Opowieść o kalifie bocianie

Do moich ukochanych książek z dzieciństwa należał zbiór baśni "Miedziana lampa" Kornelii Dobkiewiczowej. Genialnie (acz mrocznie) zilustrowany przez Antoniego Boratyńskiego, stanowił świetne wprowadzenie do podziemnego świata kopalń, gdzie rządy sprawował tajemniczy duch podziemi - Skarbnik. Nie umiem powiedzieć ile razy wracałam do tej lektury - co jakiś czas nachodzi mnie potrzeba, aby ją znów przeczytać i wzruszyć się losami ludzi, którzy szczęście zdobywają kosztem ciężkiej pracy. Baśnie, zawarte w tym zbiorze, niosą mocne przesłanie - że zło wymaga ukarania, a możliwość czynienia dobra może być okupiona wielkimi ofiarami - zaprzeczeniem swojego osobistego szczęścia czy nawet oddaniem życia. I jest tu jeszcze jedno, niezwykle ważna przesłanie: nie wolno gnębić zwierząt! Nigdy i pod żadnym pozorem, bo gnębiciel braci mniejszych, to kanalia pierwszego sortu i człowiek niegodny pod każdym względem. Kto by pomyślał, że opowieści o wydobyciu węgla będą tak dogłębnie poruszające?

Byla to jedna z książek mojego dzieciństwa. Nie wiem czy było to wydanie z 1958r. Ja zapamiętałem informacje wydrukowana gdzieś w środku: rok wydania 1947. W trakcie jednego z dłuższych opowiadań brakowało druku na kilkunastu stronach. Inspirowało mnie to do układania własnych treści / dalszego ciągu. Moja matka czytała mi pare opowiadan z tego zbioru, umiała czytać gwarą opowiadanie "Śpiacy rycerze". Gdy przyjechałem po dziesięciu latach po raz pierwszy do Polski książki juz nie było. Gdyby było jakies wznowienie kupiłbym oczywiście. W międzyczasie jeden z moich znajomych kupił dla mnie tę książkę. (piszę to w lutym 2025 r.) W tym samym wydaniu z 1956 roku. Przeczytałem ponownie dopiero jedno opowiadanie, resztę zostawiam sobie na później. Oczywiście wyobraźnia człowieka, który ma ponad sześćdziesiąt lat nie działa w tak intensywny i bezpośredni sposób gdy ma się lat 5, 7 czy 10. Jest dla mnie ta kupiona przez znajomego książka sympatycznym wspomnieniem o tym kim byłem jako 6- czy 7-latek.

Wymęczyłam się i ubawiłam. Paradoksalnie. Książka była naprawdę bardzo męcząca, akapity o kolorach atramentu Bellafrygi! Ale jakie smaczne kąski o bezsensie prowadzenia wojen, iluzorycznym poczuciu honoru i dyshonoru, defraudacjach, prostolinijności przeciwstawionej perfidii i magicznej mocy uwodzenia. Może i nie dla dzieci. Ale na pewno dla wszystkich :)

