Wakacje w kosmosie

Name: Wakacje w kosmosie
Rating: 6,8 (18 reviews)
Author: Kir Bułyczow
ISBN: 8310095821

6,8 / 10

Wydawnictwo: Nasza Księgarnia Cykl: Przygody Alicji (tom 5) literatura dziecięca

223 str.

Kategoria:: literatura dziecięca
Format:: papier
Cykl:: Przygody Alicji (tom 5)
Tytuł oryginału:: Gaj-do
Data wydania:: 1991-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 1991-01-01
Liczba stron:: 223
Czas czytania: 3 godz. 43 min.
Język:: polski
ISBN:: 8310095821
Tłumacz:: Anna Walenko

Alicja wraz z przyjaciółmi znowu wikła się w niebezpieczną przygodę. A zaczęło się tak niewinnie: mieli wziąć jedynie udział w wyścigu. Odkrywszy jednak ponurą tajemnicę Planety Pięć-Cztery...
Alicja ma zaledwie dwanaście lat, lecz przeżyła już całą masę przygód. Kto nie zna dziewczynki z XXI w. imieniem Alicja, bohaterki popularnego cyklu opowieści fantastycznych, niech czym prędzej pozna ją teraz.

Średnia ocen

6,8 / 10

5 opinii 18 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Wakacje w kosmosie w ulubionej księgarniiPorównywarka z najlepszymi ofertami księgarń W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Martwy punkt Aro Sáinz de la Maza

6,3

Monet Jackie Wullschlager

7,0

Kasandra w ruinach. Tom 1 Magda Knedler

7,5

Tam, gdzie zmrok zapada szybciej Wojciech Chmielarz

7,5

Trucizna Klaudia Muniak

8,5

Agata Szajba. Spisek w metrze Lena Jones

6,5

Mary Miasta Hanna Szczukowska-Białys

więcej

Oceny książki Wakacje w kosmosie

Średnia ocen

6,8 / 10

18 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Wakacje w kosmosie

Lech

14.06.2024

Na półkach:

Dokonała "kosmiczna" bajka dla młodszych nastolatków. Nawet dorośli przeczytają ją z przyjemnością.

Pokaż mimo to

1203

218

Janusz

02.03.2021

Na półkach: ,

Ostatni piaty tom z cyklu "Przygody Alicji", nie wiem, czy nie najlepszy z całości, a na pewno równorzędny z pierwszym tomem. Są tu aluzje do systemu panującego w ZSRR i czuć Pierestrojkę.

Pokaż mimo to

kucykponyf035

01.12.2020

8 / 10

Na półkach:

Nie znam niestety poprzednich części, ale mogę powiedzieć, że ta zachęca do zapoznania się z całą serią. Język autora jest bardzo charakterystyczny, dość barwny, mimo mroczniejszych momentów całość jest lekka w odbiorze i skrzy się humorem. Polecam słuchowisko w oryginalnej wersji językowej na https://web-skazki.ru/book/kanikuly-v-kosmose-ili-planeta-pyat-chetyre.
Dodatkowy plusik za polski wątek :)

więcej Pokaż mimo to

881

871

Lis

27.06.2018

8 / 10

Na półkach: , ,

Ta część jest zdecydowanie lepsza od poprzedniej. Z kompletnie niewiadomych względów zrezygnowano z użycia oryginalnego tytułu "Gaj-do" na rzecz "Wakacje w kosmosie czyli planeta Pięć-Cztery". Tylko część z nazwą planety się zgadza bo bohaterowie wcale nie spędzali wakacji w kosmosie. Przygotowywały się do wyścigu i romantyk w Paszce Geraskinie (tutaj pod nazwiskiem Gieraskin) znowu bierze górę, powodując całą serię przygód. Tak, zdecydowanie ta książka powinna nazywać się "Gaj-do" bo toż o nim jest cała historia. I do tego bardzo wciągająca. Pomysł z inteligentnym statkiem bardzo chwytliwy. W tej części odnajdujemy mocny wątek polski. Jedna z postaci okazuje się być Polakiem który odmienia życie Irii Gaj, która odnajduje miłość swego życia. Zamieszkują w Polsce pod Wrocławiem. Jednak najbardziej chwyta za serce fragment w którym statek Gaj-do śpiewa "Mazurek Dąbrowskiego" (zasłyszany od nucących go chłopców na ulicy) by uspokoić Wandeczkę, córkę Irii i Tadeusza. Może to taniutkie ale sympatyczne. Chyba Kirył lubi Polaków. Na pewno zasługują by kochały się w nich Westerianki :) Książkę czyta się niezwykle szybko bo akcja jest wartka i wciągająca. Z pewnością spodoba się początkującym adeptom fantastyki naukowej. A dorośli odpoczną od "poważnej" literatury. Bułyczow jest "miszczem" :)

