Doskonały potwór

Bardzo fajna książeczka dla chłopców. Liczy ok 45 stron. POLECAM Jak pisze w opisie, same zalety: - prosty i barwny język - duża czcionka i bardzo barwne, kolorowe ilustracje - na końcu książki słowniczek (tj.: burta, fosa, gagatek, gamoń, opresja) - zadania sprawdzające zrozumienie tekstu zad 1. wykreślanka wyrazów [tj.: mewa, plaża, molo, fala, piasek, żeglarz, leżak, rybitwa, marynarz, jacht, parawan] zad 2. matematyczne w nawiązaniu do opowiadania, odpowiedzi do wyboru A,B,C Spis treści: Mewowe gołąbki "Pod Zezowatą Flądrą" I co teraz? A psik! Koty morskie Dziwne ryby Fuj Fuj ! Akcja Morze! * Słowniczek młodego czytelnika * Zadania

Kolejna książeczka dla miłośników psów oraz dzieci trenujących samodzielne czytanie. Jest jesień. Zuzia chodzi z pieskiem na spacery. Wydaje jej się, że wszystkie pieski mają ładne ubranka na jesienną pluchę, tylko jej Medor ma obrożę. Gucio ma cudowny sweterek w żółte paski, Maciuś ma wdzianko w niebieskie kropki, Kapselek ma śliczną kamizelkę.... Skarży się mamie. A mama, czy umie zrobić ubranko dla psa? Skąd piesek otrzyma nowy sweterek? Jak się skończy spacer w ulewnym deszczu dla pieska? Bardzo piękne ilustracje w kolorach ciepłej pomarańczy i brązu. Polecam ❤️🩷🧡💛

Seria o księżniczce Balbince była mi do tej pory nieznana. Nie jestem pewna, czy w ogóle kiedykolwiek o niej słyszałam. Cieszę się jednak, że postanowiłam się z nią zapoznać, gdyż postać głównej bohaterki jest naprawdę nietuzinkowa. Balbinka przed obiadem postanowiła najeść się malin, choć nie wolno jej było spożywać niczego przed posiłkiem. Dodatkowo zabrała owoce do pokoju, gdyż chciała je ukryć na później. Niestety, maliny wypadły przez dziurę i pożywiła się nimi papuga Aisha. Papuga dodatkowo chciała zdradzić sekret Balbinki, więc księżniczka postanowiła zawrzeć z nią pakt. Przygoda tak naprawdę może się przydarzyć nam każdego dnia, jeśli tylko będziemy na nią gotowi. Najlepszym przykładem tego jest tytułowa bohaterka, której zawsze przydarzy się coś niespodziewanego. Nie warto zamykać się w utartych schematach. Warto wypatrywać przygodę we wszystkim co robimy, gdyż nigdy nie wiadomo, co czeka na nas za rogiem. ,,Księżniczka Balbinka" to jak na razie czterotomowa seria o dziewczynce, która łamie wszelkie stereotypy o księżniczkach. Treści jest tutaj dość sporo jednak czyta się ją szybko i przyjemnie. Ilustracje są naprawdę ładne - bardzo kolorowe, wyraziste, na całą stronę. Świetnie współgrają z treścią. Podobają mi się też ,,wstawki" z krótkimi zdaniami, które są też ciekawym dopełnieniem całości tekstu. Całość została dobrze wydana. Myślę, że jeśli Wasze dzieci lubią opowieści o księżniczkach, warto zapoznać się z tą serią.

