Czarny kielich. Tajemnica templariuszy

Historia o tym, jak nauczyć się pokory, o tym, jak docenić tych, którzy darzą nas uczuciem. Historia o poszukiwaniu siebie, swojej drogi życiowej. Książka jest napisana bardzo lekkim językiem, mimo, że akcja jest osadzona w średniowieczu. Autor mógł jednak zastosować nieco więcej archaizmów. Pomysł na samą fabułę bardzo ciekawy. Jednak w książce brakowało mi dynamizmu, zwrotów akcji. Ot, taka sobie powiastka obyczajowa z wilkołakiem w tle...

Niesamowity opis RÓŻY, techniczne wynalazki. Miłość dramaty bohaterów wciągają czytelnika. Oceny bohaterów zmieniają się w zależności od ich postaw.Cały czas zaskakują polityczne działania.Nici z Wielkiego Planu są zgodne z czytelnika odczuciami.Chciałoby się dalszego ciągu losu Dzieci Graala.

Tym razem to nie Sherlock Holmes, ale sam sir Isaac Newton będzie szukał morderców. Brzmi to może absurdalnie, ale kiedy słynny odkrywca pracował jako zarządca Mennicy Królewskiej mieszczącej się w twierdzy Tower, jednym z jego zadań było ściganie fałszerzy waluty. Ścierały się wówczas interesy drobnych złodziejaszków, wielkich fałszerzy, ludzi z wyższych sfer, a nawet wielka polityka (osłabianie wartości brytyjskich monet nieuchronnie wzmacniało ekonomicznie Francję). Ten nieznany szerszej publiczności wątek z życia Newtona pozwala go pokazać nie tyle jako wybitnego matematyka, fizyka i filozofa, co zdolnego ekonomistę, menedżera, bystrego detektywa i bezlitosnego sędziego. Z uwagi na negatywny wpływ niestabilnej sytuacji gospodarczej na losy wojny, działania mające na celu wprowadzanie w obrót fałszywych pieniędzy traktowane były jak zdrada państwa. Dlatego Newton z niezwykłą skrupulatnością poświęca się zadaniu tropienia fałszerzy, w czym pomaga mu młody asystent, Christopher Ellis, postać historyczna, a zarazem narrator opowieści. Ale wątki kryminalne - choć wciągające - to tylko pretekst dla fantastycznych opisów siedemnastowiecznego Londynu i wprowadzenia kilku postaci historycznych, które znamy z całkiem innej (zazwyczaj pompatycznej) strony (np. Daniel Defoe czy Samuel Pepys). Nikt tutaj zresztą (nie wyłączając Newtona) nie jest kryształowa postacią - geniusz Newtona ma jednak szanse błysnąć wielokrotnie zarówno w fantastycznych zdolnościach obserwacji (trochę plagiat z Holmesa ;-),jak i kryptografii. Najważniejszym bohaterem książki pozostaje jednak Londyn: nigdy wcześniej, nawet w opowieściach o Kubie Rozpruwaczu, nie znalazłam tak sugestywnych opisów, tak realistycznych opisów wszelkich, najbardziej zakazanych przybytków, uliczek, zaułków. Są w tej opowieści także wątki humorystyczne, kpina z ludzkiej naiwności, przyczynek do dyskusji o prawach płci i nierównym ich traktowaniu wobec seksu (po części także wykpionym przez wprowadzenie postaci siostrzenicy Newtona, która okazuje się... inna niż tego oczekiwał narrator ;-) Warto odnieść się do tytułu powieści - sam autor objaśnia w posłowiu, że nie chodzi tu o emitującą, nie absorbującą światła część materii w galaktykach (odkrycie której umożliwiły stojące u podstaw współczesnej kosmologii prawa Newtona). Oryginalny tytuł, Dark Matter, trafniej oddaje atmosferę powieści z uwagi na fakt, że angielskie słowo „matter” obejmuje swoim znaczeniem nie tylko materię, ale też sprawy, zdarzenia. Właśnie ciemne sprawy Londynu końca XVII w stanowią kanwę tej ponurej historii.