więcej Pokaż mimo to

454

169

emilia-milkaslonce Bąbiak

29.08.2014

6 / 10

Na półkach:

idealna książka dla najmłodszych fantastów zaczynających przygodę w świecie książek, sami czy z rodzicami;)

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

51 użytkowników ma tytuł Wakacje w kosmosie na półkach głównych

Przeczytane 30
Chcę przeczytać 20
Teraz czytam 1

18 użytkowników ma tytuł Wakacje w kosmosie na półkach dodatkowych

Posiadam 11
Fantastyka 2
🚀 Fantastyka naukowa 1
_Nigdy nie byłem taki młody... 1
E-półka 1
W domowej bibliotece 1
2021 1

Inne książki autora

Więcej

8,2

Przełęcz Kir Bułyczow

0,0

Pasierbica epoki. Dzieje sowieckiej fantastyki Kir Bułyczow

6,7

Ostatnia wojna Kir Bułyczow

6,8

Agent FK Kir Bułyczow

6,7

Świątynia czarownic Kir Bułyczow

7,3

Opowiadania wybrane, tom 1 Kir Bułyczow

9,0

Opowiadania wybrane, tom 2 Kir Bułyczow

więcej

Rosyjski historyk i pisarz fantastyki naukowej. Pracował w Instytucie Orientalistyki Radzieckiej Akademii Nauk. Jego pierwsze opowiadanie fantastyczne pod tytułem "Dinozaury nie wymarły" zostało wydane w czasopiśmie "Wokrug swieta" pod koniec 1967 roku. Pseudonim autora jest połączeniem Kir – od imienia żony, Bułyczow, od nazwiska panieńskiego matki. Jego najbardziej znane utwory to seria humorystycznych opowiadań o mieszkańcach rosyjskiego miasteczka Wielki Guslar, będącego nieco karykaturalną kopią istniejącego miasteczka Wielki Ustiug. Nawet nazwiska bohaterów zostały zaczerpnięte z książki adresowej tego miasteczka z 1907 roku. Wielki Guslar przyciąga wszelkiego rodzaju kosmitów i nadnaturalne istoty; Dzieją się w nim rzeczy będące często satyrą na życie w Związku Radzieckim. Inną znaną serią utworów Bułyczowa był cykl powieści dla dzieci i młodzieży o Alicji, dziewczynce z przyszłości. Bułyczow zajmował się również tłumaczeniem amerykańskiej science-fiction na język rosyjski, a także napisał ponad 20 scenariuszy filmowych. Laureat Nagrody Państwowej ZSRR (tzw. październikowej) w 1982 za scenariusze.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Tajemnicza planeta i doniczka z pelargonią

Ludwika Woźnicka

Ciepła, lekka i bardzo sympatyczna powieść tak naprawdę dla dzieci, dobrze się jednak czytająca i w znacznie starszym wieku. W dodatku książeczka - mimo osadzenia akcji w Warszawie XXI wieku - wcale się nie zestarzała i trudno ją posądzać o jakąś szczególną naiwność, choć naturalnie technologiczny postęp jak na razie nie zdołał dogonić autorskiej wizji. Sama akcja to przygody niedużej rodziny (bardzo wiekowy dziadek, trójka praprawnucząt i krasnoludek mieszkający w domku pod pelargonią),u której zjawia się ludzik wielkości krasnoludka - którego w międzyczasie gdzieś wcięło - w towarzystwie dwugłowego smoka Lezarda (tak samo malutkiego). Ludzik opowiada dzieciom historię swojego globu, który - notabene - wkrótce przylatuje nad Ziemię i wyłącza całą elektronikę, przez co przyzwyczajeni do wygód warszawiacy nie wiedzą, co robić, natomiast dziadek czuje się jak w swoim żywiole. W końcu na co dzień niespecjalnie radzi sobie z coraz nowszymi gadżetami i tęskni do epoki, gdzie większość rzeczy robiło się własnoręcznie. Szczerze mówiąc można by było swobodnie zrobić wznowienie tej książeczki, bo prócz walorów rozrywkowych niesie też wciąż i odrobinę nauki (tej moralnej, jak i życiowej).