Zbiór mitów greckich adresowany do dzieci, który powstał w pierwszej połowie XIX w. (1840 to.),gdy literatura pisana dla najmłodszych czytelników dopiero raczkowała. Zawiera mity w łagodnej wersji z misją poznawczą oraz dydaktyczną, które były pisane z najlepszymi intencjami i okraszone dawką serdecznych uczuć, ponieważ pisarz stworzył ten zbiór dla swojego syna. Podobno kiedyś ta książka była lekturą w klasie III szkoły podstawowej. Aż trudno uwierzyć, że uczniowie nauczania początkowego bez szemrania czytali kiedyś książki liczące ponad 300 stron, a ich rodzice nie zarzucali nauczycieli komentarzami typu: "Czy dziecko naprawdę ma przeczytać CAŁĄ książkę?", "To zbyt długie, moje dziecko tego nie przeczyta." itp. "Opowieści z Zaczarowanego Lasu" są wciąż obecne w świadomości starszego pokolenia, w antykwariatach, na portalach sprzedażowych, czasami w bibliotekach lub prywatnych zbiorach. Pomimo tego, że książka niedługo będzie obchodziła dwusetne urodziny, nadal ma oddane grono czytelników. Obecnie to zwykle starsze pokolenia zapoznają z nią dzieci lub wnuki. I to jest bardzo dobry pomysł, bo do rodzinnego czytania w długie zimowe wieczory ta lektura nadaje się doskonale. Można dzięki tym opowieściom zaszczepić w najmłodszych fascynację mitami greckimi, oderwać dzieciaki od ekranów smartfonów. Czasem może wydawać się, że jest to książka nieco anachroniczna, ale stwarza niepowtarzalny klimat a humor i celne spostrzeżenia narratora nie zestarzały się ani trochę. Narrator to świetny gawędziarz, który nawiązuje i podtrzymuje relacje z młodymi czytelnikami, trudno go nie polubić za jego komentarze: 🔸a to porówna dzieci smoczych zębów do jarzyn, bo były zabrudzone ziemią jak marchewki wyrwane z grządki w ogrodzie; 🔸w innym miejscu o woskowych figurach Pigmejów powie, że były "naturalnej małości"; 🔸z kolei za chwilę nie będzie mógł sobie przypomnieć, jak wyglądała czwarta służka Cyrce; 🔸na widok okrutnego mitologicznego monstrum dobrotliwie podsumowuje swą opowieść: 🔰"Mam nadzieję, że ani ja, ani wy nigdy nie natkniecie się na Chimerę." 🔸a w innym miejscu kapitalnie podsumuje wyrocznię w Delfach mówiąc, iż problem z nią polegał na tym, że przemawiała z otworu w skale dość mętnie: 🔰"Słowa te były tak zagadkowe, że równie dobrze mogły pozostać na dnie dziury." Zupełnie nieoczekiwana była dla mnie, przedstawiona w tym zbiorze wersja mitu o puszce Pandory. Kiedy lekkomyślna i ciekawska piękność otworzyła zakazaną puszkę, wypuściła na świat troski i nieszczęścia, te niewdzięczne, pokraczne stwory otoczyły ją i zaczęły bezlitośnie kłuć swoimi żądłami. W ten sposób powabna Pandora od razu i na własnej skórze przekonała się co nabroiła. "Ukłucie troski" - to poetyckie i niezwykle sugestywne określenie, a przy tym doskonały temat na wiersz konfesyjny. Do mnie ta metafora bardzo przemawia... ;) Interesujące jest to, że mity greckie zawarte w tym zbiorze pokazują w znacznie gorszym świetle nie bogów, a ludzi. Mamy tu pełną obfitość: spiskujących krewnych, macochy wysyłające pasierbów z misjami na pewną śmierć, ojców porzucających dzieci i pierwsze żony za podszeptem nowych kochanek. Bogowie nie są w tych opowieściach kapryśni, zapalczywi czy okrutni, nie mają humorów, starają się ludzi wspierać. Najbardziej zaangażowani w pomoc ziemskim śmiertelnikom są "Żywe Srebro", czyli Hermes i Atena. "Opowieści z Zaczarowanego Lasu" to łagodna i przyjazna wersja mitów greckich adresowanych do dzieci, jakże inna od krzykliwych, nachalnych kreskówek kreujących miałki, głupawy humor, brutalność i przemoc.

Bardzo długi, ładnie zilustrowany wiersz o przygodzie tytułowego Księcia. Pokazuje różne oblicza ludzi jak i zwierząt. Miejscami trudniejsze słownictwo i jeszcze trudniejsze rymy. Opowiastka bardziej dla dorosłych, dziecko niekoniecznie załapie znaczenia niektórych słów.

Znalezione w rodzinnym domu i przeczytane ze względu na dziecięce wspomnienia i sentyment. Kilka baśni jest naprawdę ciekawych. Dwie to w zasadzie to samo tylko nieco inaczej opisane. Warto przeczytać, bo polskie baśnie nie są gorsze od zagranicznych. Dodatkowym smaczkiem jest język sprzed prawie stu lat.

Dowcipne i wdzięczne baśnie w dowcipnym i wdzięcznym stylu Januszewskiej: szczypta staropolszczyzny, dużo pogody ducha, kunsztowny język i jakieś takie skoczne roziskrzenie. Nawet z obiegowego wątku Januszewska buduje coś swojego - szczególnie ciekawi są "Kowale", gdzie krasnoludki pomagające kowalowi należą do gatunku Pyrrhocoris apterus, a cały wątek staje się sposobnością do rozważań o poczuciu godności. Za to "Królewna i pokojówka" trochę mnie skonfundowały... W zakończeniu król bierze za żonę zamaszystą pokojówkę, bo twardo stąpa po ziemi i wszystko potrafi ogarnąć - ale ta pokojówka z wyglądu jest bardzo podobna do królewny, córki króla. Doprawdy można by snuć jakieś dziwne freudowskie interpretacje.

