Pierwsza Komunia z białą kokardą

Książka "12 ważnych opowieści" zabiera nas do zbioru różnych ważnych spraw dla dzieci: - O szczęściu, czyli o tym, jak dobrze mieć bliskich, - O samodyscyplinie, czyli jak zmienić swoje życie w tydzień, - O pięknie, czyli nie chcę być krasnalem, - O odpowiedzialności, czyli bardzo poważnej sprawie, - O sprawiedliwości, czyli o Patyku, Poli, dwóch siekaczach i dziurkach w waflu, - O przyjaźni, czyli o długich rozmowach za pomocą latarek i kredek, - O miłości, czyli nic takiego się nie stało, - O odwadze, czyli o długim, ciemnym korytarzu, - O dobroci, czyli o mocarzu Michale, - O szacunku, czyli udku kurczaka, - O mądrości, czyli o zamienianiu kwaśnej cytryny w słodką lemoniadę. Wszystkie historyjki opatrzone są pięknymi ilustracjami. To doskonała pomoc dla nauczycieli i rodziców, a dzięki niej trudne sprawy stają się proste i zrozumiałe.

Każdy z nas lubi, kiedy życie jest spokojne, przewidywalne i toczy się wokół ulubionych zajęć. Ida jest dobrą uczennicą, ale sensem jej życia jest jeździectwo, dlatego od trzech lat z utęsknieniem czeka na każdą sobotę. Mimo, że jest to dzień wolny od szkoły i mogłaby się jeszcze pospać i poleniuchować wstaje wtedy wcześnie z łóżka i przygotowuje się do odwiedzenia stadniny. Sobotnie wypady sprawiają, że między nią i jej tatą buduje się nić porozumienia, której nie może nawiązać z mamą – osobą całkowicie inną od niej, nie lubiącej zapachu koni i nieco roztrzepanej (a może mającej zbyt wiele obowiązków). Gonitwa mamy do pracy (zwłaszcza po awansie) sprawia, że nastolatka nie ma za bardzo, z kim rozmawiać. Gdyby nie babcia byłaby całkowicie oderwana od rodziny. No i tata z zamiłowaniem do jeździectwa. Ida oczywiście kocha swoich bliskich. Przecież nie mogłaby nie kochać, ale młodsza siostra – tak całkowicie inna – coraz bardziej ją irytuje. Do tego dowiaduje się, że razem mają jeździć do stadniny, bo Pola stwierdziła, że w stroju jeździeckim i na koniu może się pięknie prezentować. Takie podejście irytuje Idę, bo wie, że nie o to chodzi w jeździe konno. Jakby tego było mało rodzice uraczą siostry dwiema niespodziankami: mama ma urodzić dziecko, a tata wyjeżdża na dwa lata do Paryża do pracy. Oczywiście z całą rodziną. Dziewczynki muszą nauczyć się języka i oswoić z nową codziennością. Na szczęście jedzie z nimi babcia. Czasu na przygotowania mają niewiele. Po szkolnych zajęciach dziewczynki mają prywatne lekcje francuskiego. Ida jest zdruzgotana zmianami, jakie przynosi jej życie. Paryż to dla niej świat odległy i nieinteresujący, ponieważ tylko we wrocławskiej stadninie czuje się świetnie. Do tego ma tu przyjaciółkę, a w nowej szkole nie będzie nikogo znała. Zbuntowana i zawiedziona Ida czuje się przygnieciona zmianami. Pola natomiast w wyjeździe widzi szanse na zmiany, możliwość zobaczenia nowych miejsc, zobaczenia strojów eleganckich pań w tak niezwykłym mieście jak Paryż. Na szczęście pożegnanie z Polską zamykają wakacje na obozie jeździeckim, gdzie Ida może pożegnać się ze swoim ulubionym kucem. Ku jej rozpaczy towarzyszy jej młodsza siostra, dla której konie to tylko śmierdzące zwierzęta. Podejście do wyjazdu zmienia fakt, że we Francji też są konie i stadniny. To nieco motywuje dziewczynkę do nauki języka. Do tego uczestniczy w lekcjach przygotowawczych i odkrywa jak niesamowicie różnorodne są klasy w Paryżu. Pocieszające jest też to, że wcale nie zostawia swojej najlepszej przyjaciółki we Wrocławiu. Julia też musi wyjechać. Jej tata pracuje w Irlandii i przyszedł czas na sprowadzenie rodziny do siebie, bo nie da się ciągle tworzyć relacji z bliskimi na odległość. Dzięki temu możemy też nieco poznać realia tamtych szkół, wejść w świat odmiennego podejścia do edukacji oraz uświadomić sobie jak wielu Polaków tam migrowało. Każdy z bohaterów będzie miał okazję odkrywać i rozwijać swoje zainteresowania, zawierać nowe znajomości. W nowym miejscu rodzina Wysockich doświadczy wielu interesujących przygód i podejmie sporo wyzwań, na które nie byłoby szansy we Wrocławiu. Ida z każdym tygodniem odkrywa plusy wyjazdu. W drugim tomie przyszedł czas na odwiedziny u Julii. Zadomowiona w Irlandii przyjaciółka zaprasza Idę do siebie. Nastolatka leci tam z mamą i najmłodszą siostrą. W tym miejscu będzie miała okazję dowiedzieć się sporo o koniach, budowie terenu, zwyczajach, a nawet zobaczyć travellersów. Pobyt na Zielonej wyspie sprawi, że po raz pierwszy Ida westchnie z tęsknotą za paryską stadniną i Laskiem Bulońskim. Drugi tom to czas kolejnych wyzwań dla Idy. Wakacje w Polsce przyniosą wiele zaskakujących sytuacji i zmuszą dziewczynę do wytężonej pracy nad własną pasją oraz pozwolą na budowanie nowych relacji. Nim się obejrzymy Ida musi wracać do domu. A raczej do miejsca, które tymczasowo jest jej domem. Upały w Paryżu są nieznośne i to one otwierają trzecią część przygód Idy, która z każdym dniem coraz bardziej będzie mogła docenić możliwość pobytu w innym kraju. Dzięki wyjazdowi do Francji mogła wziąć udział w wydarzeniach, które zwykle oglądała w telewizji. Do tego nauczy się innego podejścia do jeździectwa, odkryje jak niesamowicie ważne do rozwijania własnych umiejętności jest zmienianie wierzchowca. Wspólne zainteresowanie pozwoli jej również na pogłębianie przyjaźni z poznanym w Polsce Filipem, a święta staną się czasem prób i wyzwań stawianych przed rodziną Wysockich. Każdy tom z serii „Ida i konie” to lektura pozwalająca nam nie tylko wejść w świat jeździectwa, ale i pokazująca uroki życia w różnych kulturach i miastach. Razem z Idą zaczynamy dostrzegać jak ważne mogą być dla nas zmiany, uświadomimy sobie ich znaczenie i możliwości jakie niosą. Świetna lektura dla nastolatek.