Sama nie wiem co myśleć. Niby jest akcja al jednak się dłuży. Niby ciekawy wątek a jednak za jakiś czas nie wiem o co chodzi... i jakie jest rozwiązanie zagadki. Przeczytałam do końca ale raczej z obowiązku, bo nie lubię zostawiać niedokończonych opowiesci

Ostatni rzymski cesarz, zesłanie, wierni legioniści, druid pragnący wypełnić starą przepowiednię... i już masz książkę. Fabuła powieści posłużyła jako scenariusz do filmowej adaptacji pt."Ostatni legion", moim zdaniem lepszej od książki. Zgodnie z definicją beletrystyka historyczna ma na celu: " dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi " " pozwolić oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni ". Charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne. Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze. Jeśli dodamy do tego pięknie napisany tekst, wartką akcję, interesujący temat...to co więcej potrzeba ? POLECAM !!!

Książka w klimacie podobnym do poprzednich czterech powieści sensacyjnych autora . Morze , jacht i główny bohater jako narrator . Tym razem jest jednak dynamika i czyta się dobrze . Tak naprawdę głównym bohaterem tej książki jest obraz Van Gogha . Skradziony z posiadłości zubożałej szlacheckiej rodziny staje się czynnikiem , który niszczy więzy rodzinne i przyjaźnie. Przyzwoita pozycja .

Zgodnie z definicją beletrystyka historyczna ma na celu: " dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi " " pozwolić oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni ". Charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne. Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze. Jeśli dodamy do tego sprawnie napisany tekst, wartką akcję, interesujący tema i znanego bohatera...to co więcej potrzeba ? POLECAM !!!

Jeden z najlepszych pisarzy beletrystyki historycznej. Zgodnie z definicją beletrystyka historyczna ma na celu: " dostarczenie rozrywki i przyjemności czytelnikowi " " pozwolić oderwać się od rzeczywistości i zanurzyć w świecie wyobraźni ". Charakteryzuje się fikcyjną fabułą i postaciami, ale często opisuje również fakty i osoby historyczne. Wszystkie te czynniki autor wypełnia, aż w nadmiarze. Jeśli dodamy do tego pięknie napisany tekst, wartką akcję, interesujący temat...to co więcej potrzeba ? POLECAM !!!

Dobra powieść z silnym wątkiem historycznym, splątaną z faktami na temat wojen krzyżowych, co zostało wyjaśnione przez autora na koniec książki. Tutaj wielki plus za fakty historyczne. Robin Hood jest obdarty z legendy, nie jest tym, o którym śpiewa się pieśni. Jego podwładny opowiada o tym, że wcale nie było tak kolorowo jak nam się wydaje.

Bardzo lubię czytać powieści historyczne a zwłaszcza dziejące się w czasach krucjat, dlatego sięgnąłem po książkę Jacka Whyte'a Początek nie wkręca, trochę rozlazła fabuła, później już dużo lepiej,choć efektu wow zabrakło.Ocena lekko na wyrost. Zobaczymy jak dalsze tomy trylogii...

Czytanie tej książki było jak cofnięcie się w czasie do momentu wojen chrześcijan z wojskami Saladyna o Jerozolimę. Jednak fabuła nie skupia się tylko na konflikcie zbrojnym. Autor opowiada też o zakonach, jak asasyni, templariusze, czy szpitalnicy, których celem jest odnalezienie i odzyskanie najcenniejszej z relikwii- Prawdziwego Krzyża, na którym skonał Jezus Chrystus. Akcja jest wartka, urozmaicana scenami walk. Bohaterowie są dobrze wykreowani, ich dzieje są pełne przygód i niebezpieczeństw. Zwłaszcza postać Morgennesa, pewnego szpitalnika, staje się czytelnikowi coraz bliższa, w miarę poznawania jego historii i motywacji. Fabuła obfituje nie tylko w sceny walk, podróży i pogoni, ale też w cuda, małe i duże. Ogólnie książkę czytało mi się świetnie, to naprawdę fajna powieść przygodowa.

Setki stron, można by rzec, reporażu z pola bitwy. Tak plastycznego, że czytając ma się wrażenie patrzenia na obraz. Jego realizm jest niezwykły. Autor zabiera nas do Francji, gdzie losy głownego bohatera przeplatają się z losami innego, którym jest trwająca wojna. Autor kolejny raz dowodzi, że jest wyśmienitym przewodnikiem po polu bitwy, a ilość szczegółow zwizązanych z realiami średniowiecznej wojny, codziennych obowiązków rycerzy, zbrojnych i łuczników, a także opis XV wiecznego świata i jego zwyczajów jest po prostu zachwycająca. Nie ma tu cukierkowego języka. Są za to: lejąca się krew, trzewia powalane bitewnym kurzem i wszystkie towarzyszące temu emocje. Jest świetnie zbudowana akcja, czasem jest zabawnie. Książka doskonała. Szczerze polecam.