Jale

ocenił na611 lat temu

Zorro, załóż okulary

Marta Tomaszewska Mirosław Pokora

"Zorro,załóż okulary" to świetna, dziś może trochę zapomniana literatura młodzieżowa, ale jeśli kiedyś ktoś po nią sięgnął choć raz w latach młodości, dziś wraca do niej z nostalgią szkolno-dziecięcych wspomnień. To książka z tych która nigdy nie przestaje się podobać, czytana z wypiekami na twarzy(gęsto-często na lekcji pod ławką)wtedy jak i teraz. Myślę, że taka "randka "z książkami z dzieciństwa może być(a dla wielu z NAS-jest)ZACHWYCAJĄCĄ PRZYGODĄ....:) Dzięki Nozomi:),za ciepłe, miłe i mądre słowa nie tylko na temat tej książki....:)

Jacek

ocenił na711 miesięcy temu

Żelazny

Stanisław Kowalewski

"Żelaznego" przeczytałem niejako na raty. Po raz pierwszy uczyniłem to w połowie lat 90. XX wieku. Posiadany przeze mnie egzemplarz był wybrakowany. Ktoś pozbawił go ostatnich stron, więc moje pierwsze spotkanie z "Żelaznym" nie zostało ukończone. Gdy sięgnąłem po książkę ponownie, zapragnąłem przeczytać ją w całości. Brakujące strony (a było ich zaledwie dwie) przeczytałem z drugiego, kompletnego egzemplarza zakupionego na serwisie aukcyjnym. Mission complete. ;) Książka jest naprawdę świetna. Zaskakuje rozwojem wydarzeń, a w szczególności zakończeniem, oraz spokojem, jaki dostrzec można w relacjach między chłopcami. Dziś taka historia byłaby raczej niemożliwa do zaistnienia. Gorąco polecam.

V-12

ocenił na107 lat temu

Pięty w chmurach

Zbigniew Wróblewski

Pięty w chmurach” to książka opowiadająca o grupie młodzieży kończącej szkołę podstawową w Warszawie. Bohaterowie zostają uwikłani w zagadkę związaną z dwoma cudzoziemcami oraz tajemniczym obrazem. Dzięki ich zaangażowaniu dochodzi do ujęcia złodziei i rozbicia gangu zajmującego się kradzieżą oraz handlem dziełami sztuki. W trakcie lektury bliżej poznajemy Piotrka, który martwi się o swoją starszą siostrę, a także Ewkę przeżywającą poważny kryzys psychiczny. Dziewczyna, dzięki wsparciu nauczycielki, koleżanek oraz pana Erazma Ptaka (aktora, przyjaciela dzieci),stopniowo wraca do równowagi. Poznajemy również Iwonę oraz zakochanego w niej Tośka, który jest gotów zrobić dla niej bardzo wiele — nie zawsze kierując się dobrem innych. Bohaterów jest sporo, każdy z ciekawą historią. Choć książka w niektórych momentach trąci myszką (pojawiają się wątki takie jak przemoc wobec dzieci czy przestarzałe określenia),jej główne przesłanie pozostaje aktualne. Fabuła koncentruje się na przyjaźni, wzajemnej pomocy i odpowiedzialności. Poruszane są tu także trudne tematy, takie jak depresja, osoby głuchonieme, autystyczne czy różnice kulturowe, które przedstawione są z wrażliwością i szacunkiem. „Pięty w chmurach” to książka, która mimo upływu lat przypomina, że odwaga, empatia i przyjaźń mają realną moc zmieniania świata — i właśnie dlatego zdecydowanie warto ją przeczytać.

