecodziennego i niebezpiecznego, o czym można tylko pomarzyć. Na przykład o romansie z wampirem!
No wiem, śmiesznie to brzmi, ale my, kobiety, czasami tak mamy. Po czterech tomach, z których każdy jest przede wszystkim historią miłości jednego ze strażników Zakonu, przyszedł czas na Nikolaia. Wampira, który raczej nie cierpiał na brak stałej partnerki, dopóki nie ujrzał zaskakującej wizji w oczach niezwykłej dziewczynki. Zwłaszcza że bohaterka oglądanego obrazu z przyszłości w rzeczywistości stała właśnie obok małej wizjonerki, a wcześniej obezwładniła go i przyprowadziła do Prastarego. Jednego z dwudziestu najsilniejszych, urodzonych w Pierwszym Pokoleniu. Swojego szefa i pana. Odwiecznego wampira, którego ktoś chciał zabić, a ona miała go chronić. Była jego agentką. Zimną, bezwzględną, bez rodziny, przeszłości i przyszłości. Wychowana w sierocińcu, a potem na ulicy, szybko pozbyła się uczuć wyższych. Ale była również „Dawczynią Życia, jedną z nielicznych kobiet o wyjątkowych pozazmysłowych zdolnościach i jeszcze rzadszej umiejętności rodzenia przedstawicieli Rasy”.
Nic nie wskazywało na to, że Nikolai i Renata, bo tak miała na imię strażniczka, mogliby się polubić, a co dopiero zakochać w sobie.
Ale właśnie na tym polega ta wyrafinowana gra, żeby było jak najbardziej niemożliwie i nieprawdopodobnie, by było trudniej, a przez to ciekawiej. Autorka jest mistrzynią w piętrzeniu trudności, a potem w ich pokonywaniu. Tak skomplikowała wydarzenia i okoliczności, aby ich splot postawił parę przed wspólnym celem, który wymagał współdziałania, współpracy, lojalności, zaufania i pójścia na kompromis sprzyjający narodzinom uczucia między nimi. Z przyjemnością przyglądałam się temu powolnemu rozwojowi wypadków, dynamicznej akcji, pełniej niebezpiecznych zwrotów prowadzących prosto do intymnych, erotycznych scen.
Do spełnienia się zauroczenia i proroctwa.
To dobrze, że istnieją takie opowieści, bo od czasu do czasu mam ochotę wyłączyć logiczne, praktyczne, sceptyczne myślenie i czerpać przyjemność wyłącznie z emocji, które w tym cyklu pulsują niczym nomen omen słodka krew. Mogłam je z przyjemnością wyssać do ostatniej literki. I w taki właśnie sposób ten cykl czyni ze mnie za każdym razem wampira czytelniczego.
A wolałabym zostać Dawczynią Życia.
http://naostrzuksiazki.pl/

Stałam się wampirem czytelniczym!
Po pierwszym tomie cyklu romansów paranormalnych „Rasa Środka Nocy” z rozpędu zaopatrzyłam się w cztery następne – tak mi się spodobał mroczny świat wampirów. Jednak z tomu na tom coraz bardziej wydłużałam przerwy między nimi. Po ostatni na mojej półce, a piąty w cyklu, sięgnęłam dopiero teraz. Po trzech latach!
Ale to nie znaczy, że...

Nie rozumiem jak taki indywidualista jak Nikolai może tak szybko się zakochać i jeszcze do tego przyznać.
Natomiast Renata , silna , lojalna i wrażliwa. Dobre połączenie. Dzięki swojemu talentowi dość niezależna, przynajmniej do momentu skutków ubocznych daru.
Jako para są słodcy, choć pewnie z tymi charakterami niejedno przed nimi...

Nie rozumiem jak taki indywidualista jak Nikolai może tak szybko się zakochać i jeszcze do tego przyznać.
Natomiast Renata , silna , lojalna i wrażliwa. Dobre połączenie. Dzięki swojemu talentowi dość niezależna, przynajmniej do momentu skutków ubocznych daru.
Jako para są słodcy, choć pewnie z tymi charakterami niejedno przed nimi...

