rozwińzwiń

Wydział spraw zamkniętych

Okładka książki Wydział spraw zamkniętych autora Michael Connelly, 8374691530
Okładka książki Wydział spraw zamkniętych
Michael Connelly Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Cykl: Harry Bosch (tom 11) kryminał, sensacja, thriller
324 str. 5 godz. 24 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Harry Bosch (tom 11)
Tytuł oryginału:
The Closers
Data wydania:
2005-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2005-01-01
Liczba stron:
324
Czas czytania
5 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
8374691530
Tłumacz:
Łukasz Praski
Średnia ocen

6,8 6,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wydział spraw zamkniętych w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Wydział spraw zamkniętych



książek na półce przeczytane 1062 napisanych opinii 850

Oceny książki Wydział spraw zamkniętych

Średnia ocen
6,8 / 10
132 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wydział spraw zamkniętych

avatar
7672
7649

Na półkach:

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
631
243

Na półkach: ,

Jedna z lepszych książek o Harrym Boschu. Bardzo ciekawa fabuła, stara sprawa, skomplikowana, naprawdę długo nie było wiadomo kto jest sprawcą. Mataczary w postaci rasistowskiego wątku były dobrą zmyłką. A powoód okazał się prozaiczny, chociaż ja od początku taki podejrzewałam. Fajnie zostały też powiązane inne osoby z poprzednich tomów.

Oczywiście dostrzegam słabe strony śledztwa, bo nie chce mi się wierzyć, że nie padłoby nazwisko nauczyciela Mackeya skoro dał mu alibi. Kwestia nagrywania rozmów też jest "oszukana". Napisali, że podłuchują na żywo tylko dwa numery telefonu jednocześnie, ale rozmowy nagrywają się na wszystkie trzy, a potem się okazuje, że nie nagrała się ważna rozmowa, bo się przełączyli już z telefonu w pracy na domowy. Takich niuansików było kilka, jak zawsze zresztą w książkach.

Ciekawie też została rozegrana sprawa z Irvingiem. Chociaż jak dla mnie ten gość jest dość płynny osobowościowo, zależy jak autorowi w danej chwili pasuje. W początkowych książkach był tym "złym", Pounds był "dobrym", potem nagle Irving staje się "lepszy", a Pounds "gorszy", po śmierci Poundsa Irving przechodzi kolejne metamorfozy, raz pomaga Boschowi, raz mu kładzie kłody pod nogi, by ostatecznie skończyć tak jak było na początku, czyli jako ten super zły. I ostatecznie wywalony. A przynajmniej ja mam takie wrażenie co do tego bohatera.

Rider też była inna w tej części niż w poprzednich. Bardziej oschła i zdystansowana w stosunku do Boscha.

Jedna z lepszych książek o Harrym Boschu. Bardzo ciekawa fabuła, stara sprawa, skomplikowana, naprawdę długo nie było wiadomo kto jest sprawcą. Mataczary w postaci rasistowskiego wątku były dobrą zmyłką. A powoód okazał się prozaiczny, chociaż ja od początku taki podejrzewałam. Fajnie zostały też powiązane inne osoby z poprzednich tomów.

Oczywiście dostrzegam słabe strony...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
1074
463

Na półkach:

Jako wielbicielka serialowego Boscha od dłuższego czasu polowałam na książki o nim. Udało mi się upolować i przeczytać 11 tom. Bardzo dobry kryminał, pełen akcji i porządnej roboty policyjnej, czuję się całkiem usatysfakcjonowana i chcę więcej!

Jako wielbicielka serialowego Boscha od dłuższego czasu polowałam na książki o nim. Udało mi się upolować i przeczytać 11 tom. Bardzo dobry kryminał, pełen akcji i porządnej roboty policyjnej, czuję się całkiem usatysfakcjonowana i chcę więcej!