Akasza

oceniła na72 miesiące temu

Tajemnica wzgórza 117

Janusz Przymanowski

Książka Tajemnice wzgórza 117 przez przypadek trafiła w moje ręce i nie wiedziałem czego mogę spodziewać się po niej. Miałem nadzieje na przyjemną i ciekawą tematycznie pozycje, przy której miło spędzę czas. Książka Tajemnice wzgórza 117 jest opowieścią dotyczącą końca drugiej wojny światowej, gdzie lotnicy walczyli z okupantem nie tylko na ziemi, ale również w powietrzu. Dotyczy wydarzeń z marca 1945 roku opowiadając o lotnictwie Wojska Polskiego na Wschodzie walczącym z przeciwnikami próbując zestrzelić wrogie samoloty. Na bazie tamtych wydarzeń autor przedstawia nam historie o przygodach pilota Jana Łubina i Janka, którzy zaintrygowani wzgórzem próbują odkryć jego tajemnice. Nie brakuje tutaj walk powietrznych, zasadzek nieprzyjaciela i próby powstrzymania wroga. Poruszając tematykę odwagi, poświęcenia i walki za ojczyznę z przeważającymi siłami okupanta. Jednocześnie autor postanowił wprowadzić motywy współpracy polsko – radzieckiej, czyli żołnierza z żołnierzem co widać podczas czytania. Mogli różnić się od siebie swoimi poglądami lub nawet nie trafiać z nimi, ale dogadywali się ze sobą walcząc razem przeciwko niemieckim wrogom. Inaczej sprawa miała się z relacjami polsko-radzieckimi, które nie zawsze były na dobrej drodze w swoich relacjach. Przygody dwójki bohaterów odkrywających tajemnice wzgórza były ciekawe i wciągające. Wprowadzając motyw przyjaźni między Jankiem i zwierzątkiem prowadziło do miłych i zabawnych sytuacji. Przyjemna opowieść od autora ukazująca nie tylko walkę, ale też przyjaźń, odwagę i poświęcenie. Odkrywanie niemieckiego sekretu wzgórza ze wszystkim było ciekawym pomysłem i intrygującym. Książka Tajemnice wzgórza 117 jest pozycją przygodową o tematyce wojennej dotyczącej lotnictwa Wojska Polskiego, którą skierowano bardziej do młodego czytelnika. Bohaterowie występujący tutaj w głównych rolach zostali zarysowani dobrze. Pilot Jan Łubin jest doświadczonym pilotem, który nie jedną wyprawę w przestworzach ma za sobą. Z kolei Janek jest osobą młodą, garnącą się do walki, odważną i mający swojego pupilka. Tworzący z nim ciekawy duet wzbudzający wiele miłych i zabawnych momentów. Oprócz nich spotykamy postacie na drugim i dalszym planie dobrze wykreowanych mających do odegrania rolę w fabule przewidzianą przez autora. Nie uświadczymy papierowych bohaterów, lecz mają w sobie głębie mimo długości opowieści. Wzbudzają sympatie i dają się polubić od samego początku. Sama fabuła jest poprowadzona szybko i akcja leci do przodu bez zatrzymywania się wraz z postępującymi wydarzeniami. Napisana przystępnie, przyjemnie, lekko i wciągająco przez autora. Tajemnice wzgórza 117 jest propozycją dla młodego czytelnika, lecz także ktoś starszy może przeczytać przeżywając przygodę z bohaterami książki. Nie wiedziałem się co mogę dostać, lecz mimo krótkości i prostoty bawiłem się przy niej bardzo dobrze. Miło spędziłem czas i szybko przeczytałem. Książka dobra i przygody bohaterów wciągają od początku do samego końca. Finał do przewidzenia jeśli chodzi o zakończenie, lecz nie przeszkadzało mi to wcale. Może jeszcze wrócę do niej jak będę miał ochotę, a jak będę miał okazje to na pewno po jakieś książki autora jeszcze sięgnę w przyszłości.

