Pokochać siebie

Okładka książki Pokochać siebie
Anna Dodziuk Wydawnictwo: Prószyński i S-ka poradniki
128 str. 2 godz. 8 min.
Kategoria:
poradniki
Format:
papier
Data wydania:
1995-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1993-01-01
Liczba stron:
128
Czas czytania
2 godz. 8 min.
Język:
polski
ISBN:
8386669802
Średnia ocen

                5,8 5,8 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Pokochać siebie w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Pokochać siebie



książek na półce przeczytane 2239 napisanych opinii 1710

Oceny książki Pokochać siebie

Średnia ocen
5,8 / 10
89 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
2130
1710

Na półkach: , , ,

Znana psychoterapeutka napisała popularną książeczkę o poczuciu własnej wartości, o tym jak dobre lub złe myślenie o sobie może dodawać skrzydeł, lub być kulą u nogi. Autorka przedstawia przyczyny naszej niskiej samooceny i sugeruje metody zmiany tego stanu rzeczy. Siłą książki jest rozpatrywanie tego problemu z naszej polskiej perspektywy. Książka ma popularny charakter, nie jest zbyt głęboka, ale może stanowić dobrą podstawę do dalszych lektur.

Autorka zaczyna od ciekawej myśli, że w polskiej tradycji społecznej utrwalony jest nawyk niechwalenia innych osób, raczej ich krytyki, a jak się już kogoś pochwali, to ta osoba kryguje się, bagatelizuje pochwałę. Jakoś się z tym wiąże dosyć powszechne w naszym narodzie negatywne myślenie o samych sobie, autorka przeprowadziła testy na ten temat. Ciekawym czy np. Polacy gorzej myślą o sobie niż jakieś inne nacje...

Problem jest o tyle ważny, że ludzie o niskiej samoocenie: „nie lubią siebie, nie mają do siebie zaufania, brakuje im pewności siebie, kiedy zabierają się do zrobienia czegoś albo kiedy kontaktują się z innymi.”

Podkreśla autorka że poczucie własnej wartości buduje się w dzieciństwie, relacja z rodzicami jest tutaj kluczowa. Pisze też o polskiej tradycji łajania dziecka bo: „dziecko może się zepsuć, wbić się w dumę, bo musi realistycznie oceniać swoje możliwości, bo trzeba je odpowiednio wychować. A "odpowiednio" oznacza za pomocą wytykania błędów, okazywania niezadowolenia i pretensji, krytykowania.”

Autorka prezentuje też pobieżnie metody pracy nad podwyższeniem samooceny, za najważniejszą uznając metodę afirmacji opartą na książce Sondry Ray ‘Zasługuję na miłość’, radzi też chwalić samego siebie, radzi wręcz żeby upominać się o aprobatę i docenienie od najbliższych. Sugeruje również, żeby odseparować się od trującego otoczenia, które nas bez przerwy krytykuje i dołuje (najblizsi mogą to to robić przez lata, a i od nich odseparować się najtrudniej... ).

Książka ma popularny, lekki charakter, nie jest systematycznym poradnikiem z którym trzeba pracować, raczej wstępem do innych, głębszych lektur. Może największą jej siłą jest spojrzenie na problem niskiej samooceny z polskiej perspektywy.

Znana psychoterapeutka napisała popularną książeczkę o poczuciu własnej wartości, o tym jak dobre lub złe myślenie o sobie może dodawać skrzydeł, lub być kulą u nogi. Autorka przedstawia przyczyny naszej niskiej samooceny i sugeruje metody zmiany tego stanu rzeczy. Siłą książki jest rozpatrywanie tego problemu z naszej polskiej perspektywy. Książka ma popularny charakter,...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

234 użytkowników ma tytuł Pokochać siebie na półkach głównych
  • 130
  • 97
  • 7
52 użytkowników ma tytuł Pokochać siebie na półkach dodatkowych
  • 30
  • 7
  • 5
  • 3
  • 3
  • 2
  • 2