Zachęcenie dzieci do samodzielnego czytania wymaga sięgania po interesujące książki z przygodami ich rówieśników. Takie książki powinny zawierać wciągającą fabułę, przemycać wiedzę i być źródłem dobrej zabawy. Do tego musi posiadać takie cechy jak duża czcionka, interesujące ilustracje oraz zawierać słownik i zadania pozwalające dzieciom na wykorzystanie zdobytych informacji. Do takich czytanek na pewni należą książki z serii „Już czytam” z Wydawnictwa Zielona Sowa. „Upiorne andrzejki” Agnieszki Stelmaszyk z ilustracjami Anity Siwiec to opowieść o wróżbach andrzejkowych. Bohaterzy chodzą do małej wiejskiej szkoły, którą bardzo lubią. Ewelina i Lilka są zainteresowane opowieściami pani Wiesi (wychowawczyni) o andrzejkowych wróżbach. Jedną z wielu jest „wróżba dla odważnych”. Wymaga ona pójścia za wieś, przejścia przy strasznej walącej się chacie i czekania na młodzieńca. Wówczas należy spytać się go o imię. Takie samo imię będzie miał przyszły mąż. Dziewczynki mimo strachu wędrują w chłodny, jesienny wieczór. Słyszą podejrzane odgłosy, widzą duchy zbliżające się do nich. Atmosfera pełna napięcia, grozy zmienia się w humorystyczną scenkę, kiedy okazuje się, że to koledzy z klasy chcieli dziewczynkom spłatać psikusa. Ich złe intencje obróciły się przeciwko nim: Ewelina i Lilka pytają chłopców o imiona, a oni naiwnie je mówią, na co ucieszone dziewczynki odpowiadają: „No to już znam swojego przyszłego męża! – obwieściła z triumfem. – Może to ty nim będziesz! Zobacz! – rzekłam i zatoczyłam ręką szeroki łuk”. Po takim odkryciu chłopcy uciekają w popłochu. „Upiorne andrzejki” to lektura trzymająca w napięciu, które na koniec rozładowujemy sporą dawką śmiechu. Poza pokazaniem szkolnego życia, podziału na dziewczęcy i chłopięcy świat odkryjemy piękno wiejskiego życia, sielankę umożliwiającą dzieciom samodzielne chodzenie i wracanie ze szkoły, ponieważ miejscowość jest tak mała, że nikt nie może się zgubić, a do tego blisko znajduje się las. Przyroda jest na wyciągnięcie ręki. Całość wzbogacono interesującymi ilustracjami Anity Siwiec. Wielość kolorów, prostota form, niesamowita bliskość dziecięcego sposobu tworzenia i postrzegania świata sprawiają, że książka staje się atrakcyjna graficznie już dla przedszkolaka. Duża czcionka sprawi, że chętnie będą po nią sięgali uczniowie ćwiczący trudną sztukę samodzielnego czytania. „Upiorne andrzejki” to interesująca, pouczająca, pełna humoru oraz pomysłów czytanka dla najmłodszych. Pierwsze przygody z tą książką można rozpocząć już w przedszkolu. Prosty język sprawi, że będzie to przyjemna lektura do słuchania, a następnie wspólnego czytania z rodzicem, by później stać się pomocą w samodzielnym czytaniu. Książka jest napisana lekkim, prostym językiem. Zdanie w stronie czynnej sprawiają wrażenie bardzo ożywionej akcji. Polecam!

Całkiem sympatyczny wiersz o dniu spędzonym z tatą przez zajączka Tuptusia, znanego z animacji "Bambi". Mały zajączek jest zaciekawiony światem, zapomina o obowiązkach, w których ma pomóc tacie i wpada w małe tarapaty. Na szczęście jest tata, na którego pomoc zawsze można liczyć. Nie jest to wybitna książka, ale spodobała się mojej 3-latce.