WSPANIAŁA - opowieść o zwierzętach, ale to o nas przecież jest... o naszych pragnieniach, marzeniach, planach i tym, co ekscytuje. To także obraz postrzegania innych wedle schematów, niesłusznych bardzo. bo zawsze było tak, a tak i teraz nagle pojawia się nowy, taki na przykład Szczurek i chce wszystko zmienić i nie boi się i jak... on... może ? wspaniała piękna mądra i zachwyca zawsze i wszędzie każdego wydziera z depresji, odgania smutki, stawia do kąta choroby. człowiek czyta i staje się KIMŚ INNYM - lepszym, weselszym, ZDROWSZYM i kimś, kto CHCE ŻYĆ

Pierwsza książka , którą dostałam od mamy mając 10- 11 lat. Zakochałam się w mądrych baśniach, w której znajdziemy zawsze jakiś morał. Sa i zagadki w baśniach, pamiętam je do dzisiaj :) Od tych cudownych baśni , która przeczytałam jednym tchem od początku do końca zaczęła się moja przygoda z książkami, następne były :Dzieci z Bulerbyn: i po latach Małgorzata Musierowicz z cudowną "Jeżycjada", która powstaje do dzisiaj. Mam 50tkę na "karku" i czekam na wnuki, którym będę mogła czytać te piękne baśnie zawarte w "Srebrnej gołębicy" , bo ciągle stoi książka na honorowym miejscu w mojej biblioteczce :):):) Magdalena

Książka zakupiona w antykwariacie, czyli jak w prosty sposób cofnąć się w czasie i powrócić do emocji z dzieciństwa. Bo te trzy baśnie uwielbiałam jako dziecko. Powrót do nich sprawił mi wielką frajdę. Co więcej, okazało się , że to jedne z tych, które nic nie tracą na swojej wartości, nimi są przesiąknięte. Tytułowa baśń z Madagaskaru opowiada o wielkiej miłości wodnej panny i rybaka i jeszcze większej, jaką można czuć tylko do swojego potomstwa. Cudnie pokazana odmienność. Piękna. O starym pasterzu Lamu i jego wiernym psie, o złym panu i dobrym duchu morza-czyli baśń eskimoska o złu i chciwości oraz wierności, dobroci i czyli o tym, co naprawdę jest dla nas wartością. Wzruszająca. Fregata Oronga z Wyspy Olbrzymów Ahu- baśń z Wysp Wielkanocnych. Dziś bym ją nazwała baśnią ekologiczną. O tym, jak człowiek pomagając zwierzętom staje się częścią przyrody. Otaczając ją szacunkiem i miłością , i ona tym samym się odwdzięcza. Moja ulubiona. Gdyby je wznowić, podarować im nowe ilustracje, ach...

" Kto czyta książki, żyje podwójnie " Umberto Eco To jedna z pierwszych moich książeczek z dzieciństwa. Byłem niejadkiem, żebym jadł koniecznością było czytanie mi bajek. Naturalnie wszystkie znałem na pamięć, tak że opuszczanie tekstu nie wchodziło w rachubę. Głośno protestowałem. Do teraz wszystkim moim znajomym dzieciom, zamiast zabawek czy słodyczy, kupuję bajki, ale te klasyczne. Na te współczesne nie mogę patrzeć. Nie wiem czy zachęcają, czy bardziej odstraszają do czytania. Truizmem będzie napisanie, że jeśli dziecka nie nauczy się miłości do książek, to potem trudno wymagać, żeby je czytało. O korzyściach i negatywnych skutkach, nie chce mi się pisać. KUP BAJKI, ZRÓB DZIECKU PRZYJEMNOŚĆ !!!