Jest to kontynuacja STICKY PINES MIASTECZKO GROZY. TAJEMNICA WIELKIEJ STOPY. Wydarzenia z pierwszej części doprowadziły do zerwania znajomości między dwojgiem przyjaciół Lucy Sladam i Milo Fisher. Podczas poprzednich wydarzeń nie udało się im rozwiązać zagadki Udających, wyjaśnić, kim są, czego chcą i w jaki sposób mogą zmieniać kształty. W miasteczku nadal dzieją się dziwne rzeczy. Ojciec Mila prowadzi w swojej fabryce Nu Co. dziwne eksperymenty, a w okolicznych lasach wycina się coraz więcej drzew dla pozyskania żywicy. Lucy zapisała sie do szkolnej gazetki, aby zostać dziennikarką śledczą. Chce wkraść się na teren fabryki. Natomiast Milo wracając z nocnej imprezy u kolegi zetknął się z tajemniczym potworem z jeziora, który zmienia kształty. Jedynym sposobem wywabienia stwora są.... cukierki. Czy nastolatkowie poznają prawdę? Co z tym z tym wszystkim ma wspólnego legenda i dziwne symbole w różnych miejscach ich miejscowości?

Kontynuacja zabawnych przygód niezwykłego nauczyciela i jego klasy. Podobnie jak pierwsza część, ta książka bawi, zaskakuje i rozwija wyobraźnię. Z pewnością każde dziecko chciałoby mieć w swojej szkole takiego nauczyciela jak Pan Babbington. Wraz z synem czekamy na kolejną część!

Poruszająca książka dla młodszej młodzieży. Porusza drastyczne tematy: śmierci bliskich, samotności, opuszczenia. Na szczęście bohaterka po trudnych przejściach spotyka też miłość, przyjaźń, bliskość, radość pasję. Początkowo czytałam książkę z przerażeniem, historia wydawała mi się zbyt drastyczna dla dzieci, ale być może dzieci lepiej ją by zniosły niż ja bo większość z nich nie jest w stanie sobie na szczęście wyobrazić i odczuć takich życiowych tragedii.