Kupiłam pod wpływem pochlebnej opinii z tego portalu i nie zawiodłam się. Nie wszystkie teksty są perfekcyjne, ale w większości mnie urzekły i wciąga mnie ten przytulny, magiczny świat. Od bardzo dawna rozglądam się za książkami, które pomogą mi wyciszyć moją 2-latkę wieczorem, kiedy pora szykować się do snu - tą książkę kupiłam właśnie w tym celu i sprawdziła się. Teksty nie są długie, więc da się przeczytać zanim małe dziecko przewróci kartkę. Moja córka w wieku 2+ po kilku sesjach potrafi już z pomocą powtórzyć niektóre rymowane opowiastki w całości :-) Ilustracje może nie jakieś wybitne, ale bardzo pasują do tego świata i pozwalają poczuć klimat, zjawiska atmosferyczne itp. Edit: po kilku miesiącach posiadania zarówno „Zamkowych bajeczek”, jak i „Złotych koników” chcę dodać, że choć „Zamkowe” bardziej mi się wizualnie podobają, to jednak do „Złotych koników” moje serce jakoś cieplej i mocniej bije ^ _ ^

Gabrysia niedowidzi ;) Rodzice nie wiedzą,że ich młodsza córka potrafi wyprowadzić psa niewidomej sąsiadki oraz ugotować kompot Ah i jeszcze Bruno najlepszy przyjaciel Gabrysi,który dużo jej pomaga i starsza siostra Amelka...;)Gorąco polecam czytelnikom w każdym wieku...;)

„Opowieści ze starego strychu” autorstwa Beata Ostrowicka polecają się na długie jesienne wieczory. Każdy z nas zarówno ten mały jak i ten duży doskonale wie, że na strychu to można znaleźć naprawdę magiczne rzeczy, a jak jeszcze do tego uruchomimy się swoją wyobraźnię, to fiu fiu … zobaczyć wtedy można fantastycznych mieszkańców, takich jak: Kreskę z niebieskimi włosami, Kreska z zielonymi no i tajemniczego Wzorka. A jeśli zmrużymy lekko oczy, wypowiemy czary mary, rzucimy zaklęcie, dwa razy kichniemy to zobaczymy … kolejne nietypowe stworzonka jak: gołąbek Gienek, Panią Sowę oraz całą mysią rodzinkę. I niby mamy tutaj zwykły strych, a jednak dzieją się cuda i niezwykłe przygody. Dzięki temu, że mamy czarodziejską scenerią, to życie naszych maleńkich stworzeń jest naprawdę śmieszne, życiowe, zabawne i bardzo ale to bardzo moralnie budujące. Do tego dochodzą niesamowicie piękne ilustracje, które odzwierciedlają naszych bohaterów i ich trudne zmagania ze strychem i magią. . Polecam Wam również inne publikacje Pani Beaty, które zostały wpisane na Listę Honorową im. H. Ch. Andersena - Świat do góry nogami, Lulaki, Pan Czekoladka i przedszkole oraz Ale ja tak chcę! - które uzyskało również w roku 2006, tytuł Książki Roku 2006 Polskiej Sekcji IBBY i tytuł BESTSELLERka 2006. Książki zostały wpisane również na złotą listę Fundacji ABC. Dodatkowo książki można otrzymać również w systemem Braille'a, w celu udostępnienia ich dzieciom niewidzącym. Pani Beata otrzymała jeszcze wiele innych bardzo cennych i wartościowych nagród i wyróżnień z dziedziny literatury dziecięcej i młodzieżowej.