Inne książki autora

Anna Dodziuk
Anna Dodziuk
Anna Dodziuk (ur. 7 sierpnia 1947) psychoterapeutka i publicystka oraz tłumaczka. Ukończyła studia etnograficzne na Uniwersytecie Warszawskim. W latach 1969-1980 i 1983-1986 pracowała w Ośrodku Badań nad Współczesną Rodziną oraz w Poradni Przedmałżeńskiej i Rodzinnej Towarzystwa Rozwoju Rodziny. Przed Sierpniem’80 współpracowała z wydawanymi w drugim obiegu Biuletynem Informacyjnym i „Robotnikiem”. W latach 1980-1981 była wicedyrektorem Agencji Prasowej “Solidarności” AS, a w stanie wojennym (lata 1982-1988) – redaktorem podziemnego „Tygodnika Mazowsze”. Ponad dwadzieścia lat pracowała w Instytucie Psychologii Zdrowia, gdzie zajmowała się głównie pracą psychoterapeutyczną z grupami trzeźwiejących alkoholików i członków ich rodzin. W roku 2007 założyła i kieruje Pracownią Psychoterapii i Psychoedukacji „Prometea” przy Stowarzyszeniu Profilaktyki Problemowej ProfiPro. Jest współzałożycielką i stałym współpracownikiem Warszawskiego Centrum Psychologicznego. Prowadzi zajęcia ze słuchaczami podyplomowej Profesjonalnej Szkoły Psychoterapii prowadzonej przez Instytut Psychologii Zdrowia. Prowadzi grupową i indywidualną superwizję zespołów placówek terapeutycznych i odwykowych oraz psychoterapeutów. Pracuje z grupami zajmującymi się m.in. pracą nad poczuciem własnej wartości, terapią małżeńską i rodzinną, pozbywaniem się toksycznego wstydu, uwalnianiem się od traumatycznej przeszłości, wyzwalaniem się z różnych nałogów, stosunkiem do śmierci, żalem po stracie, towarzyszeniem osobom u schyłku życia. Dwukrotnie była ekspertem kampanii „Hospicjum to też życie”. Prowadzi liczne szkolenia m.in. z zakresu terapii małżeńskiej i rodzinnej, pracy z osobami uzależnionymi i współuzależnionymi, pomagania rodzinom osieroconym, metod i technik psychoterapii. Posiada certyfikaty psychoterapeuty Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego i Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, jest także superwizorem psychoterapii i treningu psychologicznego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego, certyfikowanym doradcą rodzinnym i certyfikowaną superwizorką psychoterapii uzależnień. W latach 1994-2006 była redaktorem naczelnym miesięcznika „Świat Problemów”, poświęconego profilaktyce i rozwiązywaniu problemów alkoholowych. Jest autorką licznych artykułów popularnych, głównie w prasie kobiecej, m.in. w „Wysokich Obcasach" i „Charakterach”, oraz artykułów na temat pomagania, jak również kilkunastu książek poświęconych rozwiązywaniu problemów trudnej codzienności, kłopotom małżeńskim i rodzinnym, różnym emocjom i problemom psychologicznym i seksualnym, zdrowieniu z uzależnienia i współuzależnienia. Tłumaczy książki o podobnej tematyce z języka angielskiego. [aktualizacja: listopad 2025]
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Radość życia. O sztuce miłości i akceptacji Leo Buscaglia
Radość życia. O sztuce miłości i akceptacji
Leo Buscaglia
