W rzeczy samej. Osobliwe historie wspaniałych materiałów, które nadają kształt naszemu światu

Po książkę sięgnąłem wskutek odnośnika w książce Skarby ziemi (polecam). Tam autor się nią zdecydowanie zachwycał, tymczasem... no nie porwała mnie. Autor przedstawia historie różnych materiałów, które miały i mają wpływ na nasze życie, naszą gospodarkę, naszą przeszłość i przyszłość.

Mamy tu gawędziarską opowieść i o betonie, i o porcelanie, i o szkle, i o żelazie i o węglu w różnych postaciach i o kilku jeszcze innych materiałach, ich odkryciu, początkach wydobycia, przeróbki i wykorzystaniu. Wszystko to podane dość przystępnie w popularnonaukowy, nieprzeładowany danymi sposób, niemniej jednak bez fajerwerków i rzeczy zapadających w pamięć (ot zajrzałem do swoich notatek, które zwykle robię czytając tego rodzaju książki i w sumie ponotowałem tylko kilka rzeczy o diamentach i betonie, a co do reszty materiałów, musiałem sobie mocno przypominać, o czym w ogóle autor pisał).

W sumie można przeczytać, bo niewątpliwie dzięki takim pozycjom człowiek staje się odrobinę bardziej inteligentny i wie troszkę lepiej, jak funkcjonuje świat (np. już nie będę mówił, że diament jest najtwardszym materiałem dostępnym ludzkości i wiem też, w jaki sposób cement ze żwirem i wodą staje się betonem i dlaczego warto go wzmocnić stalą),ale w przypadku tej książki, ta odrobina jest naprawdę drobna:) Zdecydowanie lepiej sięgnąć do Skarbów Ziemi Eda Conwaya...

Po książkę sięgnąłem wskutek odnośnika w książce Skarby ziemi (polecam). Tam autor się nią zdecydowanie zachwycał, tymczasem... no nie porwała mnie. Autor przedstawia historie różnych materiałów, które miały i mają wpływ na nasze życie, naszą gospodarkę, naszą przeszłość i przyszłość.

Mamy tu gawędziarską opowieść i o betonie, i o porcelanie, i o szkle, i o żelazie i o...

Autor opowiada o tworzywach i strukturach w bardzo interesujący sposób przytaczając sytuacje ze swojego życia dla uziemienia tych opisów. Książka jest podzielona na rozdziały, czasem są one bardziej techniczne, czasem bliższe opowieści przy kawie, natomiast zawsze są w nich interesujące wątki. Z pewnością poszczególne sekcje nie wyczerpują tematu, ale też nie o tym jest ta pozycja. Pozwala się złapać, zainteresować, a jeśli coś nas mocniej wciągnie to zagłębić się dodatkowo w ten świat.

Autor opowiada o tworzywach i strukturach w bardzo interesujący sposób przytaczając sytuacje ze swojego życia dla uziemienia tych opisów. Książka jest podzielona na rozdziały, czasem są one bardziej techniczne, czasem bliższe opowieści przy kawie, natomiast zawsze są w nich interesujące wątki. Z pewnością poszczególne sekcje nie wyczerpują tematu, ale też nie o tym jest ta...

Niesamowite jak frapujące są historie o niezwykłych, zwykłych materiałach, których na co dzień nawet nie dostrzegamy.

Niesamowite jak frapujące są historie o niezwykłych, zwykłych materiałach, których na co dzień nawet nie dostrzegamy.

Jaka to niesamowicie interesująca książka! Lektura była dla mnie bardzo fascynująca, ponieważ mowa o tworzywach z którymi ma się ściśle do czynienia na co dzień, a są ważne, ponieważ wpłynęły na rozwój cywilizacji i nadal wpływają na życie każdego z nas.

Zostały przedstawione i wyjaśnione w prosty sposób historię rzeczy, co i jak się tworzy i z czego, oraz w co innego może się przekształcić i pod jakim warunkiem. W każdym poruszonym temacie zostały również omówione kwestie chemiczne, których, przyznaję, nie do końca rozumiałam. Chemia nie jest moją działką.

Myślę, że można patrzeć na otaczającą rzeczywistość trochę inaczej niż zanim sięgnęło się po tę książkę. Przynajmniej tak się stało w moim przypadku.

Jaka to niesamowicie interesująca książka! Lektura była dla mnie bardzo fascynująca, ponieważ mowa o tworzywach z którymi ma się ściśle do czynienia na co dzień, a są ważne, ponieważ wpłynęły na rozwój cywilizacji i nadal wpływają na życie każdego z nas.