Seria o księżniczce Balbince była mi do tej pory nieznana. Nie jestem pewna, czy w ogóle kiedykolwiek o niej słyszałam. Cieszę się jednak, że postanowiłam się z nią zapoznać, gdyż postać głównej bohaterki jest naprawdę nietuzinkowa. Tego dnia księżniczka Balbinka miała uczestniczyć w przyjęciu przygotowanym przez jej rodziców. Z racji tego, że chciała się pośpieszyć zamiast udać się normalnie do grodu zjechała zjeżdżalnią przez co wylądowała w stawie. Królowa nie była zachwycona. Na domiar złego Balbinka zamiast się przebrać postanowiła złapać niebieską żabę, która mogła być zaczarowanym księciem. W przypadku tej książeczki autorzy wyraźnie dają nam do zrozumienia, że każdy z nas jest inny i mamy prawo do odmienności. Nie ma na świecie dwóch takich samych ludzi i należy to uszanować. Często rzeczy, których oczekują od nas najbliżsi mogą być nie do spełnienia i niezgodne z naszymi życzeniami. Warto więc tak naprawdę odnaleźć w tym wszystkim siebie i cieszyć się chwilą, która sprawia nam radość. ,,Księżniczka Balbinka" to jak na razie czterotomowa seria o dziewczynce, która łamie wszelkie stereotypy o księżniczkach. Treści jest tutaj dość sporo jednak czyta się ją szybko i przyjemnie. Ilustracje są naprawdę ładne - bardzo kolorowe, wyraziste, na całą stronę. Świetnie współgrają z treścią. Podobają mi się też ,,wstawki" z krótkimi zdaniami, które są też ciekawym dopełnieniem całości tekstu. Całość została dobrze wydana. Myślę, że jeśli Wasze dzieci lubią opowieści o księżniczkach, warto zapoznać się z tą serią.

Oprawa graficzna przyjemna dla oka, rozmiar czcionki ułatwia czytanie. Przyjaźń chłopca i dziewczynki jest bardzo ładnie opisana. Dużą zaleta jest to że mają swoje pasje ( Ona łyżwiarstwo figurowe, on hokej). Nie podoba mi się w książce kilka zwrotów, które są dość ostre i nie do końca brzmią ładnie np: "Gdzie jest ten dupek?" ... czy "Zaraz go rozetrę na pył!" Opowiadanie dobrze się kończy. Intryga zostaje rozwiązana. Jednak nie do kończą porywa mnie ta detektywistyczna sprawa dla najmłodszych. .. Proszę oceniać samemu :) Spis treści: rozdział 1- Pan Termblay ostrzega rozdział 2- Pani Gagon wściekła jak nigdy rozdział 3- Dlaczego Emil Pelletier przyczepił się? rozdział 4- Wielki Łukasz MOrissette rozdział 5- Kolega Aurelii Paquette rozdział 6- Plan ostatniej szansy rozdział 7- Wyzwanie Łukasza Morissette'a

Kuba i Buba to rodzeństwo, które często ma głupiutkie pomysły. Książka opowiadająca o ich przygodach jest bardzo zabawna oraz zawiera wiele śmiesznych obrazków. W pierwszym rozdziale Tu i tam z Kubą i Bubą rodzeństwo czekało na przyjście taty, bo kiedy wracał z pracy mówił „Idziemy na spacer”, lecz Kuba i Buba bardzo tego nie lubili. Tym razem ojciec dzieci postanowił, że to oni będą prowadzić wędrówkę na co bardzo się ucieszyli. Od tego momentu zaczyna się właściwa akcja książki. Na początek Buba kazała rodzinie ustawić się w pary a potem zaczęli zwiedzanie Warszawy, zobaczyli między innymi Zamek Królewski oraz Kolumnę Zygmunta. Kuba z Bubą zaczęli się kłócić o to, kto ma być przewodnikiem, ale na szczęście poszli do pizzerii i nic wielkiego się nie stało. Następny rozdział książki opowiada o tym jak mama ma wizje. Widzi ona, że za mostem jest śmietnisko, a przecież wcześniej było piękne pole. Tata Kuby i Buby stwierdził, że mama jest wizjonerką, ponieważ na wcześniej wspomnianym polu mieszkał kiedyś król, któremu przeszkadzał smród na dworze. Wśród przygód Kuby i Buby znajdziecie różne rozdział o tym, co wydarzyło się podczas jednego ze spacerów rodziny. Nie powiem kogo spotkali ani co zobaczyli, ale było to bardzo ciekawe. Oprócz interesujących epizodów z życia rodzeństwa oraz ich rodziców na końcu rozdziałów znajdziecie podsumowania każdego, różne gry oraz instrukcje dotyczące wykonania różnych rzeczy a na końcu książki odnajdziecie grę. Polecam Wam tą książkę, dla mnie była bardzo fajna i zabawna. Opisane przeze mnie przygody Kuby i Buby to tylko te, które mi się spodobały. W tej książeczce znajdziecie ich o wiele wiele więcej. http://everydayxbook.blogspot.com