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

743 użytkowników ma tytuł Wydział spraw zamkniętych na półkach głównych
  • 517
  • 222
  • 4
121 użytkowników ma tytuł Wydział spraw zamkniętych na półkach dodatkowych
  • 87
  • 10
  • 8
  • 5
  • 4
  • 4
  • 3

Tagi i tematy do książki Wydział spraw zamkniętych

Inne książki autora

Michael Connelly
Michael Connelly
Czołowy amerykański autor powieści kryminalnych. Studiował dziennikarstwo na University of Florida, tam też uległ fascynacji prozą Raymonda Chandlera. Po studiach pracował jako reporter specjalizujący się w sprawach kryminalnych. W 1992 roku ukazała się jego pierwsza książka Czarne echo, która zdobyła prestiżową Edgar Allan Poe Award w kategorii Debiut. Connelly napisał ponad 20 powieści, m.in. Poeta, Krwawa profesja (sfilmowana przez Clinta Eastwooda),Wydział spraw zamkniętych, Prawnik z lincolna, Oskarżyciel, Upadek, Czarna skrzynka i The Gods of Guilt. Pisarz jest laureatem wszystkich najważniejszych nagród przyznawanych w uprawianym przez niego gatunku literackim, zarówno krajowych, jak i zagranicznych: Anthony Award, Macavity Award, Shamus Award, Nero Award i wielu innych. W latach 2003–2004 pełnił funkcję prezesa stowarzyszenia Mystery Writers of America. Na podstawie powieści z Harrym Boschem powstały już dwa sezony serialu Bosch, wyprodukowanego przez Amazon Studios oraz Fabrik Entertainment.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Dzika sprawiedliwość Phillip M. Margolin
Dzika sprawiedliwość
Phillip M. Margolin
Policjant Bobby Vasquez wiecznie narzeka na monotonność swojej pracy - sami narkomani, piraci drogowi… Pewnego dnia, kiedy szykuje się już do wyjścia z komisariatu, odbiera telefon. Rozmówca informuje, że znany chirurg, Vincent Cardoni, kupił kilka kilogramów kokainy od mafioza, któremu od dobrych paru lat udaje się obejść przepisy i oszukiwać świadków, wskutek czego nigdy jeszcze nie trafił do więzienia. Vasquez ma szansę się wykazać. Jedzie do domu Cardoniego, gdzie odkrywa niewielką torebkę wypełnioną kokainą, salę operacyjną, mnóstwo śladów krwi i… dwie ludzkie głowy w lodówce. A to dopiero początek! Obrończyni Cardoniego, Amanda Jaffe, wraz z policją odkrywa powiązania lekarza z szajką dilerów narkotykowych, osobami zajmującymi się handlem organami, a także z morderstwami popełnionymi w wielu stanach USA na przestrzeni kilkunastu lat. Po przeczytaniu kilku początkowych rozdziałów byłam pewna, że mam do czynienia z thrillerem medycznym. Zdziwiłam się trochę, nie zaprzeczę - wszak Margolin zarabia na życie nie tylko pisaniem i od ponad czterech dekad pracuje jako adwokat, specjalizujący się w prawie karnym. Czy pan mecenas mógł dobrze napisać thriller o środowisku lekarskim? Też pytanie - oczywiście, że mógł! Osobiście, już po przeczytaniu dwóch książek tego pana jestem zakochana w jego twórczości i sądzę, że dzięki lekkiemu pióru i niesamowitej wyobraźni mógłby stworzyć bestsellerową powieść z każdego gatunku. Ale wracając do „Dzikiej sprawiedliwości” - jednak nie jest ona do końca thrillerem medycznym, ponieważ po około 50 stronach akcja przenosi się na salę rozpraw i co kilka rozdziałów (gdzieś pomiędzy kolejnymi zwrotami akcji, nowymi poszlakami i znalezionymi kończynami) powraca