Wolała żyć w przekonaniu, że nawet jeśli była to ułuda, to bardzo piękna i trafiająca prosto w jej spragnione miłości serce.

- Tak, wiem, to nazywa się wyparcie - Poważnie pokiwał głową. - Coś tam pamiętam z wykładów. Jak to szło?. A, jeśli czegoś się wstydzimy, boimy albo też nie chcemy dopuścić do świadomości, to wypieramy się tych odczuć. Oszukując przede wszystkim siebie, bo innych nie tak łatwo zwieść.

Była podekscytowana zmianami i swoim nowym miejscem do życia. Czuła, że wizja roztoczona przez wiatr powoli zaczyna się spełniać".

Nadszedł czas na zmiany. Zmiany, które po latach stagnacji wywróciły jej życie do góry nogami, ale nie obawiała się tego chaosu, czuła, że wyniknie z tego coś dobrego.

Zdała sobie sprawę, że lata mijają, a ona wciąż tkwi w tym samym miejscu, odkładając życie na później.