Cytaty z tagiem "sekstus empiryk" [1]

Dyskurs w wersji sceptycznej znamy dzięki Sekstusowi Empirykowi, lekarzowi piszącemu pod koniec II w. n.e., któremu zawdzięczamy również cenne uwagi na temat historii ruchu sceptycznego. Sceptycy uważali Pirrona za wzór sceptycznego sposobu życia. Wydaje się jednak, że technika argumentacji w sceptycznym dyskursie filozoficznym sformułowana została znacznie później, może dopiero w I w. p.n.e. Enesidemos wymieniał dziesięć typów argumentacji uzasadniających zawieszanie wszelkiego sądu. Opierały się one na odmienności i sprzeczności percepcji zmysłowych i wierzeń; na odmienności zwyczajów i praktyk religijnych; na odmienności reakcji zarówno na pospolite, jak na rzadkie zjawiska; na odmienności postrzeżeń za pomocą organów postrzegających, u zwierząt czy u ludzi, postrzeżeń wedle okoliczności i wewnętrznych skłonności jednostki albo wedle tego, co uważa się za rzeczy wielkiej lub małej wagi, postrzeżeń z bliska lub daleka, pod tym lub pod tamtym kątem; na
pomieszaniu wzajemnym i wzajemnej względności wszystkich rzeczy, skąd wynikała niemożliwość ich postrzegania w stanie czystym; wreszcie na złudzeniu zmysłów. Inny sceptyk, Agryppa, późniejszy niż Enesidemos, wysunął pięć argumentów przeciw logikom-dogmatykom: filozofowie przeczą sobie nawzajem; by cokolwiek udowodnić, trzeba dojść do nieskończoności albo popaść w błędne koło, albo bez uzasadnienia argumentować za pomocą niedających się dowieść zasad; wreszcie wszystko jest względne, wszystkie rzeczy zakładają się wzajemnie, w związku z czym niemożliwe jest ich poznanie ani jako całości, ani w szczegółach.