Heartburn

Nora Ephron nakręciła wiele kasowych filmów. W tym przypadku ekranizacja Zgagi jest lepsza od książki (w rolach głównych Meryl Streep i Jack Nicholson)

Nora Ephron nakręciła wiele kasowych filmów. W tym przypadku ekranizacja Zgagi jest lepsza od książki (w rolach głównych Meryl Streep i Jack Nicholson)

To nie jest klasyczna powieść, bardziej coś pomiędzy osobistym monologiem a dziennikiem kobiety, która próbuje ogarnąć swoje życie w momencie, kiedy wali się jej małżeństwo. Pomysł na taką konstrukcję fajny, inny, świeży. Ale realizacja mnie nie porwała. Bohaterka niby śmieje się z siebie, niby jest w tym jakiś słodko-gorzki ton, ale temat jest na tyle ciężki, że nie umiałem się z tego śmiać, nie czułem się lekko – wręcz przeciwnie, miałem wrażenie pewnego emocjonalnego dysonansu.

„Zgaga” to książka z potencjałem, ale dla mnie ten potencjał został tylko częściowo wykorzystany. Forma ciekawa, ale treść mnie nie wciągnęła. Nie było dla mnie ani naprawdę śmiesznie, ani naprawdę poruszająco. I choć nie jest to książka, którą bym określił jako złą, to jednak nie zostanie ze mną na długo.

To nie jest klasyczna powieść, bardziej coś pomiędzy osobistym monologiem a dziennikiem kobiety, która próbuje ogarnąć swoje życie w momencie, kiedy wali się jej małżeństwo. Pomysł na taką konstrukcję fajny, inny, świeży. Ale realizacja mnie nie porwała. Bohaterka niby śmieje się z siebie, niby jest w tym jakiś słodko-gorzki ton, ale temat jest na tyle ciężki, że nie...

Książka dedykowana do konkretnego czytelnika. Krytykowany egoizm głównej bohaterki pokazuję niezrozumienie zamysłu autorki. Kobieta rozczarowana po latach "miłością" swojego męża wyrzuca swoje frustracje. Jest matką ale nie mówi źle o dziecku. Ogólnie to tylko się przewija motyw rodzicielski. Cały zamysł jest o relacji żona-mąż. Nie pojmuję narzucania jej, że w swoim smutku nie przelewa miłości na dziecko. Każdy ma inny sposób na radzenie sobie z problemami.

Książka dedykowana do konkretnego czytelnika. Krytykowany egoizm głównej bohaterki pokazuję niezrozumienie zamysłu autorki. Kobieta rozczarowana po latach "miłością" swojego męża wyrzuca swoje frustracje. Jest matką ale nie mówi źle o dziecku. Ogólnie to tylko się przewija motyw rodzicielski. Cały zamysł jest o relacji żona-mąż. Nie pojmuję narzucania jej, że w swoim smutku...

Lekka książka „na przystawkę” opowiadająca o uczuciach zdradzonej kobiety z przepisami kulinarnymi w tle. Brzmi ciekawie, prawda? Niestety trochę się zawiodłam, bo o ile pomysł był ciekawy, o tyle wykonanie wyszło bardzo kiczowato.

Powieść ma naprawdę fajną formę – znajdziemy tu w głównej mierze monologi głównej bohaterki, która wyrzuca z siebie potoki słów, próbując śmiesznymi anegdotkami zatuszować rozpacz zdradzanej kobiety. Rachel (główna bohaterka) dzieli się z czytelnikami nie tylko swoimi przemyśleniami i najnowszymi ploteczkami, ale też swoimi autorskimi przepisami kulinarnymi.

Ja rozumiem, że ta książka miała być śmieszna, ale całość prezentuje się okrutnie tandetnie. Plot twisty z kosmosu, naiwność głównej bohaterki, przejaskrawione postaci – przez to całość wyszła tanio i chaotycznie. Szczególnie nie podobało mi się to, w jaki sposób autorka kpi sobie z instytucji małżeństwa i roli kobiety w tymże. Nie wiem, czy to było na serio, czy nie, jednak słabo wyszło.

Ogólnie pomysł dobry, wykonanie kiepskie. Książka jest niedługa, więc z ciekawości można zajrzeć, ale poza odrobiną śmiechu, nie wniesie nic do naszego życia.

Lekka książka „na przystawkę” opowiadająca o uczuciach zdradzonej kobiety z przepisami kulinarnymi w tle. Brzmi ciekawie, prawda? Niestety trochę się zawiodłam, bo o ile pomysł był ciekawy, o tyle wykonanie wyszło bardzo kiczowato.

Powieść ma naprawdę fajną formę – znajdziemy tu w głównej mierze monologi głównej bohaterki, która wyrzuca z siebie potoki słów, próbując...

Cudna książka, ulubiony film i piękna muzyka Czego chcieć więcej ;)))

https://www.youtube.com/watch?v=c0A7jAVDPJU

Cudna książka, ulubiony film i piękna muzyka Czego chcieć więcej ;)))

https://www.youtube.com/watch?v=c0A7jAVDPJU

Bardzo ładna okładka i mega zachęcający do sięgnięcia po tę książkę opis. Niestety w środku totalna nuda. Czytałam słabsze rzeczy, ale i tak nie polecam nikomu.

Bardzo ładna okładka i mega zachęcający do sięgnięcia po tę książkę opis. Niestety w środku totalna nuda. Czytałam słabsze rzeczy, ale i tak nie polecam nikomu.

Przeczytałam, sama nie wiem po co. Miałam "zgagę".

Przeczytałam, sama nie wiem po co. Miałam "zgagę".

Świetna książucha o umieraniu małżeństwa, zdradzie, kłamstwie, samotności, z przymrużeniem oka i zpachem kuchni w tle.

Świetna książucha o umieraniu małżeństwa, zdradzie, kłamstwie, samotności, z przymrużeniem oka i zpachem kuchni w tle.

Woody Allen tak naprawdę jest kobietą i nazywa się Nora Ephron ;) A tak serio, to bardzo lubię ten typ poczucia humoru, pozwalający opisać z wielkim dystansem własne (poważne, jakby nie nie było) problemy.

Woody Allen tak naprawdę jest kobietą i nazywa się Nora Ephron ;) A tak serio, to bardzo lubię ten typ poczucia humoru, pozwalający opisać z wielkim dystansem własne (poważne, jakby nie nie było) problemy.

Może nie jest to arcydzieło, jednak mnie się spodobała. Napisana prostym językiem. Historia, która może przytrafić się każdemu a nawet Tobie lub sąsiadce. Nie każdy potrafi wczuć się w takie historie, jednak po dłuższej analizie można z tej książki wyciągnąć kilka lekcji.
Może nie jest to książka na nudny wieczór lub relaks, ale jeśli traci się przyjemność z czytania innych lektur, to fajny przerywnik, po którym na nowo odkryjesz swój ulubiony gatunek.

Może nie jest to arcydzieło, jednak mnie się spodobała. Napisana prostym językiem. Historia, która może przytrafić się każdemu a nawet Tobie lub sąsiadce. Nie każdy potrafi wczuć się w takie historie, jednak po dłuższej analizie można z tej książki wyciągnąć kilka lekcji.
Może nie jest to książka na nudny wieczór lub relaks, ale jeśli traci się przyjemność z czytania innych...