Epepe

Powieść od pierwszych stron wciągnęła mnie swoją tajemniczością i surralistycznym obrazem przedstwionego świata. Z każdą kolejną stroną liczyłem na uzyskanie klucza do tej tajemnicy, ale okazało się to bardziej skomplikowane niż zakładałem. Była to dla mnie trudna pozycja, opisy momentami się dłużyły, były bardzo szczegółowe i w moim odczuciu trochę odwracały uwagę od głównej historii, ale może właśnie taki był cel, żeby się w nich zgubić, tak jak główny bohater się zgubił. Uważam, że warto po nią sięgnąć, bo w tej przedziwnej książce autor poruszył wiele ważnych motywów. Jest to lektura o zagubieniu i poszukiwaniu siebie; o jednoczesnym poczuciu wolności i zniewolenia; o miłości, potrzebie bliskości i zrozumienia.

Powieść od pierwszych stron wciągnęła mnie swoją tajemniczością i surralistycznym obrazem przedstwionego świata. Z każdą kolejną stroną liczyłem na uzyskanie klucza do tej tajemnicy, ale okazało się to bardziej skomplikowane niż zakładałem. Była to dla mnie trudna pozycja, opisy momentami się dłużyły, były bardzo szczegółowe i w moim odczuciu trochę odwracały uwagę od...

Ależ to przedziwna książka! Bardzo specyficzna i to pod każdym względem. Trudno mi nawet cokolwiek o niej napisać - choć na pewno jest to bardzo ciekawa wariacja na temat szeroko pojętej samotności i niezrozumienia. Bardzo mi się podobał aspekt językowy, który bohater, jako językoznawca, tak dokładnie przerabiał, natomiast samej tej postaci nie polubiłam. Widać ten dość przestarzały już język, ale nawet mimo tego książkę można uznać w pewnym sensie na wciąż aktualną.

Ależ to przedziwna książka! Bardzo specyficzna i to pod każdym względem. Trudno mi nawet cokolwiek o niej napisać - choć na pewno jest to bardzo ciekawa wariacja na temat szeroko pojętej samotności i niezrozumienia. Bardzo mi się podobał aspekt językowy, który bohater, jako językoznawca, tak dokładnie przerabiał, natomiast samej tej postaci nie polubiłam. Widać ten dość...

Próbowałam, naprawdę. Kilka razy wracałam i nie dałam rady. Jest tyle książek, więc po co się męczyć?

Próbowałam, naprawdę. Kilka razy wracałam i nie dałam rady. Jest tyle książek, więc po co się męczyć?

Perspektywa ciekawa. Dodaje powieści kilka gwiazdek ze względu na uniwersalność - książka napisana w erze sprzed internetu i smartfonów z google maps.

Perspektywa ciekawa. Dodaje powieści kilka gwiazdek ze względu na uniwersalność - książka napisana w erze sprzed internetu i smartfonów z google maps.

Żyje, nie wie po co, walczy nie wie o co. Tęskni za czymś, co być może nie istnieje. Opowieść o szukaniu siebie, gdzie całe otoczenie próbuje zmusić cię do upodabniania do mas. Wolność jest iluzoryczna, bohater może robić co chce, ale jednocześnie nie może osiągnąć tego co by chciał. Nieustanna pogoń za czymś co jest nieuchwytne i pragnienie kontroli czegoś co jest niekontrolowalne.

Żyje, nie wie po co, walczy nie wie o co. Tęskni za czymś, co być może nie istnieje. Opowieść o szukaniu siebie, gdzie całe otoczenie próbuje zmusić cię do upodabniania do mas. Wolność jest iluzoryczna, bohater może robić co chce, ale jednocześnie nie może osiągnąć tego co by chciał. Nieustanna pogoń za czymś co jest nieuchwytne i pragnienie kontroli czegoś co jest...

Bardzo lubię książki niejednoznaczne, które można interpretować na wiele sposobów. Pod tym względem "Epepe" jest powieścią idealną.