Tę książkę powinnam ocenić, zanim w ogóle wzięłam się za czytanie. Przeczytaj, jest świetna, Buscaglia to geniusz!!! Geniusz? No tak, musi być wyjątkowy i świrnięty, bo kto przy zdrowych zmysłach wykłada przedmiot o dumnej nazwie MIŁOŚĆ. Do jakiego nudziarza studenci walą drzwiami i oknami, ustawiają się w kolejki, czyhają na korytarzach? Jeszcze tylko zerknęłam – ciągle przed lekturą – na forum LC, (no co, jestem przezorna i wnikliwa, nie dam się tak łatwo wciągnąć w te naiwne gierki ). Co czytam? Świetny, do bani, mistrz, nuda, odkrycie, może być, najlepsza książka w moim życiu, wtórzyzna i banały. Oooo, zła/beznadziejna/nudna w opozycji do genialna/rewelacyjna/świetna. To mnie zainteresowało, skrajne opinie. Co wybiorę, na co się zdecyduję, no bo letnio to to chyba nie będzie. Ok, książkę dostałam na talerzu, prosto pod nos, już się nie wzbraniałam. I co? Jaka jest moja opinia? Kto zwyciężył, zwolennicy czy oponenci? WSZYSCY, absolutnie wszyscy. Bo nie ma w niej nic odkrywczego, rzeczywiście, jest pełna powtórzeń i być może banałów, do tego jest zbiorem spisanych obcym piórem wykładów i konferencji z udziałem Buscaglii. Zgadzam się, można ją odebrać jako miałką i taką se. ALE. Ale ja mam o niej zgoła inne zdanie. O tym co „Pan Miłość” mi przekazał. W jaki sposób to zrobił, jak walił mnie młotkiem w łeb i krzyczał „kobieto, obudź się”. Jestem w ekstazie, jakież to proste. Musze pokochać siebie, kompletnie egoistycznie i bałwochwalczo, być dla siebie dobrą i wyrozumiałą, głaskać się i przytulać. A wszystko po to żeby żyć komfortowo i całą piersią, żeby mieć co dawać, żeby chcieć dawać. Nie w zamian, nie warunkowo ale tak zwyczajnie, po prostu, komuś dla mnie. I żeby kochać, bo tak pięknie jest kochać, wszystkich i wszystko dookoła. I żeby kolekcjonować szaleństwo, mieć go cały zapas, całą piwnicę i pełen strych, żeby starczyło na zawsze. Wiec jeśli oczekujesz czegoś nowego, jeśli oczekujesz, że ktoś poprowadzi Cię za rękę przez zawiłości psychologiczne tematu, jeśli oczekujesz pseudonaukowej rozprawki, zawiedziesz się. Nie sięgaj po tę lekturę, wykorzystaj ten czas na spacer albo wędkowanie. Ale jeśli jesteś gotowy/a na stek banałów, na anegdoty, na hymny na temat człowieka, na kilka prztyczków w nos i jesteś otwarty/a na ludzi, to nie czekaj, czytaj, czytaj…. U mnie „Radość życia” leży na stoliku, obok lampki nocnej, to dwoje przyjaciół bez których obyć się już teraz nie potrafię. I nie chcę.
Nobliszka - awatar Nobliszka
oceniła na 10 9 lat temu
Co możesz zmienić, a czego nie możesz Martin E.P. Seligman
Co możesz zmienić, a czego nie możesz
Martin E.P. Seligman
Rewelacja! Autor, po przystępnym wprowadzeniu czytelnika w pojęcia psychiatrii biologicznej, psychoterapii i samodoskonalenia się kolejne rozdziały poświęca zaburzeniom w życiu emocjonalnym (m.in. fobie, obsesje, depresja, złość) i zaburzeniom w obrębie nawyków jedzenia, picia i zabawy (seks, odchudzanie, alkohol). Dla każdego przedstawia zalecane terapie wskazując na ich skuteczność. Autor odwołując się do konkretnych badań obala wiele mitów związanych z wpływem wychowania na osobowość w zamian ponosząc istotność wpływu genów m.in. na takie cechy jak: autorytaryzm, konserwatyzm, inteligencja, złość, skłonność do depresji, alkoholizm, neurotyzm czy dobre samopoczucie. Warta przytoczenia jest konstatacja Autora zawarta w rozdziale podsumowującym: "Część cech, które podlegają zmianom, znajduje się pod twoją kontrolą, część nie. Możesz się przygotować