Filip lewituje

Nie jest to moja ulubiona książka, ale muszę przyznać że jest dobra. Porusza problem odchudzania się wśród młodych dziewczyn. Jak dla mnie autorka za bardzo się skupia na wszystkim w około a nie na głównym problemie. Mimo wszystko szybko się czyta i jest to książka godna polecenia :)

Ubóstwiam. Książka wpadła mi w ręce kilka lat temu i jak dla 12-latki była może zbyt ciężka. Mimo to nie mogłam się od niej oderwać i przeczytałam w jeden dzień. Jest nieprzewidywalna i naprawdę interesująca. Przy niektórych momentach miałam uśmiech na ustach, zaś przy innych było dosyć przykro.

Jest to opowieść o rodzince, która musi się przeprowadzić z Warszawy do małej miejscowości. Na początku oczywiście wszyscy są niezadowoleni z takiego obrotu sprawy, jednak później udaje im się zaaklimatyzować. Taka zwyczajna obyczajówka. Można powiedzieć, że do przeczytania na smutki.

Książka naprawdę poruszająca. Udało mi się ją znaleźć dopiero w bibliotece. Gdyby ją wydano teraz, byłaby pewnie hitem, w czasach gdy tak chętnie pisze się o depresjach i samobójczych inklinacjach nastolatków. Przechlapane życie Martyna jest naprawdę trudne, a jego monologi i pokonywanie trudności życia takie... prawdziwe:-)

Nie wiem czemu, ale książka choć ma duże litery I przerwy pomiędzy linijkami. To pierwszy rozdział (35 stron) zajął mi 45 minut, co dla mnie jest strasznie dużo. Może dla tego że przyzwycAilam się do sposobu pisania J. K. Rowling, a tu było kompletnie inaczej. Więc tak, książka warta przeczytania, polecam. Przy okazji jest bardzo specyficzna co jest jak najbardziej na plus.

Okładka nie powala. Tytuł zdaje się być raczej przywołaniem infantylnego dziecka do porządku lub ochrzanieniem go za nieodpowiednie zachowanie. Opis książki przywołuje na myśl kolejną powieść dla zdesperowanych nastolatek, które bezzwłocznie muszą znaleźć chłopaka. Co więc skusiło mnie, by jednak przeczytać tę książkę? Styl pisania autora, a także wykreowana przez niego postać Calmy - nastolatki, która przełamuje schemat nieśmiałej, dziecinnej, zakompleksionej głównej bohaterki i okazuje się być pewną siebie, dążącą do celu, wygadaną postacią, którą polubiłam już od pierwszych stron lektury. Przemyślenia ociekające ironią, komentarze oraz opisy, ubrane w słowa, które spowodowały mimowolny uśmiech na twarzy oraz komiczne sytuacje i zakończenie, które odwróciło akcję o 180 stopni, zostawiając po sobie pewien morał oraz okazję do refleksji. Z tą książką spędziłam kilka przyjemnych godzin, dzięki którym odprężyłam się, całkowicie zapomniałam o rzeczywistości i co najważniejsze, poprawiłam sobie humor. Polecam każdemu na popołudnie lub wieczór po ciężkim dniu pracy :)

Tą książkę bardzo szybko się czyta ( przeczytałam w niecałą godzinę .) Książka jest ciekawa, pouczająca . Nie ukrywam, że myślenie Charliego trochę mnie irytowało . Ale czego się można spodziewać po jedenastolatku który twierdził, że jak się jest harcerzem to można wszystko . Książka w prawdzie jest przeznaczona dla nas młodzieży . Jest przestrogą dla nas, aby nie wpadać na ''wspaniałe'' pomysły z powodu separacji czy rozwodu rodziców .~