Jak zwykle ogromna porcja humoru oraz nietuzinkowych sytuacji. Goscinny ma rewelacyjny dar opowiadania historii w sposób, którym potrafi rozbawić do łez nie tylko dzieci 😅 Kochany Święty Mikołaju to historie nie tylko o świętach, choć nie zabrakło tej o przygotowaniach, choince i katastrofalnych w skutkach próbach ubierania świątecznego drzewka 🎄 Inne historie dotyczą oczywiście kolegów Mikołajka oraz sąsiada Bledurt. Jak zawsze, warto i gorąco polecam!

Książka jest niesamowita. Ma w sobie tyle wartości i mądrości, że aż ciężko to opisać. Jest to książka skierowana dla dzieci, ale tak naprawdę dla każdego. Jest taką otuchą dla chorych i cierpiących oraz dla tych co po prostu lubią czytać. Opisy w książce są nadzwyczajne. Można się przenieść do czytanej chwili.

Jako przerywnik w czytaniu Kamieni na szaniec, postanowiłam sięgnąć po książkę z mojego dzieciństwa, na którą miałam już ochotę jakiś czas. Wspominałam ją bardzo dobrze i rzeczywiście się nie zawiodłam. Jedyne co to nie podoba mi się, w jaki sposób są przedstawione dziewczyny - głupsze i mniej rozgarnięte od chłopców. Ale jak byłam młodsza to w sumie tego nie zauważyłam. Nie zmienia to faktu, że bawiłam się nieźle, chociaż ten obiecany żart sytuacyjny w większości przypadków był, nazwijmy to delikatnie, prosty i naiwny.

Opowieść dotyczy grupy młodych ludzi, dzieci. Napisana jest w zabawny, interesujący sposób, przykuwający uwagę młodego czytelnika. Dodatkowym atutem jest morał, jaki wysuwa się na ostatnich stronach opowieści. Mojej córce bardzo przypadła do gustu książka.

Noga w szufladzie to zabawna i szpiegowska powieść dla dzieci. W pierwszym tomie poznajemy Mieszka i jego rodziców. Autorka ma niesamowite i specyficzne poczucie humoru, które nie każdemu przypadnie do gustu. Niemniej jednak nasze dzieciaki pokochały tę serię książek. Książka skierowana jest dla dzieci w wieku 7+, jednak i młodsze dzieci odnajdą się bezproblemowo w historii. Autorka na przekór różnym stereotypom pokazuje, że dziecięca zabawa jest pełna fantazji i wyobraźni i nie ma granic. Mieszko i jego koledzy bawią się w budowanie mostów na rzece Zimbabwe, czy Nilu, w stację benzynową, czy port lotniczy. Jednak Tata i Mieszko mają swoją tajemnicę, o której nie wie nawet Mama. Są super tajnymi szpiegami, którzy rozwiązują najróżniejsze zagadki, wykonują trudne i niebezpieczne misje. Porozumiewają się sekretnymi znakami, a każdy z nich ma swój pseudonim. Mieszko to Anakin, a Tata to Czternasty. Historia szpiegowska rozkręca się w chwili odwiedzin Marceliny i jej mamy. Są podejrzewane o bycie kontragentkami i dlatego trzeba bacznie je obserwować. Poniżej fragment książki, by przybliżyć Wam bohaterów i akcję. „Starałem się – zgodnie z instrukcjami – zapamiętać każde jej słowo i obserwowałem ją pilnie. Śledziłem wszystkie jej ruchy. Nawet wiedziałem, ile cukru wsypała do kawy. Ona też dziwnie mi się przyglądała. Kiedy mama poszła do kuchni dokroić cytryny, tata ziewnął dyskretnie. Zerwałem się z miejsca i już byłem na balkonie. Widziałem, że pani z kontrwywiadu i jej córka podejrzliwie na mnie patrzą, ale nic mnie to nie obchodziło. Ciąg dalszy na - https://wrolimamy.pl/recenzja/noga-w-szufladzie-czyli-domowa-historia-szpiegowska/

Książka pt.: „Baśnie czterech królestw”, to zbiór niedługich opowiadań. Nie są to jednak przypadkowe opowiadania, a wszystkie łączy z sobą pewna klątwa, która została rzucona, na ród Miran po tym, jak zabił królową Kruków. Jaka była klątwa? Mijają lata, a my poznajemy losy potomków Miran. Co przeżyją? Jaki los ich czeka? Każde z opowiadań jest dość ciekawe i wciągające, a przy tym czegoś uczy, przekazuje ważną wartość. Wraz z książętami i księżniczkami przeżywamy niezapomniane przygody, poznajemy siłę przyjaźni, szacunek do zwierząt oraz przyrody i wiele więcej. Przyznam szczerze, że nie wiedziałam, że ta pozycja będzie aż tak wartościowa. W książce znajdziemy dość ciekawe, czarno – białe ilustracje, które zdecydowanie ją uatrakcyjniają. Według mnie książka jest ciekawa i wiele przekazuje ważnych wartości. Z przyjemnością polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2021/05/wydawnictwo-novae-res-ksiazka-pt-basnie.html

