Ogień to moc. Jest światłem w ciemności. Jest alchemią przemieniającą jedne rzeczy w inne, mostem pomiędzy stanami.

Sądzę, że jesteś zażartym idealistą, tak pełnym pasji, że odżęgnujesz się od swojego idealizmu, tak wygłodniałym swojego celu, że gotowym dla niego zginąć.

- Zawsze jesteś uczoną - odparł łagodnie Zahir.- Jeśli kiedyś zdarzyło mi się zasugerować ci coś innego... cóż, często jestem głupcem. I okrutnikiem. Niemniej zawsze pragnę stawać się lepszym.

Ponieważ jesteś narzędziem, panie Zahirze. Narzędzie nie musi wiedzieć, dlaczego robi to, co robi. Wystarczy, że jest wykorzystywane.

Opowieści mogą mieć wielką moc. Podlej opowieść krwią, pozwól, by się ukorzeniła, a zrodzi owoce. Opowieść o ofierze krwi...

Nuri pogładziła jej włosy, podała wodę, by Arwa się napiła, i oznajmiła, że jej pani nie ma powodu do wstydu, żadnego powodu. Arwa wtedy się z nią nie zgadzała i wciąż się nie zgadzała, wiedziała jednak, że nikt nie oczekiwał po niej siły. Jej słabość wręcz przyniosła im ulgę. Spodziewano się jej.
W końcu była pogrążona w żałobie.

Zbyt duża wiedza daje ludziom władzę- dodała.- Skłania ich do refleksji. I dokonywania wyborów.

- Jeśli drogi nas nie zabiją - odezwał się do Nuri jeden ze strażników - to z pewnością zrobią to bandyci. Ci Numrihanie są jak kozy.
- Jak kozy - powtórzyła Nuri niepewnie.
- Potrafią wspinać się gdziekolwiek. Słyszałem kiedyś o jednym tutejszym draniu, który zeskoczył w sam środek orszaku damy, prosto na jej palankin, i poderżnął jej gardło...

Zbrojni płci męskiej mieli poruszać się w kręgu wokół pilnujących jej kobiet, na tyle blisko, by móc ją chronić, jednak na tyle daleko od palankinu, by ci nisko urodzeni nie mogli na nią spoglądać bezpośrednio.