Zostały przedstawione i wyjaśnione w prosty sposób historię rzeczy, co i jak się tworzy i z czego, oraz w co innego może...

bardzo informacyjne i ciekawe, niestety pod koniec stało się trochę monotonne;/

bardzo informacyjne i ciekawe, niestety pod koniec stało się trochę monotonne;/

Mark Miodownik udowadnia, że materiałoznawstwo nie jest nudne. Stal, beton, szkło, czy czekolada potrafią być fascynującymi obiektami z ciekawą historią, a autor mówi o nich tak, jakby opowiadał bajkę

Mark Miodownik udowadnia, że materiałoznawstwo nie jest nudne. Stal, beton, szkło, czy czekolada potrafią być fascynującymi obiektami z ciekawą historią, a autor mówi o nich tak, jakby opowiadał bajkę

Ciekawie opisana historia materiałów, z których powstały rzeczy nas otaczające

Ciekawie opisana historia materiałów, z których powstały rzeczy nas otaczające

Czytałem z wypiekami na twarzy! Piękne historie o prostych rzeczach.

Czytałem z wypiekami na twarzy! Piękne historie o prostych rzeczach.

Dla osoby zainteresowanej materiałoznawstwem będzie to fajna pozycja, no chyba, że ma się już sporo wiedzy w tej dziedzinie, wtedy to nie wiem. Dla mnie było to dużo fajnej nowej wiedzy, do tego podanej w przystępny sposób.

Dla osoby zainteresowanej materiałoznawstwem będzie to fajna pozycja, no chyba, że ma się już sporo wiedzy w tej dziedzinie, wtedy to nie wiem. Dla mnie było to dużo fajnej nowej wiedzy, do tego podanej w przystępny sposób.

Niezwyciężona, zaufany, fundamentalny, przepyszna, zdumiewająca, wyśniony, niewidzialne, niezłomny, wyrafinowana, nieśmiertelny – to zaledwie złota (platynowa? betonowa?) dziesiątka materiałów wyselekcjonowana z setek budujących nasz świat. Dlaczego samurajskie miecze były najlepsze? Dlaczego łyżka nie ma smaku? Dlaczego amerykańska czekolada smakuje jak zepsuta? Dlaczego beton nie schnie? Dlaczego światło nie przechodzi przez drewno, ale przez szkło już tak? Dlaczego głupia żyletka jest w stanie przedrzeć się przez tyle warstw ubrań?

Fascynacja materiałami Miodownika zaczęła się kryminalnej przygody – na szczęście to był tylko groźny początek ciekawej historii, która poprowadziła autora przez uniwersytety, laboratoria wojskowe i programy BBC. Mark Miodownik jest niestrudzonym popularyzatorem nauki, który przyciąga do siebie szczerą pasją i łagodnym poczuciem humoru. Wstawki powiedzmy, hm, fabularne, nie są jego najmocniejszą stroną (są jak najbardziej okej łamane przez „…okej”, jak na przykład przy długim opisie zalanego kibla w mieszkaniu brata),a opisy kulturowe bardziej stanowią tło niż głęboką analizę socjologiczną, ale objaśnienia naukowe są w punkt. Skomplikowane światy chemii i fizyki stają się choć ciut bliższe dzięki jasnym wytłumaczeniom wspartym prostymi rysunkami i obrazowymi przykładami. To popularnonaukowa książka pisana bardziej dla zaciekawienia tematem czy poszerzenia wiedzy ogólnej i dobrze mieć to na uwadze, zanim się po nią sięgnie.

Analizy relacji człowieka z materiałami nie są głębokie, ale nie brakuje tu instynktowego namierzania, jak nasze skomplikowane odczucia przekładają się na sztukę, użytkowość, design czy marketing. „W rzeczy samej” to sympatyczna pozycja przypominająca, jak piękny, ciekawy i złożony jest świat wokół nas – lubię, gdy książka nakłania mnie do odłożenia jej na chwilę. Przy tej lekturze zdarzało mi się to często: podnieść głowę i popatrzeć na świat nie jak na całość, tylko zbiór plastiku, metali, tkanin, drewna, szkła, a każde z nich z innym przeznaczeniem, o którym nie myśli się na co dzień.

Niezwyciężona, zaufany, fundamentalny, przepyszna, zdumiewająca, wyśniony, niewidzialne, niezłomny, wyrafinowana, nieśmiertelny – to zaledwie złota (platynowa? betonowa?) dziesiątka materiałów wyselekcjonowana z setek budujących nasz świat. Dlaczego samurajskie miecze były najlepsze? Dlaczego łyżka nie ma smaku? Dlaczego amerykańska czekolada smakuje jak zepsuta? Dlaczego...