Prześliczna przyrodnicza książeczka, w formie zbioru czterech dłuższych opowiadań ,poświęcona w głównej mierze zwierzętom górskim. Akcja każdej z powiastek toczy się w innej porze roku. Są to bardzo sympatyczne przygody rodziny świstaków, gdzie prym wiedzie mały świstak Gwizdek. Jesienią tylko on jedyny nie chce się przyporządkować reszcie rodziny i nie ma zamiaru poświęcić się zimowemu snu. Na dworze jeszcze jest pięknie, przygrzewa słońce, po co więc spać. Pod pretekstem napicia się wody ze strumyka ,przed zamknięciem norki na zimę, wymyka się do lasu i tam próbuje zwerbować różne zwierzątka do zabawy. Trochę słabo mu to wychodzi, gdyż inne stworzonka jak np. niedźwiadek również przygotowują się do zimowego snu. A takie ,które nie zapadają w zimowe odrętwienie np. wiewiórki, z kolei zbierają zapasy na zimę i organizują spiżarnię, więc na zabawę nie mogą sobie pozwolić. Gwizdek jest niepocieszony ,ostatnia deska ratunku to owce na hali. I kolejny niewypał, właśnie Juhas owczarek podhalański jest w trakcie przemieszczania ich z hali do zagrody. W konsekwencji tej włóczęgi zaczęło robić się niebezpiecznie, bliskie spotkanie trzeciego stopnia z największym wrogiem orłem nie może przynieść nic dobrego. Kto wybawi z opresji małego Gwizdka? Czy wróci jeszcze do norki rodziców i rodzeństwa? Poczytajcie, a dowiecie się. Zapoznajcie się też z innymi przygodami jak starcie z narciarzami na stoku zimą, tajemnicza wyprawa z niedźwiadkiem po smakołyki z plecaka turystów wiosną czy szukanie opiekunów domowego króliczka miniaturowego zabłąkanego w lesie. Miłej lektury! I również owocnego oglądania cudnych kolorowych ilustracji. Może będąc wysoko w górach, trawersując wśród kosodrzewiny usłyszycie daleki odgłos : Fiuu ! Fiuu !, pomyślcie wtedy ,że to Gwizdek nawołuje swoich braci. A jak będziecie mieli szczęście, to może ujrzycie gdzieś jego samego.

"Zbawcy książek" Agnieszki Stelmaszczyk to kolejna książeczka z serii "Już czytam" opowiadająca o Tosi, Kasi, Marcinie i Tomku, którzy pomagają Pani Sylwii (bibliotekarce ze szkolnej biblioteki) odnaleźć niszczyciela książek. Akcja wciągająca, słowniczek trudnych wyrazów znajdujący się na końcu pomaga dziecku wzbogacić słownictwo. Moja córka jest tą serią zachwycona i coraz częściej sama czyta. Gorąco polecam!

Poziom III więcej treści, mniej obrazków. Ilustracje ładne. Fajna książeczka - opowiadanie. Bohaterem jest chłopczyk. Dialogi są przyjaźnie napisane. Spis treści rozdział 1- Pierwsza zagadka ! rozdział 2- Śledztwo "Cztery sery" rozdział 3- Prościzna ! rozdział 4- Czarnej serii ciąg dalszy rozdział 5- Zabawa w kotka i myszkę rozdział 6- Zakaż spożywania gumy do żucia w szkole rozdział 7- Wielbiciel gumy do żucia zdemaskowany rozdział 8- Na prawą i lewą stronę rozdział 9- Prawda wychodzi na jaw