Bo życie szczęśliwe to takie, które możesz z kimś dzielić.

Dom to nie miejsce, Tiernan. To uczucie.

Każdy rozważa samobójstwo w jakimś momencie życia, nawet jeśli
tylko przez chwilę. Zazwyczaj przyczyna jest jedna, podstawowa:
samotność.

Gdy unikasz tego, co złe, ryzykujesz jednocześnie, że ominiesz też coś dobrego. Dlatego wolałabym zostać zraniona, niż nigdy nie poczuć szczęścia.

Nie bądź delikatny. Nie pozwól zapomnieć mi, czym dla ciebie jestem.

Nastoletnia miłość jest taka naiwna. Płytka. Nie jesteś w stanie spojrzeć na nic z szerszej perspektywy, ponieważ po raz pierwszy odczuwasz tak silne emocje, a brak ci umiejętności i doświadczenia, by nad nimi zapanować.

Tchórzy zawsze zżera poczucie żalu, bo zbyt późno zdają sobie sprawę, że świat jest pełen przerażonych ludzi, podobnych do nich. I że tak naprawdę wcale nie musieli iść przez życie samotnie".

Chcę być na zewnątrz. Chcę być na drzewie. Chcę być mokry. Chcę być na poszyciu, gdy krople deszczu spadają na liście nade mną. Lubię ten dźwięk.
Chcę, żeby było mi ciepło. Chcę coś trzymać. Chcę rozmawiać z tatą. Chcę być zmęczony, żebym mógł więcej spać. Chcę chodzić.
Chcę się zakochać. Chcę być bezpieczny.
Chcę się skończyć.
Chcę, żeby te myśli w mojej głowie odeszły.

Szczyt jest ogromny. I tak blisko. Ogarnia mnie dziwne uczucie: z jednej strony przypomina, jacy jesteśmy mali, a z drugiej - że stanowimy część świata pełnego niesamowitych rzeczy.

Nie przestawaj. Kontynuuj. Nie całuj mnie, nie patrz na mnie ani mnie, kurwa, nie przytulaj. Po prostu rób, co robisz.

Myślenie jest trudne. Dlatego większość ludzi po prostu osądza innych.

- Czasem patrzysz na mnie w taki sposób, że nie jestem w stanie tego znieść - szepcze. W jej głosie wyraźnie słyszy szloch. - Jakbym była niczym.

- Tiernan - woła Jake.
- Gdy Kaleb przestał mówić, próbowałem porozumieć się z nim językiem migowym - mamrocze. - Trochę jeszcze pamiętam.
Kładzie dłoń płasko na piersi i klepie się dwa razy . Zupełnie tak jak Kaleb tydzień temu, zanim zniknął.
- To...- wyjaśnia - ...znaczy "moje".

Cierpienie zawsze przypomina nam o tym, że żyjemy. Podobnie jak strach. Trzymamy się ich, bo chcemy czuć to jak najdłużej.

- Noah zawsze jest ciepły - mówię cicho. - Uwielbiam z nim rozmawiać.

- Pojadę do domu - odzywam się cicho.
- Jesteś w domu.

Zastanawiam się, czy zrobił to świadomie.
Pozwolił mi się usłyszeć.

Nie uciekam,ponieważ nie obawiam się Noaha. Jednocześnie jednak czuję pewien niepokój. Podoba mi się, że do mnie mówi. Choć tego też się czasem boję.

Jeszcze chwile temu mnie kochał. "Kocham Cię. Jesteś nasza. Kochamy cię". Miałam wrażenie, że płakał. Nie mógł znieść mojego cierpienia i tego, że nie był w stanie uwolnić mnie od bólu.

Nie chcę się przyzwyczajać do tego zapachu, bo inaczej straci swoją wyjątkowość.

Chcę, żeby to zabrzmiało jak groźba, nawet pusta. Nie mus wiedzieć, że Kaleb mnie przeraża albo traktuje gorzej niż zwierzęta, na które poluje. One przynajmniej mają dla niego jakąś wartość.

- Jestem już gotowa usłyszeć nas oboje - szepczę - A ty?

Not everything with a penis is a threat.

It is not light that we need, but fire; it is not the gentle shower, but thunder. We need the storm, the whirlwind, and the earthquake.

I'm fucked up and tired and confused... I don't know how to feel better.

I make your food. It's really not smart to provoke me.

Because life is only happy when it's shared.

We were lost and broken, each in our own way, and she needed us as much as we needed her. We'd die for her.

How the hell do people argue with someone who doesn't speak? How does that work?

Nie chcesz się uśmiechać, bo jeśli to zrobisz, to będzie oznaczało, że wszystkie wyrządzone ci krzywdy nie miały żadnego znaczenia. Muszą więc mieć znaczenie, bo inaczej po prostu ujdzie im to płazem, tak? A na to nie możesz pozwolić. Muszą wiedzieć, co ci zrobili. Jeśli pokażesz im, jak bardzo cię skrzywdzili, poczują to samo, prawda? Muszą zobaczyć, jak zniszczyli ci życie. Nie możesz tego tak po prostu zostawić. Czujesz gniew i oni muszą to wiedzieć. Ktoś musi to wiedzieć.