Magnis

ocenił na62 miesiące temu

Przygoda na Rodos

Stanisław Pagaczewski

Może już byłem za " dorosły " na TV wieczorynki, ale z Baltazarem Gąbką, żadnego odcinka nie opuściłem. Książeczki wielokrotnie kupowałem, zamiast słodyczy, wszystkim moim znajomym dzieciom !!! PROSZĘ, uszczęśliw dziecko i zrób to samo co ja !!! CARRAMBA !!! Będzie Ci dozgonnie wdzięczne !!!

ando

ocenił na92 miesiące temu

Oskar w laboratorium

Carmen Kurtz

Dzisiaj, oglądając francuski film przeczytałem imię Jacques i jakaś klapka w mózgu mi się odblokowała. To było imię postaci z książki którą czytałem 40 lat temu. Zapamiętałem imię bo nie wiedziałem jak się wymawia. Po chwili odblokowała mi się kolejna klapka i przypomniał mi się tytuł. Okładkę od razu poznałem, w końcu czytałem tę książkę przecież kilka razy i miałem własną. Była świetna :)

Fistach

ocenił na84 lata temu

Gdzie jest zegar mistrza Kukułki

Krystyna Boglar

Tę już trochę zapomnianą przez czytelników (a na pewno przez dzieci, do których była kierowana) powieść odnalazłam przypadkiem, opróżniając zakupione przeze mnie i męża mieszkanie z rzeczy byłej właścicielki. Leżała wciśnięta gdzieś w pojemnik na pościel starej kanapy. Najwyraźniej pani ta nie obdarzyła tej książki dużym sentymentem, skoro nie zabrała jej ze sobą. Ja jednak postanowiłam tę odrzuconą książczynę przygarnąć, zwłaszcza, gdy zobaczyłam, że jej autorką jest pani Krystyna Boglar, którą jako dziecko i nastolatka bardzo lubiłam. Niemała gratka! Nieznana dotąd książka lubianej z dzieciństwa autorki! To musiało być przeznaczenie ;) Bardzo się cieszę, że poprzednia właścicielka potraktowała ,,Zegar mistrza Kukułki" tak po macoszemu, gdyż dzięki temu mogłam się zapoznać z tą naprawdę wciągającą historią dziecięcych poszukiwań złodziei zabytkowego zegara. Lektura sprawiła mi wiele radości, znowu poczułam się jak małe dziecko, które próbuje rozwikłać jakąś zagadkę. I prawie czułam na plecach upał tego warszawskiego lata 71 roku, kiedy to miasto jeszcze wciąż było odbudowywane i zamieszkiwali je tacy fascynujący ludzie pamiętający czasy przedwojenne o jakichś wspomina tutaj autorka. Książka jest bardzo dobrze napisana, czytelnik z miejsca przywiązuje się do bohaterów, chwilami śmieje się rozbawiony perypetiami małych urwisów, a przede wszystkim ma zagadkę, która go absorbuje: Co będzie z zegarem?! Zdecydowanie polecam i to zarówno tym, którzy chcieliby swoim dzieciom podrzucić wartościową książkę (piękne są też ilustracje! klasyczna polska szkoła ilustracji, Marcin Szancer by z pewnością pochwalił ;)) jak i po prostu sami znowu chcą na chwilę wczuć się rolę dzieci! PS. tylko 13 ocen wraz z moją?!