Pieski mieszkają w wielkim gospodarstwie które jest ich światem, gdzie przeżywają niezwykłe przygody. Poznają mieszkańców całego obejścia i miewają różnych gości. Dwustronicowa historia dotyczy zawsze jednej przygody. Przechodzimy z pieskami przez pory roku oraz różne zjawiska atmosferyczne. Dlatego pieski bawią się z bałwankiem, szukają wiosny, zjeżdżają po tęczy i rozmawiają z chmurkowymi owieczkami. Również szukają kropki dla biedronki, bawią się z krasnalami ogrodowymi i spędzają święta z Piernikowymi Ludzikami. Okaże się również, że Strach na wróble nie jest taki straszny a jedynie samotny. Sami przyznacie, że zwierzątka poznają wiele nowych rzeczy i zachowań. Muszą przeprosić za złe zachowanie i dostają nauczkę za dokuczanie. Zyskują jednak nowych przyjaciół i nie odpuszczają żadnej szansy na świetną zabawę. Ciągle są ciekawe świata i trzymają się razem ze swoim rodzeństwem. Dzięki przyjacielskim mieszkańcom farmy dowiadują się wielu rzeczy i uczą się świata. Cała opinia i zdjęcia: https://czytamdlaprzyjemnosci.pl/2021/01/11-21-bajki-o-pieskach-elzbieta-safarzynska/

Świetna literatura dla starszych dzieci. Mamy tu wyraziste charaktery, przygodę, przyjaźń i problemy w szkole i jeszcze mnóstwo innych rzeczy. Wszystko to jednak bardzo ciekawie opowiedziane i świetnie się czyta. Na dokładkę znajdziemy tu jeszcze całkiem zgrabne ilustracje.

W mój ręce trafiła kolejna książka Renaty Piątkowskiej zatytułowana „Mądra głowa zna przysłowia”. Autorka we współpracy z ilustratorem Arturem Nowickim stworzyła i przekazała na ręce dzieci zbiór przysłów. Ale nie taki zwykły zbiór. Więcej na stronie internetowej: https://papierowybluszcz.wordpress.com/2022/06/10/madra-glowa-zna-przyslowia-renata-piatkowska/

Michael Scott jest uczniem Szkoły Podstawowej Dunder Mifflin i właśnie został wybrany na przewodniczącego klasy. Chłopiec jeszcze nie wie, że nie wystarczy odpowiedni napis na swojej butelce z wodą i zapał. Żeby kierować pewną grupą ludzi trzeba mieć predyspozycje. Fantastyczne nawiązanie do serialu „The Office”, zabawne wydarzenia i śmieszne ,choć króciutkie dialogi. Książka uczy, że każdy lider potrzebuje zgranego zespołu, by dobrze wszystko działało. Podczas lektury, na ilustracjach trzeba również doszukać się pewnych przedmiotów, o których mowa na samym początku książki. Jest kolorowo, zabawnie i bardzo pouczająco. Świetny pomysł na wykorzystanie motywu z serialu w świecie małego czytelnika. IG: bajkowa_ksiazkazamiastkwiatka

Przygody 3 kumpli, trzecioklasistów szkoły podstawowej. Już ogarniętych w szkolnych warunkach. Już cwaniaczących na potęgę. Świetnie pomysły mają, a jednocześnie krew mrożące w żyłach dla matki dziecka na początku edukacji. Choć przyznam szczerze, że jak widzę poczynania mojego trzecioklasisty i jego kolegów, coraz mniej mnie dziwi. Jednak ta akcja z opuszczeniem szkoły i jazdą autobusem przez całe miasto. Nie chciałabym dowiedzieć się, że moje dziecko zniknęło ze szkoły i nie wiadomo co się z nim dzieje. Kolejna akcja z agresywnym starszym chłopakiem na terenie szkoły, tekstami, których nie odczytali prawidłowo i tylko krok dzielił jednego z nich od pobicia. Na szczęście pojawiła się dyrektorka i jej czujności życzę wszystkim dzieciakom, które mimowolnie przyciągną uwagę agresora. Fajna, mądra, zabawna, wciągająca, ale też łatwa do powrotów. Przyjemna w całokształcie. Dostosowana do podobnej grupy wiekowej, do której należą nasi bohaterowie. Pokazuje, że szkołę można odbierać różnie, na szczęście z kumplami nudzić się nie można, choć pokłócić jak najbardziej. Z tego co widzę kolejnego tomu nie ma, ale mam nadzieję, że kiedyś powstanie.