Do jego królewskiej wysokości księcia Delfina 6 Konik polny i mrówka 9 Krók i lis 10 Żaba i wół 10 Dwa muły 9 Pies i Wilk 10 Biesagi 10 Jaskółka i ptaszki 10 Mysz domowa i mysz polna 9 Człowiek i jego wizerunek 9 Smok o wielu głowach 9 Złodzieje i osioł 8 Symonides ostrzegany przez bogów 7 Śmierć i nieszczęśliwy człowiek 8 Śmierć i drwal 9 Kawaler średniego wieku i dwie kochanki 7 Lis i bocian 7 Dziecko i bakałarz 10 Kogut i perła 10 Szerszenie i pszczoły 7 Dąb i trzcina 9 Przeciwko wybrednym krytykom 6 Rada szczurów 9 Małpa sędzią w procesie wilka z lisem 9 Dwa buhaje i żaba 7 Nietoperz i dwie laski 9 Ptak raniony strzałą 6 Wyżlica i sąsiadka 7 Orzeł i chrabąszcz 5 Lew i Mucha 9 Osioł z ładunkiem gąbek i osioł z solą 9 Lew i szczur 10 Astrolog wpada do studni 7 Zając i żaby 8 Kogut i lis 9 Kruk naladuje orła 9 Paw skarży się Junonie 9 Kotka zamieniona w kobietę 8 Lew i osioł na łowach 7 Ezop wyjaśnia testament 6 Młynarz, syn jego i osioł 9 Członki i żołądek 8 Wilk pasterzem 7 Żaby proszą o króla 8 Lis i kozioł 8 Orlica, maciora i kotka 7 Pijak i jego żona 10 Podagra i pająk 7 Wilk i bocian 7 Lew powalony przez człowieka 9 Lis i winogrona 8 Łabędź i kucharz 8 Wilki i owce 9 Lew w starości 5 Filomena i Prokne 6 Żona utonęła 10 Łasica w spiżarni 9 Kot i stary szczur 7 Lew zakochany 8 Pasterz i morze 8 Mucha i mrówka 9 Ogrodnik i pan 7 Osioł i piesek 9 Bitwa szczurów i łasic 9 Małpa i delfin 9 Człowiek i bożek drewniany 6 Sójka przybrana w pióra pawie 9 Wielbłąd i kij pływający 9 Żaba i szczur 9 Haracz zwierząt dla Aleksandra 7 Zemsta konia nad jeleniem 7 Lis i popiersie 9 Wilk, koza i koźlę 7 Wilk, matka i dziecię 5 Słowo Sokratesa 8 Starzec i jego synowie 9 Wyrocznia i bezbożnik 6 Skąpiec traci swój skarb 9 Oko pańskie 7 Skowronek z pisklętami i rolnik 6 Drwal i merkury 10 Garnek gliniany i garnek żelazny 6 Rybka i rybak 8 Uszy zająca 6 Lis kusy 8 Starucha i dziewki 9 Satyr i pielgrzym 9 Koń i wilk 9 Rolnik i jego synowie 9 Góra w połogu 5 Szczęście i dziecko 7 Doktorzy 6 Kura złote jaja znosząca 9 Osioł niosący relikwie 9 Jeleń i winogrady 9 Wąż i pilnik 6 Zając i kuropatwa 8 Orzeł i sowa 10 Lwie przygotowania do wojny 9 Niedźwiedź i dwaj kompanowie 8 Osioł w lwiej skórze 7 Pasterz i lew 7 Lew i myśliwy 8 Febus i Boreasz 10 Jowisz i dzierżawca 9 Kogut, kot i myszka 9 Lis, małpa i zwierzęta 10 Muł chełpiący się rodowodem 6 Starzec i osioł 7 Jeleń przeglądający się w wodzie 8 Zając i żółw 9 Osioł i jego panowie 8 Słońce i żaby 6 Chłop i żmija 8 Lew chory i lisy 7 Ptasznik, jastrząb i skowronek 8 Koń i osioł 8 Pies puszczający