do gmachu sądu. Główną bohaterką powieści jest Amanda Jaffe, próbująca zapracować sobie na dobrą opinię w prawniczym świecie. Ojciec, który jest przy okazji jej szefem, w końcu pozwolił jej poprowadzić trudną sprawę, zatem pani mecenas stara się za wszelką cenę zapobiec skazaniu Cardoniego. Nie oznacza to bynajmniej, że jest przekonana o jego niewinności. Amanda na sali sądowej daje z siebie wszystko, a po godzinach odnawia znajomość z dawnym przyjacielem. I tu właśnie pojawia się kłopot, ponieważ wątek miłosny był, moim zdaniem, bardzo naciągany i schematyczny - całe szczęście, autor nie powracał do niego na tyle często, by mogło to zepsuć moją dobrą opinię o książce. Z kolei jednego nie mogę wybaczyć - robienia z Amandy osoby nieustępliwej (poza salą rozpraw, niestety) i niekiedy postępującej nierozsądnie, narażając przy tym i siebie, i innych. Wymienione przeze minusy nie rzucają się jednak zbytnio w oczy, biorąc pod uwagę to, czym raczy nas Margolin. Akcja gna jak szalona, zmienia swój bieg średnio co 30 stron, trup ściele się gęsto, a bohaterowie ani przez moment nie mogą się czuć bezpiecznie. Krew się, co prawda, nie sączy, a i drastycznych scen jest niewiele - jednak „Dzika sprawiedliwość” to po prostu „lżejszy” thriller, również dla czytelników o nieco słabszych nerwach. Odgadnięcie, kto zabija z zimną krwią nie jest niemożliwe, ale - w obliczu dowodów obciążających wiele osób i mnóstwa możliwych motywów - naprawdę trudno się domyślić, co i jak. Mnie udało się tego dokonać dopiero kilka wersów przed tym, jak nazwisko owej osoby padło z ust bohaterów. A zakończenie? Nadal jestem w szoku! „Dzika sprawiedliwość” to naprawdę znakomity thriller. Po trosze medyczny, częściowo prawniczy, a i elementów psychologicznych w nim nie brakuje. Zarówno tę książkę, jak i „Śpiącą królewnę” tegoż autora, polecam miłośnikom gatunku oraz tym, którzy lubią powieści trzymające w napięciu i niedające się odłożyć do samego końca. Margolinowi znów się udało!
Natalia Skorupa - awatar Natalia Skorupa
oceniła na812 lat temu
Paranoja Joseph Finder
Paranoja
Joseph Finder
Joseph Finder, amerykański autor thrillerów politycznych i korporacyjnych, kryminałów i książek sensacyjnych. Tak naprawdę trudno go łączyć z jednym określonym gatunkiem literackim. Zadebiutował powieścią „Moscow Club” w 1991 roku, gdy był jeszcze na studiach. Opisywał w niej wyimaginowany zamach na Michaiła Gorbaczowa zorganizowany przez KGB i co ciekawe, zamach taki się dokonał pół roku po wydaniu powieści. Książkę przetłumaczono na 30 języków, stała się bestsellerem i przyniosła autorowi światowy rozgłos. „Paranoja” wydana w 2004 roku należy do gatunku thrillerów korporacyjnych. Znakomita, trzymająca w napięciu historia. Adam Cassidy, młody pracownik wielkiej korporacji elektronicznej Wyatt Telecommunications defrauduje fundusze firmy i aby uniknąć odsiadki, godzi się na propozycję szefa by zatrudnić się w konkurencyjnej firmie Trion Systems i wykradać dla niego poufne informacje. Z każdym kolejnym dniem pracy w nowej firmie zaczynają dręczyć go coraz większe wyrzuty sumienia, zwłaszcza że zdobywa tu coraz wyższą pozycję. Znakomite tempo, pełna zwrotów i nieoczywista akcja, świetni bohaterowie i zakończenie, które kompletnie zaskakuje. Jest tu również sporo humoru i groteski, gdy Joseph Finder opisuje korporacyjny świat Ameryki i bezwzględnej walki o rynki zbytu. W roku 2013 na podstawie powieści powstał film w reżyserii Roberta Luketic’a z gwiazdorską obsadą. Zagrali tu m.in. Liam Hemsworth, Gary Oldman i Harrison Ford. Polecam.