Trójka znajomych uczęszczających do gimnazjum w Rudzie Śląskiej: Gogel – król hakerów, Master i Sójka – fanatyczna ekolożka zostają przyłapani na rysowaniu znaków na szkolnym parapecie. Zostają zobowiązani do naprawienia szkód. Do zmazania rysunków używają substancji, która okazuje się być żrącym kwasem. Ich sytuacja się pogarsza. Zostają ukarani punktami ujemnymi. Jak uratować sytuację i odzyskać utracone punkty? Większość uczniów w takiej sytuacji próbuje przypodobać się nauczycielom, na przykład wzbogacając szkolny kącik historyczny. Czymś co zbytnio nie nadszarpnęłoby uczniowskiego budżetu… a może czymś co przy odrobinie umiejętności można by sfałszować? Paczka przyjaciół zabiera się do pracy i dopiero tutaj zaczynają się kłopoty. Zostają oszukani, próbują odebrać to co im się należy. „Ci, którzy wczoraj byli zwierzyną, dziś stają się myśliwymi.” Oczywiście wszystko odbywa się w tajemnicy przed dorosłymi. Wszystko jest tajemnicze i momentami niebezpieczne. Jak skończy się ta sprawa? Przekonajcie się sami :) Charaktery bohaterów stanowią razem bardzo ciekawą mieszankę. Tych postaci nie sposób nie polubić. Książka jest napisana lekkim językiem, czyta się ją bardzo przyjemnie. Nie brak w niej ciekawych porównań i zabawnych stwierdzeń. Żeby nie być gołosłowną – kilka cytatów: „Karząca Miotła Sprawiedliwości obchodziła dziś Dzień Wyciągania Błędnych Wniosków” „Właściwie był to zupełnie normalny pokój normalnej dziewczyny, tyle, że zamaskowany jak kryjówka partyzantów w południowym Wietnamie” „Widocznie patron Gogla zajęty był formatowaniem zawirusowanych przez siły piekielne elektronicznych zabezpieczeń przy bramie niebiańskiej.” „- Masz rację, że nie mam racji, że masz rację. To ty masz rację – szaleńcom nie należy się sprzeciwiać.” „Wątpię, czy Bóg używa Internetu, by komunikować się z wiernymi, ale jakąś nitkę wetknął nam w ręce.” „- To się mamusia ucieszy, że nie będzie babcią, bo się synuś wirtualnie zabezpieczył – zadrwiła.” Oczywiście wszystko to dużo lepiej wygląda kiedy nie jest wyrwane z kontekstu. A pomyśleć, że wszystko zaczęło się od parapetu … Lekka i przyjemna lektura na jeden wieczór, warto po nią sięgnąć :) Recenzja z bloga house-o-f-books.blogspot.com

Helena nienawidzi swojego wyglądu. Swojego zadartego nosa, swojej okropnej brody. Spadek po rodzinie ojca. Dziewczyna, aż nie może patrzeć na siebie w lustrze. Wpada na pomysł operacji plastycznej. Jednak czy się odważy na taki krok? Jana Frey to zdecydowanie jedna z moich ulubionych pisarek. Będąc w gimnazjum, z zamiłowaniem czytałam wszystkie jej książki, jakie udało mi się dorwać. W jej powieściach poruszany był przeze mnie tak ukochany temat dorastania. Dorastania pełnego kompleksów, problemów, przeszkód. Na pozycję "Być piękną" zdecydowałam się z jednego konkretnego powodu. Główna bohaterka nienawidzi swojego nosa. Dokładnie tak jak ja. Z opisu czułam, że utożsamiam się z Heleną. Obydwie nienawidzimy swojego wyglądu, nikt z naszego otoczenia tego nie rozumie. Dodajmy jeszcze trudną sytuację rodzinną dziewczyny i bum. Wykapana ja. Wraz z czytaniem pojawił się problem. Owszem, dziewczyna mocno przeżywa swój wygląd, jednak nie odczuwałam tego co przy innych książkach autorki. Tej bezradności, bezsilności względem kompleksów. Nie wyczuwałam żalu czy smutku wyzierającego z kartek. Historia porusza, ale nie tak jak sobie wyobrażałam. Jej matka zrzuca wszystko na karb dorastania. I rzeczywiście mając 16 lat większość, jak nie wszystkie dziewczęta mają kompleksy. Jednak wydaje mi się, że nie zawsze jest to wina dorastania.

