Migdał. Opowieść intymna

To nie jest książka dla poszukujących subtelności. Widziałam zarzuty, że zrównuje miłość do wulgarnych opowieści o wielu kutasach i cipkach. Dla mnie to opowieść o wypieranej seksualności i toksycznej miłości. Jeśli dla kogoś tabu jest wulgarny kobiecy język, to nie polecam. Może nie podobać się jej styl, jak zwykle, ale jednego jestem pewna - jest autentyczna.

To nie jest książka dla poszukujących subtelności. Widziałam zarzuty, że zrównuje miłość do wulgarnych opowieści o wielu kutasach i cipkach. Dla mnie to opowieść o wypieranej seksualności i toksycznej miłości. Jeśli dla kogoś tabu jest wulgarny kobiecy język, to nie polecam. Może nie podobać się jej styl, jak zwykle, ale jednego jestem pewna - jest autentyczna.

Aromat migdałowy unosił się gdzieś w ogólnej atmosferze tuż po przeczytaniu książki, odczucie ulotne, jak pomruk kobiecego ciała.

Aromat migdałowy unosił się gdzieś w ogólnej atmosferze tuż po przeczytaniu książki, odczucie ulotne, jak pomruk kobiecego ciała.

Powieść "Migdał. Opowieść intymna" podejmuje temat miłości i seksu w kulturze arabskiej. Nie jest to pierwsza tego rodzaju książka, jaką przeczytałam, ale jak dotąd najlepsza.

Świat islamu pełen jest konwenansów, utartych reguł, bardzo mocno związany z tradycją oraz określonymi wzorcami zachowania i postępowania. Miłość i seks to tematy tabu, o których otwarcie nie wypada, a nawet nie wolno jest mówić. W aranżowanych małżeństwach, najczęściej bardzo młodych dziewcząt i nieco tylko starszych chłopców, nie ma miejsca na uczucia, porywy serca, zakochanie i te wszystkie emocje, które powinny towarzyszyć wspólnemu życiu kobiety i mężczyzny. Wiele w tym fałszu i hipokryzji, ale z wielowiekową tradycją się nie dyskutuje i nikt nie przejmuje się faktem, że takie podejście do jednej z najważniejszych sfer życia człowieka zadaje jedynie ból ciału i duszy.

I jak to zwykle bywa... to co zakazane wzbudza większą ciekawość, lepiej smakuje i jest bardziej pożądane.

Nedjma opisuje historię Badry - marokańskiej kobiety wychowanej na prowincji, która ma odwagę aby przeciwstawić się losowi, zerwać z nieudanym małżeństwem z dużo starszym mężczyzną i uciec do Tangeru do swojej ciotki. I tutaj w rozpoczyna się jej nowe życie. W Tangerze Badra poznaje Drissa - wykształconego mężczyznę, lekarza kardiologa, któremu obce są wszelkie zahamowania w dziedzinie stosunków damsko - męskich. Przy nim dziewczyna odkrywa stan zakochania i poznaje smak miłości i pożądania. I choć uczucie to nosi znamiona miłości fatalnej, tragicznej, od której nie sposób się wyzwolić to po latach Barda z sentymentem wspomina swoje przeżycia i doświadczenia.

Nedjma zdobyła się na dużą odwagę pisząc o sprawach zakazanych w tak otwarty i dosłowny sposób. Ona, kobieta arabska, przerywa milczenie i nie boi się pokazać wielobarwnego życia intymnego, cielesności i spełnienia. Książka chwilami szokuje, jest bardzo dosłowna, momentami nawet wyuzdana, ale jednocześnie ważna dla tamtej kultury, świata pełnego hipokryzji, który powoli wychodzi ze swojego kokonu, ale wciąż potrzebuje zmian. "Migdał" przeciwstawia się utartym schematom i choćby z tego powodu warto sięgnąć po tę książkę.

Powieść "Migdał. Opowieść intymna" podejmuje temat miłości i seksu w kulturze arabskiej. Nie jest to pierwsza tego rodzaju książka, jaką przeczytałam, ale jak dotąd najlepsza.

Świat islamu pełen jest konwenansów, utartych reguł, bardzo mocno związany z tradycją oraz określonymi wzorcami zachowania i postępowania. Miłość i seks to tematy tabu, o których otwarcie nie...

Zdecydowanie to nie moja tematyka, jednakże gdy erotyk pisze muzułmanka, to już wydaje się ciekawe i zachęca do przeczytania. Ale.. czy jestem w stanie powiedzieć coś o tej książce pochlebnego? Chyba tylko to, że ma ładny tytuł i okładkę. I to by było na tyle. "Migdał" bo o tę książkę chodzi, to tak naprawdę wyuzdana opowieść, pełna wulgaryzmów i patologicznych zachowań, które wręcz zniesmaczają.
Nedjma – autorka książki, jak na dojrzałą kobietę, moim zdaniem pisze bardzo źle czasem zbyt ordynarnie. Jeżeli ktoś spodziewa się spotkać w tej książce drugiego Greya, to niech szybciutko porzuci nadzieję.

Zdecydowanie to nie moja tematyka, jednakże gdy erotyk pisze muzułmanka, to już wydaje się ciekawe i zachęca do przeczytania. Ale.. czy jestem w stanie powiedzieć coś o tej książce pochlebnego? Chyba tylko to, że ma ładny tytuł i okładkę. I to by było na tyle. "Migdał" bo o tę książkę chodzi, to tak naprawdę wyuzdana opowieść, pełna wulgaryzmów i patologicznych zachowań,...