zdobycz dla cienia 10 Woźnica co ugrzązł w błocie 9 Szarlatan 8 Niezgoda 7 Młoda wdowa 7 Epilog 6 Do Pani de Montespan 6 Mór wśród zwierząt 7 Zły ożenek 8 Szczur anachoreta 6 Czapla 7 Panna 7 Życzenia 7 Na dworze lwa 9 Sępy i gołębie 10 Landara i mucha 8 Mleczarka i dzban z mlekiem 9 Proboszcz i nieboszczyk 6 Człowiek goniący za fortuną i drugi, który śpi czekając na nią 9 Dwa koguty 7 Niewdzięczność i niesprawiedliwość ludzka względem fortuny 6 Wróżki 7 Kot, laska i królik 6 Głowa i ogon żmii 8 Zwierzę na księżycu 8 Śmierć i starzec 7 Szewc i bankier 8 Lew, wilk i lis 8 Potęga bajek 8 Człowiek i pchła 9 Kobiety i sekret 9 Pies niosący obiad swemu panu 6 Żartowniś i ryby 6 Szczur i ostryga 7 Niedźwiedź i miłośnik ogrodów 10 Dwaj przyjaciele 8 Wieprz, koza i baran 9 Tyrzys i amaranta 7 Pogrzeb lwicy 9 Szczur i słoń 8 Horoskop 7 Osioł i pies 6 Basza i kupiec 6 Wartość wiedzy 6 Jowisz i pioruny 8 Sokół i kapłon 6 Kot i szczur 6 Potok i rzeka 7 Edukacja 5 Dwa psy i ośla padlina 9 Wilk i strzelec 9 Nieuczciwy depozytor 8 Dwa gołąbki 7 Małpa i lampart 8 Żołądź i dynia 10 Uczeń, bakalarz i właściciel sadu 7 Rzeźbiarz i posąg jowisza 6 Mysz zamieniona w dziewczynę 6 Błazen sprzedaje mądrość 6 Ostryga i pieniacze 10 Wilk i chudy pies 8 Nic zanadto 8 Świeca woskowa 8 Jowisz i podróżny 7 Kot i lis 9 Mąż, żona i złodziej 9 Skarb i dwaj ludzie 7 Małpa i kot 6 Kania i słowik 7 Pasterz i trzoda 6 Dwa szczury, lis i jajo 5 Człowiek i wąż 9 Żółw i dwa kaczory 9 Ryby i czapla 9 Zagrzebywacz i jego kum 7 Wilk i pasterze 9 Pająk i jaskółka 7 Kuropatwa i koguty 6 Pies, któremu uszy obcięto 8 Pasterz i król 6 Ryby i pasterz grający na flecie 6 Dwie papugi, król i jego syn 8 Lwica i niedźwiedzica 8 Dwaj wędrowcy i talizman 7 Króliki 7 Kupiec, szlachcic, pasterz i syn królewski 7 Lew 7 Bogowie chcą kształcić syna jowiszowego 9 Chłop, pies i lis 8 Sen mieszkańca wschodu 7 Lew, małpa i dwa osły 7 Wilk i lis 9 Chłop znad Dunaju 8 Starzec i trzech młodzieńców 7 Myszy i sowa 7 Epilog 6 Do jego królewskiej mości książęcia Burgundii 6 Towarzysze Ulissesa 5 Kot i dwa wróble 6 Dusigrosz i małpa 5 Dwie kozy 8 O kotku i myszce 9 Stary kot i młoda myszka 9 Chory jeleń 8 Nietoperz, krzak i nurek 7 Kłótnie psów, kotów i myszy 7 Wilk i lis 6 Rak i córka 9 Orzeł i sroka 7 Król, kania i myśliwy 10 Lis, muchy i jeż 7 Miłość i szaleństwo 7 Kruk, gazela, żółw i szczur 8 Las i drwal 7 Lis, wilk i koń 6 Lis i indyki 7 Małpa 6 Scytyjski filozof 5 Słoń i małpa jowisza 8 Głupi i mądry 7 Lis angielski 6 Liga szczurów 7 Dafnis i alcymadura 7 Rozjemca, szpitalnik i samotnik 7