Może to być opis dziwacznego, dusznego, koszmarnego snu o zagubieniu i bezradności. Może to być ponura wizja miasta przyszłości, swoista dystopia, w której indywidualny człowiek nic nie znaczy, gdyż jego rolą jest posłuszne funkcjonowanie w anonimowej masie ludzkiej niczym kółko w maszynie. A może jest to powieść o osamotnieniu, braku zrozumienia i porozumienia. Czytając tę książkę ciągle odnosiłem wrażenie, że wszyscy tu mówią, krzyczą, gestykulują, a nikt nikogo nie słucha i nie rozumie.

A może jest to powieść miłosna? Albo ciekawy traktat lingwistyczny o roli języka i jego wieloznaczności (albo braku znaczenia) we współczesnym świecie. Wszak nie zapominajmy, że główny bohater powieści i jej autor byli językoznawcami.

Książka niesamowita, niepokojąca, smutna, pesymistyczna, duszna, surrealna, ale też piękna i dająca do myślenia.

Z pewnością nie jest to powieść dla każdego. Ja dałem się szybko wciągnąć w wir dziwacznych zdarzeń i nie mogłem się oderwać od lektury.

Bardzo lubię książki niejednoznaczne, które można interpretować na wiele sposobów. Pod tym względem "Epepe" jest powieścią idealną.

Może to być opis dziwacznego, dusznego, koszmarnego snu o zagubieniu i bezradności. Może to być ponura wizja miasta przyszłości, swoista dystopia, w której indywidualny człowiek nic nie znaczy, gdyż jego rolą jest posłuszne funkcjonowanie w...

Dziwne to było przeżycie, ale i ciekawe.
Trochę Kafka, trochę Lem. Trochę dłużyzn.
Mam dziwne wrażenie, że tytułem tym inspirowali się twórcy filmu "Terminal"

Dziwne to było przeżycie, ale i ciekawe.
Trochę Kafka, trochę Lem. Trochę dłużyzn.
Mam dziwne wrażenie, że tytułem tym inspirowali się twórcy filmu "Terminal"

Zaczęło się wspaniale. Skojarzenia z "Procesem" Kafki, wątek nieznanego miejsca, języka i zwyczajów, odkrywanie razem z bohaterem absurdów świata, do którego trafił... a potem popadłam w marazm i traciłam nadzieję, dokładnie jak główna postać "Epepe". Książkę od połowy byłam już w stanie tylko wertować, rozczarowanie rosło z każdym kolejnym "rozdziałem". Może o to chodziło w tej książce, by się nią zmęczyć? Nie wiem, może po prostu jestem z innego świata.

Zaczęło się wspaniale. Skojarzenia z "Procesem" Kafki, wątek nieznanego miejsca, języka i zwyczajów, odkrywanie razem z bohaterem absurdów świata, do którego trafił... a potem popadłam w marazm i traciłam nadzieję, dokładnie jak główna postać "Epepe". Książkę od połowy byłam już w stanie tylko wertować, rozczarowanie rosło z każdym kolejnym "rozdziałem". Może o to...

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Zainteresowanych zapraszam do oficjalnej recenzji.

Bohater, władający dwudziestoma językami, trafia do tajemniczego kraju, którego system językowy jest mu zupełnie obcy, niezrozumiały. Wrzucony w labirynt hotelu, miasta, szuka jakiegoś sensu funkcjonowania tego dziwnego świata i podejmuje różne próby powrotu do domu.
Dziwna to książka, ale na swój sposób wciągająca. Ma coś z „Procesu” Kafki.

Bohater, władający dwudziestoma językami, trafia do tajemniczego kraju, którego system językowy jest mu zupełnie obcy, niezrozumiały. Wrzucony w labirynt hotelu, miasta, szuka jakiegoś sensu funkcjonowania tego dziwnego świata i podejmuje różne próby powrotu do domu.
Dziwna to książka, ale na swój sposób wciągająca. Ma coś z „Procesu” Kafki.