Uważam, że śmierć sama w sobie jest jedyną naturalną manifestacją sprawiedliwości. No bo pomyśl! Pomyśl, nie ważne, ile masz lat, ile masz pieniędzy, władzy, jaką masz pozycję, co zrobisz, jak będziesz żył. Bez względu na wszystko, co uda ci się osiągnąć, śmierć prędzej czy później cię dopadnie. Nie bacząc na twoje życie czy dorobek, zabierze cię ze sobą. A to czyni ją prawdziwie sprawiedliwą!

A odnośnie do potwora... Prawda jest taka, że każdy z nas ma go w sobie, nie każdy jednak chce go rozwinąć, bo boi się ze nie będzie w stanie go kontrolować.

Za wszystko się płaci.

Wiesz, ludzie zabijają się nawzajem, gwałcą i okradają od zarania dziejów, a skoro tak, to na pewno ta mroczna bestialska strona naszej natury istnieje w każdym z nas. Jeżeli każdy żyjący przed nami człowiek był w stanie to zrobić, bo jest to dla nas poniekąd naturalne, to nie widzę powodu, dlaczego ja miałbym być inny.

Nie jest sztuką oceniać konsekwencję podjętych decyzji z perspektywy czasu.

Każdy z nas ma jakieś demony, z którymi musi sobie radzić.

To mój sposób na radzenie sobie z trudnymi sytuacjami. Żartowanie sobie z niepowodzeń pomaga mi się z nimi pogodzić i ruszyć dalej do przodu. Co prawda, nie wiem, czy ten sam sposób działa w przypadku żałoby i traumy, którą będę mieć do końca życia. Ale skoro jeszcze żyję, to nie mam innej opcji, jak tylko sobie z tym poradzić.

W skrócie: nie możemy być pewni niczego, poza tym, że umrzemy. A skoro wiemy, ze prędzej czy później nas to czeka, to jaki jest sens się tego bać?

My, ludzie, jesteśmy do pewnego stopnia egoistyczni z natury.