Sławek - awatar Sławek
ocenił na84 lata temu
Thriller. Antologia opowiadań sensacyjnych mistrzów gatunku James Patterson
Thriller. Antologia opowiadań sensacyjnych mistrzów gatunku
James Patterson Denise Hamilton Douglas Preston Lincoln Child Steve Berry Michael Palmer Lee Child Eric van Lustbader Heather Graham James Grippando Christopher Reich Brad Thor Alex Kava Gayle Lynds David Morrell Katherine Neville M. J. Rose David Liss James Siegel F. Paul Wilson Robert Liparulo Christopher Rice James Rollins Gregg Hurwitz Grant Blackwood John Lescroart Michael Collins Joseph Andrew Konrath Daniel Palmer Chris Mooney David Dun Ted Bell M. Diane Vogt Raelynn Hillhouse
Jak w każdym zbiorze opowiadań trafiają się lepsze i gorsze. Tych lepszych było, niestety, trochę mniej. Brakowało mi urozmaicenia pod względem tematyki. Zbyt dużo, jak na mój gust, było opowiadań o tajnych agentach, KGB i misjach wojskowych. Thriller to pojęcie szerokie i spodziewałam się większej różnorodności. Znalazłam tam jednak kilka perełek, które przypadły mi do gustu. Były dobrze napisane, treściwe, z elementem zaskoczenia na końcu. Generalnie zazwyczaj wybieram długie powieści, aniżeli krótkie formy, ale od czasu do czasu lubię sięgnąć też po zbiory opowiadań, choć trudno trafić na taki, w którym wszystkie opowiadania są na tym samym, wysokim poziomie. W przypadku tej książki też tak było, ale uważam, że warto po nią sięgnąć choćby ze względu na takie opowiadania jak "Twarz w oknie" Heather Graham, "Oszpecona" Michaela Palmera, "Portal" M.J. Rose, a nade wszystko "Empatia" Jamesa Siegela, która jest najlepszym opowiadaniem w tej antologii.
Paprotkowa - awatar Paprotkowa
oceniła na67 lat temu
Trzydziesta siódma godzina Jodi Compton
Trzydziesta siódma godzina
Jodi Compton
Babski kryminał Nie, od razu uprzedzam, że nie będzie żadnej krytyki negatywnej, że niby jak babskie to do niczego. Wiem, że wielu czytelników uważa tzw. literaturę kobieca za coś mniej wartościowego. Tym razem tak nie będzie. Chociaż na coś takiego się zapowiadało…. Książka baby czyli Jodi Campton „Trzydziesta ósma godzina” tylna okładka zapowiada jako rasowy kryminał. Kobieta i rasowy kryminał? Czemu tak…. Czemu nie… Bohaterka to też baba czyli detektyw Sara Pribek, jest również narratorem. Takie dwa w jednym. Jej najlepsza przyjaciółka policjantką jest również. Jedyny znaczący facet w powieści to mąż Sary – Shiloh. Ale długo na stronicach go nie ma, bo ginie. Znaczy się nie umiera, ale ślad po nim ginie. Oczywiście żona go poszukuje jako żona i jako policjantka. Treść powieści wydaje się być zatem bardzo banalna. Ale… i owych „ale” w sensie pozytywnym jest moim zdaniem bardzo dużo. Ubrać banalną treść w ciekawy strój to już jest sztuka. A taką tu właśnie mamy. Po pierwsze – narratorka. Opowiada całą historię z własnego punktu widzenia, jak na narratora w pierwszej osobie przystało. Jest jak wiadomo babą i czyni to z babskiego punktu