Wskażcie mi dowolną bzdurę, a znajdę wam ludzi, którzy na jej punkcie stracili głowę.

Każdy ma jakiegoś bzika – stwierdził w duchu Zajcew – i każdy myśli, że jego bzik znajduje się w centrum świata.

Gubiłam się w domysłach. Wieroczka nie miała żadnego powodu, żeby mnie lubić. Co więcej, byłam nawet pewna wyniosłej pogardy, jaką dla mnie żywiła.

Aktorki z tak zwanych poważnych teatrów to „kapłanki sztuki”.
Mają fioła na punkcie tajemnic, bo chcą uchodzić za westalki.
A tu na dodatek stało się coś naprawdę niedobrego i Wieroczka dała pokojówce dokładne instrukcje. Mogłam tylko snuć przypuszczenia.

Kiedy urywa się młode życie, to jakby bardziej szkoda.