Być może miłość jest jak róża. Należy jej pozwolić rosnąć bez względu na to, między kim wykiełkowała. Liczy się tylko to, jak dobrze o nią zadbamy.

Być może ostatecznie najwspanialsze historie miłosne nie opowiadają o kochankach. Są to historie o tym, jak nauczyliśmy się kochać samych siebie.

Może serca też leczą się w ten sposób. Rozcięte zrastają się z powrotem i stają się bardziej wytrzymałe. Im głębsze rozdarcie, tym grubsza szrama i tym mniej prawdopodobne, że serce da się złamać ponownie.

(...) rodzina idealna to mit. Wszyscy mamy w życiorysie rany, porażki i zdrady...

Dwie osoby kochają się, gdy dzielą się sobą po równo, każda wnosi własną bolesną historię, własne talenty i porażki, żadna nie potrzebuje ratunku.

(...) nie możemy uleczyć świata, jeśli nie uleczymy siebie.