nemezis87

ocenił na810 lat temu

Zielona rakieta

Halina Rudnicka

Nie jestem molem książkowym. Mało książek w życiu przeczytałem. Ostatnio postanowiłem to trochę zmienić. Po intensywnych poszukiwaniach w sieci natknąłem się na ten właśnie tytuł. Z racji tego, że bardzo przypadła mi do gustu inna książka Haliny Rudnickiej ("Uczniowie Spartakusa"),a także po przeczytaniu zachęcającego opisu postanowiłem ową "Zieloną Rakietę" znaleźć na allegro i za dosłownie piątaka przygarnąłem ją do swojej skromnej biblioteczki. Jak wypadło spytacie? No cóż... Wprowadzenie z początku lekko mnie przynużało, a nawet pokuszę się o stwierdzenie, że lekko denerwowało. A powodem tego stanu rzeczy był fakt, że nie do końca rozumiałem w jakim to dzieje się okresie, ile nasz bohater ma lat. Oczywiście można się tego domyślić po czasie, ale lubię, gdy szybko charakteryzowani są bohaterowie, czas i miejsce akcji. No miejsca to tam się domyśliłem, ale generalnie początek tej opowieści ma narzucone z góry dość szybkie tempo wydarzeń i być może nie nadążyłem za tym tempem i umknęły mi może jakieś detale. Jest to zatem kwestia indywidualna. Irytujący wydawał mi się z pozoru nudzący wręcz monolog Walentynowicza o tym jak to wytwarza się penicylinę. Myślałem wówczas, że nijak ma się to do przeżyć bohatera i położenia w jakim się znajduje. Jednak z czasem wszystko zaczęło mi się układać w logiczną całość i dotarło do mnie, że ten wątek był potrzebny nam, abyśmy później mogli zrozumieć o co chodzi w fabryce w Miłkowicach, próbach Cisonia i Walentynowicza. Rozdziały są dosłownie perfekcyjne jeśli chodzi o podział wydarzeń. Doskonale tłumaczą wydarzenia, które miały miejsce w rozdziale wcześniej jak choćby rozdział o dziewczynie z Olsztyna, której to postać ciekawi wraz z jej pojawieniem się w treści. Wydawałoby się, że jest to opowieść o tym jak to bohater zszedł na złą drogę i po refleksjach postanowił odmienić swój los, ale jest to coś znacznie więcej. Z czasem rośnie napięcie, pojawia się coraz więcej niewiadomych, pojawia się wątek osób, które wydają się w porządku, ale to tylko pozory. Wątek Waldka mnie dosłownie otumanił. Nie spodziewałem się tego absolutnie jaki obrót przybiorą sprawy wokół tej postaci. Końcowe rozdziały opowieści to już coś wspaniałego, ponieważ wszystkie wątki napotkane na drodze układają się w piękną, logiczną całość. Nie ukrywam, że z czasem zacząłem się zżywać z głównym bohaterem i trochę mu współczuć, aż łzy same do oczu napływały to też lekko irytujące wydało mi się to, że nie dowiedzieliśmy się o jego dalszych losach po akcji, w której brał udział u kresu opowieści. Nie mniej jednak bardzo mocno polecam tą opowieść wszystkim, gdyż jest warta przeczytania. Szczypta powieści młodzieżowej z domieszką kryminału, nutą poetyckich wręcz opisów przyrody uzupełniona lekcją historii i chemii to przepis na znakomitą ucztę jaką jest ten tytuł. Polecam!

MrMarshmallow

ocenił na101 rok temu

Kropla deszczu na dłoni

Ryszard Marek Groński

Przygoda w czystej postaci! Zastanawiałam się, co takiego można zmieścić na tak niewielu stronach ? Ominięcie opisów przyrody , strachu i ulubionych lodów sprawiło , że to co ważne w historii było widoczne w stu procentach i zostało zręcznie skompresowane. Daje to świetną historię przygodową dwojga chłopców w sam raz do przeczytania w momencie gdy przyciśnie nas nuda. Każdemu rodzicowi poleciłabym, aby przeczytał to swoim dzieciom ;)

Ewelina Mikołajczyk

ocenił na79 lat temu

Marsz ołowianych żołnierzy

Maciej Słomczyński

Szkolna nagroda z podstawówki. Z reguły miałem pecha i dostawałam (nie tylko w szkole, tak samo w LC) jako nagrody książki nie tylko niechciane przeze mnie, kompletnie nietrafione i z reguły dla innej grupy wiekowej. To był jeden z nielicznych wyjątków. Nazwisko autora nic mi nie mówiło, dopiero tata powiedział że to tłumacz literatury anglojęzycznej i autor kryminałów, podpisywanych nazwiskiem „Joe Alex”. Historia z roku 1939. Początek w stylu pożądanym przez ówczesne władze – dwaj koledzy ze szkoły i drużyny piłkarskiej z różnych środowisk społecznych. Jeden pójdzie do gimnazjum a drugi … No właśnie – wojna niweczy plany i niweluje różnice. W obliczu śmierci, utraty wszystkiego, ratowania życia czy poszukiwania rodziny nikt nie pamięta o stratyfikacji społecznej. Wtedy okazuje się kto jakim jest naprawdę człowiekiem. Dobra książka dla chłopaków z podstawówki, najlepiej od trzeciej do góra piątek klasy. Sentyment pozostał.

