Agatha Raisin i zemsta topielicy

Skończyłam czytać kilka tygodni temu, i z lekkim przerażeniem stwierdzam, że chociaż pamiętam watek przewodni - zapomniałam już kim był był sąsiad Agathy (który potem zniknie) oraz jakie wrażenia po przeczytaniu tego tomiku miałam. Okazuje się, że raczej na dłuższą metę mocno nikłe!

Skończyłam czytać kilka tygodni temu, i z lekkim przerażeniem stwierdzam, że chociaż pamiętam watek przewodni - zapomniałam już kim był był sąsiad Agathy (który potem zniknie) oraz jakie wrażenia po przeczytaniu tego tomiku miałam. Okazuje się, że raczej na dłuższą metę mocno nikłe!

Agata prowadzi całkiem udane śledztwo przy cichym zezwoleniu policji. Pomaga jej w tym nowy sąsiad, a romantyczne mrzonki niemal zupełnie zostają zepchnięte na dalszy plan.

Agata prowadzi całkiem udane śledztwo przy cichym zezwoleniu policji. Pomaga jej w tym nowy sąsiad, a romantyczne mrzonki niemal zupełnie zostają zepchnięte na dalszy plan.

Kolejny tom cyklu o zwariowanej detektyw amator, która próbując rozwikłać zagadki kryminalne, sama wikła się w wiele ciekawych przygód.
Tym razem w czasie powodzi jest świadkiem znalezienia w rzece ciała panny młodej ślubnej sukni. I rozpoczyna śledztwo, czy to było samobójstwo, czy może morderstwo. Mamy w powieści humor, morderstwo ( nie jedno),nowego przystojnego sąsiada autora powieści detektywistycznych, i społeczność małego miasteczka. I choć bohaterka jest po ciężkich miłosnych przeżyciach, prowadzi śledztwo, by rozwikłać tą tajemniczą zagadkę, i ma pomocników, super rozrywka.

Kolejny tom cyklu o zwariowanej detektyw amator, która próbując rozwikłać zagadki kryminalne, sama wikła się w wiele ciekawych przygód.
Tym razem w czasie powodzi jest świadkiem znalezienia w rzece ciała panny młodej ślubnej sukni. I rozpoczyna śledztwo, czy to było samobójstwo, czy może morderstwo. Mamy w powieści humor, morderstwo ( nie jedno),nowego przystojnego...

Po powrocie z wczasów na Wyspie Robinsona Crusoe w Chile , rozwiedziona Agatha wpada w marazm. Wiosną środkową Anglię zalewają powodzie. Po jednej z rzek dryfuje młoda dziewczyna ubrana w suknię ślubną. Samobójstwo czy morderstwo ? Zagadka ożywia bohaterkę. Do domu obok wprowadza się niezamężny pisarz kryminałów [ niestety z charakteru łudząco podobny do byłego męża] . Wiadomo jak to działa na Agathę , która uważa, że potrzebne jest jej silne męskie ramię .
Czyta się dobrze , ale intryga kryminalna nie jest do końca przemyślana. Np. bohaterka bez trudu odkrywa pomieszczenie , które przeoczyły zastępy policjantów , przeprowadzających dokładną rewizję. Sam pomysł na przestępstwo , które stało się początkiem wydarzeń też niestety nie wytrzymuje krytyki.
Trzeba się pocieszyć smaczkami takimi jak to że Anglicy zdecydowanie narzekają na przepisy Unii Europejskiej [ jest rok 2002, Polska przystąpiła do Unii w 2004 r. ].
Jest tu też mowa o ubraniach szytych na miarę jako wyznaczniku elegancji i luksusu. Paradoksalne jest to , że w PRL trudno było dostać jakieś sensowne gotowe ubrania [ zwłaszcza w mniejszych miejscowościach] , wobec tego kto tylko mógł ten korzystał z usług krawcowych.
Można było zdobyć całkiem dobre materiały i w rezultacie nieźle się ubierać.
Podsumowując : książka dla tych , którzy chcą się dowiedzieć co tam nowego u Agathy.

Po powrocie z wczasów na Wyspie Robinsona Crusoe w Chile , rozwiedziona Agatha wpada w marazm. Wiosną środkową Anglię zalewają powodzie. Po jednej z rzek dryfuje młoda dziewczyna ubrana w suknię ślubną. Samobójstwo czy morderstwo ? Zagadka ożywia bohaterkę. Do domu obok wprowadza się niezamężny pisarz kryminałów [ niestety z charakteru łudząco podobny do byłego męża] ....

