Póki nie ma py­tań, nie ma od­po­wie­dzi. Póki nie ma od­po­wie­dzi, nie ma kłamstw.

Zawsze mi się zdawało, że wy macie zapobiegać morderstwom, a nie na nie czekać.

Ci dwaj wy­glą­da­li po­dob­nie i byli po­dob­ni. Czło­wiek i pies. Obaj zmar­no­wa­ni. Obaj bez wizji jutra i nie pa­mię­ta­ją­cy „wczo­raj”. Wtu­le­ni w sie­bie, bo tak cie­plej, wy­god­niej, a i ilu­zja tego, że jest ktoś obok, to też za­wsze coś.

Autobus przyjechał szybko, ale jechał wolno.

Dzień Dobry Śląsk” nie było zna­czą­cym ty­tu­łem. To zna­czy teraz, bo dzie­sięć lat temu, gdy się tam za­trud­nia­ła, to, o, pro­szę pań­stwa, świat i lu­dzie. Potem media pa­pie­ro­we zde­chły pod butem in­ter­ne­tu, po­dob­nie jak sama idea opi­nio­twór­czo­ści. Daw­niej jeden mówił, a mi­lio­ny słu­cha­ły. Dziś mi­lio­ny mówią, a nikt nie słu­cha. Opi­nię kształ­tu­je nie ten, kto ma coś mą­dre­go do po­wie­dze­nia, a ten, co ma wię­cej fol­lo­wer­sów na In­sta­gra­mie czy Fa­ce­bo­oku.

– Psychologia nie jest nauką, szanowna pani. Psychiatria tak, choć wciąż bardzo słabo poznaną. Psychologia to subdyscyplina filozofii. Uczeni stawiają hipotezy, które po pewnym czasie traktuje się jak tezy. Tych tez dowodzą badaniami, które sami wymyślili, a które nie mają za bardzo pokrycia w nauce lub czerpią z niej bardzo wybiórczo.
– Nie zgadzam się z panem, doktorze. Sama chodziłam na terapię i zapewniam, że dobry psycholog może zdziałać cuda.
– Ależ ja w żaden sposób temu nie przeczę. Tylko nie zgodzę się, by nazywać to leczeniem. Psychiatria operuje faktami naukowymi, a tam, gdzie nie odnajduje dowodu, wkracza psychologa. I proszę się nie unosić. Ja nie neguję sensu istnienia takiej dyscypliny, tak jak i nie neguję sensu istnienia filozofii. Ba, uważam, że filozofia jest matką wszystkich nauk. Niemniej w ostatnich latach psychologia rozpycha się tam, gdzie nie powinna. Tworzy nowe jednostki chorobowe na podstawie, Bóg jedyny,wie jakich kryteriów. Ustala zupełnie nowe zasady społeczne, koronując się niejako na cesarzową nauk. Proszę zauważyć, że teraz psycholog jest wszędzie. W szpitalu, w zakładzie pracy, w szkole, w poradniach, w służbach. I jaką ma władzę! To oczywiście zawsze była dziedzina interdyscyplinarna, ale obecnie wszystko przekroczyło granice śmieszności i powie to pani każdy stary psychiatra i każdy stary psycholog. Znam kilku z czasów, kiedy psychologia nie udawała jeszcze, że jest czymś innym, niż jest w rzeczywistości. No, ale tak musiało być. Pamięta pani ten boom w latach dziewięćdziesiątych i dwutysięcznych? Nie dość, że na rynku pojawiło się zatrzęsienie prywatnych szkół wyższych, to jeszcze dwie na trzy z nich otwierały kierunki psychologiczne. Świat się otworzył, młodzi nie wiedzieli co ze sobą zrobić, to szli na psychologię, bo tam się było najłatwiej dostać. No i teraz mamy dziesiątki tysięcy magistrów i doktorów psychologii, którzy muszą coś robić. Stąd te wszystkie gender studies i inne głupoty.

– Czasy się zmie­ni­ły – od­parł Cyra. – Na każ­dej płasz­czyź­nie. Kie­dyś każda twór­czość była po coś, teraz jest głów­nie dla aten­cji. Nie wiem, czy ro­zu­mie­cie, co mam na myśli.

– Chyba nie – po­wie­dział Mo­dling.