Książkę dostałam w prezencie nie czytając wcześniej niestety poprzednich tomów, ale po zapoznaniu się z ową powieścią od razu kupiłam tom 1.
Miłą, lekka i pisana językiem łatwym dla każdego czytelnika. Romans kobiety z wampirem, jak i kłopoty, które spotykają bohaterów tworzą niezwykle ciekawą fabułę. Nie braknie także wątków pobocznych, które dopełniają całą treść.
Polecam każdemu, szybko się czyta, książka z pewnością nie nudzi :)

Książkę dostałam w prezencie nie czytając wcześniej niestety poprzednich tomów, ale po zapoznaniu się z ową powieścią od razu kupiłam tom 1.
Miłą, lekka i pisana językiem łatwym dla każdego czytelnika. Romans kobiety z wampirem, jak i kłopoty, które spotykają bohaterów tworzą niezwykle ciekawą fabułę. Nie braknie także wątków pobocznych, które dopełniają całą treść....

Nareszcie brak motywu porwania partnerki wampira... Występuję co prawda inne porwanie, ale chociaż nie takie samo jak w poprzednich częściach. Książka zdecydowanie ciekawa i wciągająca. Nie było momentu w tym dziele żebym był czymś znudzony. Epilog był słodki. Na prawdę czytając go miałem "banana na twarzy" . Dar Nikolaia dla dziewczynki był naprawdę czymś fajnym jako epilog. Jednym z minusów tej książki jest oczywiście wielka miłość po krótkim czasie... Praktycznie w przeciągu tygodnia związać się na całe życie z istotą o której się nic nie wie... Dziwne to trochę dla mnie i moim zdaniem powinno to być rozłożone trochę w czasie chociaż tego roku. Drugim minusem jest długość książki - jest zdecydowanie za krótka. Czy polecam? Jasne. Jest to chyba najlepsza z części jakie do tej pory czytałem. Pozdrawiam :)

Nareszcie brak motywu porwania partnerki wampira... Występuję co prawda inne porwanie, ale chociaż nie takie samo jak w poprzednich częściach. Książka zdecydowanie ciekawa i wciągająca. Nie było momentu w tym dziele żebym był czymś znudzony. Epilog był słodki. Na prawdę czytając go miałem "banana na twarzy" . Dar Nikolaia dla dziewczynki był naprawdę czymś fajnym jako...

Książka mocno porywająca jak i reszta serii "Rasa Środka Nocy".

Tym razem poznajemy losy Nikolaia i Renaty - jasnoniebieskookiego wampira-wojownika pochodzącego z najmroźniejszej części "Cesarstwa Putina" i kobiety, dla której w życiu liczy się tylko wiara, honor, odwaga i poświęcenie, nie ma miejsca na miłość. Czy te dwie wojownicze dusze stopią lód, który ich dzieli?

W tym czasie zło nie śpi i tylko czeka by wyjść z ukrycia i zaatakować.

Powieść jest praktycznie podobna schematycznie do poprzedniczek. Każda część w serii opowiada o losach wojownika i Dawczyni Życia co może stać się trochę nużące, jednak każda ma w sobie coś oryginalnego, dzięki czemu kolejna część zawsze czymś zaskakuje. Pani Adrian ma niezaprzeczalny talent do pisania i życzę jej dalszych sukcesów.

Książkę jak i całą serię gorąco polecam każdej Young Adult, lubiącej niesłodzone lecz nowoczesne wampiry z charakterkiem.

Książka mocno porywająca jak i reszta serii "Rasa Środka Nocy".

Tym razem poznajemy losy Nikolaia i Renaty - jasnoniebieskookiego wampira-wojownika pochodzącego z najmroźniejszej części "Cesarstwa Putina" i kobiety, dla której w życiu liczy się tylko wiara, honor, odwaga i poświęcenie, nie ma miejsca na miłość. Czy te dwie wojownicze dusze stopią lód, który ich dzieli?

W...