Buba to nastolatka, która według innych ludzi ma wszystko - matkę, znaną pisarkę romansideł, tatę, prowadzącego telewizyjnych programów, wesołego dziadka (mój zdecydowany faworyt, świetny facet ;) ) a nawet pomoc domową! Ale mimo tego wszystkiego dziewczyna nie czuje się szczęśliwa. Ma dość bycia kojarzoną jedynie z popularnymi rodzicami ("Czy ty, dziecinko, nie jesteś przypadkiem córką tej znanej pisarki?"),którzy tak naprawdę nawet nie zwracają na nią uwagi. Jedyną osobą na całym świecie, która uważa Bubę za wartą uwagi, jest jej dziadek, który spędza z nią każdą wolną chwilę (najchętniej przy partyjce ogóra albo brydża). Ale Buba potrzebuje czegoś więcej. W tej książce przeżywa wzloty i upadki, niektórych przyjaciół traci, innych zdobywa, zakochuje się... Jednym słowem: samo życie! Wszechobecny humor i świetni bohaterowie sprawiają, że książkę czyta się jednym tchem :) Polecam zarówno nastolatkom (12+),jak i ich rodzicom - ich książka nauczy jeszcze więcej niż pociechy, uwierzcie ;)

Krótka książka, moim zdaniem do przeczytania na raz. Kierowana typowo do nastolatków, poruszająca problemy z jakimi boryka się młodzież. Spodobał mi się dość oryginalny pomysł z grami RPG i o tym jaki wpływ mogą one mieć na ludzi, szczególnie na młodych - i mowa tu nie o grach komputerowych. Autor nie skupiał się jednak zbytnio na relacjach między bohaterami, a właśnie na tych problemach i zmaganiach ze współczesną rzeczywistością, opowiadał to jednak w dość lekki i przystępny sposób. Polecam jako przerywnik.

Czytałam dobre kilka lat temu ( dzięki rekomendacji pani bibliotekarki :)) i wówczas historia wywarła na mnie ogromne wrażenie. Zapomniałam autora i tytułu, przez długi czas bezskutecznie szukając właśnie tej pozycji, zamierzam bowiem do niej wrócić. Z tego co pamiętam, to powieść jest absolutnie porywająca (ogólnie cała seria "Przygody i tajemnice" wydaje się godna polecenia młodzieży).

Jestem wręcz zaskoczona tym jak "Kim jesteś Sebastianie" mnie pochłonęło. Uwielbiam książki od których nie mogę się oderwać. Sebastian Majewski jest kolejnym bogatym uczniem prywatnego liceum. Ma wszystko o czym tylko zamarzy. Jednak sielankę przerywa odkrycie szokującej prawdy, która może sprawić, że wszystko będzie inaczej. Ciekawi bohaterowie- są. Wciągająca fabuła- jest. Wystarczy mi już tylko gorąco polecić książkę Haliny Olczak-Moraczewskiej. Zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

WAKACJE Z GANGSTEREM Jakie mogą być wakacje spędzone u ojca na wsi, gdzie internet jeszcze nie dotarł ❓ ...... hmmmm...... To wakacje pełne wrażeń 😁😁😁 Przekona się o tym Gabi, nastoletnia bohaterka rewelacyjnej 📖 Barbary Ciwoniuk. Pewnie gdyby nie wypadek samochodowy w pobliżu gospodarstwa stryjków 😃 wakacje przeminęłyby bez większego polotu. A wiecie czemu ❓ Pechowym kierowcą który w ciężkim stanie wychodzi z wypadku okazuje się przestępca. Pech lub fart sprawia, że Gabi jest świadkiem tego wypadku. Poszkodowany prosi dziewczynę aby przechowała jego plecak dopóki ten nie wyzdrowieje. Żeby było jeszcze ciekawiej zdradzę, że owy bandzior uciekaw przed innymi bandziorami. A senne Moczary okażą się tajemniczym miejscem. Tej zimy warto przenieść się w upalne lato 🌞🌡️ A tak swoją drogą uwielbiam książki w których bohaterowie mają tak samo na imię jak ja. Tutaj Piotr Szolbert to naukowiec, który rozstał się z żoną. Niby jest to książka skierowana do młodzieży. Lecz łamiąc wszelkie stereotypy polecam ją każdemu niezależnie od wieku 👶👩‍💼🧓🧒🧔

