Jak żyć żeby nie zwariować

Lata dziewięćdziesiąte to było eldorado dla psychoterapeutów. Człowiek krzywo pierdnął i na drugi dzień była już o tym pogadanka w tv albo wywiad w Zwierciadle. I na zmianę: Santorski-Eichelberger-Samson Samson-Eichelberger-Santorski. Potem Samson ten triumwirat opuścił i zagubił się we własnej emocjonalnej ciemni...
W tamtych czasach taka psychologia instant nawet mi pasowała. Teraz mnie nudzi i mierzi. Mamy ekspertów od każdej emocjonalnej bolączki, a społeczeństwo psychicznie rozsypane i przestraszone jak nigdy. A takie poradniki to na te czasy bajki z mchu i paproci.
Książka ląduje w pudle, które okresowo cyklicznie zapełniam i wystawiam na korytarz dla spragnionych lektury sąsiadów. Bo to, że mnie pogadanki w stylu: znudziło ci się stać to usiądź już nie dotyczą, nie oznacza, że ktoś inny nie potrzebuje o tym poczytać.

Lata dziewięćdziesiąte to było eldorado dla psychoterapeutów. Człowiek krzywo pierdnął i na drugi dzień była już o tym pogadanka w tv albo wywiad w Zwierciadle. I na zmianę: Santorski-Eichelberger-Samson Samson-Eichelberger-Santorski. Potem Samson ten triumwirat opuścił i zagubił się we własnej emocjonalnej ciemni...
W tamtych czasach taka psychologia instant nawet mi...

Książka obecnie mocno przedatowana. Wyświechtane oczywistości, ni to filozoficzne, ni to psychologiczne. Sama postać autora nie wzbudza sympatii, który w 2020 roku uważa że kobieta powinna zawsze pachnieć i wyglądać, broń boże nie pokazywać jak robi sobie makijaż bo biednemu partnerowi może spaść od tego libido. Ciarki żenady przechodzą od słuchania tego "psychologa".

Książka obecnie mocno przedatowana. Wyświechtane oczywistości, ni to filozoficzne, ni to psychologiczne. Sama postać autora nie wzbudza sympatii, który w 2020 roku uważa że kobieta powinna zawsze pachnieć i wyglądać, broń boże nie pokazywać jak robi sobie makijaż bo biednemu partnerowi może spaść od tego libido. Ciarki żenady przechodzą od słuchania tego "psychologa".

Wiele rad uznałem za bardzo wartościowe, chociaż nie zawsze zgadzałem się ze światopoglądem autora. Poza tym bardzo ciekawie się czyta.

Wiele rad uznałem za bardzo wartościowe, chociaż nie zawsze zgadzałem się ze światopoglądem autora. Poza tym bardzo ciekawie się czyta.

Ciekawe eseje, artykuły o tym jak radzić sobie w związkach, z uczuciami itp.

Ciekawe eseje, artykuły o tym jak radzić sobie w związkach, z uczuciami itp.

Książka porusza ważne kwestie psychologiczno-społeczne jednak jest trochę chaotyczna.

Książka porusza ważne kwestie psychologiczno-społeczne jednak jest trochę chaotyczna.

Spodziewałam się czegoś więcej. Forma książki-zbiór felietonów, wywiadów, autora z różnych czasopism doprowadził do sytuacji,że momentami czyta się to samo. Psychologiczno - terapeutyczny misz masz.Jak żyć, żeby nie zwariować, pozostaje pytaniem bez odpowiedzi.

Spodziewałam się czegoś więcej. Forma książki-zbiór felietonów, wywiadów, autora z różnych czasopism doprowadził do sytuacji,że momentami czyta się to samo. Psychologiczno - terapeutyczny misz masz.Jak żyć, żeby nie zwariować, pozostaje pytaniem bez odpowiedzi.

Naprawdę wiele przydatnych rad. Dzięki tej książce jestem bardziej świadomy tego co się dzieje we mnie. Wiele przykładów przyczynowo-skutkowych z codziennych sytuacji. Na pewno pomoże lepiej zrozumieć życie, psychikę, siebie.
Napisane dobrym, przystępnym językiem.
Polecam. ;)

Naprawdę wiele przydatnych rad. Dzięki tej książce jestem bardziej świadomy tego co się dzieje we mnie. Wiele przykładów przyczynowo-skutkowych z codziennych sytuacji. Na pewno pomoże lepiej zrozumieć życie, psychikę, siebie.
Napisane dobrym, przystępnym językiem.
Polecam. ;)

Do tej pory jakoś się nie złożyło i nie miałam okazji przeczytać żadnej książki Jacka Santorskiego. Ta trafiła do mnie przypadkiem, trochę przez tytuł kojarzący mi się mocno z książką Skynnera "Żyć w tym świecie i przetrwać". Być może słuszne skojarzenie, w książce kilkakrotnie przywoływana jest pozycja autorstwa Skynnera i Cleese'a.
"Jak żyć żeby nie zwariować" jest zbiorem krótkich felietonów Santorskiego publikowanych m.in. w czasopismach w latach 90-tych.
Szczególnie ciekawe dla mnie okazały się diagnozy naszego społeczeństwa bezpośrednio po transformacji ustrojowej, obszerne zagadnienia dotyczące stresu i radzenia sobie z gniewem czy lękiem. Pozycja, którą przyjemnie się czyta i można znaleźć w niej wciąż aktualne kwestie.

Do tej pory jakoś się nie złożyło i nie miałam okazji przeczytać żadnej książki Jacka Santorskiego. Ta trafiła do mnie przypadkiem, trochę przez tytuł kojarzący mi się mocno z książką Skynnera "Żyć w tym świecie i przetrwać". Być może słuszne skojarzenie, w książce kilkakrotnie przywoływana jest pozycja autorstwa Skynnera i Cleese'a.
"Jak żyć żeby nie zwariować" jest...

Lektura dla wewnętrznie pogubionych "układaczy", chętnych do refleksji nad samym sobą nad życiem własnym, krytycznych i skupionych na sobie, egocentryków refleksyjnych naprawiaczy. Świetna lektur, świetny poradnik, książka do nabożeństwa duchowego.

Lektura dla wewnętrznie pogubionych "układaczy", chętnych do refleksji nad samym sobą nad życiem własnym, krytycznych i skupionych na sobie, egocentryków refleksyjnych naprawiaczy. Świetna lektur, świetny poradnik, książka do nabożeństwa duchowego.