Filip Walkowicz

Kochani, uwielbiam postapo. I uwielbiam, gdy znajduje w nim coś, czego wcześniej nie czytałam. Czy tak było i tutaj? Czy autor czymś mnie zaskoczył? Sprawdźcie 😁 🧪Testy broni chemicznej przez Rosjan nie były tylko zwykłymi testami...okazuje się, że ludziom ambitnym nie wystarczyły standardowe badania. Trzeba było grzebać, modyfikować i eksperymentować. I proszę oto nowy wirus wydostał się z laboratorium powodując zakażenie u ludzi, tworząc z nich żółtookie zombie. Ale! To nie wszystko! Szybko okazuje się, że poza zombie powstało coś o wiele, wiele gorszego. Mutanty. Inteligentne, regenerujące się i potężnie silne. 🧪Polska. Ludzie budują mury wokół miast, by nie dopuścić do ataku zainfekowanych. Jednak niestety fortece padają jedna po drugiej. Poznajmy Filipa, młodego chłopaka, który jest świadkiem nie tylko okrutnej śmierci najbliższych z rodziny , ale też i swojej ukochanej Maji. W jego sercu poza pustką rodzi się zemsta. Niestety zostaje zaatakowany i porzucony nieprzytomny przez ludzi szalonego doktora. 🧪Filip ma szczęście. Zostaje znaleziony przez grupkę ocalałych w podobnym do niego wieku. Zabierają go do swojego domu, gdzie chłopak odzyskuje siły. Budzi w większości nieufność , co nie jest niczym dziwnym w świecie, który stał się wrogi dla ludzi. Obserwujemy jak pomału rodzą się pomiędzy grupką, a naszym bohaterem relacje, takie jak rozmowa o przeszłości, traumach, krzywdach i stratach. Jak krok po kroku staje się jednym z nich. Rodziną. Ekipą. Jednością. Bastionem ludzkości. 🧪Młodzi ludzie muszą radzić sobie w poszukiwaniu przedmiotów nie tylko codziennego użytku czy żywności, ale też broni. Wokół czai się niebezpieczeństwo, zagrożenie ze strony zainfekowanych oraz ogromnego mutanta.... Ich życie to ciągła walka o przetrwanie. Wiedzą, że muszą trzymać się razem, ufać sobie w 100%. Tylko tak mają szansę, by żyć. 🧪Filip zmaga się wewnętrznym potworem, zwanym obojętnością, pustką oraz zemstą. Potrafi za#ijać bez mrugnięcia okiem, co nie uchodzi uwadze innych z grupy. Staje się też kimś na miarę przywódcy. Jednak...gdy nadchodzą wieczory i ekipa zbiera się przy wspólnej kolacji toczą się rozmowy....tak ludzkie, naturalne...które są dowodem na to, że człowieczeństwo nie zostało pogrzebane. 🧪Początkowo miałam problem z dialogami, które mnie mocno irytowały. Nagromadzenie wulgaryzmów czy czarnego humoru, który niestety nie pasował często do sytuacji. Jednak, gdy dałam szansę na rozwój akcji, wciągnęłam się bez reszty. I autor w późniejszej części pokazuje, że czarny humor był jedynie lekiem, maską..na to, co dzieje się dookoła. Tylko tak można było przetrwać i nie zwariować. A późniejsze rozmowy bohaterów stały się dojrzalsze, niekiedy nawet poruszające i pełne refleksji. 🧪Ukazanie człowieczeństwa po dwóch, a nawet trzech barykadach. Zainfekowani, młodzi ludzie, na które jeszcze życie czeka i szaleni naukowcy, którzy stworzyli te potwory biegające za mięsem. Toczą ze sobą nieustanną walkę. Nie tylko o przetrwanie, ale przede wszystkim o zachowanie człowieczeństwa. 📍" Ten, który z demonami walczy , winien uważać , by samemu nie stać się jednym z nich." Nietzsche 🧪Przeżywałam każdą stronę, bałam się o życie tych młodych, dzielnych ludzi, którzy tak jak każdy z nas mieli swoje zwykle problemy. Chcieli kochać, cieszyć się wolnym światem... Moje serce szybko przeniosło się w epicentrum akcji i zostało tam do końca. Książka wciąga, zaskakuje, wzrusza. Ma kilka mankamentów, ale jako całość wypada bardzo dobrze. 🧪Bardzo polecam fanom klimatów postapo, gdyż jest tu naprawdę wiele ciekawych , nie poruszanych wcześniej wątków. Poziom brutalności jest umiarkowany. Historia, którą się nie tylko czyta. Ale przeżywa.