Aguirre

ocenił na64 lata temu

Niezwykłe lato Izydora i Spółki

Aleksander Minkowski

Młodzież w książkach z czasów PRL-u wydaje mi się zawsze jakaś dojrzalsza. Chłopcy pomimo młodego wieku myślą jak dorośli. Nie ma tu takich moralnych dylematów jak w "Szaleństwie Majki Skowron", ewidentnie ta pozycja jest skierowana do nieco młodszego czytelnika.

Orsetta

oceniła na78 miesięcy temu

Wodzu, wyspa jest twoja

Ryszard Liskowacki

Mam to szczęście, że książkę tę spotkałem na swej drodze jako pierwszą ,,dużą" zanim trafili do mnie Niziurski, Nienacki, Minkowski. Piękne wspomnienie z dzieciństwa, wspaniałe przygody nietuzinkowych bohaterów ze szczecińskiego osiedla. Odwaga, lojalność, poczucie własnej wartości, przyjaźń i dużo humoru. Do dzisiaj, będąc grubo po 60. widząc za każdym razem wronę zastanawiam się jakby smakował ten rosół o ile Bolek by go jednak ugotował z tego nieszczęsnego ptaka z uszkodzonym skrzydłem ? Książka dostana na Gwiazdkę 1968 stoi do dziś dnia na poczytnym miejscu biblioteczki. ( na grzbiecie błędnie wydrukowane nazwisko autora - R.Liskawacki ).

krzysztof boorack

ocenił na106 dni temu

Historia dłuższa niż wojna

Ryszard Liskowacki

Kupowałem zeszyty które były pierwsze ale niż udało się zgromadzić wszystkich, jaką radość miałem gdy natrafiłem na całą książkę w księgarni.To były czasy podstawówki i to była jedna z najważniejszych książek dla mnie tamtych czasów. Wracam do niej co jakiś czas , właśnie dziś skończyłem kolejny ale jakiś inny może to wiek? Choć kilka ładnych lat jej nie czytałem to nie wiem czy to nie było najbardziej wzruszające obcowanie z tą pozycją?? Pierwszy raz kilka razy miałem mocno wilgotne oczy ,ta wojna , śmierć przyjaźń, miłość i ta Warszawa... Nie wiem ale cieszę się że kolejny raz brałem udział w przygodach bohaterów choć teraz jakoś inaczej bardziej świadomie? Nie wiem ... Kiedyś znowu wrócę ale muszę uspokoić emocje, wspomnieć tych wszystkich którzy oddali życie za to żebym ja mógł żyć w tym kraju...

olo1972

ocenił na725 dni temu

Synteza

Maciej Wojtyszko

Chciałoby się powiedzieć: zupełnie inna książka autorstwa Macieja Wojtyszki. Ale jest tak tylko pozornie. Science-fiction w wersji light z 1985 roku sprowadza się tak naprawdę do nowoczesnych maszyn, urządzeń i rozwiązań (holowizor, aviokopter, videofon, rzutniki laserowe zamiast książek, płytki kredytowe zamiast pieniędzy) oraz zmiany stylu życia w roku 2059. Naturalne tam jest życie przez kilkaset lat, ludzie latają na Księżyc oraz na inne planety, po Ziemi poruszają się z zawrotną szybkością, domów się nie buduje, a sadzi z proszku, po podlaniu którego dom wyrasta, a żywność jest produkowana sztucznie z glonów. Normalną sprawą jest też kriogenika i hibernacja. Właśnie tą dziedziną zajmuje się Aleksander, ojciec Piotrusia i Eli, pary głównych bohaterów. Jego instytut odmraża ludzi zahibernowanych w 1979 roku. A ci konfrontują nowy, wspaniały świat z tym, który pamiętają sprzed 80 lat. I tu wraca nam stary, dobry Wojtyszko, który osadza akcję swoich książek w nierealnych światach. Ale takie wartości, jak człowieczeństwo, dobro, honor czy miłość pozostają u niego realne, i nimi obdarza bohaterów tych opowieści. Tak jest i w "Syntezie".

Mister Oizo

ocenił na72 lata temu

Cytaty z książki Wakacje w kosmosie

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wakacje w kosmosie