1956 Tata Freddy’ego i Polly to geniusz, dlatego zawsze chętnie pomagają mu w eksperymentach. Nawet jeśli oznacza to poddanie się kriogenicznemu zawieszeniu, czyli zamrożeniu do momentu, gdy wybudzi ich ojciec. Wiedzą, że nie potrwa to dłużej niż godzinę lub dwie, więc nie ma się czym martwić... 2009 Ben i Rachel spędzają w domu długie i nudne letnie wakacje. Nieoczekiwanie odkrywają w ogrodzie zasypany ziemią schron – a w nim dwie zamrożone postacie, chłopca i dziewczynkę. Jakby mało im było wrażeń, Rachel niechcący przyciska guzik, dając początek serii niewiarygodnych zdarzeń... Czy Freddy i Polly zaaklimatyzują się w XXI wieku? Jak zniosą wybudzenie? I najważniejsze: co się stało z ich ojcem oraz dlaczego pozwolił, aby byli zamrożeni w czasie tak długo? Znakomita powieść przygodowa dla młodzieży. Czyta się szybko. Wartka akcja sprawia, że nie sposób oderwać się od czytania. Pobudza wyobraźnię. W napięciu towarzyszymy bohaterom do samego końca. Fajna powieść z gatunku tych, do których chce się wracać. Polecam!

Zach, a właściwie Zachary Rosen to chłopak z „dobrego domu”. Gimnazjalista bardzo dobrze się uczy, jest spokojny, uprzejmy i nie sprawia żadnych problemów. Nastolatek jest kulturalny i stara się nie pakować się w kłopoty. Alfi,czyli Alfons Karasek to zupełne przeciwieństwo Zacha. Nastolatek jest synem alkoholików. Sam nałogowo pali, przekonany, że jego los został już dawno przesądzony. Alfi dodatkowo nie zaliczył pierwszej klasy i chodzi do niej już drugi rok. Wydawać by się mogło, że tej dwójki nic nie łączy, a tym bardziej, że nie mogą się polubić. Jednak kiedy Alfi ratuje kolegę z klasy przed pobiciem, a Zach broni drugoroczniaka przed zarzutami kradzieży jego własnej komórki między tą dwójką powoli zaczyna rodzić się przyjaźń. Niezwykła, ponieważ pomiędzy chłopcami z całkowicie odmiennych od siebie domów i rożnych środowisk. Zach spędzając więcej czasu z Alfim powoli odkrywa, że kolega jest tak naprawdę bezradny i zagubiony i pomaga mu uwierzyć w jego możliwości. Czy przyjaźń między nastolatkami z tak różnych środowisk jest możliwa? Ile nieszczęść musi spaść na głowę Alfiego, nim ktoś odkryje, że nie jest taki, jaki na pierwszy rzut oka się wydaje? Czy Zach zawsze będzie wierzył w nowego znajomego? Książka Barbary Ciwoniuk to powieść o niełatwym, szybkim dorastaniu. Autorka ukazuje także siłę przyjaźni i pokazuje, że warto dać szansę tym, w których większość już zwątpiła. Polecam tą wciągającą powieść młodzieżową poruszającą ważne tematy i ukazującą różnice między nastolatkami, które czasem stają się początkiem przyjaźni.

Po lekturze "Mrocznych materii", wiedziałam, że odtąd będę wypatrywać ich autora na półkach księgarń i bibliotek. "Przerwany most" nie zawiódł mnie, choć powieść przeznaczona jest dla nastolatków. Ginny o ciemnej skórze i z rodzinnymi tajemnicami czającymi się w tle, jest dla mnie przekonująca, podobnie jak cała powieść, która jest takim rodzajem "literatury środka dla młodzieży".Rzecz ma dobre tempo i podomykane wątki. Autor przemyca tam parę mądrych myśli, zaskakuje niekonwencjonalnymi rozwiązaniami i zupełnie omija jakieś czułostkowe rafy. Autor tą powieścią, tylko podkreślił swoja klasę;)