widzenia. Męża kocha, co czyni jej opowieść jeszcze bardziej subiektywną. Z babskiego punktu widzenia wszystko jest nieco inne. Oczywiście są chwile, kiedy Sara zachowuje się jak rasowa policjantka, bo fachowcem w swej dziedzinie jest. Połączenie obu „funkcji” daje mieszankę, może nie wybuchową, ale na pewno interesującą. Po drugie – rzeczywistość przedstawiona (to taki termin szkolny, wszak belfrem się było). Książka zawiera wiele elementów powieści obyczajowej. Nasza bohaterka trafia w różne środowiska, rozmawia z różnymi ludźmi. Tu świat nie jest ani biały, ani czarny, ot tak jak w życiu – najczęściej szary. Ma on swoje tajemnice, nierozwiązane zagadki, które kryminałem nie pachną, a jednak mają wielki wpływ na życie całych rodzin. I po trzecie – połączenie różnych gatunków tematycznych. Wiadomo, kryminał to opowieść, w której musi być trup. Wiadomo, powieść obyczajowa – pozornie zwyczajne życie. Ale mamy również gatunek sensacyjny – dużo się dzieje, nie zawsze musi być umarły. I oczywiście thriller - jest strasznie. Książka Jodi łączy wszystkie owe gatunki, co czyni ją w miarę atrakcyjną. Można się od niej oderwać i wrócić do czytania następnego dnia. Nie czyni czytelnika niewolnikiem. Jest jednak na tyle ciekawa, że trzeba ją dokończyć, bez narzekania na treść. „Trzydziesta….” jest pierwszą powieścią pani Compton. Debiut jak najbardziej udany. Jeśli wpadną mi w ręce kolejne jest książki, na pewno przeczytam.
gks - awatar gks
ocenił na73 miesiące temu
Ostatni dyżur Paul Carson
Ostatni dyżur
Paul Carson
Ponieważ lubię thrillery medyczne, więc nie mogłem odpuścić sobie Paula Carsona. Na pierwszy ogień poszedł "Ostatni dyżur" i mogę napisać, że schemat powieści niemal całkowicie podobny jest do wielu thrillerów medycznych największego mistrza tego gatunku - Robina Cooka czy niektórych powieści Michaela Palmera. Tutaj też mamy młodego, niezwykle zdolnego i ambitnego lekarza, który kosztem wielu wyrzeczeń osiąga lukratywne stanowisko w renomowanym szpitalu. Jednak awans okupiony jest niezwykle ciężką pracą, brakiem czasu na cokolwiek, przez co najwięcej cierpi rodzina i ogromnym stresem. No i intryga. Potężny koncern farmaceutyczny chcąc wypromować swój nowy lek zabiega o pozytywne opinie największych kardiochirurgów. Nasz bohater - Jack Hunt - jest jednak wrogiem wszelkich tego typu działań i nie zgadza się na spotkania z ludźmi koncernu. Ci jednak nie dają za wygraną i rujnują życie naszego bohatera. Zniesławiony i pozbawiony pracy Jack rozpoczyna samotną walkę o przywrócenie dobrego imienia... Klasyka jak u Cooka, jednak styl i sposób konstrukcji tej powieści nieco odbiega od mistrza. Nie mniej jednak Carsonowi udało się napisać naprawdę dobry thriller, który trzyma w napięciu, z wartką akcją nie pozbawioną zaskakujących zwrotów i niezwykle dramatycznych momentów. Zakończenie i rozwiązanie intrygi to kompletne zaskoczenie, które w moim odczuciu nie do końca pasowało do całości powieści. Kilka zdań wyjaśnienia na koniec nie do końca mnie przekonało. Ale co tam - powieść naprawdę dobra! Polecam gorąco!
spectator_zm - awatar spectator_zm
ocenił na77 lat temu

Cytaty z książki Wydział spraw zamkniętych

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wydział spraw zamkniętych