W swojej opinii użyję fragmentów pochodzących z Prologu książki. O czym jest?

,,Ta opowieść to przede wszystkim opowieść o duchowości i cielesności" Autorka starała się ,,obalić mury, które oddzielają w dzisiejszych czasach to, co przynależne niebu, od tego, co ziemskie. Ciało i duszę, mistycyzm i erotyzm." Tak, jak pisze na okładce: pierwsza powieść erotyczna napisana przez muzułmankę - arcydzieło erotyzmu. Od siebie dodam, że książka napisana wspaniałym stylem, czytelnik szybko wkręci się w snutą przez autorkę opowieść, która ukazuje nie tylko rąbek kobiecej duszy, ale również przedstawia islam i muzułmanów...

W swojej opinii użyję fragmentów pochodzących z Prologu książki. O czym jest?

,,Ta opowieść to przede wszystkim opowieść o duchowości i cielesności" Autorka starała się ,,obalić mury, które oddzielają w dzisiejszych czasach to, co przynależne niebu, od tego, co ziemskie. Ciało i duszę, mistycyzm i erotyzm." Tak, jak pisze na okładce: pierwsza powieść erotyczna napisana...

W pierwszym momencie byłam oczarowana. Prawdopodobnie złożyło się na to wiele czynników - wiedza na temat tego, jak traktowane są kobiety w krajach arabskich (nie mają lekko); świadomość tego, że to pierwsza odważana opowieść arabskiej autorki; kraina kolorów, zapachów, rytuałów, cielesnej pielęgnacji kobiet; opisywana droga dorastania, dziecięcej ciekawości. Miło, że kobiety na całym świecie dążą do samodzielności - ściślej, by wydobyć mężczyzn z bzdurnego przekonania, że kobiety bez nich sobie nie poradzą, zginą, itp przykre argumenty... Poszukiwanie swojego szczęścia rozumiem, jednak kobieta się najwyraźniej pogubiła. Prawdopodobnie, gdy seksualność jest tematem tabu, tym bardziej człowiek jest w stanie stracić w niej hamulce. A uważam, że takie powinny istnieć i w przypadku cielesności. Każda strona książki zionie kutasami i cipkami. Uważam, że jak na dojrzałą kobietę, autorka pisze zbyt ordynarnie. Poszukiwanie miłości? Tak, ale nie cipką. Może i książka miała taki przekaz? A może wręcz przeciwnie - rób ze swoim ciałem co Ci tylko przyjdzie na myśl, bez zastanowienia? Nie wiem... Po czasie wzbudzała we mnie już niesmak, ale skończyłam czytać, by móc ją tylko ocenić.

W pierwszym momencie byłam oczarowana. Prawdopodobnie złożyło się na to wiele czynników - wiedza na temat tego, jak traktowane są kobiety w krajach arabskich (nie mają lekko); świadomość tego, że to pierwsza odważana opowieść arabskiej autorki; kraina kolorów, zapachów, rytuałów, cielesnej pielęgnacji kobiet; opisywana droga dorastania, dziecięcej ciekawości. Miło, że...

Bardzo długo "polowałam" na tę książkę i niestety ogromnie się rozczarowałam. Jestem rozczarowana, zniesmaczona i zażenowana. Nigdy wcześniej nie czytałam erotyku. Natomiast czytałam "jedenaście minut" P.Coelho i tamta książka była napisana w sposób subtelny, delikatny. Za to "Migadł" i opowieści o babci,która prowadziła do szczytowania małoletniej wieśniaczki, dziewczynki, które wspólnie poznawały swoje ciała i sprawiały sobie przyjemność dotykiem.. Stwierdzenia "chuj" czy "pizda".. Wszystko to i jeszcze więcej, sprawia że dla mnie to wyuzdana opowieść, nie mająca nic wspólnego z dowartościowaniem kobiety czy ukazaniem jej piękna. Zdecydowanie nie polecam.

Bardzo długo "polowałam" na tę książkę i niestety ogromnie się rozczarowałam. Jestem rozczarowana, zniesmaczona i zażenowana. Nigdy wcześniej nie czytałam erotyku. Natomiast czytałam "jedenaście minut" P.Coelho i tamta książka była napisana w sposób subtelny, delikatny. Za to "Migadł" i opowieści o babci,która prowadziła do szczytowania małoletniej wieśniaczki, dziewczynki,...

Wspaniała książka, czytając ją przeniosłam się w świat prawdziwych kobiet, nie zabieganych, zajętych pracą Polek, zmywaniem, gotowaniem, prasowaniem. Wciągnęła mnie ta opowieść. Przez moment, bo książka jest chudziutka poczułam się kobietą-księżniczką, diamentem stworzonym dla mężczyzny.

Wspaniała książka, czytając ją przeniosłam się w świat prawdziwych kobiet, nie zabieganych, zajętych pracą Polek, zmywaniem, gotowaniem, prasowaniem. Wciągnęła mnie ta opowieść. Przez moment, bo książka jest chudziutka poczułam się kobietą-księżniczką, diamentem stworzonym dla mężczyzny.