Największą siłą książki jest język. Leśmian czaruje słowem, tworzy neologizmy, rytm i obrazy, które działają niemal jak zaklęcia. Opowieści takie jak „Ali Baba i czterdziestu zbójców” czy „Sindbad Żeglarz” zyskują nową głębię — stają się historiami o chciwości, pragnieniu, losie i cenie marzeń.

Opowiadanie napisane przez Kiplinga ukazało się w zbiorku ,,Just so stories’’ w 1902 roku. Napisał je z myślą o własnych dzieciach. Książka większego formatu, okładka miękka. Kolorowe ilustracje. Treść poświęcona jest rozwojowi cywilizacji od zarania dziejów, czyli począwszy od człowieka pierwotnego. Zamieszkanie w jaskini, pierwsze prymitywne dla danych warunków sprzątanie mieszkania, rozpalanie ognia, łączenie się ludzi w pary , warzenie jadła, oswajanie zwierząt, polowanie, wychowywanie dzieci są takimi pierwszymi jej przejawami. Pierwszym udomowionym zwierzęciem został pies, który miał strzec dobytku człowieka, a w zamian dostawał przysmaki do jedzenia w postaci kości. Później oswojono dzikiego konia, który za świeże sianko w ramach posiłku ,jeździł z mężczyzną na polowanie, woził ciężary. Krowa zgodziła się dawać mleko człowiekowi za świeżą zieloną trawkę jako pokarm. Najbardziej w procesie asymilacji uparty był kot. Chętnie łowił myszy, zabawiał dziecko, usypiał do snu pięknym mruczando, pod warunkiem ,że nie ciągnęło go za ogon. Ale nigdy nie podporządkował się do końca człowiekowi. On ustalał zasady gry. Mleczko chętnie pił trzy razy dziennie, ocierał się o nogi, grzał przy ognisku, kiedy mu było zimno. Zawsze jednak chodził swoimi drogami. Wtedy kiedy on chciał to korzystał z dobrodziejstw człowieka. Tak jest po dziś dzień. I to jest najpiękniejsze , ta właśnie dzikość naszego kota. Najbardziej zachowała się owa niezależność u naszych europejskich dachowców. A te wspomniane w treści rzucanie butami czy toporkiem przez mężczyznę w te urocze zwierzątka , to możemy włożyć między bajki. Człowiek pierwotny był nieokrzesany, więc i w jego postępowaniu można zauważyć kompletny brak kultury i należytego zachowania. Jest teraz XXI wiek i trochę inne jest podejście do zwierząt, oczywiście nie u wszystkich, skoro schroniska pękają w szwach. Ale to już pogawędka na zupełnie inną książkę. Lekturę polecam ze względu na unikatowe ilustracje Bohdana Butenki oraz na dość ciekawe podejście do tematu aklimatyzacji zwierząt w warunkach hodowli przez człowieka. Interpretacja wyjaśniająca dlaczego pies zawsze, no prawie, goni kota zasługuje również na naszą uwagę. Najważniejszy jest oddany hołd kotu jako zwierzęciu zaradnemu, sprytnemu, umiejącemu utrzymać swoją pozycję w hierarchii społecznej. Książka napisana w sposób humorystyczny i nie wszystko trzeba tak przyjmować dosłownie. Polecam kociarzom oraz mądrym dzieciakom!

Literatura klasyczna dla dzieci? Pewnie! Zwlaszcza w tak bajkowym wydaniu. "Szczesliwy ksiaze" to skrócona wersja powieści Oscara Wilde z ilustracjami Harrego Woodgate, idealna dla młodszych czytelników, ale myślę że i tych starszych na pewno zachwyci. Był sobie raz ksiaze, który za życia wiódł szczęśliwe, pełne uciechy oraz radości życie. Nie wiedział, co to smutek, nie przejmował się innymi. W jego zamku panowała jedynie radość, a to co za działo się za jego murami go nie obchodziło. Po śmierci ludzie postawili mu pomnik i dopiero stąd mógł obserwować, co dzieje się w mieście, a pełno było w nim smutku oraz nędzy, która sprawiała że jego serce z ołowiu płakało. Miastem rządzili bogaci i nie obchodziło ich, że są ludzie którzy nie mają co jeść, marzną, którzy pracują do ostatków sił. Kiedy u jego boku pojawia się Jaskółczy Chłopiec książe postanawia z jego pomocą zrobić naprawić swoje błędy. Przepiękna okładka, zaś w środku dominuje kolorystyką fioletowa, która jest domeną władzy i bogactwa, co idealnie pasuje do treści. Historia zawarta w tej ksiazce skłania do refleksji oraz pokazuje, że w życiu warto widzieć coś więcej, niż czubek własnego nosa. Dobrze jest być otwartym na bliźnich, a dobry uczynek ociepla serce i wprawia w radosny nastrój. Ciekawa i bardzo wartosciowa propozycja naładowana treścią, która porusza.

Kiedy po latach czytam baśnie z większą świadomością, to znaczy w ogóle ze świadomością, żałuję, że jestem świadoma i już nie wierzę, choć przecież wierzyłam. Czasem nienawidzę tych, którzy mnie przekonali, że to wcale nie był smok, a wodne nimfy... O losie. W ostatecznym rozliczeniu uśmiecham się do wspomnień i obiecuję, że nie będę "prostować" żadnego dziecka. Niech wierzą jak najdłużej.