do zmian ucząc się, ile się da, o nich i o tym, jak można przeprowadzić te zmiany. To właśnie jest celem tej książki. Jak każda prawdziwa edukacja, nauka ta nie jest łatwa, a jeszcze trudniejsza jest rezygnacja z niektórych nadziei. Nie ma żadnych cudownych, przynoszących błyskawiczny efekt środków, niewiele jest też dróg prowadzących do zmian na skróty." I dalej: "Optymizm, czyli przekonanie, że można się zmienić, jest niezbędnym warunkiem każdej zmiany. Jednakże niczym nieuzasadniony optymizm, czyli przekonanie, że można zmienić to, czego w istocie w żaden sposób zmienić się nie da, jest tragicznym w skutkach nieporozumieniem. Nieuchronną konsekwencją takiej postawy jest frustracja, złość na siebie, poddanie się, a na koniec wyrzuty sumienia. Moim celem jest zaszczepieni ci naukowo uzasadnionego, optymistycznego przekonania, że pewne dziedziny swego życia możesz zmienić i wskazanie ci, jakie to są dziedziny, abyś mógł poświęcić swój ograniczony czas, pieniądze i energię na osiągnięcie tego, co jest rzeczywiście w twojej mocy".
Kariatyda - awatar Kariatyda
oceniła na 10 5 lat temu
Siostrzane uczucia Małgorzata Domagalik
Siostrzane uczucia
Małgorzata Domagalik
Mądre książki pochodzą od mądrych pisarzy. Jaka powinna być Kobieta XXI w. ? Skrajna feministka czy potulna „żona przy mężu” :-) A może jakiś złoty środek? Czy feminizm nie jest zbytnio zniekształcony i wynaturzony w swojej stereotypowej opinii. Czy kobiety które pragną zarabiać tyle ile mężczyźni aby godnie przeżyć i mieć zapewnioną godną (nie głodową) emeryturę, nie musieć odrabiać nadgodzin i pracować dwa razy ciężej aby zauważono ich wartość i nie łamano ich praw to skrajne feministki? Stereotypy, schematy, prawidła i to co wypada.... Od dziecka uczone aby być ciche, pokorne i podążać ścieżką oczekiwań innych. Czy to jest droga do szczęścia i spełnienia? A może raczej do samodestrukcji, okaleczania psychiki, wachlarza kompleksów i ukrywania swojej kobiecości czy też wrażliwości. Czy mamy prawo do szczęścia i wyboru? Szukając złotego środka kobieta powinna być po prostu sobą, słuchać swojej duszy i serca. Stawać do wyścigu tylko z same ze sobą. Książka porusza też kwestie kobiecej solidarności której tak mało. W rzeczywistości to mężczyźni częściej wykazują „siostrzane'' uczucia i solidarność względem siebie. Niestety brak szacunku i pogarda jest zauważalna szczególnie u kobiet na wyższych szczeblach kariery, gdzie często dają innym „siostrom” (a czasem i nie tylko siostrom) do zrozumienia, że nie są tak dobre jak one. To zjawisko jest szeroko opisywane i obszernie tłumaczone przez wielu psychologów. W Polsce hejt, brak szacunku, wdzięczności, zawiść, zazdrość i wiele innych mało pozytywnych uczuć to szczególny problem i myślę, że warto mówić głośno o tych sprawach. Szansa dla kobiet to spojrzenie w głąb siebie, odszukanie połączenia ze swoją siłą i mądrością życiową. „Siostrzane uczucia” równa się po prostu empatia. Bo mądra i silna kobieta wspiera a nie zwalcza. Ciekawa książka poruszająca ważny temat. Pani Małgosiu – czekamy na kolejne :-)
Scarlett - awatar Scarlett
ocenił na 9 5 lat temu

Cytaty z książki Pokochać siebie

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Pokochać siebie