Cytaty z tagiem "audrey hepburn" [10]

Była w zasadzie bardzo niepewną siebie osobą, a ta niepewność sprawiała, że wszyscy się w niej zakochiwali ... Była gwiazdą, która nie potrafiła dostrzec własnego blasku.

Była taka śliczna, że kiedy się uśmiechnęła i zatrzepotała rzęsami, z wrażenia zapominałeś oddychać.

Musisz trochę bardziej polubić siebie.

Starość mnie nie przeraża, ale samotność bardzo.

Nie jestem jak światło. Nie potrafię na zawołanie włączać i wyłączać uczuć (Audrey Hepburn).

Dużo wiemy o wojnie. To coś, o czym mówimy nawet na uczelniach. A czy nie byłoby cudownie znaleźć takie miejsce, w którym czekałaby odpowiedź na pytanie, jak stworzyć i zachować pokój? Akademia pokoju.

...nowy kanon piękna: duże usta, płaskie, mongolskie rysy twarzy [...] Ogromny sukces kinowy miał niewielki wpływ na to cudowne stworzenie".

... w Audrey nie było nic podłego czy małostkowego [...], nie miała w sobie nic z cech często spotykanych u aktorek: zaborczości, zazdrości, skłonności do plotkarstwa czy do wbijania innym noża w plecy. Lubiłem ją bardzo. Prawdę powiedziawszy kochałem ją. Łatwo było ją kochać.

Tak zawładnęła wyobraźnią i atmosferą naszych czasów, że ustanowiła nowy kanon piękna i teraz każda nowa twarz, jaka się pojawia, jest stylizowana na Hepburn [...] Ta szczupła osóbka o zamaszystych łukach brwiowych [...] to przedmiot miłości całego świata.

Dawanie to życie", powiedziała kiedyś. "Jeśli przestaniesz chcieć dawać, nie ma już nic, dla czego warto byłoby żyć".