Dla odprężenia

Dla odprężenia

W tomie 12 Agatha zostawia za sobą przeszłość i marzenia o życiu z Jamesem.
Jego chatę kupuje atrakcyjny mężczyzna - samotny, przystojny pisarz John Armitage.
Dla bohaterki nie istnieje lepszy sposób na chandrę i złe wspomnianą niż rzucić się w wir kolejnego śledztwa.
Z rzeki wyłowiono ciało panny młodej, wciąż spowite w ślubną suknię. Policja twierdzi, że to było samobójstwo, lecz Agatha nie daje się zwieść. Z pomocą nowego, przystojnego sąsiada stanu wolnego wkracza do akcji, by udowodnić, jak bardzo policja się myli.
Miłym zaskoczeniem jest pani Bloxby, która w końcu pokazuje pazur. Okazuje się, że jest nie tylko żoną pastora, ale też ma swoje zdanie i potrafi być złośliwa.
Przeczytałam w 2020 roku.

Dla rozrywki I śmiechu - warto, o ile nie oczekuje się szybkiej akcji i bohaterki typu Panna Marple - podobieństwo nie występuje.

W tomie 12 Agatha zostawia za sobą przeszłość i marzenia o życiu z Jamesem.
Jego chatę kupuje atrakcyjny mężczyzna - samotny, przystojny pisarz John Armitage.
Dla bohaterki nie istnieje lepszy sposób na chandrę i złe wspomnianą niż rzucić się w wir kolejnego śledztwa.
Z rzeki wyłowiono ciało panny młodej, wciąż spowite w ślubną suknię. Policja twierdzi, że to było...

Uwielbiam wszystkie książki z tej serii.

Uwielbiam wszystkie książki z tej serii.

To była chyba najgorszej poprowadzona sprawa kryminalna z wszystkich dotychczasowych części. Przez 80% lektury nic nie wskazuje na mordercę. Ba! Wszystko wskazuje, że należy spodziewać się go z zupełnie innej strony. Aż tu nagle Bum! Wyskakuje jak Filip z konopi. Nie tego człowiek spodziewa się sięgając po kryminał.

Część obyczajowa jest w porządku, choć zupełnie nie rozumiem po co cały wstęp tak szczegółowo opisywał wakacje Agathy, które ostatecznie nie miały żadnego znaczenia ani dla zagadki, ani dla życia głównej bohaterki.

To była chyba najgorszej poprowadzona sprawa kryminalna z wszystkich dotychczasowych części. Przez 80% lektury nic nie wskazuje na mordercę. Ba! Wszystko wskazuje, że należy spodziewać się go z zupełnie innej strony. Aż tu nagle Bum! Wyskakuje jak Filip z konopi. Nie tego człowiek spodziewa się sięgając po kryminał.

Część obyczajowa jest w porządku, choć zupełnie nie...

oj słabiutko słabiutko wypadła ta cześć. Po pierwsze - po co pierwszy i ostatni rozdział o pobycie na jakiejś wyspie Robinsona, nie mówiąc o wydarzeniach stamtąd ?!?@? Po drugie nie było żadnej zemsty ani topielicy. Po trzecie wyjaśnienie, że jakieś narkotyki, że ktoś namówił ją na wyjście w sukni ślubnej, że to zrobiła? skąd raptem w klubie? dlaczego ją tam zamknęli? Kto ? Po co jej ten bukiet w ręce? Oj to wszystko bardzo nielogiczne było. A mogło być po prostu swojsko, że ktoś znalazł topielicę, a wychodzi, że jednak to morderstwo. mogło nawet chodzić o zwykły przejaw zazdrości ... o ile by się wtedy przyjemniej przeczytało.

oj słabiutko słabiutko wypadła ta cześć. Po pierwsze - po co pierwszy i ostatni rozdział o pobycie na jakiejś wyspie Robinsona, nie mówiąc o wydarzeniach stamtąd ?!?@? Po drugie nie było żadnej zemsty ani topielicy. Po trzecie wyjaśnienie, że jakieś narkotyki, że ktoś namówił ją na wyjście w sukni ślubnej, że to zrobiła? skąd raptem w klubie? dlaczego ją tam zamknęli? Kto...

Powrót do Cotswolds zaliczam na ogromny plus. W tej angielskiej wiejskiej sielskiej scenerii wszystko lepiej się czyta, nawet humorystyczny pokręcony kryminalik.

Powrót do Cotswolds zaliczam na ogromny plus. W tej angielskiej wiejskiej sielskiej scenerii wszystko lepiej się czyta, nawet humorystyczny pokręcony kryminalik.