– Kie­dyś mu­zy­ka była sztu­ką, dziś w sumie jej ja­kość nie ma żad­ne­go zna­cze­nia, bo liczy się sze­ro­ko ro­zu­mia­ny per­for­man­ce. Od­cho­dzi się od sztu­ki o opra­co­wa­nej sym­bo­li­ce na rzecz czy­sto do­zna­nio­wej. Niby dla­cze­go mor­der­cy rów­nież nie mie­li­by tak po­stę­po­wać?

Wiosną wszystko kwitnie, a latem pali słońce.

Jak się powiedziało "ja", to trzeba też powiedzieć "pierdolę".

Nie za­bie­raj pracy do domu, a do pracy nie przy­chodź w do­mo­wych kap­ciach.

Nieśmiertelni są zwykle bardzo niebezpieczni.

Nie ma nic bardziej dojmującego niż samotność w dwumilionowej metropolii.

Samotność to nowa dżuma. Dopada człowieka i zmienia go w szczerniałe zwłoki. Można żyć i nie żyć jednocześnie, i to latami.

A ona jest kompletnie pijana. Nie byłaby w stanie zabić nawet czasu.

Jako policjant nie jesteś żadną władzą. Nie rządzisz ludźmi, tylko im służysz. Służysz ludziom, a nie policji. I nawet nie prawu. Ludziom.

Ja jestem z was wszystkich najgorszy. Bo nie złapałem człowieka, który zamordował osiem kobiet.

Dla­te­go wła­śnie mam tyle po­gar­dy dla in­sty­tu­cji pra­wo­rząd­no­ści. Bo pra­wo usta­na­wia­ją ci, co są u wła­dzy i jest ta­kie, jak im wy­god­nie. A pra­wo­rząd­ność to pró­ba wmu­sze­nia lu­dziom, że je­śli nie będą po­słusz­ni, to na­le­ży nimi gar­dzić. To jak z po­dat­ka­mi. Naj­pierw za­bie­ra­ją ci po­ło­wę pie­nię­dzy, a jak znaj­dziesz ja­kiś spryt­ny spo­sób, żeby nie dać się okraść, to pod­no­szą la­ment, że je­steś nie­przy­sto­so­wa­nym do ży­cia w spo­łe­czeń­stwie oszu­stem, któ­ry okra­da współ­o­by­wa­te­li.

Po pro­stu lubię, jak karma nie­ocze­ki­wa­nie wy­ska­ku­je z ko­ciej miski i wę­dru­je w świat.

Ale, do cho­le­ry, jeśli ktoś płaci po­da­tek od ma­rzeń, to trze­ba go utrzy­my­wać w ilu­zji, że nie jest to wy­da­tek bez­ce­lo­wy.

Sta­ro­win­ka spoj­rza­ła na niego zu­peł­nie pu­stym wzro­kiem. Przez chwi­lę nie był pe­wien, czy za­re­je­stro­wa­ła py­ta­nie, ale zaraz zro­zu­miał, że ko­bie­ta po pro­stu prze­szu­ku­je bi­blio­te­kę wspo­mnień.

Póki nie ma pytań, nie ma od­po­wie­dzi. Póki nie ma od­po­wie­dzi, nie ma kłamstw.

Sa­mot­ność to nowa dżuma. Do­pa­da czło­wie­ka i zmie­nia go w sczer­nia­łe zwło­ki. Można żyć i nie żyć jed­no­cze­śnie, i to la­ta­mi. Tak jak ona.

Mówi się, że gdyby nie kaganiec cywilizacyjny i surowe prawo, ludzie zapomnieliby o wartości życia i mordowali się wzajemnie bez litości. Czy jednak to samo nie dotyczyło stosunków fizycznych? Czy wiedząc, że obiekt seksualny nie będzie się bronił, protestował, ani nawet odczuwał niechęci, czy i tego byśmy nie nadużywali? A co, jeśli tak? I jeśli tego właśnie doświadczył? A on sam? Był tylko przedmiotem, czy jednak podmiotem? Ostatnio wciąż słyszał o samotnych ludziach, ale czy to właśnie nie było kwintesencją samotności? Kadłubkowy seks – jak określiła go Martyna – akt mechaniczny jak opróżnianie pęcherza.

Nie ma na świecie miast jednoznacznie pięknych i jednoznacznie brzydkich. Każde ma swoje lepsze i gorsze kadry.

Wstał i podszedł do okna ze wspaniałym widokiem na kompletne nic.