Oparta o fakty historia bitwy pod Peluzjum i wydarzeń do niej prowadzących. W roli głównej Hazdrubal Barka, postać fikcyjna (zbieżność nazwisk przypadkowa?),wojownik faraona i dowódca jego wojsk przygranicznych. Czyta się szybko i ciekawie, choć można było nieco więcej miejsca poświęcić samej bitwie, skoro krążą o niej tak niesamowicie ciekawe legendy.

Wahałem się po przeczytaniu dwóch części, które trochę mnie trochę zawiodły czy sięgnąć po kolejną. Lubię jednak kończyć to co zacząłem. Plusy: - ciekawe przedstawienie upadku zakonu Templariuszy; - realnie opisana ucieczka z Francji z legendarnym skarbem; - zachłanność zawsze prowadzi do nieszczęść; - efektowne powiązanie postaci i wydarzeń historycznych z fikcją; - zmienne losy niedobitków zakonu rozproszonych po świecie; - pokazanie prób odnalezienia się w nowej rzeczywistości; - wymuszona zmiana reguł i przepisów w celu uniknięcia zagłady - dobrze przedstawiony udział w walkach o wolność Szkocji; - ciekawa koncepcja odkrycia Meryki. Minusy: - czasami zbyt dużo polityki, co zwalnia fabułę; - znikome ilości opisów walk; - wiele opisów zbędnych i nic nie wnoszących do fabuły. Ogółem cykl dobry, ale pewien niedosyt pozostał.

Robin Hood jako bezwzględny, brutalny, nie mający żadnych zahamowań i ogłady, to nie jest bohater, którego znamy z kart książek innych autorów. Łucznik z sherwoodzkiego lasu jest tutaj postacią, o której opowiada starszy mężczyzna, który przed laty działa w jego bandzie i jako młody chłopak widział wiele zła. Nie przypadła mi do gustu powieść Angusa Donalda, przeczytałam, bo chciałam zapoznać się z kilkoma tytułami, które opisują losy Robin Hooda, jednak "Ojciec Chrzestny z Sherwood" nie przypadł mi do gustu.

Pierwsza część trylogii osadzonej w realiach krucjat krzyżowych. Na przełomie XII i XIII wieku Jerozolimą rządzą chrześcijanie, a świat islamski, na czele z Saladynem, stara się odebrać im miasto. Poznajemy szereg postaci historycznych, na czele z królem Baldwinem IV, a znanych już wcześniej choćby z "Królestwa niebieskiego". Przeplata się tu sporo wątków, a na głównego bohatera wyrasta młody rycerz Wilem d'Encausse, który postanowił spełnić życzenie umierającego ojca, opuścić Francję i udać się do Ziemi Świętej.

Coraz bardziej interesująca akcja wokół świata religijnego. Odkrywane przez autora działania władców europejskich wręcz nie do uwierzenia. Dzieci budzą sympatię. Bardzo ciekawe opisy średniowiecznych budowli, wciągające sprawy polityczne.Sposób narracji interesujący.

Trzecia część cyklu o losach dzielnego Germanina w rzymskiej armii, Balisty. Pierwotnie miała ona kończyć trylogię, jednak autor (zapewne powodowany powodzeniem wcześniejszych części) zmienił koncepcję i z bohaterem spotkamy się jeszcze nie raz. Ponieważ cykl bardzo mi się spodobał, sądzę że była to dobra decyzja. W tej części fabuła jest bardziej dynamiczna i pełna akcji. Czy kolejne tomy utrzymają poziom? Oby :⁠-⁠)

Dla mnie książka ciekawa i bardzo dobrze mi się ją czytało... W dzisiejszych czasach ludzie zapominają o wyższych wartościach takich jak honor, poświęcenie, wierność sprawie i swoim własnym wartościom... Chińczycy, Rzymianie... podróż przez starożytny świat, to zdecydowanie coś dla mnie 💪