Jutro możesz zniknąć

Przez opinie Czytelników na LC przewija się zdanie, że pierwsza połowa książki jest nudna i rozwleczona natomiast dopiero w drugiej połowie akcja się rozkręca. Byłem nieco zdziwiony, ponieważ pierwsza połowa przypadła mi do gustu. Poprzednie części Reachera, których miałem przyjemność czytać/słuchać, były nacechowane sporą ilością głupawej akcji rodem z filmów klasy B z lat dziewięćdziesiątych (mam na myśli Elitę zabójców oraz Siłę perswazji),dlatego powolny rozwój fabuły oraz ostrożne odkrywanie kart kryminalno-wojskowo-politycznej intrygi przez naszego amerykańskiego ex-żadnarma była miłą odmianą. W "Jutro możesz zniknąć" (swoją drogą - tytuł jest po raz kolejny zupełnie losowy i nieodwołujący się do wydarzeń z książki; jedna z postaci wypowiada tę kwestię w losowym momencie i to tyle) to pierwsza połowa książki jest kryminalna, a druga jest niewymagającym akcyjniakiem, więc jak dla mnie - poprawnie.
Cóż można więcej powiedzieć o 13. Reacherze? U Lee Childa tak jak zwykle - dużo odniesień do militariów, wojska, nieco przerysowany patriotyzm u każdej ze stron konfliktu, niestworzone teorie autora rzekomo określające zasady działania podstawowych zjawisk społecznych, epizodyczna "dziewczyna Bonda" i sporo opisów poruszania się głównego bohatera po mapie. Tutaj dodatkowo mamy ciekawostki o NY, metrze, Rangersach i wojnie w Afganistanie (przedstawionej z różnych perspektyw).
Jak jest? Jest ok. Jak ktoś lubi takie klimaty, to polecam.

P.S. Jan Peszek kompletnie nie podszedł mi do gustu w roli lektora (przy okazji cofam wszelkie oskarżenia w stronę p.Mariana Opani, który był lektorem przy okazji "Siły perswazji"). Wypowiadane przez niego kwestie i nazwy w języku angielskim brzmią wybitnie nienaturalnie, nie wspominając już o płaskiej intonacji oraz niezbyt imponującej (jak na aktora takiego kalibru) dykcji.

Przez opinie Czytelników na LC przewija się zdanie, że pierwsza połowa książki jest nudna i rozwleczona natomiast dopiero w drugiej połowie akcja się rozkręca. Byłem nieco zdziwiony, ponieważ pierwsza połowa przypadła mi do gustu. Poprzednie części Reachera, których miałem przyjemność czytać/słuchać, były nacechowane sporą ilością głupawej akcji rodem z filmów klasy B z lat...

Dobra sensacja.

Dobra sensacja.

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Bardzo dobra cześć. Czytam dalej

Bardzo dobra cześć. Czytam dalej

Godna polecenia pozycja.
Jedna z lepszych opowieści tego autora.

Godna polecenia pozycja.
Jedna z lepszych opowieści tego autora.

To już trzynasty tom znakomitego cyklu kryminalno sensacyjnego.
Nie wiem jak Lee Child to robi,że trzyma tak długo równy,wysoki poziom tej opowieści.
Ja czytając ten cykl z przerwami na innych autorów,nie jestem w stanie się nasycić i znudzić postacią wagabundy majora Jacka Reachera.

To już trzynasty tom znakomitego cyklu kryminalno sensacyjnego.
Nie wiem jak Lee Child to robi,że trzyma tak długo równy,wysoki poziom tej opowieści.
Ja czytając ten cykl z przerwami na innych autorów,nie jestem w stanie się nasycić i znudzić postacią wagabundy majora Jacka Reachera.

Pierwsza połowa książki strasznie nudna i rozwlekła, Reacher łazi po całym NY i niewiele z tego wynika, straszna nuda. Ale jednak w drugiej połowie książka nabiera tempa i nie mogłem się oderwać... pochłonąłem drugą połówkę w jeden wieczór. Nieźle.

Pierwsza połowa książki strasznie nudna i rozwlekła, Reacher łazi po całym NY i niewiele z tego wynika, straszna nuda. Ale jednak w drugiej połowie książka nabiera tempa i nie mogłem się oderwać... pochłonąłem drugą połówkę w jeden wieczór. Nieźle.

„Jutro możesz zniknąć” to wciągający thriller, który naprawdę trzyma w napięciu. Była akcja, była tajemnica i solidnie poprowadzone śledztwo – wszystko, czego oczekuję od dobrej książki tego gatunku. Historia rozwija się dynamicznie, a atmosfera niepokoju towarzyszy do samego końca. Czytało się świetnie i z dużym zaangażowaniem. Zdecydowanie przypadła mi do gustu!

„Jutro możesz zniknąć” to wciągający thriller, który naprawdę trzyma w napięciu. Była akcja, była tajemnica i solidnie poprowadzone śledztwo – wszystko, czego oczekuję od dobrej książki tego gatunku. Historia rozwija się dynamicznie, a atmosfera niepokoju towarzyszy do samego końca. Czytało się świetnie i z dużym zaangażowaniem. Zdecydowanie przypadła mi do gustu!

Przeczytałem już wiele książek o Jacku Reacherze – niektóre były naprawdę dobre, inne nieco słabsze. I chyba właśnie to przesyt serią sprawił, że zacząłem odczuwać znudzenie. Lee Child nadal potrafi rzucić ciekawy pomysł na fabułę, ale konstrukcja powieści stała się przewidywalna. Reacher przyjeżdża, wplątuje się w kłopoty, rozwiązuje problem i odjeżdża. Schemat się powtarza i nawet jeśli historia jest dobra, to wszystko zaczyna brzmieć znajomo. I to się po prostu przejada.

Inna sprawa to słuchanie Reachera w interpretacji Jana Peszka. Szanuję pana Peszka jako aktora – ma głos, dykcję, warsztat. Ale Reacher to z niego żaden. Brakuje tej surowości, powściągliwości, twardości, która definiuje tę postać. Zbyt dużo aktorskiej ekspresji, za mało milczącej siły. I choć same książki bywały lepsze lub gorsze, to właśnie przez tę interpretację moja ocena całości jeszcze bardziej spada.

Przeczytałem już wiele książek o Jacku Reacherze – niektóre były naprawdę dobre, inne nieco słabsze. I chyba właśnie to przesyt serią sprawił, że zacząłem odczuwać znudzenie. Lee Child nadal potrafi rzucić ciekawy pomysł na fabułę, ale konstrukcja powieści stała się przewidywalna. Reacher przyjeżdża, wplątuje się w kłopoty, rozwiązuje problem i odjeżdża. Schemat się...

Jednoosobowa armia znowu w akcji. Niestety tym razem większość książki niemiłosiernie nudna natomiast w końcówce Reacher zamienia się w Kapitana Amerykę. Kolejna książka z serii, której raczej nie polecam.

Jednoosobowa armia znowu w akcji. Niestety tym razem większość książki niemiłosiernie nudna natomiast w końcówce Reacher zamienia się w Kapitana Amerykę. Kolejna książka z serii, której raczej nie polecam.